Αγκαζέ με τον ναζισμό: τα κόμματα, οι εκλογές και η Χρυσή Αυγή

xrisi-augi-vitsi.jpg

Μαρία Αντωνίου (Ν.Δ.) και Δέσποινα Σβερώνη (Χ.Α.), αγκαζέ στο Βίτσι για τη γιορτή μίσους (30.8.2015) Μαρία Αντωνίου (Ν.Δ.) και Δέσποινα Σβερώνη (Χ.Α.), αγκαζέ στο Βίτσι για τη γιορτή μίσους (30.8.2015)

Παράξενη σύμπτωση έφερε τις εκλογές αυτές να διεξάγονται δύο μέρες μετά τη δεύτερη επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Ομως το τραγικό εκείνο γεγονός, καθώς και το κύμα των αποκαλύψεων για τη δράση της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης που ακολούθησε, δεν φαίνεται να απασχολεί την προεκλογική διαμάχη.

Η Χρυσή Αυγή έχει επιλέξει να λουφάζει τον τελευταίο καιρό (βλ. Ιός, «Λούφα και Χρυσή Αυγή», «Εφ.Συν.», 8.8.2015), ενώ εκμεταλλεύεται και τις δυσλειτουργίες του δικαστικού συστήματος που έχουν οδηγήσει σε μια δίκη-φάντασμα, χωρίς τους βασικούς κατηγορούμενους, δηλαδή την ηγεσία της οργάνωσης, η οποία έχει απλώς αποφασίσει να απουσιάζει, ενώ ήδη έχουν τελειώσει και τα δεκαοχτάμηνα των προφυλακίσεων.

Αύριο το πρωί έχει προγραμματιστεί η 15η συνεδρίαση του δικαστηρίου, το οποίο ξεκίνησε στις 20 Απριλίου και ακόμα η διαδικασία βρίσκεται στη συζήτηση των ενστάσεων.

Οσο όμως κι αν αυτό δεν ομολογείται δημόσια, η υπόθεση αυτή εξακολουθεί να επηρεάζει την πολιτική ζωή και να ρίχνει τη βαριά σκιά της στην προεκλογική περίοδο, ενώ δεν λείπουν ακόμα και μικροπολιτικοί σχεδιασμοί από πολλές πλευρές με στόχο τον προσεταιρισμό ψηφοφόρων της οργάνωσης αλλά και την «αξιοποίηση» των απόνερων της δίωξης που ασκήθηκε εναντίον της.

Είναι αλήθεια ότι το 2013 με πρωθυπουργό έναν σκληρό δεξιό, τον Αντώνη Σαμαρά, συνέβη το παράδοξο να βρεθούν στο μικροσκόπιο της δικαιοσύνης τα εγκλήματα της ναζιστικής οργάνωσης, για τα οποία μέχρι τότε άδικα διαμαρτυρόταν η Αριστερά. Δεν είχε συμβεί το ίδιο όταν οι βουλευτές του ΚΚΕ και του Συνασπισμού ζητούσαν την ενεργοποίηση της δικαιοσύνης για τη δράση της Χ.Α., την περίοδο που κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ. Ηδη εδώ και είκοσι χρόνια είχε ζητηθεί από το ΚΚΕ να ελεγχθεί η δράση της Χ.Α., με ερώτηση του Ορέστη Κολοζώφ (21.1.1995). Ακολούθησε ο Πέτρος Κουναλάκης του Συνασπισμού στις 16.2.1998 και το ΚΚΕ πάλι με τον Στρατή Κόρακα στις 16.11.1998.

Την επαύριο της δολοφονίας Φύσσα, οι εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου που κλήθηκαν να καταθέσουν στην προκαταρκτική εξέταση ήταν όλοι κατηγορηματικοί για την εγκληματική δράση των ναζιστών. Δύο χρόνια αργότερα, κάποιοι απ’ αυτούς μασάνε τα λόγια τους.

