ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο Μάκης ήταν από τα καλύτερα παιδιά στην τάξη. Καλός μαθητής, φίλος, ταλέντο ποδοσφαιριστή· έφτασε μέχρι B’ Eθνική, με τον Ηλυσιακό. Ημασταν συνδεμένοι στο Γυμνάσιο.

Μαζί μπήκαμε, μαζί βγήκαμε, ταιριάζαμε σε πολλά, μαζί περάσαμε σε ανώτατες σχολές, μια χρονιά μετά, με τους επιλαχόντες. Στην Πάντειο εγώ (θηλυκού γένους τότε), στην Ανωτάτη Εμπορική (θηλυκού γένους επίσης) ο Μάκης.

Εξελίχθηκε σε μάνατζερ μεγάλης εταιρείας, με συνεχή ταξίδια στο εξωτερικό, άνετη ζωή, οικογένεια (δικές του αφηγήσεις, στο αραιά και πού)· νομίζω, συνέχισε να μένει στην παλιά του γειτονιά· Κουπόνια τότε, Ανω Ιλίσια τώρα… 

Σε πρόσφατη συνάθροιση συμμαθητών απουσίαζε. «Αρρωστος». Απουσίαζε οριστικά και ο απουσιολόγος μας, ο Λεωνίδας, δικηγόρος.

Την Κυριακή, μου τηλεφώνησε ο Βασίλης, συμμαθητής μας, γιατρός: «Χάσαμε τον Μάκη!». Τον είχα συναντήσει, δυο-τρεις φορές, παλαιότερα, σε περιπάτους στον Υμηττό. Περπατούσε στο στάδιο του Πανεπιστημίου. Περνούσα απέξω.

Με είδε ο Κώστας, παλιός συμμαθητής και αυτός, μαθηματικός, στην έξοδο: «Μέσα περπατάει ο Μάκης…». Περίμενα, τον είδα, τον φώναξα, με αναγνώρισε αμέσως, από μακριά· θα είχαμε να ιδωθούμε και τριάντα χρόνια!

Ηρθε όσο γρήγορα μπορούσε. Ελαφρά σκυμμένος όπως τότε, βαριά, γρήγορη φωνή. Τότε έμαθα πως έπαθε γερό έμφραγμα. Σταμάτησε τα πάντα: καριέρα, ξενύχτια, προπαντός, τσιγάρα: «Αυτά με φάγανε!». 

Θυμάμαι, τον ρώτησα για την ποσότητα (η συνήθης σ’ αυτές τις περιπτώσεις ανόητη ερώτηση). Μου είπε έναν απίστευτο αριθμό που δεν θυμάμαι.

Η ειρωνεία: Περπατούσε με άλλους εμφραγματίες, περίπου εκεί που, νεαρός, έβαζε γκολάρες και, παραδίπλα, η φαμίλια, οι Αλούπηδες, γαλατάδες οι περισσότεροι από Λιδορίκι (αυτοί που ίδρυσαν τις ανατολικές συνοικίες: Ζωγράφου, Κουπόνια, Γουδί -με γιώτα και με ήτα!), είχε βουστάσιο. Περνούσαμε απέξω. «Το βουστάσιο του Μάκη!» θαυμάζαμε.