ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Μαριάννα Τζιαντζή
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Θεάματα του Ψυρρή» τιτλοφορείται ένα αθηναιογράφημα του Μιχαήλ Μητσάκη, δημοσιευμένο το 1890. Αναγκαστικά, καταφεύγουμε σε μια περίληψη:

Σε έναν στενό δρομίσκο του Ψυρρή, συρφετός διέρχεται, ποικίλος: άνθρωποι και κτήνη, παιδία και γυναίκες, κουτσαβάκηδες, νοικοκυραίοι και εργάται. Ξάφνου, ανακίνησις έγινε μεγάλη και όλοι τρέχουν να δουν τι συμβαίνει. Και είδαν ένα σκυλί, μονάχο στη μέση του δρόμου, να βαίνει βραδέως. «Επί της γης κατόπιν του άφινε προχωρών μακράν γραμμήν, κόκκινην […] Και από της κοιλίας του, ηνεωγμένης κατά μήκος, εκ μακράς πληγής τα εντόσθιά του έπιπτον χαμαί».

Απ’ τις κουβέντες των περαστικών μαθαίνουμε ότι κάποιος χασάπης, εκεί που καθόταν στο καφενείο, μαχαίρωσε στην κοιλιά τον σκύλο που τον είχε πλησιάσει γαβγίζοντας επειδή φοβήθηκε ότι θα τον δάγκωνε.

Κάποιοι βάζουν στοίχημα πόσο θα ζήσει ακόμα ο τραυματίας. Ομως το «θνήσκον κτήνος» δεν είχε πολύ καιρό ακόμα: «Υστατη ανατριχίλα, παρατεταμένη, εμαστίγωσεν απ’ άκρου εις άκρον το κορμί αυτού, το διέδραμεν αστραπιαίως, ισχυρότατα. Ως κύμα αίματος ανέβη επί τον λάρυγγά του, εκόχλασεν, ανερροφήθη, και, κλείσαν τα όμματα, ωσάν να ετελείωσε το όνειρόν του το συγκεχυμένον, εξέπνευσε το ζώον».

Οι συναθροισμένοι διασκορπίστηκαν, φέροντες το άγγελμα της εκπνοής.

-Ψόφησε ρε, ψόφησε;

-Τόρα πλια, τα κακάρωσε!

-Μωρέ, εφτάψυχο το κερατόπιστο!… Τρεις ώραις έκανε να ξεψυχήση!

-Ζωή σε λόγου σου!

-Βρε το άτιμο!

Ας σημειωθεί ότι ο συγγραφέας δεν δίνει έμφαση στην κτηνωδία του χασάπη, αλλά στο πώς αντιδρά το πλήθος. Με ευθυμία και ανυπομονησία. Να σπάσει λίγο η μονοτονία της καθημερινότητας, βρε αδελφέ.

Σήμερα, δεκάδες άνθρωποι παρακολούθησαν λάιβ το «θέαμα» της οδού Γλάδστωνος, κάποιοι μάλιστα αποτύπωσαν στιγμιότυπα με το κινητό τους. Κι εμείς, που δεν ήμασταν παρόντες, είδαμε στα βίντεο έναν αιμόφυρτο άνθρωπο να σέρνεται, σχεδόν όπως σερνόταν ο σκύλος του Ψυρρή πριν από 130 χρόνια περίπου, μόνο που τότε δεν τον κλοτσούσαν και ούτε τον αλυσοδέσανε ενώ ψυχορραγούσε. Και αναρωτιέσαι ποια κοινωνία είναι πιο σκληρή, εκείνη του 19ου ή του 21ού αιώνα;

Ενα τέλος που δεν το εύχεσαι ούτε στον χειρότερο εχθρό σου είχε ο Ζακ Κωστόπουλος -γιατί και ο πιο φριχτός εγκληματίας έχει δικαίωμα να πεθάνει με αξιοπρέπεια. Ομως η αιμάτινη γραμμή που άφηνε πίσω του ο Ζακ, καθώς τρέκλιζε, σερνόταν στον πεζόδρομο, μας ακολουθεί και μας στοιχειώνει.