Η κανονικότητα της μιζέριας

Τρόμος στις Βρυξέλλες, πανικός στο Βερολίνο με τις εξελίξεις στην Ιταλία. Ενα μετωπικό σχήμα –το Κίνημα των Πέντε Αστέρων– στο οποίο συμμετέχουν πάσης φύσεως τάσεις και ομάδες (δεξιές και αριστερές) και ένα ακροδεξιό κόμμα –η Λέγκα του Βορρά– σχηματίζουν κατά πάσα πιθανότητα (αν και με την Ιταλία ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος) κυβέρνηση συνεργασίας με δηλωμένη την πρόθεσή τους να είναι μακράς πνοής (αν συμβεί αυτό, θα είναι τεράστια έκπληξη, γιατί οι κυβερνήσεις στη γειτονική χώρα κατά κανόνα είναι σχετικά μικρής διάρκειας).

Ο συνδυασμός της δημαγωγίας και του ξενοφοβικού παραληρήματος θα είναι, όπως προβλέπουν πολλοί, εκρηκτικός. Και τα δύο κόμματα ασκούν κριτική στην Ε.Ε., έχουν στο εσωτερικό τους ισχυρά ρεύματα που τάσσονται κατά του ευρώ, προτείνουν μέτρα που κάνουν τις γραφειοκρατικές ελίτ της Ευρώπης να βγάζουν σπυράκια (μηδενισμός μέρους του ιταλικού χρέους, καθιέρωση κοινωνικού μισθού για δύο χρόνια, θεαματική μείωση της φορολογίας χωρίς αντίμετρα για να καλυφθεί το κενό). Πολιτικοί από διάφορες χώρες και μεγάλα συστημικά μέσα ενημέρωσης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: «Απειλείται η Ευρώπη», «Νάρκη στα θεμέλια της ευρωζώνης» και άλλα ηχηρά παρόμοια.

Είναι έτσι; Οντως είναι. Είναι κάτι ξαφνικό; Οχι φυσικά. Τη γλιτώσαμε στη Γαλλία, αλλά η Λεπέν είναι δεύτερη. Τη γλιτώσαμε στην Ολλανδία, αλλά η Ακρα Δεξιά είναι ισχυρή. Στην Αυστρία η Ακρα Δεξιά συμμετέχει στην κυβέρνηση κατέχοντας υπουργεία πρώτης γραμμής και δεν κουνήθηκε φύλλο. Στην Πολωνία και στην Ουγγαρία οι κυβερνήσεις αδιαφορούν προκλητικά για τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών οργάνων στο θέμα των προσφύγων, χλευάζουν τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και παραβιάζουν ατιμωρητί τις Συνθήκες (ναι, αυτές που για άλλους πρέπει να είναι ιερές).

Στον ιταλικό Νότο αυτοί που ζουν στα όρια της ανέχειας, οι άνεργοι, το πρεκαριάτο, οι θυμωμένοι με τη σοσιαλδημοκρατία που συνθηκολόγησε (δεν διέφερε σε τίποτε από τη Δεξιά) και οι απογοητευμένοι από τον κατακερματισμό της ριζοσπαστικής Αριστεράς (συνεχίζονται οι εμφύλιοι για το φύλο των αγγέλων) ψήφισαν μαζικά Πέντε Αστέρια. Στον ιταλικό Βορρά οι παρασυρμένοι από τα ξενοφοβικά και ρατσιστικά κηρύγματα της Ακρας Δεξιάς ψήφισαν μαζικά Λέγκα.

Οσοι δηλώνουν τρομοκρατημένοι με το αποτέλεσμα, εγκαλούν τους πολίτες που έκαναν επιπόλαιες επιλογές, τα παραδοσιακά κόμματα που δεν βρήκαν τρόπο να συνεργαστούν, ωστόσο δεν μπαίνουν στον κόπο να αναζητήσουν τις αιτίες. Απλώς καλούν εκ των υστέρων σε προσκλητήρια για να αποτραπεί το κακό και να επιστρέψει η χώρα στην κανονικότητα. Μα αυτή η κανονικότητα έσπρωξε εκατομμύρια Ιταλούς στα Πέντε Αστέρια και στη Λέγκα.

Η κανονικότητα της λιτότητας, η κανονικότητα της φτώχειας, η κανονικότητα της ανασφάλειας, η κανονικότητα της ανεργίας, η κανονικότητα της αποβιομηχάνισης, η κανονικότητα των ανισοτήτων, η κανονικότητα της γερμανικής Ευρώπης, η κανονικότητα της μιζέριας που προοιωνίζεται ένα μεσίστιο μέλλον για την πλειονότητα των πολιτών.

Συνέντευξη στον Ι. Πιπίνη έδωσε η πρώην εισαγγελέας της Βενεζουέλας Λουίζα Ορτέγα Ντίας που ζει αυτοεξόριστη στην Κολομβία. Τη ρωτάει ο δημοσιογράφος:

– Υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την εμπλοκή του Νικολάς Μαδούρο στο σκάνδαλο της Odebrecht;

– Απολύτως. Υπάρχουν πέντε μαρτυρίες, υπάρχουν πέντε άνθρωποι που επιβεβαιώνουν ότι ο Μαδούρο πήρε χρήματα από την Odebrecht.

♦ Θα μπω στον πειρασμό: Πέντε μάρτυρες; Ε και; Θα είναι ψευδομάρτυρες, κουκουλοφόροι και όργανα της σκευωρίας των αντιπάλων (ντόπιων και ξένων) του Μαδούρο. Πώς σας φαίνεται; Σας θυμίζει κάτι;