Στο αίτημα για άμεση διενέργεια εκλογών επέμεινε η Φώφη Γεννηματά, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεσμεύει τη χώρα και τους πολίτες με νέα δυσβάσταχτα βάρη, που σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν τον ισχυρισμό της καθαρής εξόδου. Από τα πυρά της δεν ξέφυγε η Ν.Δ. στην οποία καταλόγισε λογική «ώριμου φρούτου» για τις πολιτικές εξελίξεις.
Ειδικά στη δευτερολογία της, η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κορύφωσε τους αντιπολιτευτικούς τόνους έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, συμπεραίνοντας ότι προϋπόθεση για να γίνουν παρελθόν τα μνημόνια είναι να αποτελέσει «πολιτικό παρελθόν ο Αλέξης Τσίπρας».
Από την πλευρά του ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης, ζήτησε πολιτική αλλαγή και μέτωπο στον συντηρητισμό και τον λαϊκισμό. Απέφυγε να χρησιμοποιήσει τη λέξη εκλογές που επανέλαβε πολλές φορές η Φώφη Γεννηματά, προσπάθησε όμως με τον τρόπο αυτό να δείξει ότι κινείται στην ίδια κατεύθυνση, έτσι ώστε το Κίνημα Αλλαγής να μην εκπέμψει και πάλι εικόνα σύγχυσης.
Πάντως, ο κ. Θεοδωράκης, εκτός από τα θέματα οικονομίας και ανάπτυξης, εστίασε στην υπόθεση του Μακεδονικού, καλώντας άπασες τις πολιτικές δυνάμεις να μην απολέσουν την ευκαιρία. Συγκεκριμένα, προέτρεψε σε εξεύρεση λύσης με τη σφραγίδα της Ε.Ε. και με «σεβασμό» στη γραμμή που υποστήριξε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης από το 1992.
Στον αντίποδα, η Φώφη Γεννηματά, με καταφανή αρνητική προδιάθεση και έντονο αντικυβερνητικό πνεύμα, σχολίασε ότι «σε μια ευνοϊκή δε συγκυρία, έφτασε η κυβέρνηση να συζητά την επιτομή του αλυτρωτισμού ως “λύση”», υπονοώντας την ονομασία «Μακεδονία του Ιλιντεν».
Επιχειρηματολογώντας υπέρ του αιτήματος να στηθούν εσπευσμένα κάλπες, η κ. Γεννηματά τόνισε: «Η έξοδος από το τρίτο δικό σας μνημόνιο φέρνει ένα νέο πρόγραμμα. Ο Αύγουστος και τα πανηγύρια που ετοιμάζετε οδηγούν σε έναν βαρύ χειμώνα.
Δεν έχουμε δικαίωμα να μένουμε απλοί θεατές. Εχουμε υποχρέωση να βάλουμε φρένο στον κατήφορο αυτής της κυβέρνησης». Απευθυνόμενη στη Ν.Δ., της άσκησε κριτική διότι, όπως είπε, «ενώ ζητά εδώ και 2 χρόνια συνεχώς εκλογές, ο κ. Μητσοτάκης τώρα παρακολουθεί αμήχανα την κυβέρνηση να διαπραγματεύεται και δίνει ραντεβού το… φθινόπωρο».
«Κροκοδείλια δάκρυα»
Η κ. Γεννηματά ζήτησε συναίνεση και εθνική στρατηγική, με προτεραιότητα στην ελάφρυνση του χρέους, τη μείωση των πλεονασμάτων και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Αναφερόμενη στο ζήτημα της βίας, καταλόγισε στον Αλέξη Τσίπρα «κροκοδείλια δάκρυα» για τη φασιστική επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη, επισημαίνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιολογούσε παρόμοια περιστατικά στο παρελθόν.
Στη δική του παρέμβαση για την επίθεση στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, ο Σταύρος Θεοδωράκης έκανε λόγο για κλίμα διχασμού που κάποιοι συντηρούν, ώστε «να κερδίζουν πότε χρήματα, πότε ψήφους» και έφερε ως παράδειγμα το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στη Θεσσαλονίκη, αναφερόμενος ονομαστικά στον Φραγκούλη Φράγκο, «όταν στα συνθήματα “Μπουτάρη μεθυσμένε – στα Σκόπια πουλημένε” κανένας πολιτικός από τα τέσσερα κόμματα που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο (υπονόησε ότι το ένα κόμμα ήταν το ΠΑΣΟΚ), δεν αποχώρησε».
Μάλιστα, στο σημείο εκείνο κάλεσε τον πρωθυπουργό να «ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τη βία, καταδικάζοντας μεν τη φασιστική βία, «αλλά και τη βία που φορά αριστερή, δήθεν, αμφίεση». Σε ό,τι αφορά το λεγόμενο «ολιστικό σχέδιο», ο επικεφαλής του Ποταμιού υποστήριξε ότι πρόκειται για «ωραία λόγια, κενά λόγια».
