Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εγκλημα και ...σκευωρία

Τότε: επάνω δεξιά ο Μένιος Κουτσόγιωργας και αριστερά ο Γιώργος Πέτσος στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου. Τώρα: κάτω, στιγμιότυπο από τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για τα σκάνδαλα στον χώρο της Υγείας

EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Εγκλημα και ...σκευωρία

  • A-
  • A+
Η κάθαρση του 1989 δεν άνοιξε τον δρόμο. Τα σκάνδαλα «μπαζώθηκαν» και πνίγουν ακόμα τη χώρα ● Οι ομοιότητες και οι διαφορές του σκανδάλου Κοσκωτά με τα σκάνδαλα που διερευνώνται σήμερα από τη Βουλή και τη Δικαιοσύνη ● Η κάθαρση σήμερα βαφτίστηκε σκόπιμα ως «δόγμα Πολάκη».

Πληθαίνουν τις τελευταίες ημέρες οι αναφορές στο 1989 και «σε ιστορίες που επαναλαμβάνονται μόνο σαν φάρσες». Ειδικά τα αναμενόμενα πορίσματα της διερεύνησης των σκανδάλων στον ευαίσθητο χώρο της Υγείας -που εξετάζει η ειδική επιτροπή της Βουλής εδώ και έναν χρόνο- απαξιώνονται πριν ακόμα εκδοθούν, ενώ γίνεται λόγος για εσκεμμένη προσπάθεια να φορτιστεί το προεκλογικό κλίμα με σκανδαλολογία.

Ηταν όμως επόμενο τόσο οι χρονίζουσες δικαστικά διαδικασίες (Παπαντωνίου, Τσοχατζόπουλος, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο κ.λπ.) όσο και οι εξεταστικές της Βουλής κάποτε να ολοκληρωθούν.

Ποιος θυμάται σήμερα τις πολιτικές συνθήκες μέσα στις οποίες έφτασε το σκάνδαλο Κοσκωτά στην προανακριτική της Βουλής;

Ποιος θυμάται ότι οι εκλογές του 1990 έγιναν με υπόδικους τον πρώην πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου και 4 υπουργούς του ΠΑΣΟΚ;

Ασφαλώς η μνήμη εξασθενεί και ειδικά όταν πρόκειται για δυσάρεστες αναμνήσεις.

Οσο για το σκάνδαλο Κοσκωτά, μπορεί τότε να φάνταζε τεράστιο, αλλά δυστυχώς τα όσα ακολούθησαν ξεπέρασαν κάθε φαντασία, οδηγώντας τη χώρα στη χρεοκοπία και χωρίς να φτάνουν «τα μαχαίρια στο κόκαλο»!

Κι αν ο Κοσκωτάς καταχράστηκε ανενόχλητος 33,5 δισ. δραχμές από την Τράπεζα Κρήτης (που επιβάρυναν το Δημόσιο), σήμερα μόνο στον χώρο της Υγείας η ζημιά του Δημοσίου αγγίζει τα δεκάδες δισ. ευρώ (23 δισ. ευρώ υπολογίζονται μόνο όσα χάθηκαν στον χώρο του φαρμάκου).

Απάτες στον τραπεζικό χώρο και στις δημόσιες δαπάνες που δεν είχε καν ονειρευτεί ο Κοσκωτάς τίναξαν προϋπολογισμούς και τράπεζες στον αέρα σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ πολλές υποθέσεις έκλεισαν χωρίς γάτα, χωρίς ζημιά και χωρίς ενόχους.

Ολα τα παραθέματα που ακολουθούν προέρχονται από τα επίσημα πρακτικά της Βουλής (26-27 Σεπτεμβρίου 1989).

Η κάθαρση του «βρόμικου» 1989

Ηταν φθινόπωρο του 1989 όταν η πρώτη και ξεχασμένη πλέον συγκυβέρνηση (Ν.Δ. και ΣΥΝ) αποφάσιζαν μετά από μια θυελλώδη διήμερη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής (26 και 27 Σεπτεμβρίου 1989) να παραπέμψουν τον πρώην πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και τους πρώην υπουργούς Μ. Κουτσόγιωργα, Π. Ρουμελιώτη, Δ. Τσοβόλα και Γ. Πέτσο στο Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά.

Είχαν προηγηθεί η σύντομη λειτουργία της προανακριτικής επιτροπής της Βουλής και το πόρισμα της πλειοψηφίας. Το κλίμα στη συγκεκριμένη Ολομέλεια είχε βαρύνει δραματικά και λόγω της δολοφονίας του Παύλου Μπακογιάννη.

Η συγκυβέρνηση Τζαννετάκη είχε σχηματιστεί με αποστολή την κάθαρση, ενώ οι επόμενες εκλογές του 1990, τις οποίες κέρδισε η Ν.Δ., έγιναν με υπόδικους τους κατηγορούμενους.

Η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1991 και κράτησε 10 μήνες. Προεδρεύων ορίστηκε ο (διορισμένος από τη Ν.Δ.) πρόεδρος του Αρείου Πάγου Β. Κόκκινος.

