Σοβαρές υποψίες ότι κάτι δεν… κυλάει σωστά στις διαδικασίες δημοπράτησης αντιπλημμυρικών έργων και υδατορεμάτων στην περιοχή Πολεοδομικού Συγκροτήματος Μείζονος Θεσσαλονίκης με προϋπολογισμό 6.000.000 ευρώ διατυπώνουν και καταγγέλλουν με κοινή τους ανακοίνωση οι περιφερειακοί σύμβουλοι Γιώργος Θεοδωρόπουλος και Δέσποινα Χαραλαμπίδου.
Οι δύο σύμβουλοι αναφέρονται σε όσα ειπώθηκαν στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της περασμένης Παρασκευής, στην οποία καταψήφισαν την εισήγηση της διοίκησης «λόγω της επιλογής της να εκτελέσει το σοβαρό αυτό έργο που έχει ζωτική σημασία για την πόλη, τον νομό, την ανθρώπινη ζωή, την προστασία περιβάλλοντος και την προστασία ανθρώπινων περιουσιών με τη διαδικασία παροχής υπηρεσίας και όχι ως τεχνικό έργο».
Τα έργα είναι αναγκαία όσο ποτέ, αρκεί να θυμηθεί κανείς τα πλημμυρικά φαινόμενα που έπληξαν τη Θεσσαλονίκη. Αλλά και πώς να ξεχάσουμε τον «καβγά» με την ΕΥΑΘ, στην οποία είχε φορτωθεί, προφανώς άδικα, η ευθύνη για τον καθαρισμό των ρεμάτων;
Επειδή τελικά τα ζητήματα αυτά διευκρινίστηκαν η Περιφέρεια αποφάσισε να συντομεύσει τις διαδικασίες καθαρισμού των ρεμάτων (ανοιχτών και κλειστών), τάφρων και οχετών, στα οποία υπάρχει ο κίνδυνος πλημμύρας.
Οι δύο σύμβουλοι σημειώνουν ότι για να εκτελεστούν οι απαιτούμενες ενέργειες «απαιτούνται συγκεκριμένες εργασίες, οι οποίες προϋποθέτουν ειδικές τεχνικές γνώσεις, όπως: εκβαθύνσεις-διαπλατύνσεις κοιτών ποταμών ή ρεμάτων με χωροσταθμική μέθοδο, καθαρισμοί ρεμάτων από φερτά υλικά σε ρέματα με οικολογικό ενδιαφέρον…», αλλά «όλα τα προηγούμενα δεν διασφαλίζονται με την επιλογή της διοίκησης να εκτελέσει τις συγκεκριμένες εργασίες όχι ως έργο αλλά ως παροχή υπηρεσίας».
Οπως λέει στην «Εφ.Συν.» η κ. Χαραλαμπίδου, «είναι ορατός ο κίνδυνος το Ελεγκτικό Συνέδριο να μην εγκρίνει τις διαδικασίες δημοπράτησης και κανένας δεν θέλει να σκεφτεί ότι μπορεί να ξαναζήσουμε όσα τον περασμένο χειμώνα».
Οι δύο σύμβουλοι απευθύνουν σειρά ερωτημάτων στην Περιφέρεια, μεταξύ άλλων «πώς θα διασφαλίσει την ποιότητα του έργου αν δεν ακολουθήσει τη θεσμοθετημένη διαδικασία» και «γιατί διακινδυνεύει 6.000.000 ευρώ επιλέγοντας μια διαδικασία η οποία δεν αντιμετωπίζει πιθανές κακοτεχνίες ή πτώχευση εργολάβου, δεν προβλέπει διαδικασίες διασφάλισης ποιότητας, ελέγχου και προστασίας του Φορέα σε περίπτωση ανάγκης;»
