Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα νομικά εμπόδια για τις λέσχες καπνιστών
ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα νομικά εμπόδια για τις λέσχες καπνιστών

  • A-
  • A+
Ολόκληρη δικηγορική βιομηχανία στήνεται για να θωρακιστεί νομικά η παράκαμψη του αντικαπνιστικού νόμου με τη μετατροπή των μαγαζιών σε σωματεία που θα παρουσιάζουν ως μέλη τους πελάτες τους.

Χωρίς να υπάρχει στον ορίζοντα κάποια αλλαγή στη νομοθεσία ή το δικαίωμα επιλογής που ζητούν αρκετοί επιχειρηματίες, η προσπάθεια παράκαμψης του αντικαπνιστικού γίνεται κυρίως μέσω των λεσχών καπνιστών.

Η πρόταση προήλθε από το νομικό τμήμα του Πανελλήνιου Σωματείου Καταστημάτων, Καταναλωτών Εστίασης και Διασκέδασης (ΠΑΣΚΕΔΙ) και υιοθετήθηκε από αρκετούς επιχειρηματίες, ενώ γύρω από τις λέσχες κινδυνεύει να στηθεί ακόμα μία δικηγορική βιομηχανία.

Εμπειρος νομικός τον οποίο η «Εφ.Συν.» κάλεσε να σχολιάσει την πιθανή δημιουργία λεσχών καπνιστών υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η δυνατότητα δημιουργίας ενός σωματείου ή μιας ΑΜΚΕ για να καταστρατηγηθεί η απαγόρευση που επιβάλλεται.

Ο αντικαπνιστικός αποτελεί ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο το οποίο στερείται ακόμη νομική αρθρογραφία, ενώ δεν υπάρχουν ερμηνείες από δικαστήρια. «Μια λέσχη θα πρέπει να υποδέχεται μόνο τα εγγεγραμμένα της μέλη, να μην έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Εάν σερβίρεται καφές κ.λπ., τότε εμπίπτει στις διατάξεις περί υγειονομικού ενδιαφέροντος. Εάν απαιτείται όμως τέτοια άδεια, τότε είναι φανερό ότι καταστρατηγείται η απαγόρευση».

Ακόμα και εάν η λέσχη βρίσκεται σε χώρο διπλανό ή διαφορετικό από το κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος, μπορεί να θεωρηθεί προέκταση κι εκεί πάλι εμπίπτουν φορολογικά, εργατικά και αγορανομικά θέματα, όπως και παράνομης προέκτασης, που πλήττουν τη λειτουργία του.

Υπάρχει όμως και το πλαίσιο ερμηνείας ότι εντός της έδρας ενός ομίλου-σωματείου επιτρέπεται το κάπνισμα καθώς δεν αναφέρεται ρητά στον αντικαπνιστικό: «Ακόμα και για τα «παραθυράκια» μπορεί να βρεθούν κυρώσεις. Κανείς δεν μπορεί να υποσχεθεί 100% νομιμότητα - κι αν το κάνει είναι λάθος», καταλήγει.

Η πρόεδρος του ΠΑΣΚΕΔΙ, Νίκη Κωνσταντίνου, μιλά στην «Εφ.Συν.» για αυστηρές προϋποθέσεις ίδρυσης των λεσχών καπνιστών και τη μη δυνατότητα παρουσίας των εργαζομένων της επιχείρησης εντός τους.

Θεωρεί ότι δεν πρόκειται για μια παράνομη ή παραπλανητική λύση, αλλά για θέμα ερμηνείας του νόμου κι έναν τρόπο να έχουν το δικαίωμα οι καπνιστές να βρίσκονται σε εσωτερικό χώρο και να μην αντιμετωπίζονται ως πολίτες β’ κατηγορίας. «Το νομικό μας τμήμα προχώρησε στη σύσταση 11 λεσχών καπνιστών. Δεν αποσκοπούμε σε οικονομικό όφελος από αυτό, ούτε προωθούμε συγκεκριμένους δικηγόρους. Συνδικαλισμό κάνουμε», δηλώνει στην «Εφ.Συν.».

Μιλώντας για τις συνέπειες του αντικαπνιστικού, κάνει λόγο για πτώση του τζίρου της τάξης του 50% σε καταστήματα τύπου καφέ-μπαρ και για μέλη του σωματείου που της μιλούν ακόμα και για 70%. «Εμείς δεν είπαμε να μη γίνουν έλεγχοι και να μην εφαρμοστεί ο νόμος, αλλά ο τρόπος που εκφράζεται η Αρχή Διαφάνειας είναι σαν τρομοκρατία προς τους επιχειρηματίες.