Συμμετείχαν 12 τακτικοί ανώτεροι δικαστές, ενώ από πλευράς βουλευτών ως εισαγγελείς (τότε το άρθρο 86 προέβλεπε και τη συμμετοχή βουλευτών εκτός από δικαστές στο Ειδικό Δικαστήριο) είχαν οριστεί ο ίδιος ο πρόεδρος της προανακριτικής επιτροπής Ν. Κατσαρός και ο Κ. Κωνσταντινίδης από τη Ν.Δ. και ο Ν. Κωνσταντόπουλος από τον Συνασπισμό.

Ολα αυτά είναι γνωστά όπως και η κατά βάση αθωωτική ετυμηγορία του δικαστηρίου.

Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών άλλαξε τελικά το 2001, χωρίς όμως επί της ουσίας να αλλάζει τον χρόνο παραγραφής, ενώ για τη μη παραγεγραμμένη παραπομπή κυβερνητικών αξιωματούχων έπρεπε να υπάρχουν ενδείξεις για δωροδοκία και ξέπλυμα.

Προηγήθηκε της συζήτησης για την αναθεώρηση (το 1995) η απόφαση του Α. Παπανδρέου να αναστείλει τις διώξεις που είχαν ασκηθεί κατά του Κ. Μητσοτάκη και των υπουργών του.

1989

◼ ΠΑΣΟΚ:  Ενώ αναγνωρίζει το οικονομικό σκάνδαλο, αντιδρά σφόδρα στην ενοχοποίηση του Ανδρέα Παπανδρέου και των δύο πρώην υπουργών Οικονομικών (Ρουμελιώτη και Τσοβόλα). Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κάνουν λόγο για στημένο και προαποφασισμένο κατηγορητήριο, βασισμένο αποκλειστικά στις καταθέσεις του υπόδικου και φυγόδικου κατηγορούμενου Γ. Κοσκωτά και των τεσσάρων σωματοφυλάκων του.

Ο πρώην τραπεζίτης έφυγε ανενόχλητος από την Ελλάδα λίγο πριν συλληφθεί με τη βοήθεια του προέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Α. Σαλιαρέλη.

Το ΠΑΣΟΚ δήλωνε καθαρά ότι ένα νεοδημοκρατικό «πέπλο προστασίας» σκέπασε τον μεγαλοαπατεώνα και τους δασκαλεμένους σωματοφύλακές του.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επισήμαιναν ότι τόσο ο διοικητής της ΤτΕ, κ. Χαλικιάς, όσο και ο διορισμένος για τον έλεγχο της Τράπεζας Κρήτης επίτροπος είχαν καταθέσει ότι ήταν αδύνατο πριν από τον έλεγχο να γνωρίζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τον τρόπο με τον οποίο ο Κοσκωτάς υπεξαιρούσε και μέσω δανείων από την Τράπεζα Κρήτης τεράστια χρηματικά ποσά, χρηματοδοτώντας τον εκδοτικό του όμιλο, την ΠΑΕ Ολυμπιακός και κυρίως την τσέπη του.

Εξέφραζαν έντονες διαμαρτυρίες και για το γεγονός ότι η πλειοψηφία αγνόησε ακόμα και την έκθεση των δύο εισαγγελέων που δεν κατέγραφε ενδείξεις ενοχής του πρωθυπουργού και των δύο υπουργών Οικονομίας και προτίμησε να βασιστεί σε ανυπόληπτες καταθέσεις.

Οπως είχε τονίσει στη Βουλή ο Χρ. Ροκόφυλλος (ΠΑΣΟΚ): «Ο προσεκτικός μελετητής των πρακτικών της Επιτροπής σχηματίζει σίγουρη την πεποίθηση πως όταν φθάναμε πια προς το τέλος, δεν είχε στηριχθεί πουθενά η προσθήκη που οι 144 κατήγοροι της Ν.Δ. (κι όχι απλά 30 βουλευτές όπως απαιτείται) είχαν κάνει. Οι 144 της Ν.Δ. αποφάσισαν να προσθέσουν άλλους δύο υπουργούς (Τσοβόλα και Ρουμελιώτη) για να φθάσουν έτσι στον Ανδρέα Παπανδρέου».

Σήμερα το ΚΙΝ.ΑΛΛ. επανέρχεται στα περί στημένου κατηγορητηρίου για όσα προκύπτουν από τα μεγάλα σκάνδαλα που αποδεδειγμένα έβλαψαν τη χώρα, ενώ ήδη στελέχη του πέρασαν το κατώφλι του Κορυδαλλού.

◼ Ν.Δ.:  Για το κόμμα σήμερα ήρθαν τα πάνω-κάτω! Η Ν.Δ. δήλωνε τότε διά του αγορητή της, Κ. Κωνσταντινίδη: «Ούτε λίγο-ούτε πολύ, μας λένε ότι θα οδηγηθούμε σε έναν εθνικό διχασμό, ότι για ανθρώπους της εξουσίας οι νόμοι πρέπει να γράφονται, αλλά να μην εφαρμόζονται». Ο πρόεδρος της προανακριτικής επιτροπής, N. Κατσαρός, συμπλήρωνε: «Το σκάνδαλο Κοσκωτά δεν είναι μια συνηθισμένη απάτη. Δεν είναι πολύ περισσότερο προϊόν συνωμοσίας ή σκευωρίας σκοτεινών ή άλλων δυνάμεων, ξένων, ντόπιων κ.λπ., που σκοπό τάχα έχουν να πλήξουν, να χτυπήσουν, να σπιλώσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου και να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ. Αυτή η απίθανη και παράλογη, κατά τη γνώμη μου, λογική νομίζω ότι είναι καιρός να σταματήσει. Για όσους διαχειρίζονται τον ιδρώτα του λαού πρέπει να υπάρχουν δρακόντειες διατάξεις και οι νόμοι να εφαρμόζονται αυστηρότερα έναντι οποιουδήποτε άλλου».

Πού να φανταζόταν ο τότε αντιπρόεδρος της Βουλής τη σημερινή στάση της παράταξής του.

Πού να φανταζόταν κανείς ότι εκείνοι που πρωτοστάτησαν το 1989 για την αποκατάσταση της τιμής του πολιτικού κόσμου θα συγκάλυπταν στη συνέχεια τη διαφθορά και τη διαπλοκή που οδήγησαν στη χρεοκοπία, φτάνοντας σήμερα να χαρακτηρίζουν κάθε προσπάθεια κάθαρσης ως σκευωρία;

◼ Συνασπισμός της Αριστεράς (ΣΥΝ και ΚΚΕ):  Σε χαμηλότερους από τη Ν.Δ. τόνους η Αριστερά δήλωνε τη βούλησή της να αποδοθούν οι ευθύνες όπου υπάρχουν, αντιδρώντας έντονα στους ισχυρισμούς του ΠΑΣΟΚ ότι «δεν γνωρίζαμε» και στις αιτιάσεις περί σκευωρίας.

Παρατηρούσε «προφητικά» ο αείμνηστος Στ. Νέστωρ: «Γνώριζε, λοιπόν, ο πρωθυπουργός και συνεχώς έλεγε στην κοινή γνώμη -μας εχλεύαζε μέχρι τέλους με τις δηλώσεις του περί συνωμοσιών, ξένων κέντρων και μυστικών υπηρεσιών- ότι αυτά έκαναν το σκάνδαλο. Ολη αυτή η σχετική δαιμονολογία εκ των υστέρων εγκαταλείφθηκε. Η λεηλασία της Ελλάδος δεν είναι το μοναδικό δυστυχώς αποτέλεσμα του σκανδάλου Κοσκωτά. Είναι κυρίως η καταισχύνη που αισθανόμαστε όλοι όταν αντιληφθήκαμε το μέγεθος του ηθικού εκτραχηλισμού, την ιδιοποίηση του κράτους από διάφορους παρατρεχάμενους και διάφορα ύποπτα υποκείμενα και κυρίως τη γενική σήψη και τη διαφθορά που γίνεται όπλο σήμερα στα χέρια των εχθρών της δημοκρατίας».

Πού να ήξερε ο αείμνηστος τα δεκάδες σκάνδαλα καταισχύνης και εκτραχηλισμού που θα ακολουθούσαν (SIEMENS, C4I, Τ.Τ., καρτέλ κουμπάρων, οπλικά συστήματα, υποβρύχια, δομημένα ομόλογα, Βατοπέδι, θαλασσοδάνεια, ΚΕΕΛΠΝΟ, NOVARTIS κ.λπ.).

Σε κάθε περίπτωση, η στάση του ΣΥΝ τότε και του ΣΥΡΙΖΑ τώρα δεν παρουσιάζει δραματικές διαφοροποιήσεις.

Τέλος, στην «εξέλιξη» της ελληνικής ιστορίας των σκανδάλων, οι μέθοδοι «διαφεύγω στο εξωτερικό» ή καταθέτω σε offshore έγιναν ιδιαίτερα προσφιλείς. Εξίσου δημοφιλής έγινε και η μέθοδος αγοράζω τράπεζες, ιδρύω εταιρείες, αγοράζω εικονικά μετοχές, δίνω δάνεια αέρα, δεν ελέγχομαι από κανέναν και τελικά πλουτίζω σε βάρος των κορόιδων. Ή ακόμα πιο απλά, αρμέγω με νομιμοφανείς τρόπους και χάρη σε βολικούς νόμους το ελληνικό Δημόσιο, «στρατολογώ» πρόθυμους και παραμένω στο απυρόβλητο.

Η συνέχεια εξάλλου είναι γνωστή: χρεοκοπία, τρόικα, μνημόνια, χρέος.

Ολομέλεια Βουλής 26-27 Σεπτεμβρίου 1989

Οι αποκαλυπτικές και προφητικές τοποθετήσεις εκείνης της συνεδρίασης ήταν κυριολεκτικά μια ματιά στο μέλλον.

