ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ
★ Είναι από αυτές τις εκπομπές που μόνο η ΕΡΤ μπορεί να προβάλει και μόνο η ΕΡΤ προβάλλει σε τελική ανάλυση. Με γενναιότητα ψυχής, εξόριστες γυναίκες της Μακρονήσου αναβιώνουν στην κάμερα της ΕΡΤ 3 μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Στο ανεμοδαρμένο νησί, στον βωμό μιας δήλωσης φρονημάτων, χάθηκαν ζωές, σακατεύτηκαν σώματα, τσαλαπατήθηκαν ψυχές και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
★ Το διήμερο αφιέρωμα της εκπομπής «Διά Ταύτα», που θα προβληθεί την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου (23.00 το βράδυ) και Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου (21.00 το βράδυ), σε σκηνοθεσία του Σταύρου Νταή, επικεντρώνεται σε συγκλονιστικές μαρτυρίες, από γυναίκες που βγαίνουν πρώτη φορά στην τηλεόραση. Οπως εκείνη της 95χρονης Ελένης Σαββατιανού, της ηρωίδας της Εθνικής Αντίστασης, που γλίτωσε για ένα μόλις γράμμα της αλφαβήτου την εκτέλεση στους αιματοβαμμένους τοίχους της Καισαριανής. Για να βρεθεί, λίγο μετά την Απελευθέρωση, φυλακισμένη στο κολαστήριο της Μακρονήσου.
★ Αφηγήσεις όπως της 93χρονης Ευαγγελίας Σκευοφύλακα, που περιγράφει στον Χρήστο Γιαννούλη τον μακάβριο κυνισμό του αρχιβασανιστή, κατά την άφιξη των κρατουμένων στο νησί, που τους υποδεχόταν με τη φράση: «Οσοι εισέρχονται και δεν συνέρχονται, δεν εξέρχονται…». Αλλά και την αφήγηση της συγκρατούμενης και συνομήλικής της Πλουσίας Λιακατά, για τα βασανιστήρια και τον ψυχικό καταναγκασμό στο μικρό αμφιθέατρο, όπου καλούνταν καθημερινά να απαρνηθούν τα πιστεύω τους, δίνοντας, έτσι, ένα τέλος στο μαρτύριό τους.
★ Αλλά η εκπομπή περνάει και στο σήμερα, στην κατάσταση της Μακρονήσου όπως είναι τώρα. Οπως λοιπόν αποτυπώνει ο τηλεοπτικός φακός της εκπομπής, η Μακρόνησος απέχει πολύ από το να θεωρείται ένας τόπος ιστορικής μνήμης, αν και είναι από τα ελάχιστα νησιά παγκοσμίως που λειτούργησαν αποκλειστικά ως χώρος εξορίας. «Η εγκατάλειψη εμφανής στα ελάχιστα κτίρια που ρημάζουν στον χρόνο και αγωνιώδης η προσπάθεια μιας ομάδας ανθρώπων να αποτίσουν ελάχιστο φόρο τιμής στις ζωές που χάθηκαν εκεί», σημειώνουν οι συντελεστές της εκπομπής. «Στην προσπάθεια να μετατραπεί η Μακρόνησος σε ένα σημείο εθνικής συμφιλίωσης και όχι σε ένα νησί εθνικού διχασμού και μίσους. Την κατεύθυνση, εξάλλου, τη δίνουν οι ίδιες οι γυναίκες της Μακρονήσου, οι οποίες δημόσια συγχωρούν τους βασανιστές τους, με μια γενναιότητα ψυχής, παράδειγμα προς μίμηση…».
