• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 26.6°C / 32.9°C
    1 BF
    45%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 26.6°C / 30.5°C
    2 BF
    34%
  • Πάτρα
    Ελαφρές νεφώσεις
    32°C 30.0°C / 32.7°C
    3 BF
    63%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    27°C 26.9°C / 28.1°C
    3 BF
    41%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    24°C 23.9°C / 24.6°C
    3 BF
    41%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    29°C 27.5°C / 29.8°C
    2 BF
    38%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    25°C 25.4°C / 27.8°C
    2 BF
    27%
  • Αγρίνιο
    Σποραδικές νεφώσεις
    29°C 27.6°C / 32.4°C
    3 BF
    26%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.7°C / 28.0°C
    2 BF
    75%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 24.9°C / 27.9°C
    2 BF
    57%
  • Ερμούπολη
    Αυξημένες νεφώσεις
    28°C 27.4°C / 30.1°C
    3 BF
    57%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.6°C / 26.2°C
    3 BF
    65%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 27.9°C / 28.9°C
    0 BF
    74%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 28.5°C / 29.9°C
    3 BF
    35%
  • Λαμία
    Αραιές νεφώσεις
    29°C 28.5°C / 29.0°C
    1 BF
    37%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.8°C / 31.8°C
    3 BF
    63%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 26.6°C / 33.1°C
    3 BF
    32%
  • Καβάλα
    Σποραδικές νεφώσεις
    24°C 23.3°C / 24.9°C
    2 BF
    62%
  • Κατερίνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 28.2°C / 30.6°C
    3 BF
    45%
  • Καστοριά
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.8°C / 25.8°C
    3 BF
    23%

Ο δικτάτορας Βιντέλα μαζί με τον διάδοχό του στη δικτατορία, Ρεϊνάλντο Μπινιόνε, στη δίκη τους για τις απαγωγές των παιδιών το 2012

AP PHOTO
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα παιδιά που έκλεψε η χούντα της Αργεντινής ίσως είναι και στην Ελλάδα!

  • A-
  • A+
Περίπου 500 παιδιά απήχθησαν από τις οικογένειές τους στα οκτώ χρόνια δικτατορίας του Βιντέλα στην Αργεντινή και δόθηκαν σε οικογένειες άκληρων στρατιωτικών και άλλων χουντικών, με τους οποίους μεγάλωσαν ζώντας ένα ψέμα, με ψεύτικο όνομα και πλήρη άγνοια για τις πραγματικές τους οικογένειες ● Μέχρι σήμερα, μόλις τα 131 από αυτά τα παιδιά έχουν βρεθεί και τα υπόλοιπα αναζητούνται σε πολλές χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα ● Η μνήμη τους έμεινε ζωντανή, χάρη στον αγώνα γιαγιάδων που δεν σταμάτησαν ποτέ να ψάχνουν.
Ακολουθήστε μας στο Google news

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ.

Για 20 χρόνια ζούσε στο Μπουένος Αϊρες ως κόρη συνταγματάρχη, μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον υπερπροστατευμένο, συντηρητικό και αποστειρωμένο. Την έλεγαν Μαρσελάνα και οι άνθρωποι που είχε μάθει να λέει γονείς, της είχαν φτιάξει μια βολική καθημερινότητα, προκειμένου να ζει καλά, χωρίς να ρωτάει πολλά ή να θέλει να μάθει περισσότερα.

Το ένοχο μυστικό τους αποκαλύφθηκε, όταν μια επιστολή έφτασε στο σπίτι τους, ζητώντας από την κοπέλα να κάνει τεστ DNA. Οι Αρχές υποψιάζονταν ότι δεν ήταν η φυσική κόρη του συνταγματάρχη, αλλά ένα από τα παιδιά που είχαν απαχθεί από τα μέλη της δικτατορίας του Χόρχε Ραφαέλ Βιντέλα, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Αργεντινή, τον Μάρτιο του 1976.

