Ρυπαρογράφημα με δυσώδεις αναθυμιάσεις

Συνοψίζεται ο νεοελληνικός δρόμος προς το φιλοσοφείν στη φαρμακερή φράση «χέζε ψηλά κι αγνάντευε». Να γιατί τα ρετιρέ με πανοραμική θέα θεωρούνται τα πλέον προνομιούχα διαμερίσματα και οι τιμές τους εκτοξεύονται στην κτηματαγορά. Να με συμπαθάνε οι ιδιοκτήτες τους, αν βάζω ιδέες στον ιδεολόγο ειδήμονα Τσάκα-λόττο, αλλά νομίζω ότι ο επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης των κουμουνδουριστών δεν περιμένει τα κείμενά μου για να τους τσεκουρώσει στον ΕΝΦΙΑ· τον ανάλγητο φόρο που μολαταύτα «ήταν δίκαιος και έγινε πράξη». Εξόριστος στο Παρίσι περί τα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Αγιατολάχ Χομεϊνί, μαχόταν τον τυραννικό Σάχη.

Κάποτε επικράτησε του στυγνού αντιπάλου του, εξέλιξη που σύσσωμο το διεθνές αριστερό κίνημα εξέλαβε ως εμβληματική επαναστατική νίκη. Καθώς εγκαταστάθηκε θριαμβευτής στην Τεχεράνη, ιδρύοντας τη διαβόητη ισλαμική δημοκρατία του, οι κατσαρές τρίχες της πυκνής του γενειάδας αντανακλούσαν διαρκώς τα φλας της δημοσιότητας. Δεν ξεχνώ το καμπανιστό, ασυγκράτητο και λυτρωτικό γέλιο που ρίξαμε με τον Θοδωρή ώς τα χαράματα μιας μουντής νύχτας, διαβάζοντας στην «Ελευθεροτυπία» τις παραινέσεις του προς τους πιστούς. Οδηγίες προς ναυτιλλομένους ή, ορθότερα, προς επίδοξους χέστες, τους οποίους συμβούλευε να σκουπίζονται τουλάχιστον με τρία χαλικάκια για λόγους υγιεινής, απαγορεύοντας διά ροπάλου να στρέφουν τον πισινό τους στη Μέκκα κατά την αφόδευση.

Ανήκουστες νουθεσίες! Οταν εμείς δημιουργούσαμε ατμόσφαιρα στα γήπεδα σκορπίζοντας στον αέρα τόνους τα ρολά χαρτιού υγείας άμα τη εμφανίσει της ομάδας μας, οι ταλαίπωροι Ιρανοί έκαναν το σκατό τους παξιμάδι κι έγδερναν τους γλουτούς τους με αιχμηρά κοτρόνια, κινδυνεύοντας να λιθοβοληθούν, αν όχι να ανασκολοπιστούν, σε περίπτωση εσφαλμένου προσανατολισμού. Κωλοκαταστάσεις. Η κάθετη πτώση στις πωλήσεις του Τύπου οφείλεται, ασφαλώς, στη διαπλοκή των εκδοτών με ύποπτα συμφέροντα, στην αυξανόμενη αναξιοπιστία των δημοσιογράφων και στον εθισμό του κοινού στις εύπεπτες εικόνες της τιβί και στις ανέξοδες, περιληπτικές και παραπλανητικές αναφορές του διαδικτύου. Εγκαταλείπεται απ’ τις νέες γενιές η τόσο απολαυστική βάσανος της ανάγνωσης. Ο κόσμος προτιμά το εύκολο και το τζάμπα. Η κρίση των εφημερίδων πιστώνεται και στο ότι έχασαν προ πολλού τη χρησιμότητά τους. Κόστιζαν πάντοτε όσο ένα κουλούρι, καίτοι ουδέποτε προσφέρονταν πασπαλισμένες με σουσάμι. Αλλοτε τύλιγαν ψάρια στις σελίδες τους, τις άπλωναν στο πάτωμα για να βάψουν σπίτια, έψηναν ρέγγες στις πιάτσες των οικοδόμων και στους λαϊκούς κινηματογράφους.

Τώρα, άντε να καθαρίσεις κάνα τζάμι με δαύτες. Ως εκεί. Τι να τις κάνεις, αφού επιπροσθέτως μένουν αδιάβαστες; Οι Τουρκομάνοι, ωστόσο, έχουν άλλα χούγια. Το κωλόχαρτο στο Τουρκμενιστάν λογίζεται είδος πολυτελείας. Δεν αντέχει τη χρήση του το πορτοφόλι όλων των πολιτών του. Η πλειονότης παστρεύει τον ποπό απ’ τις ακαθαρσίες με άκρως απορροφητικά φύλλα ενημερωτικών εντύπων, στα οποία η λογοκρισία επιβάλλει να τυπώνονται οκτάστηλες φωτογραφίες του προέδρου Γκουρμπανγουλάι Μπερντιμουχαμεντόφ. Αστραψε και βρόντηξε ο δικτατορίσκος-γλωσσοδέτης μόλις αντελήφθη ότι η ρετουσαρισμένη εικόνα του, εξωραϊσμένη άτσαλα στο φότοσοπ, βρομίζεται στα οπίσθια των λαϊκών τάξεων.

Ανέθεσε, λοιπόν, στη μυστική αστυνομία να ψάχνει εξονυχιστικά σε δημόσιες τουαλέτες, κάδους απορριμμάτων και χωματερές κι όταν εντοπίζει χεζάδες με ανάρμοστη συμπεριφορά να τους μπουζουριάζει με συνοπτικές διαδικασίες στο γκιζντάν. Η είδηση αναμεταδόθηκε από το εγνωσμένου κύρους BBC και φέρνει συνειρμικά στον νου την προνοητικότητα της δοκησισόφου Σοφής, που τιγκάρισε με ντελούξ γκοφρέ την αδήλωτη μεζονέτα της τον αλήστου μνήμης Γενάρη του ’15. Ελπίζω να μη φθάσουμε στο σημείο, ενόψει καθαρής εξόδου, να λεκιάζουμε τ’ αχαμνά μας με ενσταντανέ του θεόπνευστου ΘΑλέξη, του συγκαμένου συνεταίρου και του αυγουλομάτη αντιπάλου του. Αμποτε!