Ο καπτάν Καμένος –τον ψύλλιασα οπωσούν χθες γιατί πρέπει να ορθογραφεί εφεξής με ένα «μι» το επώνυμό του– τυγχάνει αδιαμφισβητήτως ο ζωηρότερος υπουργός Αμύνης, όχι μόνο στα δίσεκτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, αλλά από καταβολής ελληνικού κράτους τολμώ να υποστηρίξω. Κι αυτό επειδή παίζει φουλ επίθεση. Απέχει παρασάγγας ο δεύτερος. Πού τον βρίσκεις, πού τον χάνεις, επιβιβάζεται μονίμως σε υπερσύγχρονα ελικόπτερα και υπερηχητικά αεροσκάφη, στο πιλοτήριο παρακαλώ, ή στη γέφυρα αντιτορπιλικών και φρεγατών. Με ατσαλάκωτη στολή παραλλαγής συμμετέχει σε απαξάπαντα τα στρατιωτικά γυμνάσια και τις ασκήσεις με υψηλό δείκτη δυσκολίας. Ωχριούν εικοσάχρονοι λοκατζήδες μπρος του. Παρότι υπηρέτησε τη θητεία του σε άκαπνα γραφεία, αμούστακος επιπόλαιος νεαρός, με βύσμα τις γνωριμίες του μπαμπά και τις διασυνδέσεις του κομματικού σωλήνα της Ν.Δ., από τον Ιανουάριο του 2015 και εντεύθεν επιδεικνύει υπερβάλλοντα ζήλο στις επιχειρήσεις και των τριών όπλων.
Χαλάλι τα δάκρυα κι οι πίκρες χαλάλι, που τραγουδούσε η Τζένη Βάνου. Κι οι τόσοι κόποι, σπεύδω να προσθέσω. Στο κάτω κάτω ο καπτάν Πάνος μοιάζει τα τελευταία τριάμισι χρόνια με σωστό Ακρίτα Μονογενή που μάχεται τους διπρόσωπους προαιώνιους εχθρούς στα μαρμαρένια αλώνια, «αέρα» και «όχι» βροντοφωνάζοντας. «Σπίτι δεν τον εσκέπαζε, σπήλιο δεν τον εχώρει,/ τα όρη τα διασκέλιζε, βουνού κορφές επήδα./ Στο βίτσισμα έπιανε πουλιά, στο πέταγμα γεράκια./ Στο γλάκιο και στο πήδημα τα λάφια και τ’ αγρίμια» τραγουδούν εν χορώ έφεδροι και εθελοντές πενταετούς υποχρεώσεως, κατάπληκτοι από τα αλλεπάλληλα κατορθώματά του. Αναντάν μπαμπαντάν δεξιός και «μπούλης», όπως τον χαρακτήρισε κάποτε ο πολιτικός του προϊστάμενος, μεταμορφώθηκε από συναίσθηση της ευθύνης προς την πατρίδα σε πρωτοκαπετάνιο της αντίστασης που δυναμιτίζει τον ένα μετά τον άλλο τους Γοργοπόταμους, γκρεμίζοντάς τους σαν χάρτινους πύργους. Σωστός Ναπολέων Ζέρβας. Γρήγορα ξεπέρασε, όμως, το ίνδαλμά του. Αρνήθηκε έτσι το επίθετο και κράτησε μόνο το βαφτιστικό, προσθέτοντας έμπροσθεν το δισύλλαβο Μέγας (είσαι Κύριε…).
Ιδιόρρυθμοι στον ύπνο και τον ξύπνιο, εγώ και ορισμένοι κολλητοί, κοιμόμαστε ήσυχοι πια κατά τα χαράματα που κλείνει επιτέλους το μάτι μας, καθώς νιώθουμε τον κέρβερο να φυλάει τα σύνορα Πάνο-κάτω. Ουδείς πιο αχάριστος του ευεργετηθέντος, επιμένουν οι Κινέζοι σοφοί και επιβεβαιώνονται δυστυχώς με αξιοθρήνητο τρόπο. Λιγότεροι από το 1% των συμπατριωτών μας εμπιστεύονται τον άγρυπνο φρουρό στην υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων, σύμφωνα με έγκυρα γκάλοπ. Οι μισοί συριζαίοι συνοδοιπόροι τού σκάβουν τον λάκκο και βουλευτές του εγκαταλείπουν άρον άρον το μαντρί. Διατείνονται οι κακεντρεχείς ότι λόγω της κακής νεανικής φυσικής του κατάστασης και του στρογγυλού του σωματότυπου, στα τόσα γυμνάσια και ασκήσεις, διακρίνεται μόνο για τις ακροβατικές κυβιστήσεις του· τις κωλοτούμπες, πά’ να πει. Πρέπει να παραδεχτούν, μολαταύτα, πως τις εκτελεί με περίσσια χάρη, όχι σαν μοσχάρι. Ο,τι και να του καταλογίζουν οι αχρείοι, παραμένει πτωχός –σε δημοσκοπική συγκομιδή ψήφων– και μονάχος γνήσιος μακεδονομάχος. Συκοφαντίες ότι αυτοτραυματίστηκε κάποτε πυροβολώντας τη σκιά του, αποδείχτηκαν ολωσδιόλου ψευδείς.
