Στις 22/5/2018, η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Τσεχίας υπό τον Πετρ Αλτριχτερ έδωσε στο κατάμεστο Μέγαρο Μουσικής μια εξαιρετική συναυλία, που υλοποιήθηκε σε συνεργασία με την πρεσβεία της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα και την υποστήριξη του ΟΠΑΠ.
Με τους ξένους μουσικούς συνέπραξαν μέλη της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης (MOYSA). Η εκδήλωση είχε επετειακό χαρακτήρα, καθώς συνέπιπτε με τον εορτασμό των 100 ετών από τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Τσεχοσλοβακίας (1918) και 25 από την ίδρυση της Τσεχικής Δημοκρατίας (1993).
Το πρόγραμμα περιελάμβανε δύο δημοφιλή, εμβληματικά έργα του εθνικού ρεπερτορίου των Τσέχων: το συμφωνικό ποίημα «Μολδάβας» του Σμέτανα και τη δημοφιλέστατη «Συμφωνία αρ.9 του Νέου Κόσμου» του Ντβόρζακ.
Με τις πρώτες νότες της μουσικής φάνηκαν ξεκάθαρα οι ιδιαίτερες ποιότητες του εκλεκτού συμφωνικού συνόλου: το άριστα δομημένο, εντυπωσιακά καλλιεργημένο συνολικό παίξιμο, ο τέλεια εστιασμένος ήχος των εγχόρδων, τα βελούδινα χάλκινα πνευστά, τα εξαιρετικά σόλι των ξύλινων πνευστών.
Εχοντας διατεταγμένα τα έγχορδα αντιθετικά, ώστε να ενισχύεται η ευκρίνεια της συμφωνικής δομής, ο 67χρονος Πετρ Αλτριχτερ αξιοποίησε τα σπάνια προσόντα του συνόλου στο μέγιστο, διαμορφώνοντας ένα συμφωνικό ακρόαμα μοναδικής διαφάνειας, σαγηνευτικά εύπλαστου μελωδικού παλμού και ιδιαίτερα φροντισμένων ισορροπιών δυναμικής.
Κάθε επίπεδο συμφωνικού ήχου, από τη ροή των οικείων μελωδιών στην επιφάνεια έως τα βαθύτερα, υποστηρικτικά στρώματα, διακρινόταν για την τελειότητα της φραστικής διατύπωσης, ενισχύοντας στο μέγιστο την ποιότητα και την ένταση της μουσικής δραματουργίας.
Μαγευτικής ποιότητας ήσαν όλες ανεξαιρέτως οι συνεισφορές των πνευστών: στο στροβιλιστικό ξεκίνημα και τα άγρια ξεσπάσματα του «Μολδάβα», στις υπερήφανες, εμβατηριακές φανφάρες των ακραίων μερών και στις λυρικές ονειροπολήσεις του «Αντάντε» της «Συμφωνίας του Νέου Κόσμου».
Ανάμεσα στα δύο τσεχικά έργα, ο Θεσσαλονικιός βιολιστής Σίμος Παπάνας έπαιξε το «Κοντσέρτο για βιολί» του Μέντελσον, ένα από τα μείζονα αριστουργήματα του Ρομαντισμού. Στην απόλυτη ακμή του, ο 39χρονος Παπάνας αναμετρήθηκε με το κοντσέρτο με περισσή αυτοπεποίθηση προσφέροντας μια μοναδικά συναρπαστική ερμηνεία.
Συναισθηματικά συγκρατημένο, το παίξιμό του ξεχώρισε πρωτίστως για την ορθοτονία, την καθαρότητα άρθρωσης, το μέγεθος του ήχου και την εκφραστική σαφήνεια. Επιπλέον, συνδύασε το δυναμικά αρθρωμένο φλογερό βιρτουοζίστικο πάθος με ακρίβεια και αυστηρότητα έκφρασης δίχως να διολισθαίνει σε ακαλαίσθητους υπερθεματισμούς.
Η πολύ καλή συνολική εποπτεία της μουσικής δραματουργίας του έργου, η άριστη συμπορεία –άλλοτε αγρίως ανταγωνιστική, άλλοτε φιλικά λυρική- με την ορχήστρα, οι δεινές πλην όμως ουδέποτε εκτός τόπου εξάρσεις δεξιοτεχνίας υπηρέτησαν ιδανικά το αμείωτα δημοφιλές «Κοντσέρτο» του Μέντελσον και ισορρόπησαν την ευγένεια έκφρασης του συναισθήματος με όσα προσμένει ο φιλόμουσος από ένα κοντσέρτο που συνδυάζει χάρη και κομψότητα με βιρτουοζίστικη εξωστρέφεια.
-320x213.jpg)
