Η σημερινή σκοτεινή εποχή που βιώνει η ανθρωπότητα όπου παρατηρείται άνοδος των δυνάμεων της Ακροδεξιάς θα έπρεπε να είναι περίοδος περισυλλογής τόσο για τους πολίτες όσο και για τις δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις. Αδυνατώ να κρύψω τον προβληματισμό μου για το γεγονός ότι η Αριστερά διαχρονικά ήταν σχεδόν πάντα κατακερματισμένη στην Ελλάδα όπως και σε άλλες χώρες. Προβαίνοντας σε μια ιστορική αναδρομή διαπίστωσα ότι σε κάθε κρίσιμη περίοδο της ευρωπαϊκής και της ελληνικής ιστορίας υπήρξαν διασπάσεις, που πολλές φορές ήταν αιματηρές.
Θυμήθηκα τον σπουδαίο θεωρητικό, φιλόσοφο, οικονομολόγο, δημοσιογράφο και επιπρόσθετα τον «πατέρα» του σοσιαλισμού, Κάρλ Μάρξ. Αδιαμφισβήτητα το «Κεφάλαιο» αποτελεί μια τεκμηριωμένη επιστημονικά πρόταση που προκρίνει την ανάγκη να λάβουν χώρα μετασχηματισμοί από τα κάτω στην κοινωνική πυραμίδα για την καταπολέμηση των ανισοτήτων και να μεταβεί η πανανθρώπινη κοινωνία στον σοσιαλισμό.
Τελικά αναρωτήθηκα με ποιους είχε συμφωνήσει ως προς το πολύτιμο έργο του, αν σκεφτούμε πόσοι άσκησαν κριτική, ακόμα και μεταγενέστεροι μαρξιστές οικονομολόγοι, όπως ο Πολ Σουίζι, ο φιλόσοφος Αντόνιο Γκράμσι, ο ηγέτης των αναρχικών Μιχαήλ Μπακούνιν, ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ κ.ά. Συνειδητοποίησα ότι ο Μαρξ μόνο με έναν συμφωνούσε στην εποχή του, ο οποίος ήταν Εγγλέζος, καπιταλιστής και πλούσιος και ήταν ο γνωστός φιλόσοφος, δημοσιογράφος και κοινωνιολόγος Φρίντριχ Ενγκελς. Οπως είναι γνωστό συνέβαλε στην έκδοση του Κεφαλαίου και μαζί με τον Μαρξ γράψανε το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο».
Αυτή η αδιαμφισβήτητη αλήθεια για το τι συμβαίνει στο μέτωπο της Αριστεράς για μένα ήταν σαν ηλεκτροσόκ που διαπέρασε όλη μου την ύπαρξη ανατρέχοντας ταυτόχρονα στην προσωπική μου πορεία ως ενεργός πολίτης στο πολιτικό γίγνεσθαι από το παρελθόν έως σήμερα. Οι δυνάμεις της Αριστεράς κάνουν υποθετικές προβλέψεις για το πώς θα ανατρέψουν τον καπιταλισμό και για το ποια θα είναι η επόμενη μέρα έως ότου καθιερώσουν τον σοσιαλισμό. Ταυτόχρονα καθώς επιδίδονται σε βαθύτερη ανάλυση και επεξεργασία των πολιτικών τους θέσεων, τόσο πιο εύκολα διασπώνται.
Σε κρίσιμες πολιτικές συγκυρίες αντίστοιχα, όπου απαιτείται ευρύτερη συσπείρωση αριστερών και δημοκρατικών δυνάμεων για να ηττηθεί η Ακροδεξιά, όσο περισσότερο προτάσσουν το δικό τους πολιτικό τους πρόγραμμα, τόσο πιο δύσκολα θα συμφωνήσουν στη συγκρότηση ενός δημοκρατικού πολιτικού μετώπου.
Τι απαιτείται για τη συγκρότηση ενός νέου συλλογικού πολιτικού υποκείμενου; Η συμφωνία σε νευραλγικής σημασίας πολιτικές, όπως την αντιμετώπιση του δυσβάσταχτου κόστους επιβίωσης για τη φτωχοποιημένη κοινωνία, τη διάσωση του πρωτογενούς τομέα για την επιβίωση όχι μόνο των Ελλήνων αγροτών αλλά και του λαού μας, την πρόταξη ενός νέου παραγωγικού μοντέλου που θα αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων και θα οδηγήσει στον δρόμο της επιστροφής όλους τους σπουδαίους επιστήμονες και τη νεολαία στη χώρα μας, την προάσπιση της δημοκρατίας, των δημόσιων αγαθών και της προεξάρχουσας για την Αριστερά αρχή της ισότητας, τη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς που διαθέτει η χώρα μας και, τέλος, να επιδοθεί στη μάχη ενάντια στην κλιματική κατάρρευση του πλανήτη μας.
Αρκεί να θυμηθούμε ότι όταν ο λαός μας υποδουλώθηκε από τους Γερμανούς κατακτητές η Αριστερά συγκρότησε το ΕΑΜ, στο οποίο συμμετείχαν το ΚΚΕ, το Αγροτικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και η Ενωση Λαϊκής Δημοκρατίας. Δεν ήταν μόνο κομμουνιστές, ήταν αστοί, διανοούμενοι και εργαζόμενοι. Το ΕΑΜ έσωσε τον λαό από την πείνα. Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο των Μαρξ - Ενγκελς μετουσιώθηκε σε πολιτική πράξη, καθώς ορίζει ότι «οι κομμουνιστές εργάζονται παντού για τη σύνδεση και τη συνεννόηση των δημοκρατικών κομμάτων όλων των χωρών».
Η συγκρότηση της ΕΔΑ αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα σφυρηλάτησης της ενότητας των δυνάμεων της Αριστεράς, που διήρκεσε από το 1958 μέχρι το 1964. Στις εκλογές που έγιναν το 1964 η Αριστερά δεν κατέβηκε σε 22 εκλογικές περιφέρειες της χώρας για να ψηφιστεί η Ενωση Κέντρου που είχε αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος ήταν αντικομμουνιστής μέχρι το κόκαλο.
Πιστεύω ότι βιώνουμε ένα «deja vu» της Ιστορίας. Η υπάρχουσα πολιτική συγκυρία συνιστά μια αταβιστική παλινδρόμηση στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης.
Ο Μαρξ είχε γράψει στο Κεφάλαιο: «Ο Περσέας χρειαζόταν μια κουκούλα από σύννεφο για να κυνηγάει τα τέρατα. Εμείς κατεβάζουμε την κουκούλα βαθιά και σκεπάζουμε μάτια και αυτιά, για να μπορούμε ν’ αρνιόμαστε την ύπαρξη των τεράτων».
Θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε σ’ αυτό το καταστροφικό μονοπάτι ή θα επιλέξουμε ένα κοινό μετερίζι αγώνα, για να νικήσουμε το τέρας της Δεξιάς και να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία;
*Γενικός γραμματέας ΣΦΕΑ
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας