Τα αρχεία της υπόθεσης Τζέφρι Επστιν αποκαλύπτουν φρικαλεότητες κατά γυναικών και κοριτσιών τέτοιου μεγέθους, συστηματικού χαρακτήρα και διεθνούς εμβέλειας που «θα μπορούσαν νομικά να πληρούν τον ορισμό των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας» δήλωσαν εννέα ειδικοί εισηγητές και εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ.
Τα έγγραφα που δημοσίευσε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ «υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας παγκόσμιας εγκληματικής επιχείρησης» και «έχουν τρομακτικές συνέπειες για το επίπεδο ατιμωρησίας για αυτά τα εγκλήματα», ανέφεραν σε κοινή δήλωση. Σημειώνοντας, ανάμεσα στα άλλα, αναφορές σε πιθανές περιπτώσεις σεξουαλικής δουλείας, αναπαραγωγικής βίας, αναγκαστικής εξαφάνισης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης και γυναικοκτονίας, οι εμπειρογνώμονες απηύθυναν έκκληση να υπάρξει μια ανεξάρτητη και αμερόληπτη έρευνα για να προσδιοριστεί πώς τέτοια εγκλήματα ήταν δυνατό να διαπράττονται επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και ζήτησαν από τα αρμόδια εθνικά και διεθνή δικαστήρια να ασκήσουν διώξεις και να λογοδοτήσουν οι δράστες.
Αυτά τα εγκλήματα διαπράχθηκαν «σε ένα πλαίσιο πεποιθήσεων υπεροχής και ανωτερότητας, ρατσισμού, διαφθοράς, ακραίας μισογυνίας και εμπορευματοποίησης και απανθρωποποίησης γυναικών και κοριτσιών από διαφορετικά μέρη του κόσμου», κατήγγειλαν οι υπογράφοντες, ανάμεσα στους οποίους είναι η Ειδική Εισηγήτρια για τη Βία κατά Γυναικών και Κοριτσιών, Ριμ αλ-Σάλεμ, και οι ομόλογοί της για το Δικαίωμα στην Ιδιωτική Ζωή, Ανα Μπράιαν Νουγκέρες, και για την Ελευθερία του Συνέρχεσθαι και του Συνεταιρίζεσθαι, Τζίνα Ρομέρο, τονίζοντας μια ρήση που θυμίζει ευχή παρά πραγματικότητα «κανείς δεν είναι τόσο πλούσιος ή ισχυρός ώστε να είναι υπεράνω του νόμου».
Αυτά τα 3,5 εκατομμύρια έγγραφα αποτελούν μια ακτινογραφία των παγκόσμιων ελίτ που μένουν στο απυρόβλητο της δικαιοσύνης, έγραφε ο συγγραφέας του βιβλίου «Το βάρος της δημοκρατίας», Πρατά Μπάνου Μέτα: «χορτασμένες, διεφθαρμένες, δωροδοκημένες, αδίστακτες και αχαλίνωτες ταυτόχρονα (...) μια εικόνα που αντανακλά την παγκόσμια πολιτική όπως την ασκούν και την επιβάλλουν».
Το «ήθος» των δυτικών ελίτ
Ολοι αυτοί που συναγελάζονταν στις επαύλεις του Επστιν, επιχειρηματίες ομίλων -κολοσσών, CEO, πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί, στρατηγικοί σύμβουλοι, μέλη βασιλικών οικογενειών, ακαδημαϊκοί, πρόεδροι χρηματιστηριακών ομίλων και επιδραστικών νομικών γραφείων, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, διασημότητες, αυτή η λεγόμενη αφρόκρεμα της δυτικής ελίτ πουλούσε και την «καλοσύνη» της διεθνούς τάξης που έχει διαμορφώσει, εξηγεί ο καθηγητής του Κολούμπια Ανταμ Τουζ. «Μιλούσε επίσης για δικαιώματα, ευπρέπεια, σεβασμό για βασικά κοινωνικά ταμπού και την ικανότητα να διακρίνει κανείς μεταξύ καλού και κακού». Δημόσια. Ενώ κατ’ ιδίαν δεν μοιράζονταν απλώς νεαρά κορίτσια -συχνά θύματα διακίνησης- που βίαζαν και κακοποιούσαν, αλλά και κρίσιμες πληροφορίες, οικονομικές συναλλαγές, δωροδοκίες, «χάρες», συνωμοσίες κατά θεσμών και εύκολους εκβιασμούς.
Αν κάτι ακόμη αποκαλύπτει η «υπόθεση Επστιν» είναι ακριβώς την αδυναμία διαχωρισμού του προσωπικού από το πολιτικό, του σεξουαλικού από το οικονομικό, των σωμάτων από την εξουσία. «Η χρήση των γυναικείων σωμάτων, στην πραγματικότητα, δεν είναι το διεστραμμένο προϊόν μιας τρομακτικής συσσώρευσης δύναμης και πλούτου και μιας καπιταλιστικής λογικής που επιβάλλει την εμπορευματοποίηση και την εκμετάλλευση, αλλά είναι το θεμέλιό της».
Στον ιστό των Αρχείων Επστιν βλέπουμε πόσο αλληλένδετοι είναι ο καπιταλισμός και η πατριαρχική κυριαρχία και πώς ο πρώτος είναι αδιανόητος χωρίς τη μορφή της δεύτερης. Η ιδιοποίηση των γυναικείων σωμάτων και των ζωών τους μιλάει για μια συν-κατασκευή πατριαρχίας και καπιταλισμού, γράφει η θεωρητικός της κουλτούρας Μανταλένα Φρανίτο. «Ο καπιταλισμός διαμορφώθηκε επίσης μέσω της εκμετάλλευσης της αόρατης αναπαραγωγικής εργασίας των γυναικών και στη σύγχρονη μορφή του, τροφοδοτείται από μια ιδιοποίηση χωρίς διάκριση μεταξύ της εργατικής δύναμης και του σώματος που την παράγει, απαλλοτριώνοντας όλη τη ζωή». Χωρίς κανένα ήθος.
Ενα κατ’ εξοχήν πολιτικό σκάνδαλο
Υπάρχει μια άλλη διάσταση αυτού του σκανδάλου, όπως επισημαίνει σε άρθρο της η συγγραφέας Σουμάγια Γκανούσι υποστηρίζοντας πως η σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικων στο σκάνδαλο Επστιν και οι μαζικές δολοφονίες πολιτών σε άλλες χώρες δεν είναι ουσιωδώς διαφορετικές, αλλά αποτελούν όψεις του ίδιου συστήματος.
«Η κακοποίηση ανηλίκων δεν εκτυλίχθηκε ως ρήξη σε μια κατά τα άλλα ηθική τάξη. Εκτυλίχθηκε ως μια διαχειριζόμενη διαδικασία. Τα κορίτσια στρατολογούνταν μέσω της ευαλωτότητας και της φτώχειας. Μεταφέρονταν, πληρώνονταν και φιμώνονταν. Οι δικηγόροι αξιολογούσαν την έκθεση. Οι θεσμοί διαχειρίζονταν τον κίνδυνο... Αυτές είναι διαδικαστικές περιγραφές τού πώς η εξουσία αντιμετωπίζει τους ανίσχυρους», γράφει η Βρετανο-Τυνήσια συγγραφέας εξηγώντας πως «μια ελίτ που είναι πρόθυμη να προκαλέσει λιμοκτονία σε πληθυσμούς, να ισοπεδώσει πόλεις και να κακοποιήσει σεξουαλικά κρατούμενους στο εξωτερικό δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να κακοποιήσει όσους θεωρεί κατώτερους στην πατρίδα της. Το όριο μεταξύ ξένης βαρβαρότητας και εγχώριας ηθικής ήταν πάντα φανταστικό, μια παρήγορη μυθοπλασία».
Η καταστροφή της Γάζας από την ίδια αυτή ελίτ δεν είναι μια ηθική ανωμαλία, ανήκει στην ίδια αρχιτεκτονική, στην ίδια ιεραρχία της ανθρώπινης αξίας, στην ίδια υπόθεση ότι ορισμένες ζωές είναι πλήρως ανθρώπινες, ενώ άλλες είναι αναλώσιμες, λέει στο άρθρο της στο Middle East Eye, παραλληλίζοντας τις εικόνες παιδιών κακοποιημένων σε ιδιωτικό νησί στην Καραϊβική με εκείνες παιδιών θαμμένων στα ερείπια της Γάζας ή παιδιών που στέλνονται με ναυλωμένα αεροσκάφη για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις πλούσιων και ισχυρών με αυτές παιδιών που σκοτώθηκαν από αεροσκάφη που στάλθηκαν για να ικανοποιήσουν τα συμφέροντα των ισχυρών.
Οι δράστες διαπνέονται από το ίδιο ακλόνητο αίσθημα δικαιώματος και ατιμωρησίας, από την πεποίθηση ότι έχουν το δικαίωμα να υπαγορεύουν τη μοίρα των άλλων, να τους κακοποιούν αν το επιλέξουν, είτε στη Φλόριντα και στα ιδιωτικά νησιά είτε στη Παλαιστίνη, λέει καταλήγοντας: «Τα αρχεία Επστιν αποκαλύπτουν το ιδιωτικό πρόσωπο αυτής της τάξης πραγμάτων. Η Γάζα αποκαλύπτει το δημόσιο της πρόσωπο. Μαζί, αποκαθηλώνουν τις τελευταίες ψευδαισθήσεις, αποκαλύπτοντας την ασχήμια μιας ελίτ που καταναλώνει τους ευάλωτους σιωπηλά στο εσωτερικό και τους καταστρέφει ανοιχτά στο εξωτερικό. Αυτό δεν ήταν μια αποτυχία αξιών. Ηταν η λογική τους έκβαση».
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας