Η επιστολογράφος μας έριξε μαύρη πέτρα/ μήπως την καταπόνησαν οι φόροι και τα μέτρα/ κι έκανε τόσα τέρμινα να γράψει και να στείλει/ τα εύστοχα στιχάκια της που ομόρφαιναν τη στήλη;// Εκεί που τη σκεφτόμουνα, να τηνε, σαν τα χιόνια/ ανέφελα, αναμφίβολα, θα ζήσει χίλια χρόνια./ Και εξηγεί λεπτομερώς ότι η σιωπή της/ οφείλεται σε γεγονός που άλλαξε τη ζωή της.// Λίαν προσφάτως, δηλαδή, έδωσε η Παναγιά/ να γίνει πρώτη της φορά πανευτυχής γιαγιά./ Εκτοτε η καρδούλα της, σαν περιβόλι ανθίζει/ και έμμετρα τον εγγονό γλυκοκαλωσορίζει.// Από καρδιάς της εύχομαι γερός και τυχερός/ και κάνα-δυο δισέγγονα να δει να ’ρθει καιρός.
«Στον μικρό Γιαννάκη» Γεννήθηκες αγόρι μου μια μέρα με χιονιά/ το κρύο δε σε τρόμαξε, μήτε η παγωνιά./ Ακούστηκε το κλάμα σου σαν θεία μελωδία/ τον ερχομό σου έψαλλε αγγέλων χορωδία.// Ηρθες με φόρα στη ζωή, σαν μία ηλιαχτίδα/ και σκόρπισες τριγύρω σου φως ιλαρό κι ελπίδα./ Να ’χεις υγεία, λεβεντιά, τόλμη και καλοσύνη/ στον ίσιο δρόμο, τον σωστό να μπεις μ’ αξιοσύνη.// Να κάνεις πάντα το καλό, να λέγεις την αλήθεια/ και να ’χεις το χαμόγελο στα χείλη για βοήθεια./ Να πορευτείς μες στη ζωή μ’ απλότητα και θάρρος/ και των γονιών σου οι ευχές να ’ν’ της πορείας φάρος.// Να κυνηγάς το όνειρο πιστά μ’ επιμονή/ και στα στραβά κι ανάποδα να ’χεις υπομονή./ Αν τα μεγάλα ιδανικά με τόλμη προσπαθήσεις/ θα αποκτήσεις σίγουρα αυτά που θα ποθήσεις.// Στον εαυτό σου πάντοτε να ’χεις εμπιστοσύνη/ να ενεργείς με σύνεση και με δικαιοσύνη./ Να μη σου παίρνει τα μυαλά κάποια επιτυχία/ μα ούτε να λιγοψυχάς με την αποτυχία.// Με προσοχή πολλούς ν’ ακούς, σε λίγους να μιλάς/ τις σκέψεις και τις κρίσεις σου να μην τις σπαταλάς./ Αν την αγάπη στους πολλούς απλόχερα τη δίνεις/ άνδρας σωστός κι αληθινός στον κόσμο εσύ θα γίνεις.
Η Μαρία Λιώτη δεν θα μπορούσε, ασφαλώς, ν’ αφήσει ασχολίαστη την επικαιρότητα: «Θριαμβολογίες» Φόρεσε τη γραβάτα του και ντύθηκε στην πένα/ τα μέτρα που συμφώνησε αράδιασ’ ένα ένα./ Τον κόσμο πληροφόρησε γεμάτος ευτυχία/ πως η διαπραγμάτευση είχε επιτυχία.// Με μείωση συντάξεων ήσυχοι θα κοιμάστε/ και το ΕΚΑΣ –ζωή σ’ εσάς– ώστε να το θυμάστε./ Τον ΕΝΦΙΑ, τον Φου Που Α θα τα διατηρήσουμε/ και όσα υπογράψαμε πιστά θα τα τηρήσουμε.// Με φόρους, τέλη κι εισφορές σας έχουμ’ όλους στύψει/ και έτσι το πλεόνασμα τινάχτηκε στα ύψη./ Και το αφορολόγητο ξανά θα το μειώσουμε/ και ό,τι σας απέμεινε ευθύς θα το γραπώσουμε.// Τέλειωσαν τα μνημόνια, πάμε στις αγορές/ το μέλλον θα ’ναι ευτυχές, θα έχουμε χαρές./ Τα εγγόνια, τα δισέγγονα θα γεννηθούν με χρέη/ όμως θα είναι Ελληνες περήφανοι κι ωραίοι.// Με στόμφο, σ’ όλους μίλησε και με τη γοητεία του/ τι άλλα, άραγε, θα πει πριν λήξει η θητεία του;
