Κλοτσιές και μπουνιές σε όλο το σώμα και ιδίως στο κεφάλι, χτυπήματα με κλομπ, μεταλλικές ή ξύλινες ράβδους – αυτές είναι, φαίνεται, οι μέθοδοι που επιστρατεύει το Λιμενικό της Πάτρας, προκειμένου να εμποδίσει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες να φύγουν από τη χώρα μας, υλοποιώντας την ευρωπαϊκή πολιτική κλειστών συνόρων και αποτροπής.
Οι ίδιες μέθοδοι φαίνεται ότι επιστρατεύονται και από ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης, οι οποίες περιλαμβάνουν στο οπλοστάσιό τους όπλα που προκαλούν ηλεκτροσόκ.
Μαρτυρίες 21 προσφύγων και μεταναστών που κατέγραψε η οργάνωση «Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο» κατά τη διάρκεια επιτόπιας έρευνας στην Πάτρα στα τέλη Μαρτίου αναδεικνύουν τον συστηματικό χαρακτήρα της κακοποίησης των προσφύγων και μεταναστών από λιμενικούς και ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης μέσα και έξω από το καινούργιο λιμάνι της Πάτρας για να αποτραπεί η ροή προς την Ευρώπη.
Η οργάνωση τονίζει την αναγκαιότητα να γίνει διεξοδική και αμερόληπτη έρευνα για όλα τα περιστατικά κακοποίησης στο λιμάνι και ζητά την επαγρύπνηση της κοινωνίας των πολιτών.
Τα θύματα με τα οποία μίλησε η οργάνωση είναι άντρες ή ανήλικα αγόρια από το Αφγανιστάν, το Ιράν και το Πακιστάν και μένουν σε άτυπους καταυλισμούς γύρω από το λιμάνι, σαν αυτούς που εκκένωσε η αστυνομία την περασμένη Τρίτη.
«Με χτύπησαν 4-5 φορές. Δεν θέλω να το θυμάμαι. Πριν από ένα μήνα, το Λιμενικό με χτύπησε με γροθιές, με κλομπ και κλοτσιές και μου πέταξαν ένα κλομπ που με πέτυχε στο κεφάλι. Με χτύπησαν επίσης στο συκώτι. Ημουν ανάμεσα στους φράχτες του λιμανιού προσπαθώντας να δραπετεύσω. Υπήρχαν δύο αξιωματικοί με μαύρες στολές μέσα στο λιμάνι και δύο έξω. Με χτυπούσαν στα τυφλά, χωρίς να σκέφτονται», αναφέρει ο Γκίλαμ, 20 χρόνων από το Αφγανιστάν.
Η μαύρη νύχτα
Δεκαεπτά μαρτυρίες αναφέρονται σε περιστατικά βίας που εξελίχθηκαν το βράδυ της 24ης προς 25η Μαρτίου, ξημερώνοντας η εθνική εορτή, όπου φαίνεται πως ξεσάλωσαν οι ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης και το προσωπικό των πλοίων στο λιμάνι.
«[…] Μας τράβηξαν από τις θέσεις μας και ενώ κάποιος μας χτύπησε με το ξύλο, ο άλλος μας χτυπούσε με όπλο ηλεκτροσόκ. Ο ένας με το ξύλο μάς χτύπησε μόνο στο κεφάλι. Τρεις από μας είχαν τραυματισμούς στο κεφάλι. Το όπλο ηλεκτροσόκ το χρησιμοποιούσαν στους λαιμούς, τους γοφούς και τα πόδια μας, έτσι ώστε δεν μπορούσαμε να κινηθούμε. Ενας από μας αιμορραγούσε πολύ από το κεφάλι. Τότε μας πέταξαν έξω από το φορτηγό […]», σημειώνει ο Ιμπραήμ, 23 χρόνων από το Αφγανιστάν.
«Δεδομένης της πολιτικής των κλειστών συνόρων και της αδιέξοδης κατάστασης που δημιουργεί η συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας, η Πάτρα αναμένεται να εξακολουθήσει να παραμένει σημείο εξόδου για πρόσφυγες και μετανάστες που δεν έχουν νόμιμο τρόπο μετάβασης στον προορισμό τους», σημειώνει η οργάνωση με αφορμή την αστυνομική επιχείρηση εκκένωσης άτυπων καταυλισμών κοντά στο λιμάνι.
Την επιχείρηση εκκένωσης καταδικάζει η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών-Μεταναστριών. Κάνει λόγο για «σελίδα ντροπής», καταγγέλλει ότι αποσιωπήθηκε η παρουσία 103 ανήλικων προσφύγων και ότι επιχειρήθηκε στρατιωτικού τύπου παρέμβαση, σε αναντιστοιχία με τις κυβερνητικές εξαγγελίες.
«Η βίαιη, μαζική μεταγωγή εκατοντάδων προσφύγων σε κέντρα κράτησης (φυλακές) ή σε συμφορημένους ήδη χώρους “φιλοξενίας”, χωρίς προϋποθέσεις αναγνώρισης της προσφυγικής τους ιδιότητας, βαφτίστηκε “ανθρωπιστική παρέμβαση”. […] Χειροκρότησαν αυτοί, των οποίων οι πολιτικές καριέρες ή τα στενά οικονομικά συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν. Οπως είχαν εξυπηρετηθεί και το 2009, μετά τη βίαιη εκκένωση του καταυλισμού στην Ηρώων Πολυτεχνείου. Αλλά, όπως τότε, έτσι και σήμερα θα αποδειχθεί ότι οι προσφυγικές ροές είναι μια αδήριτη πραγματικότητα που απαιτεί πολιτικές πρωτοβουλίες και όχι κατασταλτικές επιχειρήσεις», σημειώνει.
