Ο γίγας Ερντογάν, στην παλατάρα των 1.000 δωματίων που έχει κατασκευάσει για την πάρτη του, έφτιαξε αυτή την κατάσταση που βλέπετε και μάζεψε τους Τούρκους πρέσβεις, για να τους εξηγήσει ότι η τουρκική οικονομία δεν έχει κανένα πρόβλημα, εξακολουθεί να είναι δυνατή, απλά φταίνε οι ξένοι που της επιτίθενται -και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού, στην αντίθετη περίπτωση, οι ευθύνες θα βάραιναν τον ίδιο.
Εδώ που τα λέμε, είναι περίεργη η πτώση της τουρκικής οικονομίας, όταν έχει… επιχειρηματίες όπως αυτός στα βάθη της Ανατολίας, ο οποίος έχει μαζέψει ζώα που τα παράτησαν ή το έσκασαν και έχει κάνει κοπάδι από 350 άλογα, ενώ χρεώνει τους τουρίστες οκτώ δολάρια για να τα φωτογραφίσουν, έχοντας φτιάξει και το μάρκετινγκ-παραμύθι ότι τα λεφτά δεν είναι για τον ίδιο, αλλά για να ταΐζει τα άλογα.
Οταν υπάρχουν τέτοιοι επιχειρηματικοί εγκέφαλοι, είναι περίεργο να τραβάει ζόρια η οικονομία.
ΗΠΑ
Αυτό είναι ένα από εκείνα τα δείπνα που ο Τραμπ έχει προσκαλέσει στον Λευκό Οίκο κάποιους μεγαλοεπιχειρηματίες που του τα έσκασαν χοντρά για την προεκλογική του εκστρατεία και τους ταΐζει εν είδει «ευχαριστώ». Βάλτε με τον νου σας να έχεις δώσει έναν σκασμό λεφτά και, την ώρα που πας να βάλεις στο στόμα σου μια μπουκιά, να έχεις τον Τραμπ να βγάζει λόγο. Τελικά, έχουν και οι μεγαλοεπιχειρηματίες τα προβλήματά τους.
Ρουμανία
Επειδή συνεχώς κριτικάρουμε τα ΜΑΤ, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχουν και ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: εκεί που λες ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι πιο βάρβαρο, έχοντας δείρει γέρους, παιδιά, γυναίκες, βρίσκουν πάντα τον τρόπο να πρωτοτυπούν. Οπως εν προκειμένω τα ρουμανικά ΜΑΤ, που κοπανάνε αλύπητα τον τύπο που βοηθάει μια παράλυτη γυναίκα, σπρώχνοντας το καροτσάκι της. Προφανώς κάτι τέτοιοι τύποι αποτελούν τεράστια απειλή.
ΗΠΑ
Ενας κύριος ενδεδυμένος τοιουτοτρόπως και με ένα κέρατο τρία μέτρα, το οποίο όχι μόνο είναι όργανο, αλλά ξέρει και το παίζει, είναι αλήθεια ότι δεν περνά απαρατήρητος. Αν, όμως, τον πάρεις από τις Αλπεις και τον τοποθετήσεις σε φεστιβάλ στο Ντένβερ, τότε το πράγμα ξεφεύγει και κινείται κάπου μεταξύ σουρεαλισμού και dada.