Ο καθολικός νόμος χωρίς εξαιρέσεις θα φέρει μια ολική παραβατική συμπεριφορά και τελικά θα έχει μόνο εισπρακτικό χαρακτήρα. Εχουμε πληροφορηθεί για μαγαζιά όπου το κάπνισμα συνεχίζεται και ουδέποτε ελέγχονται, παρά τις καταγγελίες. Εκεί τι είδους κάλυψη υπάρχει;», συνεχίζει.

EUROKINISSI

Εξηγώντας μας τις προδιαγραφές που πρέπει να τηρεί μια λέσχη, μας περιγράφει τον σαφή χωρισμό από την επιχείρηση εστίασης χώρου τουλάχιστον 100 τ.μ. με την ύπαρξη εξωτερικής σκάλας ή δεύτερης εισόδου (όχι στο μπαρ ή τις τουαλέτες), όπως και το ότι δεν θα πρέπει να εισέρχονται στη λέσχη οι εργαζόμενοι.

Οι παραγγελίες θα πρέπει να γίνονται με τη μορφή του delivery και να απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος σε ανηλίκους. Προκρίνεται η νομική μορφή της ΑΜΚΕ καθώς είναι σχετικά πιο απλή από τη σύσταση σωματείου, ενώ η είσοδος θα ελέγχεται και δικαίωμα εισόδου θα έχουν μόνο τα εγγεγραμμένα μέλη.

Ταυτότητα της έρευνας

Διενέργεια: INTERVIEW | Δημοσκοπήσεις | Έρευνα αγοράς Μεθοδολογία :Τηλεφωνική. Περίοδος διεξαγωγής : Ιανουάριος 2020. Μέγεθος δείγματος:  205 επιχειρήσεις εστίασης & διασκέδασης, 405 άτομα/πελάτες των επιχειρήσεων εστίασης & διασκέδασης, ηλικίας 17+. Γεωγραφική κάλυψη: επιχειρήσεις και καταναλωτές του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης. Αρ. Μητρώου ΕΣΡ: 7 (επτά)

Smoking

Ο επικοινωνιακός πόλεμος καπνιστών-μη καπνιστών (κι ενίοτε αντικαπνιστών) μαίνεται όλο αυτό το διάστημα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και στην πραγματική ζωή: ένας λόγος έμπλεος απόρριψης, μανιχαϊστικός, έμφορτος συναισθημάτων από όλες τις πλευρές για ένα θέμα που διχάζει. Η παρουσίαση της (βλαβερής, για να εξηγούμαστε) συνήθειας ως «επιδημίας» και των καπνιστών ως «κινδύνου για τη δημόσια υγεία» παράγει κύματα ηθικού πανικού.

Πάνω σε αυτό το υπόστρωμα η κυβέρνηση διαχειρίστηκε επικοινωνιακά την απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους χώρους. Και δεν αναφερόμαστε σε δημόσιους χώρους όπου αναγκαστικά συνυπάρχουν καπνιστές και μη καπνιστές: εκεί, χωρίς καν το κριτήριο της πλειοψηφίας, το δικαίωμα των μη καπνιστών είναι αδιαπραγμάτευτο. Σε χώρους ψυχαγωγίας όμως, γιατί η πολιτεία δεν αφήνει κανένα δικαίωμα επιλογής στους μαγαζάτορες και στους πολίτες τη δυνατότητα να επιλέξουν πού και με ποιον τρόπο θέλουν να διασκεδάσουν;

Πρόκειται και για μια σαφή ιδεολογική και πολιτική επιλογή. Η πολιτεία, σε ρόλο γκουβερνάντας, αποφασίζει για το τι είναι βλαβερό και ποια ρίσκα (δεν) θα πάρουν οι ενήλικες (με δικαίωμα ψήφου και φορολογούμενοι) πολίτες της. Στον πυρήνα αυτής της επιλογής βρίσκεται η κατά Φουκό έννοια της βιοπολιτικής, ο έλεγχος και η διαχείριση της ζωής και της δημόσιας υγείας, που στοχεύουν στην πειθαρχία (επιτρεπτό/απαγορευμένο) και την ασφάλεια (αποδεκτά/μη αποδεκτά όρια).

Η κυβέρνηση κατασκευάζει τον επικίνδυνο Αλλο και υπαγορεύει την αντιμετώπισή του: τον πλήρη εξοστρακισμό του. Ετσι -ενώ τα νοσοκομεία καταρρέουν ή το κράτος δεν έχει καν στοκ σε φάρμακα, ενώ πνίγεται σε τοξικό νέφος ο Βόλος ή καταστρέφεται από «χρυσές επενδύσεις» η Χαλκιδική- ως νούμερο ένα απειλή για τη δημόσια υγεία αναδεικνύεται το κάπνισμα. Κι ενώ το κράτος αποσύρεται από τις υποχρεώσεις του σε σχέση με το δημόσιο αγαθό της υγείας, κατασκευάζει την εικόνα του προστάτη της κυνηγώντας... μάγισσες που καπνίζουν. Αύριο οι «μάγισσες» μπορεί να καταναλώνουν πολλά τρανς λιπαρά...

No smoking

Ξεκίνησα το... παθητικό κάπνισμα στο Λύκειο. Οι περισσότεροι συμμαθητές καπνίζουν και στο σχολείο υπάρχει ειδικός χώρος (!) με μεγάλα τασάκια με άμμο. Από περίπου εκείνη την ηλικία που άρχισα να κυκλοφορώ γύριζα σπίτι με τα ρούχα μου «καπνιστά», προσπαθώντας να πείσω τους γονείς μου ότι δεν καπνίζω. Τότε δεν υπήρχε καμία αντικαπνιστική νομοθεσία και ούτε τολμούσα να διαμαρτυρηθώ.

Φοιτητής πια κυκλοφορούσα με φίλο μου με άσθμα που κουβαλούσε το φάρμακο με τις εισπνοές και κάθε φορά ανησυχούσα καθώς ο καπνός τον επιβάρυνε σοβαρά. Ξαφνικά, βρίσκομαι σε ένα κλαμπ με καλό εξαερισμό που τηρεί τον πρώτο αντικαπνιστικό του 2009 και νιώθω μια ευχάριστη έκπληξη. Κάτι αλλάζει για λίγο, αλλά επιστρέφουμε στην «κανονικότητα» του καπνίσματος παντού.

Πρόσφατα συζητούσα με συνεργάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη που εκτιμά ότι η ελληνική κοινωνία έχει ωριμάσει και υπάρχει σημαντική στήριξη στον νέο αντικαπνιστικό. Με διαβεβαιώνει για την πρόθεση της κυβέρνησης να τον εφαρμόσει. Κάνοντας πριν από μερικούς μήνες ρεπορτάζ, διαπιστώνω ότι μεγάλο τμήμα των θαμώνων στα μαγαζιά προτίθεται να σεβαστεί τον νόμο και να καπνίζει εκτός.

Η έξοδος χωρίς καπνό μού είναι σίγουρα πιο ευχάριστη και λιγότερο κουραστική. Αντιλαμβάνομαι βέβαια τις ενστάσεις των καταστηματαρχών για πτώση του τζίρου και των καπνιστών που υποχρεώνονται να βγουν έξω για να κάνουν ένα τσιγάρο.

Για μένα δεν αποτελεί στοχοποίηση των καπνιστών ούτε επιβολή, αλλά μια προσαρμογή στην πραγματικότητα που ισχύει στις περισσότερες χώρες του κόσμου και θέμα σεβασμού των δικαιωμάτων της πλειοψηφίας των μη καπνιστών.

Δεν θα έπαιρνα τηλέφωνο στο 1142, αλλά δεν θεωρώ «παλιάνθρωπους» αυτούς που θα το κάνουν. Σίγουρα, η καθολική απαγόρευση δεν ήταν το πιο αποτελεσματικό μέτρο, αλλά η ελληνική πραγματικότητα μας έχει συνηθίσει σε ακραία μέτρα που εν τέλει υπονομεύουν την αποτελεσματικότητά τους. Ο αντικαπνιστικός νόμος πρέπει να εφαρμοστεί, εάν όντως πλήττονται υπέρμετρα οι επιχειρήσεις να υπάρξουν αντισταθμιστικά μέτρα και η παραχώρηση χώρων για καπνιστές να εξεταστεί υπό αυστηρές προϋποθέσεις.

Πτώση του τζίρου γύρω στο 30%

Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εστιατορικών και Συναφών Επαγγελμάτων (ΠΟΕΣΕ), Γιώργος Καββαθάς, χαρακτηρίζει γελοιότητα τις λέσχες καπνιστών, αλλά μας μιλά για πτώση του τζίρου της τάξης του 30% σε εστιατόρια, καφέ-μπαρ, ουζερί και κέντρα διασκέδασης το τελευταίο τρίμηνο.

Ο κ. Καββαθάς εκτιμά ότι αυτή η πτώση του τζίρου μπορεί να είναι και προσωρινή και να μειωθεί ή να μηδενιστεί την καλοκαιρινή περίοδο. «Παρά το θετικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην οικονομία, η πραγματική εικόνα στην εστίαση παραμένει προβληματική καθώς δεν έχουν αυξηθεί τα εισοδήματα των καταναλωτών. Ο αντικαπνιστικός νόμος έφερε επιδείνωση, ευτυχώς η μείωση του ΦΠΑ σε 13% ήταν μια ένεση», μας λέει χαρακτηριστικά.

Δεν δηλώνει αντίθετος στα μέτρα διακοπής του καπνίσματος, ωστόσο ζητά να προβλέπονται ειδικοί χώροι για τους καπνιστές, όπως και να υπάρχει δικαίωμα επιλογής από τις επιχειρήσεις. «Το κάπνισμα κάνει κακό στην υγεία, η καθολική απαγόρευση κακό στη δημοκρατία», επισημαίνει στην «Εφ.Συν.».

Προβληματισμό εκφράζει και για τα πρόστιμα, τα οποία χαρακτηρίζει εξαντλητικά καθώς οι επιχειρηματίες δεν θέλουν να τεθούν σε κίνδυνο επενδύσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν τις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Οι εκτιμήσεις για 50.000 απολύσεις είναι για τον κ. Καββαθά υπερβολικές, αλλά δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να υπάρξουν λουκέτα και να χαθούν θέσεις εργασίας. Τέλος, χαρακτηρίζει τις λέσχες καπνιστών νομικό μόρφωμα που μπορεί να φέρει αδιαφάνεια και αθέμιτο ανταγωνισμό, καλώντας τους επιχειρηματίες να κινηθούν με σοβαρότητα. Από τις 15 Νοεμβρίου η ΠΟΕΣΕ έχει υποβάλει προτάσεις και ερωτήματα στο υπουργείο Υγείας, το οποίο μέχρι στιγμής κωφεύει.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Πόλη, εξουσία και δημόσιος χώρος
Ποιοι χωρούν στον δημόσιο χώρο; Εκεί κινούμαστε, εκεί δίνουμε τα ραντεβού μας. Είναι τρεις εμβληματικές πλατείες της πρωτεύουσας: το Σύνταγμα, τα Εξάρχεια, ο Αγιος Παντελεήμονας.
Πόλη, εξουσία και δημόσιος χώρος
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Ποιοι, γιατί και πώς εξωθούν τα πράγματα προς την «τελική λύση»
ΕΞΑΡΧΕΙΑ: Ούτε άβατο ούτε παρακράτος, ούτε και Μονμάρτρη, αλλά μια εγκαταλελειμμένη γειτονιά στην καρδιά της πρωτεύουσας. Η «Εφ.Συν.» περιηγήθηκε στη «γειτονιά των αγγέλων και των δαιμόνων», μίλησε με...
Ποιοι, γιατί και πώς εξωθούν τα πράγματα προς την «τελική λύση»
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Τίτλοι τέλους; Για τη δουλειά στο γραφείο με υπογραφή κορονοϊού
● Πώς επηρεάζονται όσοι εργαζόμενοι απομένουν σε αυτήν παρά τη σαρωτική ύφεση ● Τι δείχνουν οι έρευνες για τους «υπαλλήλους της πιτζάμας»
Τίτλοι τέλους; Για τη δουλειά στο γραφείο με υπογραφή κορονοϊού
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Οι Ελληνες δεν πάνε διακοπές όχι λόγω πανδημίας, αλλά αφραγκίας
Ερευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας δείχνει ότι φέτος το καλοκαίρι το 53% των συμπατριωτών μας θα μείνει στην πόλη. Αιτία δεν είναι ο φόβος για τον κορονοϊό, αλλά η οικονομική δυσπραγία ● Το 66%, πάντως, θα......
Οι Ελληνες δεν πάνε διακοπές όχι λόγω πανδημίας, αλλά αφραγκίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας