Εξαντλήθηκε η υπομονή των κυνηγών

Ο τίτλος του σημερινού χρονογραφήματος περιέχεται, αυτολεξεί, σε επιστολή του Δασαρχείου Αμφισσας προς Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας. Θέμα, ένας κυνηγότοπος.

Εξ ου και η υπομονή των κυνηγών που εξαντλήθηκε. Γιατί οι κυνηγοί (και όχι μόνο) χρόνια τον θέλουν, αλλά η πολιτεία δεν τον δίνει· τον έχει μάλιστα κατοχυρώσει ως Ελεγχόμενη Κυνηγετική Περιοχή. Την άρση αυτού του ελέγχου επιζητούν οι κυνηγοί (και όχι μόνο). Από ελεγχόμενη δηλαδή, να μείνει σκέτα κυνηγετική.

Για πόση έκταση πρόκειται; Ενδεικτικός ο τίτλος στην «Εφ.Συν.» (δημοσίευμα Τάσου Σαραντή, 4/6): «Θα παραδώσουν 200.000 στρέμματα στους κυνηγούς;». Πού; Στην Παρνασσίδα.

Η συνολική έκταση (ας πούμε η «επίζηλη») είναι, διαβάζω, 240.000 στρέμματα, με κυνηγετικά ελεγχόμενα (κυνηγάς με όρους αν κατάλαβα καλά) τα 36.000. Οι κυνηγοί (και λοιποί υποστηρικτές) θέλουν 200.000.

Στη Στερεά, λέει, λειτουργούν 32 κυνηγετικοί σύλλογοι που αριθμούν 17.000 οργανωμένους κυνηγούς. Βάλε και οικογένειες και κουμπάρους και μπατζανάκηδες και… εκλογές και ψήφους… αντίο Γλαρέντζα.

Δεν είμαι ο καταλληλότερος να μιλήσω για κυνηγούς και κυνήγι. Δεν διαθέτω εχέγγυα αντικειμενικής δημοσιογραφίας επί του θέματος. Δεν το πάω το άθλημα. Ομως, κάτι με χαλάει, αν είναι έτσι όπως δημοσιεύτηκε:

• 1) Το δασαρχείο στηρίχτηκε σε μελέτη δασολόγου πρώην προέδρου κυνηγετικού συλλόγου!
• 2) Επίσης το δασαρχείο επικαλείται ως δικαιολογία έλλειψη προσωπικού, άρα αδυναμία να διαχειριστεί περιοχή κυνηγετικά ελεγχόμενη!

Ερώτηση αφελούς: Κι αν αρθεί το ελεγχόμενο, τυχόν ανεξέλεγκτους (κυνηγούς) ποιος θα τους ελέγξει; Δεν γίνεται, παιδιά. Δεν το καταπίνει η λογική.

Οσο για άλλες δραστηριότητες, εναλλακτικές, στην περιοχή, που ασκούν νέοι επιχειρηματίες, άλλα λόγια… Θυμήθηκα τον Σικελιανό. Που τότε, με τις Δελφικές Γιορτές, διαφήμιζε το υγιεινό κλίμα Παρνασσίδος! Τι θυμάμαι ώρες ώρες; Ποιος Σικελιανός;