Μια εργαζόμενη μητέρα, μια καλή νοικοκυρά...

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΙΑΣ ΜΑΙΡΗΣ

Το καλοκαίρι του 1981 στην επιθεώρηση «Της Ελλάδας το κάγκελο», που παρουσίασε η Ελεύθερη Σκηνή στο θέατρο «Σμαρούλα», ένα από τα νούμερα που παρουσιάστηκαν ήταν το φεμινιστικό «Μια μέρα μιας Μαίρης».

Το τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη, που το έντυνε μουσικά, έγινε ο «ύμνος» των γυναικών εκείνη την εποχή αλλά και μεταγενέστερα, καθώς περιέγραφε επακριβώς το ασφυκτικό πλαίσιο ζωής της σύγχρονης -και εργαζόμενης πια- Ελληνίδας και την αγωνιώδη προσπάθειά της να ανταποκριθεί με επιτυχία στις ολοένα και αυξανόμενες υποχρεώσεις της.

Δεν υπάρχει γυναίκα που να μην ταυτίστηκε με τη Μαίρη Παναγιωταρά σε κάποια φάση της ζωής της.

Επέλεξα σήμερα, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, να το ξαναθυμηθούμε από την πρώτη διδάξασα, την ηθοποιό Λόυσκα Αβαγιανού, όπως το παρουσίασε στην -τότε- ΕΤ1 στο πλαίσιο της εκπομπής «Το Θέατρο της Δευτέρας» το 1982.

Δώρα Σελλά