Ο Τζουζέπε Κόντε, για μία τουλάχιστον ημέρα, κατάφερε να εξασφαλίσει το προσκήνιο και να βάλει στο περιθώριο τους Ματέο Σαλβίνι και Λουίτζι ντι Μάιο.
Ζητώντας την ψήφο εμπιστοσύνης της ιταλικής Γερουσίας (σήμερα είναι η σειρά της Βουλής), ο Ιταλός πρωθυπουργός και καθηγητής Νομικής εξήγησε ποιες θα είναι οι προτεραιότητες «της κυβέρνησης της αλλαγής», όπως τη χαρακτηρίζουν τόσο ο ίδιος όσο και η Λέγκα με τα Πέντε Αστέρια.
«Ακούστηκαν κατηγορίες και χαρακτηρισμοί με αναφορές στον λαϊκισμό και σε αντισυστημικές δυνάμεις, αλλά η κυβέρνησή μας θα ακολουθήσει τις αξίες που εμπνέουν το Σύνταγμα», είπε ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας. Κατέστησε σαφές, δε, ότι «το πρώτο μέλημα της κυβερνητικής συμμαχίας θα είναι τα κοινωνικά δικαιώματα τα οποία καταργήθηκαν τα τελευταία χρόνια».
Εγγυημένο εισόδημα
Η κυβέρνηση του Κόντε υπόσχεται ότι «θα εγκρίνει το “εισόδημα του πολίτη” για τους ανέργους και τους χαμηλοσυνταξιούχους, τη σαφή καθιέρωση του κατώτατου μισθού, αξιοπρεπείς συντάξεις και δίκαιη φορολογική πίεση».
Θα πρέπει βέβαια να δούμε πώς θα βρεθούν τα αναγκαία χρήματα, από τη στιγμή που το σύνολο των μέτρων για τις συντάξεις, τους ανέργους και τη μείωση των φόρων είναι πιθανό να ξεπεράσει τα εκατό δισεκατομμύρια ευρώ. Ο μόνος δρόμος που θα μπορέσει, ρεαλιστικά, να ακολουθηθεί, είναι μια σαφώς βαθμιαία εφαρμογή όλων αυτών των σχεδίων.
Σε ό,τι αφορά το κύριο θέμα της μετανάστευσης, ο Τζουζέπε Κόντε είπε στους 315 Ιταλούς γερουσιαστές ότι «οι “μπίζνες” της μετανάστευσης έχουν τελειώσει», διότι «γιγαντώθηκαν υπό τον μανδύα μιας ψεύτικης αλληλεγγύης»…
Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Πρώτα απ’ όλα ότι η Ιταλία -όπως είδαμε χθες στο Λουξεμβούργο- απορρίπτει την προτεινόμενη μεταρρύθμιση του Κανονισμού του Δουβλίνου, διότι ο υπουργός Εσωτερικών Σαλβίνι θεωρεί ότι επιβαρύνει, και πάλι, μόνον τις μεσογειακές χώρες της Ενωσης.
Τις επόμενες εβδομάδες, βέβαια, θα πρέπει να δούμε αν η κυβέρνηση της Ρώμης, τελικά, θα κλείσει τα λιμάνια της (όπως έχει αφήσει να διαρρεύσει μέρος της Λέγκας) και θα εγκαταλείψει στο έλεος του Θεού και της θάλασσας χιλιάδες μετανάστες. Ή αν -πιο απλά- θα ασκηθεί μόνον πολιτική πίεση για να βρεθεί μια λύση στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.
Ο Ματέο Σαλβίνι, στο σημείο αυτό, επανέλαβε ότι «θα αλλάξει την Ευρώπη», και μάλιστα «με τη συνεργασία του [πρωθυπουργού της Ουγγαρίας] Βίκτορ Ορμπαν». Είναι όμως δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς θα μπορέσουν να συνεργαστούν οι δύο αυτές χώρες, από τη στιγμή που τα συμφέροντά τους είναι σαφώς αντικρουόμενα.
Λύση… μη λύση
Η μόνη λύση που θα μπορούσε να τις κάνει να συμφωνήσουν είναι να σταματήσει όλη η ροή μεταναστών και προσφύγων από την Αφρική και την Ασία. Αλλά πρόκειται, ασφαλώς, για εξωπραγματική επιθυμία.
Τέλος, η Ευρώπη: «Είναι το σπίτι μας», είπε με έμφαση ο Κόντε. Προσθέτοντας, όμως, ότι η χώρα του δεν πρόκειται να ακολουθήσει την οδό της μείωσης του δημόσιου χρέους μέσω της λιτότητας, αφού θα επιδιώξει την τόνωση των επενδύσεων του Δημοσίου και της ανάπτυξης. «Την προοπτική αυτή θα την υπερασπιστούμε με δύναμη, στην Ευρωπαϊκή Ενωση, γνώστες της διαπραγματευτικής μας ισχύος», επιμένει ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας.
Μετά τα διάφορα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα, αναμένονται οι πραγματικές, οξείες αντιδράσεις από το Βερολίνο και τους δορυφόρους του…
