Λίγεια ΙΧ

sakidio.jpg

Με προορισμό άγνωστο EUROKINISSI/ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το τηλέφωνο κουδούνιζε επίμονα από τις εννιά. Δέησα να το σηκώσω και είκοσι. -«Ξύπνα, ρεμάλι. Το πλοίο αναχωρεί στις οχτώ» τιτίβισε με αφοπλιστικό ενθουσιασμό στην άλλη άκρη της γραμμής η Σόνια. -«Θα ξαναμιλήσουμε το μεσημέρι» πρόσθεσε κατεβάζοντας απότομα το ακουστικό, αφού σιγουρεύτηκε ότι ζωντάνεψα για τα καλά. Εψησα καφέ και μετά το τρίτο τσιγάρο επικοινώνησα με το γραφείο. Συνεννοήθηκα να ολοκληρώσει ο Γιώργος τη δουλειά και να πεταχτώ το απογευματάκι να εισπράξω τα χρωστούμενα του προηγούμενου μήνα. Πήρα μπρος τακτοποιώντας το σακίδιο κι όταν μισογέμισε, οριζοντιώθηκα πτώμα στο στρώμα.

Δώσαμε ραντεβού στην Ομόνοια στις επτά παρά τέταρτο ακριβώς. Εφοδιάστηκα στο Μοναστηράκι με καινούργια σανδάλια, σορτσάκι, παρδαλά μακό και χρήσιμα αξεσουάρ κάμπινγκ. Παρά πέντε βρισκόμουν στην είσοδο του σταθμού από την πλευρά της Πανεπιστημίου. Εφτασε περασμένες εφτάμισι συντροφιά, όχι με την Ολγα, μα με μια μαμούχαλη που δεν πολυχώνευα. -«Πάει, πέταξε η Φολέγανδρος, παλιοσουρτούκω. Το τρένο θέλει τουλάχιστον σαράντα λεπτά ώς τον Πειραιά» την καταχέριασα τσατισμένος από την ψυχοφθόρα αναμονή. -«Προλαβαίνουμε στο τσακ» διαβεβαίωσε, σταματώντας το πρώτο ταξί.

Εξηγήσαμε το πρόβλημα στον ταρίφα, προτρέποντάς τον να τρέξει όσο μπορεί. Ανταποκρίθηκε με υπερβάλλοντα ζήλο. Διεμβόλιζε με σφήνες τα προπορευόμενα οχήματα, καβαλούσε νησίδες και πεζοδρόμια, έβγαινε στο αντίθετο ρεύμα, αλλά το εξοργιστικό μποτιλιάρισμα έκανε την Πειραιώς απροσπέλαστη. Εφτά και τέταρτο πλησιάζαμε με τα χίλια ζόρια στον Ταύρο. Της ήρθε τότε η φαεινή: Ξάπλωσε φαρδιά-πλατιά στο πίσω κάθισμα, παριστάνοντας την ετοιμοθάνατη. -«Κόρναρε ν’ ανοίξουν οι μπροστινοί» πρόσταξε τον σοφέρ, που υπάκουσε πειθήνια. Δίπλα της η Λίζα υποκρινόταν την τεθλιμμένη συμπεθέρα. Από τη θέση του συνοδηγού στόλιζα με μούντζες όσους δεν παραμέριζαν. Αντικρίσαμε το λιμάνι καλές οχτώ και δέκα. Το καράβι φυσικά είχε γίνει καπνός. Ανταμείψαμε τη φιλότιμη προσπάθεια του ταξιτζή με δαψιλές πουρμπουάρ και αποβιβαστήκαμε απαρηγόρητοι.

Στο πρακτορείο επαληθεύτηκε η απύθμενη κωλοφαρδία της Σόνιας. Το οχηματαγωγό «Νάξος» εκτελούσε έκτακτο δρομολόγιο με ώρα απόπλου τις δέκα, προορισμό τα νησιά Σύρο, Πάρο, Νάξο, Ιο, Σαντορίνη, Ανάφη, Αστυπάλαια, Νίσυρο, Τήλο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο και κατάληξη τη Σητεία. Με δύο ψήφους έναντι μιας επιλέξαμε την Ανάφη, ανύποπτοι για την ταλαιπωρία που μας επεφύλασσε. Η Σόνια επέμενε στην Αστυπάλαια ακόμα κι όταν είδε τα εισιτήρια. Τη λοιδορήσαμε, ως οικτρά μειοψηφία, δουλεύοντάς την ψιλό γαζί.

-«Ηταν ανάγκη να μου κουβαλήσει τη Λίζα;» συλλογιζόμουν στο ικαριώτικο καφενείο, όπου απολαμβάναμε ούζα με μεζέ κουκούλες χταποδιού, περιμένοντας το σαλπάρισμα του βαποριού. Επρόκειτο για ντερέκι, κατέβα να φάμε. Σωστή φρεγάτα. Μου ’ριχνε μισό κεφάλι, ανασηκωμένο μάλιστα στις μύτες των ποδιών και στις κοπελιές της παρέας της δύο και βάλε. Λυγερόκορμη, εν τούτοις, με ελαστική περπατησιά. Είχε χυτά, σγουρά, κορακίσια μαλλιά και μεγάλα γαλαζοπράσινα μάτια που μύριζαν θάλασσα. Οι ελαφρώς ακανόνιστες γραμμές των φρυδιών της κατέληγαν σε μια λεπτή, ανεπαίσθητα κυρτή μύτη. Δυο λακκάκια εκατέρωθεν του στόματος σκιαγραφούσαν ένα γαλήνια μυστηριώδες χαμόγελο.

Παρά τα εντυπωσιακά ελκυστικά χαρακτηριστικά της, έμοιαζε ψυχρή και απόμακρη· αδιανόητα νωχελική, λες και κουραζόταν αφόρητα μόνο και μόνο επειδή πατούσε στη γη. Επαιρνε απαθές ύφος ψαριού και προκαλούσε στους συνομιλητές της χασμουρητό μέχρι κράμπας σιαγόνων. Ενιωθες, όχι να σε απωθεί, αλλά, ακόμα χειρότερα, να σ’ αφήνει παγερά αδιάφορο, βαριεστημένο θανάσιμα στην ουδέτερη ζώνη ανάμεσα στους πόλους μαγνήτη. (Συνεχίζεται)

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας