ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Καμιά φορά αναρωτιέσαι, το πιάνεις, ώρες ώρες, να σχολιάσεις. Αλλά κόψε δω, κόψε κει, στο τέλος δεν θα ’χεις μεροκάματο: Είπε, λοιπόν, ο (χωρίς επίθετα, πλην επιθετικός) Ερντογάν (φοβάμαι ότι, στο τέλος, το όνομά του θα αποτελεί επίθετο από μόνο του), σε προεκλογική του ομιλία στην Κωνσταντινούπολη: Το νέο προεδρικό σύστημα (που θα του παράσχει εξουσίες περίπου μυθικές!) θα δώσει νέα ώθηση στην οικονομία, θα της επιτρέψει να είναι πιο ελκυστική στους επενδυτές και «ανθεκτικότερη σε εξωτερικά σοκ και οικονομικά πλήγματα» («Εφ.Συν.» 7/5).

Αυτή η παράδοξη (άξια βραβείου Νόμπελ) «χημεία», μόνο με μαγική συνταγή μπορεί να πετύχει. Υπερεξουσίες περίπου ανεξέλεγκτες, που κάνουν την οικονομία ανθεκτικότερη, είναι, επιεικώς, «τριτοκοσμική» μπαρούφα εικονικής πραγματικότητας. Δεν είναι πολλοί πια –και να λέμε ευτυχώς– οι ηγέτες χωρών (όσο και όπως εκλεγμένοι) που ξεστομίζουν κάτι τέτοιο. Ολοι οι άλλοι «ομόδοξοι» προέρχονται από χώρες που η λέξη «εκλογές» δεν υπάρχει στα λεξικά.

Από κει και πέρα, η «πρόβλεψη» Ερντογάν πως «ήρθε η ώρα να πάρει η χώρα μας τη θέση της στη σκηνή ως παγκόσμια δύναμη», είναι τόσο αναμενόμενη (κάτι έγραψε ο Καβάφης για υπεροψία και μέθη του Δαρείου), όσο και επικίνδυνη, και για την Τουρκία. Ποτέ στην Ιστορία δεν ωφέλησαν, απεναντίας ζημίωσαν, οι πολιτικές (προθέσεις και ενέργειες) να αναδειχθεί χώρα σε παγκόσμια δύναμη. Και οι πρώτοι που ζημιώθηκαν ήταν όσοι το «οραματίστηκαν».

Εδώ, δυο-τρεις όλες κι όλες παγκόσμιες δυνάμεις έχουμε και πότε μαλλιοτραβιούνται μεταξύ τους και πότε τα βρίσκουν και μαλλιοτραβιόμαστε οι υπόλοιποι. Στο κάτω της γραφής, αυτό το παγκόσμιο «νοικοκυριό» (και πώς να το ονομάσει κανείς) λέγεται ισορροπία τρόμου, δεν λέγεται ισορροπία της ευτυχίας…