Η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας ειδικότερα ουδέποτε υποστήριξαν ότι ξαφνικά η Ελλάδα από τη μια μέρα στην άλλη μετατρέπεται σε εργασιακό παράδεισο και οι μισθοί θα επιστρέψουν στα προ μνημονίου επίπεδα. Η επέκταση των τεσσάρων κλαδικών συμβάσεων -σε πρώτη φάση- σημαίνει πρακτικά ότι δεν μπορούν να υπάρχουν εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων στον ίδιο κλάδο καθώς η σύμβαση ισχύει για το σύνολο των εργαζομένων του κλάδου.
Ο υφυπουργός Εργασίας Νάσος Ηλιόπουλος περιέγραψε τι έχει συμβεί τα προηγούμενα χρόνια. «Μέχρι τώρα, θα μπορούσε οποιοσδήποτε εργοδότης να πει ‘‘αποχωρώ από την εργοδοτική οργάνωση, άρα δεν δεσμεύομαι πλέον για τον μισθό που έδινα και προχωρώ μονομερώς σε μειώσεις μισθών ή κάνω καινούργιες ατομικές συμβάσεις’’», ακόμα κι αν η σύμβαση είχε υπογραφεί από την εργοδοτική οργάνωση του κλάδου και αφορούσε κατ’ ελάχιστο το 51% των εργαζομένων του κλάδου.
Ουδείς αμφισβητεί ότι τη μνημονιακή περίοδο υπογράφηκαν κλαδικές συμβάσεις που προέβλεπαν πάγωμα και μειώσεις αποδοχών, ωστόσο η κατάργηση της επεκτασιμότητας ήταν το μέτρο που άφηνε στην καλή… διάθεση του κάθε εργοδότη να αποφασίσει αν θα δώσει τον κατώτατο μισθό, αν θα προχωρήσει σε περικοπές μισθών, όταν την ίδια στιγμή οι άλλοι εργοδότες του ίδιου κλάδου τηρούσαν την κλαδική σύμβαση, η οποία είναι προϊόν διμερούς διαπραγμάτευσης μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών.
Η επαναφορά των μισθών στα προμνημονιακά επίπεδα, δυστυχώς, είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και θα είναι αντικείμενο επίπονων διαπραγματεύσεων μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών και όχι ζήτημα επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων.
Σε ό,τι αφορά την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης που καταργήθηκε στα χρόνια της κρίσης και επανέρχεται σήμερα, πρακτικά σημαίνει ότι αν υπάρχει μια κλαδική, μια επιχειρησιακή και μια ατομική σύμβαση τότε υπερισχύει αυτή που προβλέπει υψηλότερες αποδοχές.
Αν, για παράδειγμα, μια κλαδική σύμβαση προβλέπει μισθό 1.000 ευρώ για νεοπροσλαμβανόμενο, η επιχειρησιακή 900 ευρώ και η ατομική 800 ευρώ, τότε η κλαδική υπερισχύει.
Σε διαφορετική περίπτωση, ο εργοδότης παραβιάζει την εργατική νομοθεσία. Και φυσικά δεν τίθεται ζήτημα μείωσης αποδοχών αν η ατομική ή επιχειρησιακή σύμβαση είναι πιο… γαλαντόμα για τους εργαζομένους σε σχέση με την κλαδική.
Σημειώνεται ότι η κατάργηση της επεκτασιμότητας και της ευνοϊκότερης ρύθμισης την περίοδο της κρίσης είχαν αποτέλεσμα την κατακρήμνιση των μισθών ακόμα και ώς 40-45%.
Χθες με αφορμή δημοσίευμα που έκανε λόγο για αρνητικές εξελίξεις το υπουργείο Εργασίας απάντησε ότι «μόνο ως αστείο» μπορεί κανείς να εκλάβει το ρεπορτάζ και τους τίτλους που «πασχίζουν να υποστηρίξουν πως η επέκταση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας και η αρχή της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο ρύθμισης συνιστούν αρνητική εξέλιξη».
Στην ανακοίνωσή του το υπουργείο εκφράζει τον… φόβο ότι το «χιουμοριστικό ρεπορτάζ», όπως το χαρακτηρίζει, μπορεί να γίνει πιστευτό από τα στελέχη της Ν.Δ.
«Ας ελπίσουμε ότι η Ν.Δ. θα επιμείνει στη σοβαρή νεοφιλελεύθερη γραμμή της, που διατύπωσε καθαρά ο κ. Μητσοτάκης μιλώντας τον Μάιο στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, όπου χαρακτήρισε ‘‘προβληματικό συνδυασμό’’ την επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων, τη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία και την υπερίσχυση των κλαδικών συμβάσεων έναντι των επιχειρησιακών, δηλώνοντας ότι ‘‘είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε αυτές οι ρυθμίσεις να αναβιώσουν’’», τονίζει στην ανακοίνωσή του το υπουργείο και ενημερώνει τον κ. Μητσοτάκη πως «ό,τι απευχόταν έχει συμβεί».
