Δεν χρειάζεται πανικός. Γενικότερα η άθληση, ειδικότερα το ποδόσφαιρο συμβάλλουν στην καλή υγεία, ειδικότερα στην αντοχή της καρδιάς, αρκεί βέβαια να…
Εδώ αρχίζει η ανάπτυξη ουσιαστικών συμπερασμάτων αλλά είναι ορατή -και μέσω του διεθνούς διαλόγου που βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Μάρτιο ώς τώρα- η αδυναμία ειδικών να προτείνουν κάτι περισσότερο από «συνδυασμό γνώσης μέσω συνεχούς παρακολούθησης της καρδιακής λειτουργίας και τύχης – γνώση και τύχη είναι οι γενέτειρες της πρόληψης».
Ο θάνατος του αρχηγού της Φιορεντίνα, Νταβίντε Αστόρι, στις 4 Μαρτίου από ανακοπή καρδιάς, με τυπική αφορμή που φέρει ουσιαστική σημασία την πρόσφατη έναρξη του ιταλικού πρωταθλήματος, γέννησε και πάλι διεθνή, παρατεινόμενο διάλογο για τη σχέση μπάλας, γενικότερα άθλησης, και καρδιακής λειτουργίας.
«Η επιβάρυνση της καρδιάς από την έντονη αθλητική προσπάθεια είναι δεδομένη, αλλά συγκεκριμένη απάντηση δεν υπάρχει σε όλες τις περιπτώσεις για την αιτία ανακοπής όπως του Αστόρι» δήλωσε, με αφορμή την ανάγκη αναψηλάφησης του ίδιου θέματος, μόλις άρχισε το ιταλικό πρωτάθλημα, ο γιατρός Αντόνιο Τζέντο σε ιατρική ιστοσελίδα.
Αναρίθμητοι, επαγγελματίες και μη, ποδοσφαιριστές, γενικότερα αθλητές, ειδικά από την Ιταλία, γενικά από κάθε γωνιά του πλανήτη, παρακολούθησαν, πολλοί μετείχαν -και συνεχίζουν- μέσω των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας στην ίδια αναζήτηση της ρίζας του κακού, πόσο μάλλον της πρόληψής του.
Μακρύς σύγχρονος (!) κατάλογος
Μα δεν είναι μόνο ο Αστόρι… Ο αρχηγός της Φιορεντίνα ήταν απλά η τελευταία παράγραφος του σχετικού καταλόγου της εποχής μας που… φημίζεται για την -καλύτερη από κάθε άλλη περίοδο- ιατρική προσέγγιση και των αθλούμενων: Το 2003, ο Kαμερουνέζος Μαρκ-Βιβιάν Φοέ «έσβησε» από την καρδιά του, 28 χρόνων, σε παιχνίδι του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών.
Εναν χρόνο μετά (2004), ο Oύγγρος Μίκλος Φέχερ της Μπενφίκα, μόλις 24 χρόνων, έπεσε νεκρός, προδομένος επίσης από την καρδιά του, σαν… χάρτινος πύργος στο χόρτο.
Πριν από έξι χρόνια (2012) η ακαριαία χρήση του απινιδωτή από το ιατρικό επιτελείο της αγγλικής Μπόλτον, λίγες στιγμές μετά τη δική του πτώση στον αγωνιστικό χώρο, κράτησε στη ζωή τον Φαμπρίς Μουαμπά. Αιτία της πτώσης του και πάλι «δυσλειτουργία της καρδιάς»…
Πέρυσι (2017) τον Νοέμβριο, η καρδιά του ήταν αιτία θανάτου, επίσης την ώρα παιχνιδιού, του μόλις 25χρονου Τζόναθαν Τεϊσέιρα, παίκτη της Σέριφ Τιρασπόλ.
Εναν χρόνο μεγαλύτερος (26 χρόνων) ήταν στην Ισπανία, το 2009, ο Ντάνιελ Χάρκε της Εσπανιόλ και δύο χρόνια νωρίτερα (2007) ακόμη μικρότερος σε ηλικία (22 χρόνων) ο παίκτης της Σεβίλης Αντόνιο Πουέρτα – όλοι τους άφησαν την τελευταία τους πνοή στο γήπεδο από την καρδιά τους.
Ο καθηγητής καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Σάντσεϊ Σάρμα, κλήθηκε από την κρατική ιταλική τηλεόραση («RAI») και επανέλαβε, στις 30 Αυγούστου: «Η ανακοπή καρδιάς δεν ανιχνεύεται, αυτή ήταν το πρώτο στάδιο των προβλημάτων στην καρδιά των συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών».
Θυμηθείτε πως ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς του Ολυμπιακού πρόλαβε το κακό κι «έκοψε» το ποδόσφαιρο μετά τη διάγνωση του γιατρού της ομάδας του. Με τους πιεστικούς σύγχρονους αγωνιστικούς ρυθμούς, ο οργανισμός τους φτάνει στα όριά του! Δεν χρειάζεται να είσαι γιατρός ώστε να το συμπεράνεις.
