Μουσικό οδοιπορικό χωρίς σύνορα

Εκείνο που συνδέει περισσότερο τη Φωτεινή Βελεσιώτου με τον Χάικ Γιαζιτζιάν είναι η βαθιά και αληθινή φιλία. Δεν είναι τυχαίο που την παράσταση την οποία ετοίμασαν για το «Γυάλινο Μουσικό Θέατρο» την ονόμασαν «Συναπάντημα Καρδιάς». «Ο Χάικ ήρθε στην Ελλάδα από τη Συρία το 1980» λέει η Φωτεινή.

Εδώ ζει. Κουβάλησε έναν πλούτο μαζί του. Εδώ έμαθε ούτι. Το προχώρησε πολύ, γι’ αυτό και συμπράττει συνεχώς με διεθνούς φήμης σολίστες. Αυτό το ψιθύρισμα και ο λυγμός παράλληλα που έχει η φωνή του με κάνουν και ανατριχιάζω. Είμαστε “φίλοι καρδιάς” εδώ και πολλά χρόνια. Μας ενώνει πρώτα η φιλία καρδιάς εκτός σκηνής και το ότι αισθανόμαστε ελεύθεροι, όλοι όμως, σε αυτή τη συνύπαρξη

Στο ίδιο κλίμα και ο Χάικ:

Τη θαυμάζω για την αυθεντικότητά της και τον ρομαντισμό με τα οποία προσεγγίζει τη ζωή και τους ανθρώπους. Και πάλι είναι λίγα αυτά που νιώθω για τη Φωτεινή. Είμαστε φίλοι πολλά χρόνια και το κοινό που έχουμε είναι ότι αγαπάμε πολύ τη μουσική. Αυτή είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε και νιώθω τυχερός. Είμαι σίγουρος ότι θα είμαστε πάνω στη σκηνή μια ομάδα, μια ψυχή που θα εκπέμπουμε ενέργεια και αγάπη στον κόσμο. Σκοπός μας είναι να έρθει ο κόσμος και να ξεχαστεί από την καθημερινότητά του

Υπερθεματίζει η Φωτεινή: «Εχουμε διαφορετική καταγωγή και έκφραση που όμως αυτό είναι και το μυστικό σε μια συνεύρεση. Θα είμαστε όλοι στη σκηνή για αυτές τις ώρες. Θα είναι μια υπέροχη εμπειρία για όλους, μια μουσική περιήγηση με ό,τι χωράει στις περίπου τρεισήμισι ώρες, από καινούργια τραγούδια, παραδοσιακά, σμυρνέικα, τραγούδια της Μεσογείου, αρμένικα».

Θα είναι βραδιές-μάλαμα αυτές.Ενα μουσικό οδοιπορικό χωρίς σύνορα, ένα ταξίδι που ενώνει λαούς, παραδόσεις και ρίζες καρδιάς. Υπάρχουν σύνορα στη μουσική; Μπαίνουν στεγανά; «Η καλή μουσική είναι μία για μένα» απαντά η Φωτεινή Βελεσιώτου. «Ούτως ή άλλως τα ακούσματά μου πριν ξεκινήσω να τραγουδώ ήταν η κλασική μουσική, η βυζαντινή, η ροκ, η έθνικ, τα παραδοσιακά τραγούδια, τα ρεμπέτικα, τα λαϊκά τραγούδια. Πώς να υπάρξουν σύνορα; Ολες αυτές οι μουσικές μπαίνουν στα αυτιά των ανθρώπων και ζυμώνονται μεταξύ τους με έναν μαγικό τρόπο. Ετσι “οι μουσικές” γίνονται μία: “η μουσική”. Προφανώς άλλη μουσική ακούς κάθε ώρα της μέρας. Εγώ λατρεύω τα ρεμπέτικα, αλλά δεν μπορώ να τα ακούσω πρωί πρωί. Πιστεύω λοιπόν ότι ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος δεν έχει στεγανά».

Ποια είναι η βασική διαφορά ανάμεσα στις μουσικές της Ανατολής κι εκείνες της Δύσης; «Η βασική διαφορά είναι η γλώσσα του κάθε λαού, η προφορά και η κουλτούρα» παίρνει τον λόγο ο Γιαζιτζιάν. «Τεχνικά μπορεί να διαφέρουν, στη Δύση οι νότες είναι συγκερασμένες και στην Ανατολή ασυγκέραστες, αλλά η μουσική είναι μία! Τι να κάνουμε που είμαστε τυχεροί και ζούμε στην Ανατολή και έχουμε μουσικές με έντονα συναισθήματα».

Τι σας γοητεύει και τι σας απογοητεύει στη σύγχρονη ελληνική μουσική; «Η μουσική πάντα με γοητεύει και κάθε εποχή έχει τη μουσική της. Οπως η ζωή μας περνάει κρίση, έτσι και η μουσική. Οι άνθρωποι επηρεάζονται από αυτά τα βιώματα. Ο ζωγράφος ζωγραφίζει ανάλογα, ο ποιητής το ίδιο, και ο μουσικός το ίδιο. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι απογοητευμένος και ότι δεν έχουμε καλή μουσική. Οπως καταλαβαίνω εγώ και νιώθω τη μουσική της δικής μου γενιάς έτσι και η νέα γενιά καταλαβαίνει και άλλη μουσική, τη σημερινή. Είμαι σίγουρος ότι μεγάλοι συνθέτες που έχουν αφήσει εποχή, αν δημιουργούσαν στο σήμερα σίγουρα θα ήταν μπροστά σε υπολογιστές και θα έγραφαν αντίστοιχα. Ετσι είναι η ζωή».

Ο επίλογος της σύντομης κοινής μας κουβέντας ανήκει δικαιωματικά στη Φωτεινή Βελεσιώτου. Και είναι η πλέον κατάλληλη να μας πει πώς μπορεί να ανανεωθεί, χωρίς να αλλοιωθεί, το αληθινό λαϊκό τραγούδι.

Το λαϊκό τραγούδι εγκαθιδρύθηκε οριστικά με την εμφάνιση κυρίως του Στέλιου Καζαντζίδη στον χώρο, που αποτέλεσε και τον βασικό ερμηνευτή του για περίπου μισό αιώνα.

Εξέφραζε τη σκληρή καθημερινότητα του μέσου Ελληνα της μεταπολεμικής περιόδου (οδύνη, θάνατος, αγάπη, ξενιτιά, φτώχεια, κοινωνική αδικία). Γι’ αυτό ονομάζεται και λαϊκό. Από τη δεκαετία του 1990 αρχίζει η αλλοίωσή του. Κύριος στόχος των δισκογραφικών εταιρειών ήταν και είναι η αποεθνικοποίηση των λαών. Εχουμε εισβολή ενός κατώτερης ποιότητας στίχου με άθλια γλώσσα. Η τηλεόραση έχει δημιουργήσει και προβάλλει τη δική της “σχολή” με ερμηνευτές

INFO: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, Συγγρού 143, Νέα Σμύρνη, τηλ. 210-9315600. Σάββατο 3,10,17,24 Νοεμβρίου. Ωρα προσέλευσης: 22.00. Μαζί τους ο Σωτήρης Μπαλλάς.