Αποτελεί ένα στολίδι για την Αθήνα και έναν ουσιαστικό πολιτιστικό φορέα για όλη τη χώρα. Μετά από τόσα χρόνια διαρκούς προσπάθειας (πάντα με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα) με στόχο την έρευνα, συγκέντρωση, διάσωση και προβολή της ελληνικής και παγκόσμιας κινηματογραφικής κληρονομιάς, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, η «Λαΐδα» μας, επιτέλους με ένα αρκετά υψηλό προϋπολογισμό και πολλές καλές συνεργασίες με φορείς, ινστιτούτα και πρεσβείες από δεκάδες χώρες, ανακοίνωσε ένα πλήρες, γεμάτο και εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα έως και το 2019.
Με 900.000 ευρώ επιχορήγηση μέσω ΕΣΠΑ (για τα επόμενα τρία χρόνια), όπως επιβεβαίωσε και η περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου, αλλά και τη συμπαράσταση φορέων όπως η ιταλική πρεσβεία, η Γαλλική Ταινιοθήκη αλλά και δεκάδες άλλοι κινηματογραφικοί και πολιτιστικοί φορείς της Ευρώπης και της Ελλάδας (Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, ΕΚΠΑ κ.ά.), η Ταινιοθήκη ανακοίνωσε μέσω της προέδρου του Δ.Σ. του Ιδρύματος, Μαρίας Κομνηνού, τις δράσεις που προετοιμάζονται και κυρίως τις τρεις μεγάλες εκδηλώσεις του 2018.
■ ΗΡΩΔΕΙΟ: Δύο βωβές ταινίες που σφράγισαν την πορεία του ελληνικού κινηματογράφου και διασώζουν την εικόνα μιας Ελλάδας που δεν υπάρχει πια θα παρουσιαστούν στο αρχαίο θέατρο, με μουσική επένδυση τις συνθέσεις για πιάνο του Φίλιππου Τσαλαχούρη που θα παίζει ζωντανά επί σκηνής για δύο ώρες (Σάββατο 14/7, 20.30). Πρόκειται για το «Δάφνις και Χλόη» του Ορέστη Λάσκου (1931) και την «Αστέρω» του Δημήτρη Γαζιάδη (1929). Το «Δάφνις και Χλόη» είναι η πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Ορέστη Λάσκου, που μεταφέρει στην οθόνη το ομώνυμο ειδύλλιο του Λόγγου (2ος αιώνας μ.Χ.), ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας που επηρέασε από τον Σέξπιρ μέχρι τον Ζακ-Ανρί Μπερναρντέν.
Το φιλμ έχει περάσει στην Ιστορία ως η πρώτη ταινία με γυμνό στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Γυρίστηκε στη Μυτιλήνη και στη Λίμνη της Βουλιαγμένης, με πρωταγωνιστές τους Λούση Ματλή – Απόλλωνα Μαρσύα. Το Τμήμα Αποκατάστασης της Ταινιοθήκης κατόρθωσε να αποκαταστήσει το υλικό με την επίβλεψη και τη συνεργασία του ίδιου του σκηνοθέτη, που προσπάθησε να «θυμηθεί» την ταινία καρέ καρέ.
Οσο για την «Αστέρω», βασίζεται σε κείμενο του Παύλου Νιρβάνα και πρωταγωνιστούν τρεις μεγάλοι του ελληνικού θεάτρου: Αλίκη Θεοδωρίδου, Κώστας Μουσούρης, Αιμίλιος Βεάκης. Το νέο αυτό είδος της «φουστανέλας» είχε τις απαρχές του στο θέατρο με τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» του Δημήτρη Κορομηλά. Η αποκατάσταση της ταινίας βασίστηκε στην κόπια που ανακαλύφθηκε στη Γαλλική Ταινιοθήκη το 2003.
■ ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΑΖΟΛΙΝΙ (12-19/9/2018, θερινός κινηματογράφος «Λαΐς»). Το σύνολο του έργου του μεγάλου Ιταλού δημιουργού θα προβληθεί στη «Λαΐδα» σε συνεργασία με την ιταλική πρεσβεία και το Ιταλικό Ινστιτούτο. «Ο Παζολίνι αποτελεί την ενοχλητική συνείδηση μιας κοινωνίας που τον έχει ακόμα ανάγκη» τόνισε η διευθύντρια του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου, δρ Μόνικα Τσέκα. Στο πλαίσιο του αφιερώματος θα πραγματοποιηθεί έκθεση του φωτογράφου Ρομπέρτο Βίλα, ο οποίος δούλεψε στενά με τον Παζολίνι στις «Χίλιες και μία νύχτες».
■ 9ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας (18-28/10/2018). Μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας, το Φεστιβάλ επιστρέφει με ταινία έναρξης το τελευταίο φιλμ του Ζαν-Λικ Γκοντάρ «Le livre de l’ image». Θα παρευρεθούν σημαντικές προσωπικότητες, θα υπάρχει διεθνές διαγωνιστικό τμήμα, θα προβληθεί αποκατεστημένη η «Κοινωνική σαπίλα» (1932) του Στέλιου Τατασόπουλου και θα γίνει αναδρομική έκθεση για τον ενδυματολόγο και συνεργάτη του Θόδωρου Αγγελόπουλου, Γιώργο Ζιάκα.
Συγχρόνως ανακοινώθηκε η δημιουργία Μουσείου Κινηματογράφου στον εκθεσιακό χώρο της Ταινιοθήκης. Κάτι που εμπνεύστηκε η ιδρύτριά της Αγλαΐα Μητροπούλου και τελεί υπό την εποπτεία της καθηγήτριας της ΑΣΚΤ και αντιπροέδρου του Δ.Σ. Αφροδίτης Λίτη. Επίσης η Ταινοθήκη θα λάβει μέρος στο εξαιρετικά φιλόδοξο πρόγραμμα «I Media Cities», το οποίο προσφέρει δωρεάν πρόσβαση σε πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό, με δυνατότητα διαδραστικής συμμετοχής.
Με όλα τα παραπάνω δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε κάποιο καλύτερο τρόπο, ώστε να ξαναγίνει η τέχνη του κινηματογράφου παρούσα, οικεία και προσβάσιμη πραγματικά σε όλους. Αυτός δεν είναι εξάλλου και ο σκοπός μιας ταινιοθήκης;
