ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο ίδιος μαζί με κάποιους από (αν όχι όλους) τους Ιάπωνες που ήρθαν και φέτος να τρέξουν στο 31ο Σπάρταθλο φαντάζουν όλοι τους ιδανικοί πρεσβευτές της αληθινής Ελλάδας που εμείς οι γηγενείς, δικαιολογημένα, φοβόμαστε πως, βαθμιαία, αλλοτριώνεται στην εποχή μας.

Αναφερόμαστε στον Ιάπωνα δάσκαλο Γιούκιο Αντομο. Δρομέας, προ ημερών, του Σπάρταθλου, μα η συμμετοχή του αξιοποιήθηκε και πάλι από τον ίδιο ως «ευκαιρία ζωής». Η έκφραση ανήκει στον 42χρονο που τερμάτισε χωρίς να θυμάται σε ποια θέση, επειδή «αυτό δεν έχει τόση αξία όση η άφιξη στον συμβολικό τερματισμό-αυτοσκοπό».

Υπολογίζει πως μετά από κοντά 24 ώρες αγώνα («23.47΄.55΄΄ μετρήθηκε ο χρόνος μου από το δικό μου ρολόι», μας είπε) έφτασε πού; Αναθέσαμε στον ίδιο να καθορίσει την άφιξη στη Σπάρτη, στο άγαλμα του Λεωνίδα, προερχόμενος από την Αθήνα:

«Τη λέξη “έφθασα!” είπα στη μορφή του πολεμιστή που, αλήθεια σου λέω, πολλοί Ιάπωνες θαυμάζουν για την αυταπάρνησή του και την εκπροσώπηση λιτής ζωής και σκέψης, ανάλογης με τη δική μας οπτική γωνία απέναντι στις δύσκολες περιστάσεις της καθημερινότητάς μας ως προσώπων και ως έθνος. Μόλις τερμάτισα, και αφού ανέκτησα δυνάμεις, αλλά και στη διάρκεια της ημέρας άφιξης, ενώ κάναμε απολογισμό της παρουσίας μας, οι Ιάπωνες που μετείχαμε, πολύ περισσότερο όσοι καταφέραμε να τερματίσουμε, συμφωνήσαμε πως κι εμείς, όπως ο Ελληνας απεσταλμένος της αρχαιότητας, ήρθαμε εδώ, επίσης, για να ζητήσουμε “βοήθεια”! Από την ίδια τη ζωή που κρύβει ανεξάντλητη ενέργεια. Αρκεί να βρίσκεις τα πρόσωπα και τους τόπους-φορείς της».

Μιλήσαμε μαζί του λίγο πριν πάρει το αεροπλάνο επιστροφής στην Απω Ανατολή και ντρεπόμαστε να του απευθύνουμε ερωτήσεις αν δεν ήμασταν σίγουροι πως είχε ολοκληρώσει την προηγούμενη σκέψη. Ετσι και μετά την αρχική θέση του που μόλις διαβάσατε.

Δεν χρειάστηκε λοιπόν δικό μας ερέθισμα για τις επόμενες λέξεις-υπογραφή της: «Ασκηση αυτογνωσίας».

Κι εξήγησε: «Οταν όλα σου λένε “Σταμάτα, εγκατάλειψε!” κι εσύ, ενώ ακούς την κλήση για εγκατάλειψη, επιμένεις να φτάσεις στο τέλος που σε περιμένει λυτρωτικό. Οταν τερματίζεις είσαι κερδισμένος, καλύτερος από τον εαυτό σου όταν ξεκίνησε τον αγώνα».

Η ιαπωνική ήταν η πολυπληθέστερη συμμετοχή. Συνιστά αυθαίρετη γενίκευση η εντύπωσή μας πως ανάλογα εισέπραξαν την ιστορική διαδρομή στα χνάρια του Φειδιππίδη, όταν, εκ μέρους των Αθηναίων, θέλησε να ζητήσει βοήθεια από τη Σπάρτη για την αντιμετώπιση των Περσών (490 π.Χ.), οι υπόλοιποι 57 (49 άνδρες, εννέα γυναίκες) Ιάπωνες που ήρθαν φέτος για τον αγώνα-σπονδή του Σπάρταθλου;

«Σας βεβαιώνω! Χωρίς να γνωρίζω προσωπικά και τους άλλους 57 Ιάπωνες, βεβαιώνω πως ο τρόπος σκέψης δεν διαφέρει. Κι αυτό επειδή ως λαός τρέφουμε βαθύ σεβασμό στα εθνικά στοιχεία που διαμόρφωσαν την προσωπικότητα μας. Η Γη, ξέρουμε από τον ιαπωνικό μύθο της δημιουργίας, ήταν και παραμένει ακαθόριστη στο σχήμα. Αυτό βοηθά την προσαρμογή του Ιάπωνα σε κάθε μορφή άρα και σε κάθε ενέργειά της. Αυτό, περί “διαφορετικής μορφής και ενέργειας” μπορούμε να το πούμε και για τα χαρακτηριστικά ανομοιογενούς αθλητικής διαδρομής όπως το αγαπημένο Σπάρταθλο της χώρας σας. Υπήρξα δάσκαλος και σε μικρά παιδιά και προσπάθησα να τους εμφυσήσω την ίδια εντύπωση, να αποκτήσουν την ίδια προσαρμοστικότητα. Την απαιτεί η ζωή· ούτως ή άλλως, η ζωή, με τις ανομοιογενείς δυσκολίες της, μοιάζει με το Σπάρταθλο. Το σώμα κουράζεται, έτοιμο να λιποθυμήσει, το μυαλό ολιγωρεί, η ίδια πνευματική ετοιμότητα, μαζί βέβαια με την καλή φυσική κατάσταση, επαναφέρουν την αποφασιστικότητα να φτάσεις στο τέλος που περιμένει».

Γέλασε με νόημα: «Αλλωστε οι πρώτοι θεοί Καμί της μυθολογίας μας –που έχει όμως και ιστορική υπόσταση– πάτησαν στην κινούμενη γέφυρα του ουρανού, βρήκαν νερό, σχημάτισαν τη γη, τα νησιά μας… Ξέρω πως οι Ελληνες έχετε σεβασμό στη μυθολογία σας, άρα καταλαβαίνετε την επιρροή που ασκεί σ’ εμάς η δική μας. Χωρίς βέβαια να επηρεάζουν τις σύγχρονες ανησυχίες μας, κάθε πληροφορία του καιρού μας που μπορεί να κάνει τη ζωή πιο πρακτική αλλά και κάθε στοιχείο παράδοσης έχουν την αξία και τη θέση τους στην ιαπωνική στάση ζωής. Δημιουργία και αποφασιστικότητα λοιπόν σε όλες τις χρονικές συγκυρίες από τους Ιάπωνες. Δημιουργία είναι και το Σπάρταθλο, γέννηση ενέργειας και όχι απλός αθλητικός αγώνας. Είμαι, εδώ και δεκαετίες, δρομέας μεγάλων αποστάσεων, άλλωστε οι δρομείς είμαστε πολλοί, θυμίζουμε… κίνημα στην Ιαπωνία. Βεβαιώνω για την ελληνική γη πως έχει περιζήτητη ενέργεια, αποτέλεσμα γεωγραφικών συνισταμένων και όχι μόνο».

Ο νικητής

Στεφάνι ελιάς και νερό από τον Ευρώτα, τα γνωστά επινίκια του Σπάρταθλου. Ο Ιάπωνας δρομέας τα είχε… απονείμει, νωρίτερα, στον εαυτό του:

«Πολλά σημεία της πορείας έγιναν με δυνατή βροχή. Αυτή η φετινή βροχή, στα ορεινά και σκοτεινά τμήματά της ήταν παράσημο της υπεραπόστασης. Τι συμβολική λέξη: “υπεραπόσταση”. Δεν είναι τυχαίο ότι ο νικητής ήταν και αυτός Ιάπωνας, ο Ισικάουα. Συνειδητοποημένος δρομέας, άρα και πολίτης».