Μποτίλια γενεθλίων

korovesis.jpg

Περικλής Κοροβέσης Τέτοια μέρα, μεσούσης της Κατοχής, ήλθε στον μάταιο τούτο κόσμο ο Περικλής Κοροβέσης | ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ειδήσεις αναζητώ απεγνωσμένα καθώς πλησιάζει ο Αύγουστος, η επικαιρότητα τις παρέχει με φειδώ, οπότε κωπηλατώ στα θολά νερά του διαδικτύου ελπίζοντας να αλιεύσω και να φωτίσω πρόσωπα που πρωταντίκρισαν το φως σαν σήμερα στο πρόσφατο ή στο μακρινό παρελθόν. Πλούσια συγκομιδή προσφέρει η ημέρα, αφού γέννησε τον Μεγαλέξανδρο το 356 π.Χ., τον Πετράρχη (1304), τον σουλτάνο Μαχμούτ Β’ (1785), τον Σουηδό ποιητή Ερικ Αξελ Kάρλφελντ (1864), τον Χαρίλαο Φλωράκη (1914), τον Εντμουντ Χίλαρι (1919), τον Ζακ Ντελόρ (1925), την Αλίκη Βουγιουκλάκη (1924) και τον Κάρλος Σαντάνα (1947). Παρακάμπτω τους τόσο αξιόλογους προαναφερθέντες για να εστιάσω σε έναν δικό μας άνθρωπο –αν δεν βλογήσουμε τα γένια μας, θα μας τα ξουρίσουν κόντρα, κατά πώς διατείνεται η αρχαία κινέζικη παροιμία.

Υπενθυμίζει η Βικιπαιδεία ότι τέτοια μέρα, μεσούσης της Κατοχής, ήλθε στον μάταιο τούτο κόσμο ο Περικλής Κοροβέσης. Κλείνει τα 76 και λαμβάνω το θάρρος να ευχηθώ εν ονόματι όλων των συναδέλφων στην «Εφ.Συν.» να τον καμαρώσουμε εκατό. Πάντα γερό και οξυδερκή δίπλα μας, να τσουγκρίζουμε τα ποτηράκια μας πότε πότε. Τον γνώριζα από παλιά στις συναναστροφές και τις συνάφειες των Εξαρχείων, εδώ στην εφημερίδα, όμως, τον έμαθα απ’ την καλή και την ανάποδη κι αισθάνομαι τυχερός που με τιμά με τη φιλία του. Στις συνελεύσεις μας εγκωμιάζει τη δημοκρατία και την ισονομία, προτρέπει να παίρουν τον λόγο όλοι οι συνεταιριστές και να να μην υπερβαίνουν τον χρόνο τους, ειδάλλως καταστρατηγούν τα δικαιώματα των άλλων, υπογραμμίζει. Εν τούτοις συχνά εμφανιζόμαστε περήφανοι στα αυτιά. Τα κολλητάρια πρέπει να ακούνε το ένα το άλλο, γι’ αυτό τον αφήνω να αυτοσυστηθεί με αποσπάσματα συνέντευξής του στον Θοδωρή Αντωνόπουλο προ τριετίας στη «Lifo».

Απολαυστικός πάντοτε, δεν μασάει τα λόγια του. «Το να ακολουθεί κάποιος την κάβλα, τη φουσκοδεντριά, τη λίμπιντό του, να αναζητά να γονιμοποιήσει το φως στον πλησίον του [...], είναι μια διαδικασία εξανθρωπισμού, μια επιθυμία ζωής χωρίς κριτήριο. Τα κριτήρια είναι φυλακή». Και παρακάτω: «Με γοητεύει η ειλικρίνεια του βιώματος στους ανθρώπους. Αντιπαθώ την επίδειξη προσωπικότητας, μου θυμίζει εξουσία που αγιογραφεί εαυτήν. Κι εγώ δεν έχω μάθει, ξέρεις, να προσκυνώ, θέλω ισότιμους συνομιλητές απέναντί μου. Για τον ίδιο λόγο προτιμώ τη φυσική ομορφιά στις γυναίκες, όχι την επιτηδευμένη. Να, σαν τα μοντέλα των αγίων του Καραβάτζιο, που ήσαν αλήτες. Αν ήταν όλα τα θηλυκά όπως δείχνουν στην τηλεόραση, θα γινόμουν ευνούχος». Στην Ακράτα το γιορτάζει παρέα με τον Αινεία, τον εγγονό του. «Χρειαζόμαστε έναν νέο Διαφωτισμό. Γιατί με τον σκοταδισμό δεν τελειώσαμε ακόμα, παραμονεύει πάντα στους διαδρόμους της εξουσίας, στον λαϊκισμό και στα τηλεοπτικά παράθυρα» ίσως του λέει ή ακόμα «ήμουν πάντα με την Εύα, που δεν δέχτηκε τον μισό Παράδεισο που της δόθηκε αλλά τον διεκδίκησε ολόκληρο, γι’ αυτό και δάγκωσε το Απαγορευμένο Μήλο». Χρόνια πολλά.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας