ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η καταστροφή στο Μάτι, αλλά και εκείνη στη Μάνδρα πριν από λίγους μήνες, συνόψισαν με τον δραματικότερο τρόπο τις διαχρονικές ευθύνες του μεταπολεμικού πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα για μια δόμηση άναρχη και επικίνδυνη, η οποία δεν σεβάστηκε ούτε τους ανθρώπους ούτε τη φύση. Πελατειακές νοοτροπίες, εργολαβικά κυκλώματα και πολιτικάντικες συμπεριφορές δημιούργησαν ένα τερατώδες αστικό -και όχι μόνο- περιβάλλον, κομμένο και ραμμένο πάνω στο πατρόν του μπετόν, των καταπατήσεων και της ασυδοσίας μεγάλων και μικρών συμφερόντων.

Η αλλαγή του περιβαλλοντικού πλαισίου εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής τρέχει πολύ γρηγορότερα απ’ ό,τι μπορούν να αντιληφθούν οι ηγεσίες, τα κρατικά όργανα και οι υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, με αποτέλεσμα οι ανθρωπογενείς «φυσικές καταστροφές» να διαδέχονται η μία την άλλη, κάτι που, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα εντατικοποιηθεί τα επόμενα χρόνια, με τεράστιο ανθρώπινο και οικονομικό κόστος.

Οι δυνάμεις του διεφθαρμένου δικομματισμού του παρελθόντος συμπεριφέρονται εντελώς υποκριτικά, θεωρώντας τους Ελληνες Λωτοφάγους, με μνήμη χρυσόψαρου και επιχειρώντας να παρουσιάσουν το μαύρο άσπρο. Δύσκολα όμως μπορούν να πείσουν ακόμα και τους πλέον αφελείς πως για καταστροφές τέτοιου μεγέθους την αποκλειστική ευθύνη φέρει εκείνος στα χέρια του οποίου έτυχε να σκάσει η βόμβα.

Η σημερινή κυβέρνηση, πέρα από την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από τον πρωθυπουργό, πρέπει να δείξει ότι εννοεί όσα λέει, προσαρμόζοντας το θεσμικό και νομικό πλαίσιο στην τρέχουσα πραγματικότητα και, κυρίως, αναλαμβάνοντας δράση άμεσα. Σ’ αυτό συμπεριλαμβάνεται και η αξιολόγηση μηχανισμών και προσώπων, με απόλυτο κριτήριο την απώλεια δεκάδων ανθρώπινων ζωών. Η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνει ψύχραιμα και οργανωμένα και όχι υπό τις κραυγές που γεννά εν θερμώ η τραγωδία.

Η κοινωνία των πολιτών έδειξε μεγάλη ωριμότητα στο πεδίο της αλληλεγγύης και της προσφοράς, στοιχεία που πρέπει να μη μείνουν ανεκμετάλλευτα, αλλά να γίνουν βατήρας και πολιτικό στήριγμα για ριζοσπαστικές λύσεις. Οι μέρες της περισυλλογής και του πένθους μπορούν σταδιακά να δώσουν τη θέση τους στις μέρες ευθύνης και δράσης, εάν θέλουμε ως πολιτικό σύστημα, αλλά κυρίως ως κοινωνία, να μην ηττηθούμε από την αυθαιρεσία και τον ατομικισμό.