Εξι μήνες μετά το τεστ, το σύμπαν της κατέρρευσε, την ώρα που άπλετο φως άστραψε στη ζωή της. Το όνομά της είναι Κλαούντια. Είχε απαχθεί από τους πραγματικούς γονείς της, όταν ήταν 8 μηνών. Οι γονείς της εξαφανίστηκαν. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, επίσης στο Μπουένος Αϊρες, την αναζητούσαν οι αληθινές γιαγιάδες της…

Ο δικτάτορας Βιντέλα και η υπόλοιπη χούντα, στην ορκωμοσία τους το 1976

Η Κλαούντια είναι ένα από παιδιά που είχαν αρπάξει οι χουντικοί του Βιντέλα από τις οικογένειές τους, ένα από τα «λάφυρα πολέμου», όπως τα έχουν χαρακτηρίσει. Οι στρατιωτικοί είχαν στήσει εκατοντάδες κέντρα κράτησης ανά τη χώρα, όπου συγκέντρωναν τους αριστεριστές, τους Περονιστές και όλους τους αντιφρονούντες. Περίπου 500 παιδιά υπολογίζεται ότι απήχθησαν και δόθηκαν σε οικογένειες άκληρων στρατιωτικών και άλλων φίλων του καθεστώτος: κάποια ήταν μηνών, άλλα γεννιόντουσαν μέσα στα κέντρα κράτησης. Από αυτά, μόλις τα 131 έχουν βρεθεί.

Οι υιοθεσίες δεν ολοκληρώθηκαν με νόμιμο τρόπο, για ευνόητους λόγους δεν καταγράφηκαν ποτέ επισήμως. Από τους γονείς τους, ελάχιστοι επιβίωσαν. Μια ομάδα γιαγιάδων έβγαινε κάθε μέρα στην πλατεία Ντε Μάγιο της Αργεντινής και αναζητούσε τα κλεμμένα εγγόνια της. Οι θρυλικές «Αbuelos de plaza de Mayo» υπήρξαν η αρχή για τον εντοπισμό των παιδιών αυτών, που μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας πήρε και θεσμική υπόσταση.

Οι θρυλικές «Γιαγιάδες της πλατείας του Μάη» σε πορεία τους για τα εξαφανισμένα παιδιά, εν μέσω χούντας ακόμα, το 1979

Τα τελευταία 10-15 χρόνια, δεκάδες δίκες έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, καταδικάζοντας τα ζευγάρια που δέχτηκαν τα κλεμμένα παιδιά, με τις κατηγορίες της απαγωγής και της απόκρυψης της ταυτότητάς τους. Η πιο συμβολική ωστόσο κίνηση ήταν ότι τους αφαίρεσαν τη λέξη «γονείς», ονομάζοντάς τους «ιδιοκτήτες»! Σε μια εμβληματική δίκη που πραγματοποιήθηκε το 2005 για τους υπαίτιους των κτηνωδιών της χούντας του Βιντέλα, αποδείχθηκε ότι η αρπαγή των παιδιών ήταν στρατηγικό σχέδιο των στρατιωτικών, για να αφανίσουν τις οικογένειες εκείνων που πίστευαν ότι μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο.

Τον περασμένο Μάρτιο, το υπουργείο Εσωτερικών της Αργεντινής ξεκίνησε τη «Διεθνή εκστρατεία για το δικαίωμα στην ταυτότητα», αναζητώντας εγγόνια και εκτός της χώρας. Ακόμα και στην Ελλάδα, όπως είπε στην «Εφ.Συν.» ο πρέσβης της Αργεντινής στο Βέλγιο.

«Πρόκειται για παγκόσμια εκστρατεία. Οι άνθρωποι που προσπαθούμε να προσεγγίσουμε μπορεί να έχουν μεταναστεύσει για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Υπάρχουν περιπτώσεις απαγωγέων παιδιών που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τη δεκαετία του 1990, φοβούμενοι ότι θα ξεκινούσαν έρευνες για τέτοιες υποθέσεις. Αλλοι μπορεί να έχουν μεταναστεύσει με τη θέλησή τους ως ενήλικες για λόγους που σχετίζονται με σπουδές ή εργασία. Υπάρχουν ακόμη αποδεδειγμένες περιπτώσεις επιστροφής παιδιών που δόθηκαν για υιοθεσία, χωρίς οι υιοθετούντες να γνωρίζουν την καταγωγή τους και τα οποία έφυγαν από τη χώρα όταν ήταν ακόμη μωρά», μας είπε ο Πέδρο Γκρίνσπουν.

«Τα εγγόνια που ψάχνουμε είναι μεταξύ 40 και 45 ετών. Συγκεκριμένα, η εκστρατεία απευθύνεται σε άνδρες και γυναίκες που γεννήθηκαν μεταξύ Ιουλίου 1974 και Δεκεμβρίου 1983 και είναι ένα ακόμη βήμα του κράτους της Αργεντινής προς τον στόχο της εγγύησης του δικαιώματος στην ταυτότητα, ενισχύοντας την υποστήριξή του στις μακροχρόνιες προσπάθειες των γιαγιάδων της Plaza de Mayo και των οικογενειών να βρουν εκείνα τα μωρά και τα παιδιά, ενήλικες πλέον, που εξακολουθούν να ζουν με ψεύτικη ταυτότητα», συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με τον Π. Γκρίνσπουν, «είναι δύσκολο να γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό, αλλά οι εκτιμήσεις είναι ότι περίπου 500 παιδιά αρπάχτηκαν από τους στρατιωτικούς. Ο αριθμός αυτός προκύπτει από την ανάλυση των ισχυρισμών των μελών της κάθε οικογένειας, των μαρτυριών ανθρώπων που γνώριζαν εγκύους γυναίκες που απήχθησαν και των επιζώντων που είδαν εγκύους γυναίκες σε κέντρα κράτησης. Δυστυχώς, όπως συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις συστηματικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων δεν θα γίνει ποτέ γνωστός».

Η συγκλονιστική ιστορία της Κλαούντια

Ενα πρώην «χαμένο» παιδί διηγείται στην «Εφ.Συν.» πώς ανατράπηκε το ψέμα που ζούσε χάρη στις θρυλικές «γιαγιάδες της πλατείας ντε Μάγιο» ● Πώς αντιμετωπίζει τους πρώην «ιδιοκτήτες» της, που δεν μετανιώνουν για την απαγωγή.

Η Κλαούντια με τη γιαγιά της, το 2017

Μέχρι τα 20 της, η Κλαούντια είχε ακούσει για τις «γιαγιάδες της πλατείας ντε Μάγιο», αλλά τις θεωρούσε τρελές. «Αυτό είχα μάθει από την οικογένειά μου. Οτι ήταν κάποιες παρανοημένες γιαγιάδες που ζητούσαν εκδίκηση, επειδή τα παιδιά τους ήταν τρομοκράτες», θα πει σήμερα στην «Εφ. Συν.». Λίγους μήνες αργότερα, θα είχε αγκαλιά τη δική της γιαγιά, τη μαμά της μητέρας της.

Η Κλαούντια βρέφος, με τη μητέρα και τον πατέρα της, πριν από την εξαφάνισή τους

Δεν ήταν εύκολη διαδικασία. Επρεπε να αλλάξει τα πάντα, ακόμα και το όνομά της. Την ημέρα που βγήκε το τεστ DNA, αδιάψευστος μάρτυρας της συγγένειάς της με την οικογένεια που την αναζητούσε, γνώρισε τρεις συγγενείς της: τη γιαγιά της και δύο θείους της. Της είχαν φέρει φωτογραφίες από τους γονείς της, από την ίδια όταν ήταν ακόμα λίγων ημερών, χαρτιά, αλλά και έναν φάκελο στον οποίο είχαν συλλέξει προσεκτικά μαρτυρίες από όλους τους ανθρώπους που είχαν γνωρίσει τους γονείς της.

Με τη γιαγιά της και έναν μικρό ξάδελφό της στη διάρκεια διαδήλωσης για την επέτειο του πραξικοπήματος

«Οι γονείς μου ήταν πολύ νέοι. Η μαμά μου ήταν 20 και ο πατέρας μου 22, όταν γεννήθηκα τον Μάρτιο του 1978», ξεκινάει τη διήγησή της η Κλαούντια. «Ο μπαμπάς μου ήταν από τη Χιλή και ήταν πολιτικά πολύ ενεργός. Οταν ήταν 13 ετών, έχασε και τα δύο του πόδια σε αυτοκινητικό ατύχημα. Ζώντας σε φτωχή γειτονιά, είχε από νωρίς αντιληφθεί τις αδικίες του κόσμου και ήδη από τότε είχε οργανώσει ένα σχολείο για παιδιά που έπρεπε να δουλεύουν! Καθώς μεγάλωνε, κατάλαβε ότι δεν υπήρχαν προοπτικές για εκείνον στη Χιλή, οπότε ήρθε στην Αργεντινή για τη θεραπεία του.

»Ηρθε σε ένα κέντρο αποκατάστασης στο Μπουένος Αϊρες. Σταδιακά, η υγεία του βελτιώθηκε, μέχρι που στα 18 του έβαλε προσθετικά πόδια. Στο μεταξύ, είχε φτιάξει μια οργάνωση για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, γιατί μέχρι τότε η όποια βοήθεια βασιζόταν σε φιλανθρωπία ή αλληλεγγύη. Την είχε μάλιστα ονομάσει “Οι κουτσοί του Περόν” (σ.σ. προς τιμήν του Χουάν Περόν και της συζύγου του Εβίτα, που ακολούθησαν πολιτικές στήριξης της εργατικής τάξης και διάδοσης του συνδικαλισμού, εφαρμόζοντας παράλληλα κοινωνικά και εκπαιδευτικά προγράμματα). Μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ στη Χιλή, ήρθε στην Αργεντινή και η οικογένειά του», λέει.

Η μαμά της Κλαούντια, γερμανικής καταγωγής, είχε μια φίλη τυφλή, που πήγαινε συχνά σε αυτό το κέντρο αποκατάστασης και συμμετείχε στην οργάνωση του πατέρα της. Και κάπως έτσι συναντήθηκαν οι γονείς της. Ερωτεύτηκαν τρελά και σύντομα θα διέφευγαν μαζί για να κρυφτούν από τη χούντα του Βιντέλα, που είχε ήδη αρχίσει να απάγει μέλη περονικών και αριστερών οργανώσεων.

Σε αυτές τις συνθήκες γεννήθηκε η κόρη τους. Οταν το καθεστώς τούς εντόπισε, τους έβαλε σε ένα από τα κέντρα κράτησης στο Μπουένος Αϊρες, σε ένα στρατιωτικό γκαράζ όπου στοιβάζονταν εκατοντάδες άνθρωποι. Η Κλαούντια δεν θυμάται τίποτα από αυτά. Της τα είπαν αργότερα οι συγγενείς της, που είχαν ρωτήσει για τα παιδιά τους. Οι γονείς της δεν βρέθηκαν ποτέ.

«Με απήγαγαν στις 28 Νοεμβρίου του 1978. Ημουν 8 μηνών. Είπαν στη μαμά μου ότι θα με έδιναν στη μητέρα της, έτσι την έπεισαν. Εναν μήνα μετά, κατάφερε να πάρει ένα τηλέφωνο τους γονείς της. Τους ρώτησε αν με είχαν παραλάβει -μίλησε μαζί τους στα γερμανικά. Της έδωσαν αρνητική απάντηση. Και, τότε, όλοι κατάλαβαν τι είχε συμβεί. Από τότε άρχισαν να με αναζητούν», θα μας πει.

