30.000 «γροθιές» στον ρατσισμό που θεριεύει

Η ελπίδα είναι μια λέξη που της έχουν αλλάξει τα φώτα. Την έχουν χρησιμοποιήσει, ενίοτε ασελγώντας πάνω της, κόμματα, δημοσιογράφοι, διαφημιστές, προεκλογικά σλόγκαν, που πουλάνε ελπίδα και εισπράττουν ψηφοφόρους, καταναλωτές, υπηκόους. Γι’ αυτό ίσως ο Γερμανοεβραίος επαναστάτης φιλόσοφος Βάλτερ Μπένγιαμιν είχε πει πως «αν έχουμε έστω μια ελπίδα, αυτή μας δόθηκε γι’ αυτούς που δεν έχουν καμία».

Αυτό το επιφανειακά μελαγχολικό, αλλά στην πράξη βαθιά αισιόδοξο απόφθεγμα ενέπνευσε τους διοργανωτές του 21ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ και έγινε φέτος το σύνθημα μια μεγάλης γιορτής που αγκάλιασε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους σε «έναν κόσμο που χωράει μέσα του πολλούς κόσμους», όπως μας λένε οι διοργανωτές του φεστιβάλ.

Ξεπέρασε τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις η επιτυχία και η μαζικότητα του φετινού Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ, που ολοκληρώθηκε χθες στο Αλσος Γουδή.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, πάνω από 25.000 ώς και 30.000 επισκέπτες πέρασαν τις πόρτες του το τριήμερο 29 Ιουλίου με 1η Ιουλίου.

Ειδικά το Σάββατο έσπασε όλα τα ρεκόρ με πάνω από 10.000 κόσμο -πάνω από 6.500 εισιτήρια και ισάριθμοι μετανάστες, άνεργοι και παιδιά που μπαίνουν δωρεάν.

«Ηταν πραγματικά εντυπωσιακό. Ολοι οι χώροι του πάρκου έσφυζαν από ζωή. Εβλεπες χιλιάδες κόσμου παντού, κυρίως νεολαία. Στις συναυλίες, στα τραπεζάκια, στο λαϊκό γλέντι, στους διαδρόμους με τα περίπτερα, ακόμα και ξαπλωμένους στα γρασίδια. Πολύ μεγάλη προσέλευση κόσμου είχε η ηλεκτρονική σκηνή, με dj σετ από τους Στέρεο Νόβα, τους Cayetano και άλλα σχήματα, αλλά και η μεταναστευτική σκηνή με χιπ χοπ από πρόσφυγες και μετανάστες δεύτερης γενιάς. Αν πέρσι το αντιρατσιστικό “αναστήθηκε” σε μαζικότητα, φέτος μπορούμε να πούμε ότι καθιερώνεται ξανά σαν ένα μεγάλος θεσμός στην πόλη. Ζήσαμε ένα κλίμα πανηγυριού, μια μεγάλη γιορτή…» μας λέει ο Ηλίας, από το Συντονιστικό Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών Οργανώσεων που διοργανώνει το φεστιβάλ.

«Το μήνυμα του αντιρατσιστικού φεστιβάλ δόθηκε φέτος πολύ δυνατά. Παρά την κλιμάκωση των εθνικισμών στην Ευρώπη και τη σκλήρυνση των αντιπροσφυγικών πολιτικών -και η Ελλάδα είναι βασικό κομμάτι αυτών των πολιτικών- φάνηκε ότι το κίνημα στην Ελλάδα δεν έχει υποχωρήσει όσο κάποιοι νομίζουν. Υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο δυναμικό, υπάρχει κόσμος που θέλει να αντισταθεί και να αντιπαλέψει τη σημερινή κατάσταση» είναι μια πρώτη εν θερμώ αποτίμηση των διοργανωτών για το τριήμερο.

Ο δυναμισμός αυτού του πολύχρωμου κόσμου, που επιμένει να γελά μέσα στη μαυρίλα της «Ευρώπης-Φρούριο» και της Ελλάδας «μαντρόσκυλο των συνόρων» με αντάλλαγμα μειωμένο ΦΠΑ, δεν αποτυπώθηκε μόνο στις μουσικές σκηνές, στις μυρωδιές της πολυεθνικής κουζίνας από μεταναστευτικές κοινότητες, στα παιχνίδια και τους χορούς παιδιών από όλο τον κόσμο.

Αποτυπώθηκε και σε ζωηρές συζητήσεις για τους «αντίπαλους εθνικισμούς και το στοίχημα της ειρηνικής συνύπαρξης» (σε μια εκδήλωση για το «ελληνοτουρκικό» πέρα από τη συστημική ρητορική που βλέπει μόνο «τουρκική επιθετικότητα»), το αντιφασιστικό κίνημα και τη δίκη της Χ.Α., την ισλαμοφοβία από φεμινιστική σκοπιά, τις επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή κ.ά.

Ιδιαίτερα επίκαιρη ήταν η συζήτηση με θέμα «Κράτος εξαίρεσης δικαιωμάτων, σωφρονιστική εκδικητικότητα και δικαστική βαρβαρότητα», με ομιλητές τον Τάσο Θεοφίλου, μέλη της συλλογικότητας «Ρουβίκωνας», της «Συνέλευσης Αλληλεγγύης στην Ηριάννα και τον Περικλή», παρεμβάσεις από την «Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων», που μίλησε ιδιαίτερα για την αυθαιρεσία του σωφρονιστικού συστήματος και την «ποινικοποίηση της φτώχειας», το τμήμα δικαιωμάτων της Λαϊκής Ενότητας κ.ά.

Παρούσα όλες τις ημέρες η «Εφ.Συν.», οι συνεταιριστές και οι συνεταιρίστριες από όλα τα τμήματα του ρεπορτάζ, την ύλη, το ατελιέ, το ίντερνετ, τη διόρθωση, επιβεβαιώνοντας ότι και η εφημερίδα μας, όπως και το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, είναι ένας κόσμος που χωράει μέσα του πολλούς κόσμους.