ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Γιάννης Σβώλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την Πέμπτη, 21/6/2018, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ υπό τον Αναστάσιο Συμεωνίδη έδωσε στο κατάμεστο Ηρώδειο μια δωρεάν συναυλία, συμμετέχοντας στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσικής. Το πρόγραμμα περιελάμβανε ένα έργο της εγχώριας Εθνικής Σχολής και δύο από τον πυρήνα του κλασικού ρεπερτορίου. Η συναυλία άφησε από αξιοπρεπείς έως καλές εντυπώσεις και αναμεταδόθηκε ζωντανά από την ΕΡΤ.

Η βραδιά στο ρωμαϊκό ωδείο ξεκίνησε με τη σύνθεση «Εισαγωγή και φούγκα πάνω σε δύο ελληνικά θέματα» του Διονυσίου Λαυράγκα (1860-1941). Ηταν ένα σύντομο, άμεσης απήχησης έργο με αισιόδοξο, άμεσα δημοτικοφανές βαλκάνιο/εθνικό άκουσμα και απλή γραφή, που δόθηκε αξιοπρεπώς και με ακρίβεια. Ακολούθησε το «Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 3» του Μπετόβεν με σολίστα τον πιανίστα, συνθέτη και επί οκταετία καλλιτεχνικό διευθυντή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, Γιώργη-Εμμανουήλ Λαζαρίδη.

Η ανάγνωση του ακμαίου 40χρονου σολίστα χαρακτηρίστηκε από ακρίβεια, ζηλευτή καθαρότητα άρθρωσης, ευρύ φάσμα δυναμικής, αβίαστη συμπορεία με την ορχήστρα, αντίληψη των μεταπτώσεων και του ανάγλυφου της μουσικής δραματουργίας.

Ταυτόχρονα, όμως, η προσέγγισή του υπήρξε συχνά εγκεφαλική, η άρθρωση σκληρή, μαθηματικά μετρημένη, η φραστική στεγνή, κάπως αγέλαστη. Μόνο στο ευφρόσυνο, γοργό, κινητικό τρίτο μέρος η προσέγγιση αυτή λειτούργησε πειστικά. Ανταποκρινόμενος στο ενθουσιώδες χειροκρότημα του κοινού, ο Θεσσαλονικιός πιανίστας πρόσφερε εκτός προγράμματος την «Επαναστατική Σπουδή» του Σοπέν. Το δεύτερο μέρος περιελάμβανε τη «Συμφωνία αρ. 9, του Νέου Κόσμου» του Ντβόρζακ.

Εχοντας ακόμη στ’ αυτιά μας την πολλαπλά απολαυστική, αυταπόδεικτα «αυθεντική» εκτέλεση της Συμφωνικής Ορχήστρας της Πράγας (22/5/2018), αυτή των Ελλήνων μουσικών της ΕΣΟΕΡΤ, παρ’ ότι στρωτή, φροντισμένη και αξιοπρεπής, ήχησε ως αδύναμη δευτερολογία.

Γενικώς, η διάπλαση των εκτελέσεων από τον Αναστάσιο Συμεωνίδη και ο ήχος της ορχήστρας υπήρξαν ακριβείς, αλλά εκ του ασφαλούς, δίχως να διαθέτουν ούτε ιδιαίτερη ευγένεια, ούτε τις εκλεπτύνσεις στη φραστική που προσδίδουν στη ροή της μουσικής ξεχωριστό ενδιαφέρον και ταυτότητα.