◼ Β. Μαντζώρης (Ν.Δ.):  «Γνωρίζουμε όλοι ότι δεν είναι ευχάριστος ο ρόλος μας να στοιχειοθετούμε και να απαγγέλλουμε κατηγορίες κατά του πρώην πρωθυπουργού και των συγκεκριμένων πρώην υπουργών. Κατευθυντήρια γραμμή μας δεν είναι η αντεκδίκηση και ο ρεβανσισμός, όπως λένε πολλοί συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, αλλά η ανεύρεση και η αποκάλυψη της αλήθειας, με ευθυκρισία και με αντικειμενικότητα. Ο προσωπικός φίλος του Ανδρέα, Π. Βακάλης, ήταν αυτός που, όπως φαίνεται, συνέδεσε τον Κοσκωτά με τον Παπανδρέου. Και δεν συνέδεσε μόνο τον Κοσκωτά με τον Παπανδρέου, συνέδεσε και άλλα από τα επίλεκτα μέλη του ΠΑΣΟΚ με κουμπαριές -το ακούσατε την άλλη φορά- ούτως ώστε απετέλεσε τον συνδετικό κρίκο. Κύριοι συνάδελφοι, όλοι είμαστε πικραμένοι από κουμπαριές!».

Πού να ήξερε τότε ο βουλευτής ότι επρόκειτο να ακολουθήσει μέχρι και το ομώνυμο σκάνδαλο γαλάζιων κουμπάρων (υπόθεση ΜΕΒΓΑΛ).

◼ Γ. Σούρλας (Ν.Δ.):  «Το ΠΑΣΟΚ που έψαχνε να βρει συκοφάντες, λασπολόγους, ξένα κέντρα, δέχτηκε την ύπαρξη του σκανδάλου. Και αφού υπάρχει σκάνδαλο, δεν είναι λογικό να αναζητούμε σε μια συντεταγμένη κοινωνία ποιοι υπεύθυνοι συνέβαλαν με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους στην εξέλιξη αυτού του σκανδάλου; Ο κ. Ρουμελιώτης, καθ’ όλην τη διάρκεια που το σκάνδαλο αυτό εξελίσσεται, είναι υπουργός Εμπορίου ή υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας ή υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Αυτό είναι τυχαίο περιστατικό; Σύμπτωση είναι σε όλη τη διάρκεια να κατέχει μια από τις θέσεις που έχουν σχέση με την εποπτεύουσα πολιτική αρχή των τραπεζών και των εταιρειών;».

Κι όμως οι ανάλογες συμπτώσεις σε κομβικές θέσεις συνεχίστηκαν και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση την τελευταία δεκαετία.

◼ Γ. Γιάνναρος (ΣΥΝ):  «Πρώτον, στο πόρισμα της μειοψηφίας (του ΠΑΣΟΚ) όλη αυτή η υπόθεση που λέγεται “σκάνδαλο Κοσκωτά” έγινε “υπόθεση Κοσκωτά”. Κομψότατη φράση! Υπάρχει σκάνδαλο Κοσκωτά τελικά; Υπάρχουν κυβερνητικές ενέργειες που ενθάρρυναν και βοήθησαν αυτό το σκάνδαλο;».

Κάθε ομοιότητα με τα σημερινά πορίσματα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ στον χώρο της Υγείας είναι προφανώς συμπτωματική.

◼ Α. Λεντάκης (ΣΥΝ):  «Ακούγοντας τους ομιλητές του ΠΑΣΟΚ, νομίζω ότι μπορούμε να βγάλουμε δύο συμπεράσματα για τη σπονδυλική στήλη της επιχειρηματολογίας τους. Το πρώτο είναι ότι δεν υπάρχουν σκάνδαλα, άρα δεν υπάρχουν και ένοχοι. Το δεύτερο είναι ότι ακόμη και αν υπάρχουν σκάνδαλα, πάλι δεν υπάρχουν ένοχοι. Πού βρήκε τα λεφτά ο πρώην υπάλληλος της τράπεζας και την αγόρασε; Οταν μπαίνει στο κύκλωμα του Τύπου, στο τραπεζικό κύκλωμα και όταν αγοράζει τον Ολυμπιακό, που ελέγχει την πλειοψηφία των φανατισμένων φιλάθλων της Ελλάδος, σημαίνει ότι ο άνθρωπος αυτός έχει πολιτικούς σκοπούς!»

◼ Λ. Κύρκος:  «Για την ταμπακέρα (κ. Παπανδρέου) έχετε να πείτε τίποτα; Περί της ταμπακέρας ουδέν! Θα αναγνωρίσετε πως η κάθαρση, όχι σαν ρεβανσισμός, όχι σαν κατάληξη της πολιτικής αντιδικίας, αποτελεί τον όρο για να αποκατασταθεί αυτό που σας είπα: ένας μίνιμουμ, στοιχειώδης ιστός κοινωνικής συνοχής, για να αρχίσει μια νέα σχέση της πολιτικής με την κοινωνία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους ανθρώπους. Οσον αφορά την Αριστερά, δεν μας κίνησε κανένα μίσος εναντίον οιουδήποτε και καμιά διάθεση σπίλωσης».

Οι τωρινές αντιδράσεις των δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης για ακόμα μία φορά αποδεικνύουν όχι ότι γενικώς η ιστορία αλλά ειδικώς οι μόνιμες δικαιολογίες πεισματικά επαναλαμβάνονται. Κρίμα που σήμερα δεν ζει ο Λ. Κύρκος.

◼ ΑΘ. Κανελλόπουλος (Ν.Δ.):  «Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν δέχομαι τον τρόπο με τον οποίο μίλησε για “διάτρητο κατηγορητήριο”, για “ποταπούς ισχυρισμούς”, για “επιχείρηση σπίλωσης και κατασυκοφάντησης”, η οποία αποβλέπει δήθεν στη “φθορά και στη διάλυση του ΠΑΣΟΚ”. Ούτε φυσικά μπορώ να δεχθώ τη βαρύγδουπη ρήση ότι «στόχος είναι η Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας Παπανδρέου”. Δεν ξέρω αν εσείς, αγαπητοί συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, ταυτίζετε τον πρόεδρό σας με την Ελλάδα. Αλλά είμαι βέβαιος ότι κανένας από τα 10 εκατομμύρια των Ελλήνων δεν ταυτίζει την Ελλάδα ούτε με τον Ανδρέα Παπανδρέου ούτε με κανένα άλλο πρόσωπο».

◼ Γ. Γεννηματάς (ΠΑΣΟΚ):  «Είπε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης “δεν υπάρχει μίσος”. Είναι κρίμα αν υπάρχει μίσος. Εγώ δεν πιστεύω ότι υπάρχει μίσος από πουθενά. Δεν “κατακλύζει μίσος” και κυρίως τον ελληνικό λαό. Αλλά πρέπει να φροντίσουμε να σταματήσουμε τις πηγές που δυνατόν είναι να αναβλύζουν μίσος, γιατί εμείς είμαστε που ή εμπνέουμε τον λαό ή εμείς που προκαλούμε τον λαό σε διχασμούς. Και αυτά τα περί μίσους θα πρέπει να μας προβληματίζουν όλους».

Οι σημερινές διακηρύξεις του Κυριάκου Μητσοτάκη περί διασποράς διχασμού και μίσους διαψεύδουν τις ψύχραιμες εκείνες επισημάνσεις.

Από το χθες στο σήμερα!

Ευάγγ. Βενιζέλος (6/10/2018):  «Τα ουσιαστικά στοιχεία (σ.σ. για το σκάνδαλο NOVARTIS) είναι μόνον τρεις καταθέσεις ανώνυμων προστατευομένων μαρτύρων. Οχετός συκοφαντιών εναντίον του συνόλου (;) του πολιτικού κόσμου. Είναι η πλήρης γελοιοποίηση των θεσμών. Για να το πω απλά, επειδή έζησα δίπλα στον Ανδρέα (!). Δεν βρισκόμαστε στο 1989 αλλά στο 2018 και κανείς δεν είναι έτοιμος να χάψει (;) αυτές τις ιστορίες. Είναι η επανάληψη ως φάρσα, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά τα πάμπερς είναι βρεγμένα!».

Γ. Γεννηματάς (26/9/1989):  «Και βεβαίως, ο στόχος τελικά ήταν να διωχθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου. Δεν αρκούσε, λοιπόν, για σας το πόρισμα των Σκαρλάτου, Κρουσταλλάκη. Και βρήκατε εύκολα τα “στοιχεία” που σας έδωσε ο απατεώνας Κοσκωτάς, που τελικά τον αναγορεύσατε και σε κριτή και σε ρυθμιστή της πολιτικής ζωής του τόπου».

● Το 1989 οι 5 κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν με πόρισμα της πλειοψηφίας μετά από συντομότατες διαδικασίες της προανακριτικής επιτροπής της Βουλής κι ενώ η εισαγγελική έκθεση εντόπιζε ενδείξεις ενοχής για δύο μόνο υπουργούς (Γ. Πέτσο και Μ. Κουτσόγιωργα). Σήμερα η Δικαιοσύνη στέλνει τις δικογραφίες αμελλητί στη Βουλή (σε όποιο στάδιο κι αν βρίσκονται) όταν σκοντάφτει σε ονόματα πολιτικών, ενώ επίσης απαιτείται απόφαση της Βουλής για ενδεχόμενη παραπομπή.

● Το 1989 η συγκυβέρνηση (Ν.Δ. και ΣΥΝ) προχώρησε στις εκλογές, με υπόδικους τον πρώην πρωθυπουργό και 4 υπουργούς. Τώρα, και μόνο η προοπτική προεκλογικής περιόδου συνιστά υστερόβουλη και παρελκυστική πρακτική της κυβερνητικής πλειοψηφίας που επιμένει να εξεταστούν τα σκάνδαλα.

● Το 1989 οι πολιτικές ευθύνες ήταν δεδομένες για όλους ενώ αναζητήθηκαν και οι ποινικές. Σήμερα οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, που είδαν τα σκάνδαλα να περνούν την εποχή των κυβερνήσεων και των συγκυβερνήσεων, θεωρούν ότι έχουν κάνει την αυτοκριτική τους και δεν τους αναλογούν σε επίπεδο συγκεκριμένο και ατομικό ούτε καν οι πολιτικές ευθύνες.

