Απονενοημένος

Ουράνιος Κήπος γράφει η ταμπέλα του παραλιακού καφενέ στη θέση Βρυσούλα της Πρέβεζας· άκρως συμβολική και προφητική ονομασία. Ντάλα μεσημέρι, κατά τις δυόμισι, σαν σήμερα πριν από ογδόντα εννιά χρόνια, κάθεται σ’ ένα απόμερο, σκιερό τραπέζι ο νεαρός δικηγόρος της Νομαρχίας. Σκάρτος μήνας πάει που μετατέθηκε στην πόλη από την Πάτρα· μοναχικός και παράξενος τύπος, δεν έχει δώσει ευκρινές στίγμα στους ντόπιους, ερεθίζοντας έτι περαιτέρω την περιέργειά τους. Αποφεύγει, βλέπεις, τις πολλές πολλές συναναστροφές και συνάφειες. Εμφανίζεται ακατάστατες ώρες στο μαγαζί και αποτελεί αίνιγμα για τον καφετζή, ο οποίος ματαίως προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τα χούγια του.

Παραγγέλνει βυσσινάδα, δροσιστική, φτιαγμένη απ’ τα χέρια του κυρ Νιόνιου, που καμαρώνει για το δημιούργημά του και το προτείνει ανεπιφύλακτα στους πελάτες. Ζητά τασάκι και μια κόλλα χαρτί. Σκύβει πάνω του κι αρχίζει να γράφει απορροφημένος, καπνίζοντας ακατάπαυστα. Πού και πού καταφεύγει στο ποτήρι και γεύεται μηχανικά το αναψυκτικό. Σηκώνεται περασμένες τέσσερις. Ευχάριστη έκπληξη για το γκαρσόνι, το φιλοδώρημα των εβδομήντα πέντε δραχμών. Η βυσσινάδα κόστιζε τρεις.

Λοξοδρομεί προς το Βαθύ της Μαργαρώνας, μισό χιλιόμετρο παραπέρα και ξαπλώνει κάτω από πανύψηλο ευκάλυπτο. Στις τεσσερισήμισι ένας πυροβολισμός διαμελίζει τη μονοτονία του απογεύματος. Ο μυστηριώδης υπάλληλος αυτοκτονεί με μια σφαίρα στην καρδιά. Αγόρασε το περίστροφο την προηγουμένη και διαμαρτυρήθηκε, έπειτα από λίγες ώρες, στον οπλοπώλη, νομίζοντας ότι δεν λειτουργεί. Είχε παραλείψει να το απασφαλίσει. Στην κατακλείδα της ύστατης επιστολής του συμβουλεύει «όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουν ποτέ να αυτοκτονήσουν διά πνιγμού. Ολη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου».

Ο Κώστας Καρυωτάκης, διότι περί του Καρυωτάκη πρόκειται, ματαίωσε τον ίδιο τον εαυτό του, διαψεύδοντας το ποίημα που τυπώθηκε μόλις το περασμένο έτος: «Ιδανικοί αυτόχειρες» Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν/ τα παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους,/ διαβάζουν ήσυχα, κι έπειτα σέρνουν/ για τελευταία φορά τα βήματά τους.// Ηταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία./ Θεέ μου, το φριχτό γέλιο των ανθρώπων,/ τα δάκρυα, ο ιδρώς, η νοσταλγία/ των ουρανών, η ερημία των τόπων.// Στέκονται στο παράθυρο, κοιτάνε/ τα δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση,/ τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε,/ τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει.// Ολα τελείωσαν. Το σημείωμα να το,/ σύντομο, απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει,/ αδιαφορία, συγχώρηση γεμάτο/ για κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει.// Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα,/ ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος,/ «όλα τελείωσαν» ψιθυρίζουν «τώρα»,/ πως θ’ αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας