«Αφιέρωμα στον Ντεμπισί» βάφτισαν από κοινού την καλλιτεχνική σύμπραξή τους το Ωδείο Αθηνών, το Φεστιβάλ Αθηνών και το Γ΄ Πρόγραμμα της ΕΡΤ, στην οποία νέοι Ελληνες μουσικοί επί τέσσερις συνεχόμενες βραδιές (3-6/7/2018) έπαιξαν έργα μουσικής δωματίου του Γάλλου ιμπρεσιονιστή αλλά και νεότερα έργα άλλων, αφιερωμένα σε αυτόν. Οι εκδηλώσεις φιλοξενήθηκαν στην καλαίσθητα ανακαινισμένη αίθουσα «Αρης Γαρουφαλής», που όμως εξακολουθεί να έχει σοβαρότατα προβλήματα ακουστικής.
Στο πολυσέλιδο έντυπο του προγράμματος, επάνω από τον τίτλο του κύκλου εκδηλώσεων, φιγουράριζε ο –αίφνης!- αγγλόφωνος χαρακτηρισμός «Young Greek Classics», που βέβαια θα μπορούσε να εκληφθεί και ως αναφορά σε νέους Ελληνες «κλασικούς» συνθέτες… Στη ροή του προγράμματος, από μέρα σε μέρα, 26 σολίστες -πιανίστες, βιολιστές, τσελίστες, τραγουδιστές, κιθαρίστες, φλαουτίστες, κλαρινετίστας, βιολίστας, αρπίστρια- στην πλειονότητά τους γεννημένοι μεταξύ 1990-2000, παρουσίασαν τις επιδόσεις τους ερμηνεύοντας άλλοτε ολόκληρα έργα και άλλοτε ανθολογώντας αποσπάσματα από πιανιστικούς κύκλους («Πρελούδια», «Σπουδές», «Χαρακτικά») του Ντεμπισί.
Ανάμεσά τους υπήρξαν και καλλιτεχνικά ώριμοι επαγγελματίες με σταδιοδρομία σε εξέλιξη όπως ο πιανίστας Κωνσταντίνος Δεστούνης και ο φλαουτίστας Στάθης Καραπάνος. Η δομή τού έντονα και γι’ αυτό ενοχλητικά κατατμημένου προγράμματος υπηρέτησε περισσότερο την προβολή των εκτελεστών παρά το έργο του συνθέτη, με συνέπεια η ένταξή του στο Φεστιβάλ Αθηνών να λειτουργήσει μάλλον παράταιρα. Ας προσθέσουμε εδώ ότι η απουσία κουαρτέτου στο περιβάλλον του Ωδείου Αθηνών εκφράστηκε με την απουσία του μοναδικού «Κουαρτέτου εγχόρδων» του Ντεμπισί από το αφιέρωμα.
Σε όλα τα προγράμματα οι πιανιστικές συνθέσεις είχαν την τιμητική τους. Η εναρκτήρια βραδιά (3/7/2018) περιλάμβανε τον κύκλο «Παιδική γωνιά» που ερμήνευσε ο πιανίστας Βασίλης Αλεβίζος. Στη συνέχεια ο ίδιος και ο πιανίστας Δημήτρης Δασκαλάκης έπαιξαν τα «Εξι αρχαία επιγράμματα» σε μεταγραφή από τον συνθέτη για πιάνο-4 χέρια, ενώ ο Δημήτρης Δασκαλάκης έπαιξε μόνος το «Για το πιάνο» («Pour le piano»). Τις εκτελέσεις των δύο ταλαντούχων μουσικών χαρακτήρισε άριστη αντίληψη της ιδιαιτερότητας της πιανιστικής γραφής του Ντεμπισί: ιδανική ισορροπία ανάμεσα στη διαφάνεια της άρθρωσης και στο ζητούμενο του «ατμοσφαιρικού», «ιμπρεσιονιστικού» ήχου, συγκρατημένη διαχείριση της δυναμικής, εύπλαστος μουσικός παλμός, αιθέριο πλάσιμο της φραστικής, διακριτικά αρθρωμένος υποδόριος ρυθμικός βηματισμός.
Αμφότεροι στήριξαν θαυμάσια την ονειρική/στοχαστική διάσταση της μουσικής. Η συναυλία ολοκληρώθηκε με τον πιανιστικό κύκλο «Estampes» («Χαρακτικά») που ερμήνευσε η Νεφέλη Μούσουρα. Δίχως να υπολείπεται σε ακρίβεια και τεχνική δεινότητα, το παίξιμό της χαρακτηρίστηκε από εκφραστική εξωστρέφεια, έντονη λάμψη και α λα Λιστ βιρτουοζίστικη, στιβαρούς πιανισμούς που -μοιραία- στέγνωσαν τις λεπτές αποχρώσεις και την ειδοποιό ατμοσφαιρική διάσταση της μουσικής.
Φυσικά από το πρόγραμμα δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι κιθάρες. Οι κιθαριστές Κώστας Αμαξόπουλος και Πτολεμαίος Αρμάος πρότειναν το «Κεϊκγουόκ του Γκολιγουόγκ» («Golliwog’s Cakewalk») από την «Παιδική γωνιά» σε μεταγραφή Τόμας Κένιγκς και την «Πύλη του κρασιού» («Puerta del vino») από τα «Πρελούδια» σε μεταγραφή Αλεκ Πέτερσον. Οι ερμηνείες τους διέθεταν προσήλωση και ακρίβεια, δίχως ωστόσο να μπορέσουν να υπερβούν την μάλλον αμήχανη γραφή ειδικά του πρώτου κομματιού. Προς το τέλος της βραδιάς ο Αμαξόπουλος επανήλθε ερμηνεύοντας θαυμάσια τον πολύ πιο καλογραμμένο «Φόρο τιμής» του Ντε Φάγια από το συλλογικό έργο «Αφιέρωμα στον Ντεμπισί».
Δείγματα της αιθέριας φωνητικής γραφής του Ντεμπισί μάς πρόσφερε η νεαρή υψίφωνος Βάσια Αλάτη. Συνοδευόμενη από τον πιανίστα Αναστάση Ζαφειρόπουλο, τραγούδησε τον κύκλο «Εξι ξεχασμένες αριέτες» και το κομμάτι «Η θάλασσα είναι ωραιότερη από τους καθεδρικούς ναούς» από τις «Τρεις μελωδίες σε ποίηση Βερλέν». Η νεαρή τραγουδίστρια διαθέτει υγιή, ολόφρεσκη φωνή, με το σφιχτό βιμπράτο και ωραίο, μεταλλικό ηχόχρωμα. Παρότι εμφανώς άπειρη, αντιμετώπισε τα ιδιαίτερων προδιαγραφών τραγούδια του Ντεμπισί με ευλάβεια, προσήλωση και περισσή ευαισθησία προσφέροντας ακριβείς, ανάλαφρες, ιδανικά αισθαντικές ερμηνείες.
Καθώς ολόκληρο το πολυήμερο αφιέρωμα παρουσιάστηκε σε απευθείας, ζωντανή, ραδιοφωνική και διαδικτυακή αναμετάδοση από το Γ΄ Πρόγραμμα της ΕΡΤ, κάθε συναυλία προλογιζόταν και παρουσιαζόταν αναλυτικά -έως και με κουραστικό πλατειασμό- από τον διαμεσολαβούντα παρουσιαστή, γεγονός που απέτρεψε να παρακολουθήσουμε άλλες βραδιές πλην της εναρκτήριας.
