Βραβεία αμνησίας, κυνισμού και υποκρισίας απονέμει στους Ευρωπαίους ηγέτες ο Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί, προειδοποιώντας ότι η καλύτερη προοπτική για την Ευρωπαϊκή Ενωση το 2015 είναι ένας πολιτικός κραδασμός προερχόμενος από τα αριστερά και η συνεργασία με κόμματα όπως το Podemos και ο ΣΥΡΙΖΑ για τη δημοκρατική επανίδρυσή της.
Σε άρθρο του στη χθεσινή Liberation ο συγγραφέας του «To κεφάλαιο στον 21ο αιώνα» -καλύτερου οικονομικού βιβλίου του 2014 παγκοσμίως- τονίζει ότι το πλέον θλιβερό στην ευρωπαϊκή κρίση σήμερα είναι η εμμονή των ηγετών της να παρουσιάζουν την πολιτική τους (λιτότητα) ως μονόδρομο, αλλά και ο φόβος που τους προκαλεί κάθε πολιτική αναταραχή που μπορεί να αλλάξει αυτήν την ισορροπία.
Ο Πικετί απονέμει βραβείο κυνισμού στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος από τότε που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο Luxleaks εξηγεί ήρεμα στην κατάπληκτη Ευρώπη ότι δεν είχε άλλη αναπτυξιακή επιλογή (από το να κάνει τη χώρα του, το Λουξεμβούργο, φορολογικό παράδεισο) καθώς η εγχώρια βιομηχανία είχε περιπέσει σε κρίση.
Απονέμει ακόμη βραβεία αμνησίας και υποκρισίας στις Γερμανία και Γαλλία, οι οποίες το 1945 είχαν δημόσιο χρέος μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας σήμερα, πάνω από το 200% του ΑΕΠ. Το χρέος αυτό τονίζει υποχώρησε το 1950 κάτω από το 30% του ΑΕΠ, όχι εξαιτίας της δημιουργίας δημοσιονομικών πλεονασμάτων, αλλά μέσω της διαγραφής του και της δημιουργίας πληθωρισμού στην οικονομία. Αν είχαν προσπαθήσει υπομονετικά να έχουν κάθε χρόνο δημοσιονομικό πλεόνασμα 1% με 2% του ΑΕΠ θα βρίσκονταν ακόμη στην ίδια θέση, ενώ θα ήταν δύσκολο για τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις τους να επενδύσουν στην ανάπτυξη. Κι όμως αυτές οι δύο χώρες εξηγούν από το 2010-11 στις χώρες της Νότιας Ευρώπης (καλή ώρα η Ελλάδα) ότι το δημόσιο χρέος τους πρέπει να ξεπληρωθεί μέχρι το τελευταίο ευρώ.
Πρόκειται για μυωπικό εγωισμό καθώς η νέα δημοσιονομική συνθήκη -που υιοθετήθηκε το 2012 υπό την πίεση Γερμανίας και Γαλλίας και οργανώνει τη λιτότητα στην Ευρώπη- οδήγησε σε γενικευμένη ύφεση την ευρωζώνη όταν ΗΠΑ και υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. ανέκαμπταν. Ηταν επιλογή εγωισμού απέναντι στις χώρες της νότιας Ευρώπης.
Η πραγματικότητα
Στην πραγματικότητα ένα κοινό νόμισμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με 18 δημόσια χρέη και 18 επιτόκια όπου μπορούν να κερδοσκοπούν ελεύθερα οι αγορές. Πρέπει να γίνουν μαζικές επενδύσεις στην εκπαίδευση, την καινοτομία και τις πράσινες τεχνολογίες. Αλλά γίνεται το αντίθετο -η Ιταλία αφιερώνει το 6% του ΑΕΠ της για αποπληρωμή των τόκων και μόλις το 1% στα πανεπιστήμια της.
Υπό αυτές τις συνθήκες οι προοπτικές για το 2015 σύμφωνα με τον Πικετί είναι τρεις: α. μια νέα χρηματοπιστωτική κρίση, β. ένας πολιτικός κραδασμός προερχόμενος από τα αριστερά και γ. ένας πολιτικός κραδασμός από τα δεξιά.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να αναγνωρίσουν όμως ότι η 2η πιθανότητα είναι μακράν η καλύτερη και η συνεργασία με κόμματα όπως το Podemos και ο ΣYΡΙΖΑ είναι η καλύτερη. Διαφορετικά ο πολιτικός κραδασμός θα έλθει από τα δεξιά (Εθνικό Μέτωπο Γαλλίας) και θα είναι ισχυρός.
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας