«Μονόδρομος οι εκλογές αν χαθεί η δεδηλωμένη»

«Οι Ευρωπαίοι εταίροι οχυρώνονται πίσω από το ΔΝΤ στα εργασιακά» υπογραμμίζει ο Πάνος Σκουρλέτης μιλώντας στην «Εφ.Συν.» και ξεκαθάρισε ότι το νομοσχέδιο για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων «σε κάθε περίπτωση πρέπει να γίνει νόμος του κράτους».

Ο υπουργός Εργασίας επισημαίνει ότι «μια συμφωνία μη συμβατή με τον πυρήνα του προγράμματός μας δεν θα είναι πολιτικά υπερασπίσιμη» και, αποκλείοντας το ενδεχόμενο δημιουργίας κυβέρνησης με άλλη σύνθεση, σημειώνει ότι αν χαθεί η δεδηλωμένη, «οι εκλογές θα ήταν μονόδρομος». Αναφορικά δε με το νόμισμα δηλώνει πως «όποιος πορεύεται με βεβαιότητες, μάλλον είναι πολιτικά αφελής»

• Στο πεδίο των αρμοδιοτήτων σας, έχετε εξαγγείλει ένα νομοσχέδιο που επαναφέρει τις εργασιακές σχέσεις στην προ Μνημονίου κατάσταση. Ξέρουμε ότι το ΔΝΤ είναι αντίθετο. Θα επιμείνετε; Αν χρειαστεί, θα νομοθετήσετε μονομερώς;

Εκείνο που επιχειρούμε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι να επαναφέρουμε το πραγματικό περιεχόμενο της συλλογικής διαπραγμάτευσης. Είναι ένα πρώτο βήμα ενταγμένο σε έναν συνολικό σχεδιασμό αποκατάστασης των συνεπειών από την πολιτική της αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων που υλοποιήθηκε τα προηγούμενα χρόνια.

Πράγματι, το ΔΝΤ υποστηρίζει τις πιο ακραία νεοφιλελεύθερες θέσεις γύρω από τα εργασιακά, πρέπει όμως να επισημάνουμε ότι και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν φαίνεται να ευαισθητοποιούνται γύρω από το θέμα, θα έλεγα δε ότι οχυρώνονται πίσω από το ΔΝΤ γιατί δεν θέλουν να αναλάβουν το κόστος της υποστήριξης των συγκεκριμένων θέσεων απέναντι στους δικούς τους λαούς.

Αλλωστε έχει φανεί ξεκάθαρα πλέον πως η βασική στόχευση της μνημονιακής πολιτικής ήταν η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, το πέρασμα τελικά σε μια άλλου τύπου οργάνωση της κοινωνίας με κύριο χαρακτηριστικό της την υποβάθμιση του κόσμου της εργασίας.

Είναι φανερό, λοιπόν, πως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχει ευρύτερη πολιτική σημασία και βαρύτητα για την κυβέρνησή μας και άρα σε κάθε περίπτωση πρέπει να γίνει νόμος του κράτους.

• Κόκκινες γραμμές έχει βάλει η κυβέρνηση και σε άλλα μέτωπα; Σε περίπτωση παραβίασής τους για να υπάρξει συμφωνία, ποια στάση θα κρατήσετε;

Μια συμφωνία που δεν θα είναι συμβατή με τον πυρήνα του προγράμματός μας και δεν θα ανοίγει μια άλλη προοπτική για τον λαό μας δεν θα συνιστά έναν έντιμο και προωθητικό συμβιβασμό, κατά συνέπεια δεν θα είναι πολιτικά υπερασπίσιμη. Δεν θεωρώ πως θα έρθει για ψήφιση μια τέτοια συμφωνία από την κυβέρνησή μας, άρα δεν θα βρεθούμε απέναντι σε ένα τέτοιο δίλημμα.

• Αρα το ενδεχόμενο εκλογών ή δημοψηφίσματος θα είναι ορατό σε αυτήν την περίπτωση;

Το περιεχόμενο της συμφωνίας ή και το ενδεχόμενο της μη συμφωνίας είναι αυτό που θα καθορίσει την ανάγκη προσφυγής στον λαό. Οταν τίθενται διλήμματα που ξεπερνούν τα όρια της εντολής που έλαβες από τον λαό τότε είναι εύλογο να επιδιώκεις μια νέα δημοκρατική νομιμοποίηση.

• Οι πολίτες στις δημοσκοπήσεις λένε «ναι στη συμφωνία» και «όχι στην παραβίαση των κόκκινων γραμμών». Συμβιβάζονται αυτά;

Απολύτως, αυτή άλλωστε ήταν και είναι η βασική επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ. Σας θυμίζω πως από την πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε μέσα στο Μνημόνιο είχαμε πει πως αναζητούμε μια λύση εντός της ευρωζώνης, που ταυτόχρονα θα μας επιτρέπει να ασκήσουμε μια πολιτική στον αντίποδα των πολιτικών λιτότητας, όχι βέβαια πάση θυσία. Αυτή ακριβώς είναι και η διαφορά μας από τις προηγούμενες κυβερνήσεις που θεωρούσαν μονόδρομο τα μνημόνια.

• Μεγάλο κομμάτι του στελεχικού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ δεν θεωρεί καταστροφή την επιστροφή στη δραχμή. Εσείς;

Το βέβαιο είναι πως δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα και καταστάσεις που είναι πρωτόγνωρες για όλους, και για μας, αλλά και για τους Ευρωπαίους εταίρους μας.

Οποιος πορεύεται με βεβαιότητες που μάλιστα εδράζονται σε αναλύσεις του παρελθόντος, μάλλον είναι πολιτικά αφελής. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να κάνουμε τη λιγότερο επώδυνη επιλογή που θα εκφράζει τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας και των θυμάτων των μνημονίων.

Το κοινωνικό ανάγλυφο της σημερινής Ελλάδας είναι ευδιάκριτο. Ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι, πάνω από εκατό χιλιάδες νέοι επιστήμονες μετανάστες, εκατοντάδες χιλιάδες χρεοκοπημένοι αυτοαπασχολούμενοι και μικροεπιχειρηματίες, καθώς και ένα 45% των μισθωτών που λαμβάνουν κάτω από 751 ευρώ μισθό.

Απέναντι σε αυτούς όλους η κυβέρνησή μας πρέπει να σταθεί μεροληπτικά υπέρ τους. Η Αριστερά επιβεβαιώνει την ύπαρξή της όταν εκφράζει βαθύτερες αναγκαιότητες και ανοίγει δρόμους για μια δικαιότερη κοινωνία.

• Στην περίπτωση που η κυβέρνηση χάσει ουσιαστικά τη δεδηλωμένη στη Βουλή γιατί κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛΛ. θα καταψηφίσουν τη συμφωνία, υπάρχει περίπτωση σχηματισμού νέας κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή;

Δεν βλέπω ορατό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά, για την οικονομία της συζήτησης, σας απαντώ πως, με βάση τις πολιτικές θέσεις των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη σημερινή Βουλή, μια τέτοια εξέλιξη θα νόθευε τη ­λαϊκή εντολή των τελευταίων εκλογών. Σε μια τέτοια περίπτωση οι εκλογές θα ήταν μονόδρομος.

• Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι συμβατό με την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη; Μήπως προεκλογικά είπατε πολλά, δεσμευθήκατε για πολλά και τώρα διαπιστώνετε ότι οι συσχετισμοί στην Ευρώπη δεν σας επιτρέπουν να προχωρήσετε, όπως θα θέλατε;

Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν συνιστά μια ακατάσχετη παροχολογία. Το αντίθετο, πρόκειται για μια πολύ προσεκτική πρόταση που ανταποκρίνεται σε πολύ βασικές ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας.

Μπορεί να μην είναι συμβατό με τις πολιτικές λιτότητας και τα νεοφιλελεύθερα προτάγματα, αλλά αυτό δεν το κρύψαμε ποτέ.

Το αν σήμερα έχουν ηγεμονεύσει οι ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις και έχουν αποτυπωθεί και στον τρόπο συγκρότησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να αλλάξουν.

Αυτό είναι άλλωστε που τους φοβίζει από το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ. Το ζιζάνιο όμως του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως φυτρώνει και αλλού, όπως επιβεβαιώνεται και από τις πρόσφατες εκλογές στην Ισπανία.

Ας μην κρυβόμαστε, το ιστορικό διακύβευμα μέσα από την ελληνική περίπτωση είναι πολύ ευρύτερο και σχετίζεται με τη μελλοντική πορεία και ύπαρξη της ίδιας της Ευρώπης.

Το αν θα συνεχίσει να υπάρχει η Ευρώπη σε μια νέα όμως βάση ή θα ενισχυθούν οι φυγόκεντρες τάσεις και οι ακροδεξιές εθνικιστικές φωνές εξαρτάται και από τον τρόπο που θα αντιμετωπιστεί η χώρα μας.

Η Ευρώπη ή θα είναι δημοκρατικά δομημένη με αλληλεγγύη και κοινωνικές ευαισθησίες στη συγκρότησή της ή δεν θα έχει μέλλον.