Η απληστία της Γερμανίας υπονομεύει τα θεμέλια της Ε.Ε.

Oσα διαδραματίστηκαν τo προηγούμενo διάστημα στην Ιταλία έχουν πολλές διαφορές από εκείνα που έζησε η χώρα μας τον Ιούλιο του 2015. Εχουν, όμως, τουλάχιστον δύο κοινά χαρακτηριστικά:

◼ Την απόλυτη ανάγκη από πλευράς της Γερμανίας να εξυπηρετείται κανονικά (με την καταβολή των τοκοχρεολυσίων) το υπέρογκο δημόσιο χρέος της Ιταλίας (132% του ΑΕΠ) και της Ελλάδας (180% του ΑΕΠ), ώστε να μην προκληθεί κρίση με κίνδυνο να καταρρεύσει η ευρωζώνη, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν για τα άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και τον κόσμο ολόκληρο.

◼ Την ωμή παρέμβαση της Γερμανίας, είτε άμεσα είτε μέσω των υποτακτικών της στις Βρυξέλλες, ώστε να υποταχθούν η μεν Ελλάδα πλήρως με την εφαρμογή των τριών Μνημονίων από το 2010 μέχρι σήμερα, η δε Ιταλία με το να διορίσει έναν υπουργό Οικονομικών που δεν θα προκαλούσε προβλήματα στην ευρωζώνη.

Στόχος των παραπάνω είναι η διαιώνιση της πολιτικής που έχει επιβάλει η Γερμανία στην Ε.Ε. προκειμένου να προστατευθούν τα συμφέροντά της, να διασφαλιστούν τα οφέλη που έχει αποκομίσει από τη λειτουργία της ευρωζώνης και να προστατευτούν οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις της, δηλαδή να ικανοποιήσει την απληστία της.

Η Γερμανία, προκειμένου να εξασφαλίσει τα παραπάνω, συναίνεσε στη δημιουργία της ευρωζώνης υπό τον όρο ότι για το ευρώ θα ισχύουν οι κανόνες που ίσχυαν για το μάρκο, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις οδυνηρές συνέπειές τους σε άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και ιδιαίτερα στα νότια.

Και πράγματι, το πέτυχε, ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης το 2008.

Πιο συγκεκριμένα, στη Γερμανία:

● Το συνολικό πλεόνασμα του ισοζυγίου αγαθών και υπηρεσιών (εξαγωγές μείον εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών) τη δεκαετία 2008-2017 ανήλθε στο «θηριώδες» ποσό του 1 τρισ. 821 δισ. ευρώ σε τρέχουσες τιμές, ποσό που αντιστοιχεί στο 45% του πλεονάσματος των 18 κρατών-μελών της Ε.Ε. που είχαν πλεονασματικό ισοζύγιο (των υπολοίπων 10 ήταν ελλειμματικό).

● Το συνολικό ΑΕΠ της σε εκατομμύρια Μονάδων Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ) (συγκρίσιμης με όλα τα άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε.) αυξήθηκε κατά 17,6% το 2016 σε σχέση με το 2008 και η οικονομία της διατήρησε την πρώτη θέση στην Ε.Ε. με αυξημένο ποσοστό συμμετοχής στο συνολικό ΑΕΠ της Ε.Ε.

● Ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά 303.816 το 2016 σε σχέση με το 2008 χάρη στην καθαρή εισροή 1.893.236 μεταναστών και προσφύγων που υπερκάλυψαν την κατά 1.589.420 υπεροχή των θανάτων έναντι των γεννήσεων την 9ετία 2008-2016 και κάλυψαν και το έλλειμμα σε εργατικό δυναμικό.

● Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ αυξήθηκε κατά 17% το 2016 σε σχέση με το 2008 και ανήλθε στην 7η θέση στην Ε.Ε. σε ό,τι αφορά το ύψος του, από την 8η που κατείχε το 2008. Τις 6 πρώτες θέσεις το 2016 κατείχαν, κατά σειρά: Λουξεμβούργο, Ιρλανδία, Ολλανδία, Αυστρία, Δανία και Σουηδία.

Η πολιτική που η Γερμανία επέβαλε στην Ε.Ε., εκτός από την ίδια, ωφέλησε τόσο τα 6 κράτη που προαναφέρθηκαν όσο και άλλα 4 βόρεια κράτη (Βέλγιο, Φινλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία), με αποτέλεσμα να διευρυνθεί το χάσμα (η ανισότητα) ανάμεσα στα κράτη αυτά και στα 6 νότια (Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Κύπρος και Μάλτα).

Πιο συγκεκριμένα, το 2016 σε σχέση με το 2008:

Το συνολικό ΑΕΠ σε ΜΑΔ των Βορείων αυξήθηκε κατά 16,6%, ενώ των Νοτίων μόνο κατά 2,2%, ο πληθυσμός των Βορείων αυξήθηκε κατά 12,1%, κυρίως λόγω της εισόδου μεταναστών και προσφύγων, ενώ των Νοτίων μειώθηκε κατά 10,3% και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ των Βορείων αυξήθηκε κατά 12,1% ενώ των Νοτίων μόλις κατά 0,9%, με αποτέλεσμα ενώ το 2008 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ των Βορείων ήταν κατά 15% υψηλότερο των Νοτίων, το 2016 ήταν κατά 28% υψηλότερο.

Η απληστία αυτή της Γερμανίας διασφαλίζεται και με την αλαζονική συμπεριφορά της απέναντι σε όλα τα άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε., η οποία εκδηλώθηκε με τον πιο προκλητικό τρόπο στην Ελλάδα, με την ανατροπή της απόφασης του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015, και πριν από λίγες μέρες στην Ιταλία, με την αντικατάσταση του υπουργού Οικονομικών που επέλεξαν τα κόμματα που σχημάτισαν κυβέρνηση στην Ιταλία.

Οι ωμές αυτές επεμβάσεις της Γερμανίας υπονομεύουν τη δημοκρατία που είναι το βασικό θεμέλιο της Ε.Ε.

Η υπονόμευση αυτή επιτείνεται από την ενίσχυση της Ακροδεξιάς σε πολλά κράτη λόγω της πολιτικής λιτότητας που έχει επιβάλει η Γερμανία.

Η ίδια πολιτική υπονομεύει άλλο ένα θεμέλιο της Ε.Ε.: την αλληλεγγύη ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και τη σύγκλιση των οικονομιών τους, δεδομένου ότι η Γερμανία απορρίπτει κατηγορηματικά οποιοδήποτε κούρεμα δημοσίου χρέους (σε Ελλάδα και Ιταλία) και την υιοθέτηση μιας αναδιανεμητικής πολιτικής με την ψήφιση κοινού προϋπολογισμού, που τον προτείνει ο πρόεδρος της Γαλλίας.

*πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