● Το 1989 οι καταθέσεις του βασικού κατηγορούμενου (που διέφυγε στις ΗΠΑ) Γ. Κοσκωτά και των 4 σωματοφυλάκων του έγιναν ο καμβάς για τη θεμελίωση της κατηγορίας. Στην προανακριτική μάλιστα δεν κλήθηκαν τότε ούτε οι τραπεζίτες (που αρχικά είχαν κληθεί ως μάρτυρες) ούτε οι περισσότεροι μάρτυρες που είχε προτείνει το ΠΑΣΟΚ ούτε ελήφθησαν υπόψη βασικά σημεία των καταθέσεων του διοικητή της ΤτΕ και του επιτρόπου της Τράπεζας Κρήτης που είχε κάνει τον έλεγχο με εντολή του Ανδρέα Παπανδρέου. Σύμφωνα με την τότε τοποθέτηση του Γ. Κατσιμπάρδη (ΠΑΣΟΚ): «Ο Κοσκωτάς είναι ο πρώτος βασικός κατήγορος σαν μάρτυρας αποδείξεως. Στις 32 από τις 55 (!) σελίδες του πορίσματος αναφέρεται ο Κοσκωτάς σαν αποδεικτικό στοιχείο».

Σήμερα και αφού η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ έχουν ψηφίσει το καθεστώς των προστατευόμενων μαρτύρων, ζητούν να γίνουν επώνυμες οι καταθέσεις, λοιδορώντας και τρομοκρατώντας τους μάρτυρες αλλά και τους εισαγγελείς Διαφθοράς. Στην εξεταστική κατέθεσε μεγάλος αριθμός μαρτύρων, τέθηκαν υπόψη τα νέα και τα παλιά πορίσματα των ελεγκτικών αρχών, διαβιβάστηκαν δικογραφίες και έγγραφα (επίσημα, χαλκευμένα, χαμένα κ.λπ.) που έχουν κατασχεθεί από υπολογιστές εμπλεκόμενων φορέων και προσώπων.

● Το 1989 όλα τα ΜΜΕ έναν ολόκληρο χρόνο πριν και μετά την προανακριτική είχαν καθημερινή αναφορά στο σκάνδαλο Κοσκωτά και τις πολιτικές του προεκτάσεις. Σήμερα στη μεγαλύτερη μερίδα των ΜΜΕ έχει πάψει πλέον ακόμα και η αναγνώριση της ύπαρξης σκανδάλων. Από τον πολιτικό πολιτισμό στην πολιτική χυδαιότητα ο δρόμος ήταν τελικά πολύ σύντομος.

...και ο πολιτικός πολιτισμός

Α. Παπανδρέου (1989):  «Αναλαμβάνω προσωπικά το μερίδιο της δικής μου πολιτικής ευθύνης, όχι μόνο γιατί αυτήν την περίοδο το ΠΑΣΟΚ ήταν στην κυβέρνηση -θα είχε συμβεί και σε άλλη- αλλά και γιατί δεν κατορθώσαμε να εμποδίσουμε την οικονομική και κοινωνική αναρρίχηση ενός ανθρώπου χωρίς επιφάνεια, που αποδείχτηκε εκ των υστέρων επικίνδυνος πραγματικά απατεώνας. Βέβαια, σε παγκόσμιο επίπεδο δεν σπανίζουν οι αχυράνθρωποι και οι χάρτινοι οικονομικοί κολοσσοί [...] Για την επιλογή των συνεργατών μου όπως και για τις πολιτικές τους αποφάσεις ουδέποτε απέφυγα να αναλάβω την πολιτική ευθύνη που είναι εύλογο να μου ανήκει. Ομως, η τιμή, η υπόληψη και η στάση ζωής του καθενός είναι προσωπική του υπόθεση που καλύπτεται από τη δική του ατομική ευθύνη. Κατηγορώ τους κατηγόρους μου ότι διαστρέβλωσαν με πολιτική ιδιοτέλεια την έννοια της κάθαρσης, για να μπορέσουν έτσι να οργανώσουν αυτόβουλα τον πολιτικό μου διωγμό. Μοναδικός μάρτυρας εναντίον μου παρέμεινε ο απατεώνας Κοσκωτάς. Στον δικό του βόρβορο επιχειρείτε να στηρίξετε το κατηγορητήριο».

Κων/νος Μητσοτάκης (1989):  «Αφού το θέμα της κάθαρσης απετέλεσε το κυρίαρχο θέμα του προεκλογικού αγώνα, αφού το θέμα το θέσαμε όλα τα κόμματα στον ελληνικό λαό, η κάθαρση αυτή δεν μπορεί να σταματήσει. Θέλω να πω μόνο ότι ο όρος «εθνική συμφιλίωση» φυσικά δεν μπορεί να σημαίνει να θυσιάσουμε την κάθαρση. Διότι τότε όχι εθνική συμφιλίωση δεν θα πετύχουμε, αλλά ίσως πετύχουμε ενότητα του ελληνικού λαού εναντίον του συνόλου του ελληνικού πολιτικού κόσμου. Οι ποινικές ευθύνες των πολιτικών αποτελούν, βέβαια, την κορυφαία έκφραση της κάθαρσης. Αλλά, κάθαρση πρέπει να επιβληθεί εναντίον όλων εκείνων οι οποίοι επιβουλεύθηκαν το δημόσιο χρήμα».

