Οι δηλώσεις που προσδιορίζουν τον Μπολσονάρο

Στον ερχόμενο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Βραζιλία, στις 28 Οκτωβρίου, ο πλέον πιθανός νικητής θα είναι ο Ζαΐρ Μπολσονάρο που σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει το 58% των ψήφων έναντι του 42% του υποψηφίου του Εργατικού Κόμματος, Φερνάντο Χαντάντ.

Ο μελλοντικός πρόεδρος της Βραζιλίας είναι ίσως ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα που έχουν εμφανιστεί στη Λατινική Αμερική τις τελευταίες δεκαετίες. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως μια διασταύρωση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Φιλιππινέζου ομολόγου του, Ροντρίγκο Ντουτέρτε. Δεν στρέφεται μόνο εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων, αλλά και εναντίον κοινωνικών ομάδων, ενώ παράλληλα επανειλημμένως έχει υποστηρίξει στρατιωτικές δικτατορίες και βασανιστήρια.

Παραθέτουμε ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές δηλώσεις του:

Δικαιώματα: «Είναι ντροπή να είσαι εργοδότης σε αυτή τη χώρα που οι εργάτες έχουν τόσα δικαιώματα» (2014).

Θρησκεία: «Ο Θεός πάνω απ’ όλα. Δεν θέλω αυτό που ονομάζεται λαϊκό κράτος. To κράτος είναι χριστιανικό και η μειονότητα που είναι εναντίον μπορεί να φύγει. Οι μειοψηφίες θα πρέπει να υποκλίνονται μπροστά στις πλειοψηφίες» (2017).

ΟΗΕ: «Οταν γίνω πρόεδρος, θα φύγω από τον ΟΗΕ. Δεν εξυπηρετεί σε τίποτα αυτός ο οργανισμός, είναι ένα μέρος όπου ανταμώνουν οι κομμουνιστές και άνθρωποι που δεν έχουν κανέναν δεσμό με τη Λατινική Αμερική» (2018).

Γυναίκες: «Οι γυναίκες θα πρέπει να αμείβονται λιγότερο από τους άνδρες όταν είναι έγκυες» (2015). «Δεν αξίζει να βιασθεί, γιατί είναι πολύ κακή, γιατί είναι πολύ άσχημη, δεν μου γουστάρει, ποτέ δεν θα τη βίαζα. Δεν είμαι βιαστής αλλά αν ήμουν, δεν θα τη βίαζα γιατί δεν το αξίζει» (αναφερόμενος σε μια βουλευτή του Εργατικού Κόμματος, 2002). «Εχω 5 παιδιά, τα 4 ήταν αγόρια, στο 5ο υπήρξε μια αδυναμία και βγήκε κορίτσι» (2017).

Γκέι: «Δεν πρόκειται να κάνω διακρίσεις, αλλά όταν δω δυο άνδρες να φιλιούνται στον δρόμο θα τους γρονθοκοπήσω» (2002). «Θα μου ήταν αδύνατο να αγαπήσω έναν γιο γκέι. Δεν θέλω να είμαι υποκριτής. Προτιμώ ο γιος μου να πέθαινε σε ένα δυστύχημα παρά να μου εμφανιζόταν με κάναν μουστακαλή» (2011).

Δικτατορία και βασανιστήρια: «Ο Πινοσέτ θα έπρεπε να είχε σκοτώσει περισσότερους» (1988). «Το λάθος της δικτατορίας στη Βραζιλία ήταν ότι βασάνιζαν αλλά δεν σκότωναν» (2016).

Μαύροι: «Δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος γιατί οι γιοι μου πήραν καλή παιδεία» (όταν ρωτήθηκε πώς θα αντιδρούσε αν ένας γιος του ερωτευόταν μαύρη, 2011).

Φτώχεια και εγκληματικότητα: «Υπερασπίζομαι την ποινή του θανάτου και τον έλεγχο των γεννήσεων γιατί βλέπω κάθε μέρα τη βία και την εξαθλίωση να απλώνεται περισσότερο στη χώρα μας. Αυτός που δεν πληροί τις προϋποθέσεις να έχει παιδιά δεν πρέπει να έχει παιδιά» (1998). «Στη χώρα μας ο φτωχός χρησιμεύει σε ένα μόνο πράγμα: να ψηφίζει. Το εκλογικό βιβλιάριο στο χέρι είναι το πτυχίο του ηλιθίου στην τσέπη. Χρησιμεύει μόνο για να ψηφίζει την κυβέρνηση που είναι στην εξουσία. Μόνο γι’ αυτό και για τίποτα άλλο» (2013).