«Ποιο αποτέλεσμα θα θεωρούσατε επιτυχία;» ρωτήθηκε ο Βλαντίμιρ Πούτιν, προσερχόμενος στο εκλογικό του τμήμα, στις εκλογές της Κυριακής. «Οποιοδήποτε που θα μου δίνει το δικαίωμα να ασκήσω την προεδρία», απάντησε. Λίγα λόγια και σταράτα. Αλλαξε το σύνταγμα –νομίζω στη δεύτερη θητεία του, τώρα ξεκίνησε την τέταρτη–, ώστε να μπορεί να εκλέγεται ισοβίως· από τον τσάρο στον Στάλιν και από τον Στάλιν στον Πούτιν.
Κακά τα ψέματα, αυτή είναι η διαδοχή, αρέσει-δεν αρέσει, με κάποιους ενδιάμεσους σταθμούς. Ενας από αυτούς και ο σταθμός Λένιν· τέτοιος υπάρχει, νομίζω, και στο μετρό της Μόσχας. Οπως υπάρχει και το μαυσωλείο Λένιν, με τους απειράριθμους «προσκυνητές»-τουρίστες που φωτογραφίζουν με τα σμάρτφον.
Ούτε είναι τυχαίο, πιστεύω, ότι στη Ρωσία απαγορεύτηκε η προβολή της κινηματογραφικής σάτιρας «Ο θάνατος του Στάλιν» που αυτό τον καιρό προβάλλεται στην Ελλάδα. Αμφιβάλλω αν υπήρξε έστω ένας σημερινός σταλινικός που να μη θεώρησε αυτή τη σάτιρα, βεβήλωση. Οπως βεβήλωση θεωρήθηκε προ ετών σάτιρα εναντίον του Πούτιν από μουσικό συγκρότημα Ρωσίδων που τράβηξαν τα πάνδεινα.
Αυτά μόνον όσοι δεν θέλουν να τα δουν δεν τα βλέπουν· τέτοιοι υπάρχουν πολλοί. Οι άλλοι –όσοι ακόμα θέλουν να ακουμπούν το δάχτυλο στον τύπο των ήλων– όσο πάει και λιγοστεύουν, μες στην απογοήτευση. Σου λέει: υπάρχει είτε δεν υπάρχει ο τύπος (το αποτύπωμα, η απόδειξη), το θαύμα έγινε πιστευτό, κι άμα ένα θαύμα γίνει πιστευτό, τότε να βράσω τις αμφιβολίες και τα ρέστα.
Ενώ ο Κινέζος, ο Σι Τζινπίνγκ, μια χαρά καθάρισε με το Εθνικό Λαϊκό Κογκρέσο. Αλλαξε, α λα Πούτιν, το σύνταγμα, άνευ εκλογών. Εξελέγη ομοφώνως, άνευ αντιπάλου και αυτοκατετάγη στους… ισοβίτες προέδρους. Ωραία περνάμε…
-320x213.png)