Η ανακάλυψη της αληθινής της ταυτότητας έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή της. Οι «ιδιοκτήτες» της πήγαν φυλακή για λίγο καιρό -λόγω ηλικίας, σύντομα θα εξέτιαν την ποινή τους στο σπίτι τους. «Ενιωθα τύψεις γι' αυτούς. Για πολύ καιρό, τους κρατούσα μυστικό ότι είχα ξεκινήσει να έχω επαφές με τους πραγματικούς μου συγγενείς. Αλλά ούτε κι αυτό ήταν εύκολο. Χρειαζόμουν χρόνο για να το χωνέψω. Με βοήθησε ο θείος μου, χτίσαμε μια σχέση που σιγά και απαλά με έριξε στην αγκαλιά τους», θυμάται, περιγράφοντας ότι ο θείος της ,την πήγαινε βόλτα στα μέρη που είχαν ζήσει οι γονείς της, με φίλους τους, ξαδέρφια και γνωστούς.

«Τους “ιδιοκτήτες” σου, τους έχεις συγχωρήσει;», τη ρώτησα. «Τα συναισθήματά μου γι' αυτούς άλλαξαν με τον καιρό. Στην αρχή ήμουν συναισθηματικά μαζί τους. Οταν όμως απέκτησα τα δικά μου παιδιά, συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να τους λες την αλήθεια. Εκείνοι πώς άντεξαν να μου την κρύβουν τόσα χρόνια; Πριν από λίγα χρόνια, στα 85 της, ρώτησα την “ιδιοκτήτριά” μου αν είχε μετανιώσει και αυτή μου απάντησε πως όχι. Από τότε έχω να της μιλήσω...».

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Η «κεντρώα χούντα» και το ομολογημένο «αμάρτημα» του ΚΚΕ
Αρκετά κομμουνιστικά κόμματα (K.K. Iσπανίας, Ιταλικό Κ.Κ., KKE κ.λπ.) ακολούθησαν μια πιο «ήπια» γραμμή έναντι της χούντας του Βιντέλα, θεωρώντας ότι οι εξηγήσεις για «ιδιόρρυθμη χούντα με κεντρώες λογικές...»...
Η «κεντρώα χούντα» και το ομολογημένο «αμάρτημα» του ΚΚΕ
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Εχασαν και οι Ελληνες παιδιά στην Αργεντινή!
Δεκαοχτώ άτομα ελληνικής καταγωγής συμπεριλαμβάνονται στους αγνοουμένους (ή δολοφονημένους) της χούντας του Βιντέλα, ανάμεσά τους και η Βικτόρια Πετράκος Καστελίνι, την οποία ψάχνει εναγωνίως η αδελφή της,...
Εχασαν και οι Ελληνες παιδιά στην Αργεντινή!
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Οι κρίσεις έχουν ταξική μεροληψία
Ο άλλος δεν αποτελεί πηγή απόλαυσης και συλλειτουργίας, αλλά απειλή για την ίδια τη ζωή. Η διαρκής έκθεση στον φόβο αποτελεί μία από τις σημαντικές παραμέτρους του τρέχοντος βιώματος με ήδη ορατές τις...
Οι κρίσεις έχουν ταξική μεροληψία
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Τα παιδιά της πανδημίας στα πρόθυρα νευρικής κρίσης
GEN C: η γενιά του Covid στο ναρκοπέδιο της χαμένης ελπίδας ● Στον αέρα αγορά εργασίας, εκπαίδευση, ψυχική ευεξία, ανθρώπινα δικαιώματα ● Ενας στους δύο νέους με προβλήματα άγχους ή κατάθλιψη.
Τα παιδιά της πανδημίας στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας