Το να είναι κάποιος έντονα επικριτικός στην πολιτική Τραμπ δεν συνιστά αντιαμερικανισμό, πολύ περισσότερο που ο ίδιος ο «πλανητάρχης» Ντόναλντ Τραμπ φροντίζει γι’ αυτό, στρεφόμενος εναντίον όλων, όπως με την πρόσφατη ομιλία του στη Γ.Σ. του ΟΗΕ. Ωστόσο, οφείλω να διευκρινίσω ότι υπάρχουν διάφορα είδη αντιαμερικανισμού, εκ δεξιών και αριστερών.
Είμαι εξ εκείνων που αποστρέφονται τον τυφλό αντιαμερικανισμό, ο οποίος αποδίδει στις ΗΠΑ όλα τα δεινά της ανθρωπότητας, όπως αντίστοιχα άλλοτε ο Ρίγκαν χαρακτήριζε τη Σοβιετική Ενωση «Αυτοκρατορία του Κακού» (Evil empire). Ειδικά στους αριστερούς, δεν πρέπει να διαφεύγει ότι στην Αμερική γεννήθηκαν μεγάλες ιδέες και επαναστατικά κινήματα, μεταξύ άλλων και πλατύ κίνημα φιλελληνισμού.
Επίσης θεωρώ απαράδεκτο να ταυτίζεται ο αντιαμερικανισμός με τον αντιιμπεριαλισμό, αφού στην περίπτωση αυτή αντιιμπεριαλιστικά θα ήταν πολλά αυταρχικά καθεστώτα, όπως του Ιράν και της Συρίας, καθώς και πολιτικά κόμματα σαν το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν.
Αρκετοί στην Ελλάδα –ανάμεσα τους και αριστεροί- προσεγγίζουν εντελώς δογματικά τις σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ, αρνούμενοι να διανοηθούν ότι οι σχέσεις αυτές μπορεί να είναι αμοιβαία επωφελείς, ενώ ακόμα και τις καλές σχέσεις Ελλάδας – Ισραήλ τις αποδίδουν σε φιλοαμερικανισμό της κυβέρνησης.
Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι και η ιστορική συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί «χατίρι» της κυβέρνησης Τσίπρα στις ΗΠΑ, διότι δι’ αυτής διευκολύνεται η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, γι’ αυτούς δεν μετράει η γνώμη και η απόφαση του γειτονικού λαού, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης δεν ισχύει.
Αλλοι θεώρησαν ενδεικτικό φιλοαμερικανισμού και το γεγονός ότι στη φετινή ΔΕΘ τιμώμενη χώρα ήταν οι ΗΠΑ, επιλέγοντας να διαμαρτυρηθούν με σύνθημα «Ο λαός δεν τιμάει τους φονιάδες των λαών», προβαίνοντας σε χονδροειδέστατη ταύτιση της χώρας και του λαού με τις κυβερνήσεις. Ιδιας πολιτικής αντίληψης και το σύνθημα μερίδας αριστερών «να κλείσει η πρεσβεία των σιωνιστών», που λέει ότι το κράτος του Ισραήλ είναι σιωνιστικό, λες και δεν υπάρχουν στο κράτος αυτό αριστεροί και κομμουνιστές, με σημαντικότατη εκπροσώπηση στη Βουλή, την οποία δεν διαθέτουν σε καμιά αραβική χώρα.
Μου κάνει εντύπωση ότι κόμματα, σαν το ΚΚΕ, που πάντοτε υποστήριζε την ανάπτυξη των διακρατικών σχέσεων και δεν είχε απαιτήσει τη διακοπή των σχέσεων αυτών ούτε με τη χούντα, δεν αντιλαμβάνονται ότι ενίοτε το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας μπορεί να συμπίπτει και με επιλογές των ΗΠΑ, όπως και άλλων μεγάλων δυνάμεων, όπως της Ρωσίας και της Κίνας.
* μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ