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η Ν.Δ. θεωρείται από τη Χ.Α. ο χειρότερος εχθρός της. Αλλά μόνο η Ν.Δ. των Σαμαρά, Αθανασίου και Δένδια, οι οποίοι κατονομάζονται ως υπεύθυνοι για την άσκηση των διώξεων. Ο υπόγειος δεσμός της Χ.Α. με τη Ν.Δ. μέσω της κοινής ακροδεξιάς μήτρας ήταν ισχυρότατος μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013 χάρη στην πολιτική Μπαλτάκου. Αυτό τον δεσμό καθώς φαίνεται θέλει να ενεργοποιήσει ο νέος αρχηγός της Ν.Δ., με ορατό στόχο σε πρώτη φάση να αποκατασταθούν τα ακροδεξιά ερείσματα του κόμματος, αλλά και να μείνει ανοιχτή η δίοδος της ενδεχόμενης μετεκλογικής σύμπραξης με μια «σοβαρότερη Χ.Α.» που ονειρευόταν ο Μπάμπης Παπαδημητρίου το καλοκαίρι του 2013.

Την προηγούμενη Κυριακή (30.8.2015) πόζαραν αγκαζέ στο Βίτσι η Μαρία Αντωνίου της Ν.Δ. και η Δέσποινα Σβερώνη της Χ.Α. κατά την ετήσια τοπική «γιορτή μίσους». Χαρακτηριστικό της αλλαγής του κλίματος μεταξύ Δεξιάς και Χ.Α., το γεγονός ότι πριν από δύο χρόνια είχε και πάλι βρεθεί στο Βίτσι η κυρία Αντωνίου, απεσταλμένη του τότε προέδρου της Βουλής κ. Μεϊμαράκη, και είχε προπηλακιστεί από τους χρυσαυγίτες με επικεφαλής τον Παναγιώταρο.

Αγκαζέ με τον ναζισμό: τα κόμματα, οι εκλογές και η Χρυσή Αυγή Ο Β. Μεϊμαράκης βγαίνει από «δεξιά» στη Χ.Α. (Alpha, 27.8.2015) |

Ο Β. Μεϊμαράκης ψάχνει κάθε αφορμή για να ρίξει γέφυρες στους ψηφοφόρους των ναζιστών. Εφτασε να δηλώσει ότι μόλις πάρει την εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα απευθυνθεί και στον Ν. Μιχαλολιάκο για σχηματισμό κυβέρνησης (20.8.2015). Μπορεί να μην τόλμησε την πολιτική αυτή αθλιότητα, αλλά επανέλαβε λίγες μέρες αργότερα την επιθυμία του να περιληφθεί ο Αρχηγός της Χ.Α. στο ντιμπέιτ (Alpha, 27.8.2015). Μάλιστα ο κ. Μεϊμαράκης έφτασε στο σημείο να προκαλέσει τη Χ.Α. ότι δεν κάνει τίποτα για το μεταναστευτικό!

Το κίνητρο του νέου αρχηγού της Ν.Δ. είναι βέβαια προφανές. Το αποκάλυψε ο ίδιος, λέγοντας ότι χαίρεται που του θυμίζουν το παρελθόν του «σκληρού δεξιού» γιατί έτσι μπορεί να τον ψηφίσουν και οι χρυσαυγίτες! Αλλά βέβαια η ευθύνη που αναλαμβάνει με την επαναφορά της γραμμής Μπαλτάκου είναι τεράστια.

ΣΥΡΙΖΑ

Απέναντι στο φαινόμενο της Χ.Α. δεν λείπουν ούτε οι αριστερές παραφωνίες. Το μπέρδεμα για την Αριστερά άρχισε να προκύπτει από τη στιγμή που μια δεξιά και «μνημονιακή» κυβέρνηση ευλόγησε τη δικαστική διερεύνηση της οργάνωσης, κάτι που δεν συμβάδιζε με την παλιά μηχανιστική αντίληψη ότι οι φασιστικές οργανώσεις είναι «το μακρύ χέρι» του κράτους και του καπιταλισμού. Κάποιοι αριστεροί αναλυτές αδυνατούσαν να αντιληφθούν ότι οι διώξεις άρχισαν μόνο όταν η δράση των Ταγμάτων Εφόδου στράφηκε και εναντίον της Δεξιάς (στον Μελιγαλά) και όταν είχαμε τον πρώτο Ελληνα νεκρό από τη δράση της οργάνωσης που προκάλεσε παλλαϊκό αντιφασιστικό ξέσπασμα.

Από μερίδα της Αριστεράς καλλιεργείται και η άλλη παρανάγνωση της Ιστορίας, με βάση την οποία οι ποινικές διώξεις των ναζιστών μπορούν να συγκριθούν με τις πολιτικές διώξεις των αριστερών στα μετεμφυλιακά χρόνια και ενδέχεται να καταλήξουν σε «ηρωοποίησή» τους. Βέβαια ήδη βλέπουμε ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Κάτω από το βάρος των διώξεων, τα μεν μέλη της οργάνωσης έχουν πλήρως αποστρατευτεί, ενώ τα στελέχη της αδειάζουν το ένα το άλλο και ο Αρχηγός αποκηρύσσει τη δράση των Ταγμάτων Εφόδου ως «λάθος» και «υπερβολή». Πώς μπορεί να γίνει ήρωας ο Ρουπακιάς ή ο Πατέλης και για ποιον;

Ενα τελευταίο επιχείρημα που ακούστηκε από την πλευρά της Αριστεράς ήταν ότι οι διώξεις μπορεί να επεκταθούν και στον δικό της χώρο. Αλλά αυτό θα ήταν το καλύτερο επιχείρημα όσων διακονούν τη θεωρία των δύο άκρων.

Οσο ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αντιπολίτευση, δόθηκαν αρκετές ευκαιρίες να εκφραστούν με ποικίλους τρόπους αυτές οι παραφωνίες στην ενιαία αντιφασιστική γραμμή. Ηδη από το 2013, όταν τέθηκε το ζήτημα της αναστολής χρηματοδότησης της ναζιστικής οργάνωσης και παρά το γεγονός ότι η τελική νομοθετική ρύθμιση διατυπώθηκε με τη συμβολή του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Βούτση, διαφοροποιήθηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου (απείχε) και ο Μανώλης Γλέζος (διαφώνησε). Βέβαια ο κ. Γλέζος ήταν εκείνος που είχε συμβάλει αποφασιστικά στις αρχικές διώξεις, παραδίδοντας στον Νίκο Δένδια αναλυτικό κατάλογο για την εγκληματική δράση της οργάνωσης επί μια εικοσαετία («Εφ.Συν.», 25.9.2013).

Τον Ιανουάριο του 2014 ο Αλέξης Μητρόπουλος έστειλε επιστολή στον Αλέξη Τσίπρα δηλώνοντας ότι «η Χρυσή Αυγή δεν είναι ναζιστική» και ότι η δίωξη της ηγεσίας της ήταν «πολιτική, εσπευσμένη και απολυτοποιημένη». Ο εργατολόγος ζητούσε να αναθεωρηθεί ως «λανθασμένη» η αντιφασιστική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Η δυσκολία ορισμένων στελεχών του κόμματος να αποδεχτούν τις διώξεις επανεμφανίστηκε τον Μάρτιο του 2014, όταν ζητήθηκε από τη Βουλή η άρση της ασυλίας ορισμένων χρυσαυγιτών βουλευτών.

Μάλιστα χρειάστηκε η προσωπική παρέμβαση στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα ώστε να καταλήξει το κόμμα σε ομόφωνη απόφαση υπέρ της άρσης των ασυλιών. Και πάλι η κυρία Κωνσταντοπούλου διατύπωσε τις διαφωνίες της. Την ίδια περίοδο, κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δυσκολεύτηκαν να κατανοήσουν την προβοκάτσια του Ηλία Κασιδιάρη με το βίντεο Μπαλτάκου και έσπευσαν αρχικά να ζητήσουν την παραίτηση των υπουργών Αθανασίου και Δένδια, αποδεχόμενα δηλαδή εμμέσως την ερμηνεία Κασιδιάρη.

Μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Τσίπρα και την εκλογή της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην προεδρία της Βουλής οι παραφωνίες αυτές πήραν και τη μορφή της θεσμικής σύγκρουσης μεταξύ της προέδρου και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος Νίκου Φίλη. Η πρόεδρος έφτασε στο σημείο να θεωρήσει άκυρα τα «μνημονιακά» νομοσχέδια που ψηφίστηκαν χωρίς τους προφυλακισμένους χρυσαυγίτες, εντάσσοντας το ναζιστικό μόρφωμα στο αντιμνημονιακό μέτωπο. Η Ρ. Μακρή συντάχθηκε μαζί της.

Αγκαζέ με τον ναζισμό: τα κόμματα, οι εκλογές και η Χρυσή Αυγή Κατερίνα Παπακώστα, Ραχήλ Μακρή και άλλοι βουλευτές παρηγορούν τον Στάθη Μπούκουρα στη Βουλή (7.5.2014) |

Πάντως ο Αλέξης Τσίπρας, σε μία από τις πρώτες προεκλογικές δηλώσεις του, ξεκαθάρισε την περασμένη βδομάδα την απόλυτη αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στο φλερτ της Ν.Δ. με τη Χ.Α., ειδικά στην αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος.

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που διατηρούσαν αμφιβολίες για τη δίωξη της Χρυσής Αυγής έχουν μεταπηδήσει στη Λαϊκή Ενότητα, με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση της «συνεργαζόμενης» Ζωής Κωνσταντοπούλου και της Ραχήλ Μακρή. Αλλά υπάρχουν και άλλα προβεβλημένα στελέχη της ΛΑ.Ε., τα οποία διατυπώνουν την πλήρη αντίθεσή τους στις διώξεις, όπως ο νομικός Δημήτρης Μπελαντής ο οποίος υποστηρίζει πως «η θέση ότι το πολιτικό κόμμα είναι ο μανδύας ή η παρένδυση της εγκληματικής οργάνωσης είναι μια θέση πολιτικά ακατανόητη και νομικά έωλη και επικίνδυνη».

Για να είναι αποδεκτές οι διώξεις «θα έπρεπε όλο το κόμμα ή και όλοι οι ψηφοφόροι να σχετίζονται οργανωτικά με την εγκληματική δραστηριότητα». Σύμφωνα μ’ αυτή την άποψη, η Αριστερά κινδυνεύει από την ποινικοποίηση της φασιστικής δράσης, ενώ οι χρυσαυγίτες δεν εγκληματούν ως οργάνωση, «απλώς έχουν βίαιο φρόνημα ή μιλούν βίαια και πολιτικά ακραία ή ασπάζονται και διακινούν μια βίαιη ιδεολογία, έστω και με οργανωμένο τρόπο».

ΚΚΕ

Ενώ επί χρόνια το ΚΚΕ κατήγγειλε την εκάστοτε κυβέρνηση για τη δράση των ναζιστικών συμμοριών, όταν γιγαντώθηκε η πολιτική επιρροή της Χρυσής Αυγής δεν έδειξε ανάλογα ανακλαστικά, επηρεασμένο κι αυτό από μια μηχανιστική ερμηνεία του φαινομένου. Ομως σήμερα το ΚΚΕ είναι το κόμμα που έχει την πιο σαφή στάση απέναντι στη Χρυσή Αυγή, με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση του κομμουνιστή δημάρχου της Πάτρας, Κώστα Πελετίδη, ο οποίος αποφάσισε τον αποκλεισμό της Χρυσής Αυγής από κάθε διευκόλυνση.

ΗΛιάνα Κανέλλη είναι η μόνη εκπρόσωπος του Κοινοβουλίου που δίνει σταθερά το «παρών» στη δίκη της ναζιστικής οργάνωσης, ενώ ομάδα δικηγόρων του κόμματος, με επικεφαλής τον Θεόδωρο Θεοδωρόπουλο, έχει αναλάβει μέρος της πολιτικής αγωγής εκπροσωπώντας τους αφισοκολλητές του ΠΑΜΕ που δέχτηκαν τη δολοφονική επίθεση των Ταγμάτων Εφόδου τον Σεπτέμβριο του 2013.

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη δράση της ναζιστικής οργάνωσης, αλλά ο ίδιος ο αρχηγός του βαρύνεται από την περίοδο της δημοσιογραφικής του δραστηριότητας με την ατυχή συνέντευξη που πήρε από τον Νίκο Μιχαλολιάκο τον Μάιο του 2012, στην οποία αποδείχτηκε πλήρως απροετοίμαστος να αντιμετωπίσει τα χοντρά ψέματα του Αρχηγού, ενώ εμφανίστηκε να υιοθετεί και όλη την προπαγάνδα της οργάνωσης για το δήθεν «κοινωνικό» έργο της (Mega, 13.5.2012).

Αγκαζέ με τον ναζισμό: τα κόμματα, οι εκλογές και η Χρυσή Αυγή Ο Σταύρος Θεοδωράκης με το χρυσαυγίτικο ποτήρι («Μέχρι τη νίκη», γερμανιστί «Bis zum Sieg») συνομιλεί με τον Νίκο Μιχαλολιάκο |

Ενα από τα σοβαρότερα στελέχη του Ποταμιού, ο συνταγματολόγος Σταύρος Τσακυράκης, ο οποίος μάλιστα προέρχεται από την ανανεωτική Αριστερά, λίγες μέρες μετά την άσκηση των διώξεων υποστήριξε ότι «ένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν μπορεί να εξομοιωθεί με εγκληματική οργάνωση για τον απλούστατο λόγο ότι το πολιτικό στοιχείο στις επιδιώξεις του είναι δεδομένο από το γεγονός της νόμιμης συμμετοχής του στις εκλογές». Ο Μιχαλολιάκος συμπεριέλαβε τον κ. Θεοδωράκη στους δημοσιογράφους που ζήτησε να εξεταστούν ως μάρτυρες υπεράσπισής του. Το σοβαρότερο είναι ότι σήμερα ο κ. Θεοδωράκης κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «άνοιξε τα σύνορα και τις φυλακές», αναπαράγει δηλαδή τη χρυσαυγίτικη επιχειρηματολογία.

ΠΑΣΟΚ

Το πρώτο κόμμα που ανέλαβε πολιτική πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής υπήρξε το ΠΑΣΟΚ. Με συνέντευξη Τύπου του τότε προέδρου του Ευάγγελου Βενιζέλου το ΠΑΣΟΚ κήρυξε εκστρατεία στις 3.12.2012 κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του νεοναζισμού. Μόνο που η υπόθεση δεν είχε συνέχεια, ειδικά από τη στιγμή που επανέκαμψε στο κόμμα ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος ανακήρυξε τη Χρυσή Αυγή «το πρώτο κίνημα που γεννιέται αυθεντικά μετά τη Μεταπολίτευση», επειδή «κάνει ακτιβισμό πάνω σε μεγάλα προβλήματα» (14.2.2013).

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η ολοφάνερη καταστατική ιδεολογική συγγένεια των ΑΝ.ΕΛΛ. με τη Χρυσή Αυγή, που εκφράζεται κατά καιρούς με εθνικιστικές, συνωμοσιολογικές, αντισημιτικές και αντιμεταναστευτικές κορόνες, δεν έχει μετουσιωθεί σε πολιτική προσέγγιση των δύο κομμάτων. Συμβαίνει μάλιστα το αντίθετο. Η σκληρή αντιχρυσαυγίτικη και αντιναζιστική ρητορεία του Πάνου Καμμένου διευκολύνει την προσέγγιση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν ξεπερνά το παρελθόν του κόμματος.

Πάντως το 2013 η πλειοψηφία των βουλευτών του κόμματος αντιτάχθηκε στην αναστολή της χρηματοδότησης της Χ.Α. (Τ. Κουίκ, Ι. Δημαράς, Μ. Ουζουνίδης, Β. Καπερνάρος, Κ. Γιοβανόπουλος, Γ. Νταβρής, Π. Χαϊκάλης, Χ. Γιαταγάνα, Στ. Ξουλίδου και Ρ. Μακρή), ενώ «παρών» δήλωσαν οι Π. Μελάς, Μ. Κόλλια-Τσαρουχά, Μ. Ιατρίδη, Μ. Χρυσοβελώνη, Ε. Κουντουρά. Υπέρ της αναστολής της χρηματοδότησης τάχθηκαν μόνο οι Ν. Μαριάς και Γ. Αβραμίδης, ενώ ο Πάνος Καμμένος δεν πήρε μέρος στην ψηφοφορία.

Στην ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η σκηνή των βουλευτών του κόμματος που έσπευσαν να παρηγορήσουν τον Στάθη Μπούκουρα, ο οποίος κλαιγόταν στη Βουλή (Ρ. Μακρή, Κ. Δαμαβολίτης, Μ. Ιατρίδη, Μ. Ουζουνίδης, Π. Χαϊκάλης), όπως έκαναν και συνάδελφοί τους της Ν.Δ. (Κ. Παπακώστα) και ΠΑΣΟΚ (Ανδ. Λοβέρδος).