Α. Σαμαράς (Βουλή 2018):  «Εχει μπλέξει άσχημα ο κ. Τσίπρας. Και αυτός και οι συνεργοί του. Θέλω να τον ευχαριστήσω τον κ. Τσίπρα γιατί με τον άθλιο τρόπο που χειρίστηκε τη συκοφαντία σε βάρος μου και σε βάρος άλλων συναδέλφων απέδειξε μόνος του ότι πρόκειται για σκευωρία. Κανένα στοιχείο. Μόνος στόχος η προσωπική μας σπίλωση. Να, λοιπόν, γιατί εγώ σας μηνύω και γιατί οφείλω να σας πάω μέχρι τέλους και να σας καθίσω στο σκαμνί».

● «Σκευωρία η οποία οργανώθηκε και υλοποιείται από τη γνωστή σε όλους γελοία συμμορία» (επιστολή Σαμαρά στην Επιτροπή της Βουλής, 22/3/2018).

Δ. Τσοβόλας (1989): «Είναι τιμή για μένα να με στέλνει κατηγορούμενο η παράταξη της Δεξιάς, η οποία στο παρελθόν απέδειξε ότι στις δύσκολες στιγμές χρησιμοποιεί την ίδια και απαράλλαχτη μέθοδο της λάσπης και των σκευωριών, προκειμένου να ρίξει δημοκρατικές κυβερνήσεις που πάλεψαν και παλεύουν για τον λαό».

Α. Λοβέρδος (επιστολή 21/3/2018):  «Το θλιβερό προνόμιο της συμμετοχής στην πλεκτάνη σπίλωσης πολιτικών αντιπάλων και δολοφονίας χαρακτήρων ανήκει αποκλειστικά στα μέλη της συμμορίας που την οργάνωσαν και σε όλους όσοι αποδέχονται να παίξουν ρόλο κομπάρσου».

● «Αυτά είναι τίτλοι τιμής και υπερηφάνειας και με αυτά θα πάω στις εκλογές. Δεν λέω ότι δεν θυμώνω, αλλά σε πολιτικό επίπεδο η τελευταία μου λέξη είναι ότι τους έχω για πρωινό» (δηλώσεις στον ΑΝΤ1).

ΑΘ. Κανελλόπουλος (1989):  «Εγώ είμαι περήφανος και είμαι βέβαιος ότι και σεις στο βάθος της ψυχής σας καταλαβαίνετε ότι αποτελεί πρόοδο για τον δημόσιο βίο το γεγονός ότι μπόρεσε η ελληνική Κεντροδεξιά με την ελληνική Αριστερά να συνυπάρξει, έστω και για περιορισμένη χρονική διάρκεια και για συγκεκριμένο πρόγραμμα. Είναι μια μόνιμη κατάκτηση του δημόσιου βίου, την οποία εμείς δεν πρόκειται, σε καμία περίπτωση, να διακυβεύσουμε».

Αδ. Γεωργιάδης («Καθημερινή», 23/2/2018):  «Θα τους γδάρω, δεν θα μου γλιτώσει κανένας από αυτούς, ο Τσίπρας πρώτος απ’ όλους. Ο άθλιος και αχρείος, αυτός που το έστησε. Ο Τσίπρας δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μη λογοδοτήσει γι’ αυτό που έκανε. Ούτε μία στο εκατομμύριο, δεν έχει καταλάβει πού έμπλεξε. Ειδικά ο Τσίπρας που είναι διεφθαρμένος μέχρι το μεδούλι. Λέτε να μην ξέρω εγώ αν τα παίρνει ο Τσίπρας;».

Τι έγραφαν τα ΜΜΕ για το σκάνδαλο Κοσκωτά

Η υπόθεση Κοσκωτά αποκαλύφθηκε χάρη στην κοινή αντίδραση εκδοτών και δημοσιογράφων που έβλεπαν όχι μόνο την απάτη και τις πολιτικές διαπλοκές, αλλά και τις συνέπειες στη δική τους επιχειρηματική δραστηριότητα. Μεγάλο ρόλο ειδικά στη σπίλωση πολιτικών έπαιξαν τότε τα φανατισμένα έντυπα της κίτρινης δημοσιογραφίας. Επί δύο χρόνια δημόσια τηλεόραση, ιδιωτικά κανάλια και εφημερίδες είχαν καθημερινή αναφορά στο σκάνδαλο Κοσκωτά.

Λέει τότε στην ομιλία του στη Βουλή ο Κ. Σκανδαλίδης: «Στοιχειοθετείτε το κατηγορητήριο αποκλειστικά στηριγμένο στον Κοσκωτά. Τη γραμμή του απατεώνα (σ.σ. ότι ο Παπανδρέου τού έδινε τις εντολές), όπως απέρρεε από την κατάθεσή του, αφήσατε τον κ. Λυκουρέζο ανεπίτρεπτα να την εξηγήσει μέσα από την ίδια την κρατική τηλεόραση στον ελληνικό λαό! Τουλάχιστον για ενάμιση χρόνο κάθε Ελληνας έζησε κάθε μέρα, κάθε πρωί, κάθε μεσημέρι, σε κάθε περίπτερο αράδα τους τίτλους των εφημερίδων, για το “τσόκαρο”, για τον Παπανδρέου, για το αίμα που αλλάζει, για τις χιλιάδες αρρώστιες που έχει. Αυτό δεν ήταν αποσταθεροποίηση των θεσμών;».

Θυμίζει άραγε σε κανέναν κάτι από το σήμερα αυτή η τοποθέτηση;

Ο Χαρίλαος Φλωράκης (πρόεδρος ΣΥΝ) παρατηρεί: «Ποια είναι η ιδιαιτερότητα του σκανδάλου αυτού; Η ιδιαιτερότητα βρίσκεται στο γεγονός ότι ο Κοσκωτάς δεν έκλεβε για να πλουτίσει μόνο. Τα έκλεβε για να αγοράζει και να εκδίδει εφημερίδες και περιοδικά. Να οργανώνει ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικούς. Να αγοράζει τον Ολυμπιακό. Με άλλα λόγια, έκλεβε για να διεισδύσει σε κρίσιμους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου μας, για να δημιουργήσει ένα πανίσχυρο οικονομικοπολιτικό μπλοκ που συνέδεε τράπεζες, Τύπο και αθλητισμό».

Ενώ ο Γ. Γεννηματάς (ΠΑΣΟΚ) διαμαρτύρεται: «Δεν προλαβαίνατε να φέρετε το νομοσχέδιο για τη διαφάνεια και τον έλεγχο που εμείς είχαμε προωθήσει. Ηταν άραγε πιο επείγον το νομοσχέδιο για την ιδιωτική τηλεόραση και το προτιμήσατε;»

Εκ των υστέρων μάλλον είχε δίκιο ο αείμνηστος!

Σήμερα και ενόψει όλων των πορισμάτων της Βουλής και των ελεγκτικών μηχανισμών για τα σκάνδαλα στον χώρο της Υγείας, ΜΜΕ και αντιπολίτευση δεν αγωνιούν ιδιαίτερα ούτε για την κάθαρση ούτε για την ενημέρωση της κοινής γνώμης.

Μια τοποθέτηση εξαιρετικά επίκαιρη!

ACTION IMAGES

Ο κ. Σκανδαλίδης είχε πει για το σκάνδαλο Κοσκωτά κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:

«Δύο θέματα υπάρχουν τα οποία δεν έθιξε το πόρισμα. Το πρώτο είναι το πώς ο Κοσκωτάς αγόρασε την Τράπεζα Κρήτης. Το δεύτερο είναι ποιος, ποιοι και γιατί κρύβονται πίσω από τη ραγδαία εξάπλωση του φαινομένου. Είναι γνωστές και οι διεθνείς διασυνδέσεις των οικονομικών συμφερόντων […] Πήρε, λοιπόν, την εντολή ο Κοσκωτάς να φτιάξει Τύπο για το ΠΑΣΟΚ και διόρισε στο «Τέταρτο» τον κ. Χατζιδάκι, στο ΤV3 τον κ. Τάσο Παπαδόπουλο, στο περιοδικό «Και» και αργότερα στο περιοδικό «Ενα» τον κ. Τσούτσια, στην εφημερίδα «Βραδυνή» τον Δ. Παπαδόπουλο, στην «Καθημερινή» τον κ. Δ. Παπαπαναγιώτου και στις «24 Ωρες» τον Θόδωρο Καλούδη σαν διευθυντές. Ολοι ασφαλώς έντιμοι και καλοί δημοσιογράφοι. Ολοι, όμως, πλην ενός είναι συντηρητικοί διευθυντές (είτε τους κράτησε είτε τους διόρισε). Το ίδιο και η πλειοψηφία των δημοσιογράφων που δουλεύουν στα έντυπά του. Το ίδιο και οι εκπρόσωποί του στην Ενωση Συντακτών. Το ίδιο και στον επιχειρησιακό του χώρο. Το ίδιο και στον Ολυμπιακό. Μήπως θυμόσαστε πέρυσι τον Σεπτέμβριο, εν μέσω σκανδάλου, τι συνθήματα φώναζαν οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού εναντίον του ΠΑΣΟΚ όταν ο Κοσκωτάς ήταν ο θεός και ο κ. Ανδριανόπουλος (ως δήμαρχος Πειραιά και μέλος του Δ.Σ. της ΠΑΕ) έκανε τις φιέστες για τον Ντέταρι; Μήπως αμφιβάλλει κανείς σ’ αυτήν την αίθουσα για τους τίτλους των εφημερίδων;»

Κανείς δεν αμφέβαλλε ούτε τότε ούτε και τώρα.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Δικογραφίες σκοντάφτουν σε πολιτικά πρόσωπα
Νέες δικογραφίες έφτασαν και χθες στη Βουλή και όπως φαίνεται με την ολοκλήρωση της διερεύνησης πολλών υποθέσεων που ταλάνισαν την ελληνική κοινωνία, οι δικαστικές αρχές σκοντάφτουν και σε πράξεις ή...
Δικογραφίες σκοντάφτουν σε πολιτικά πρόσωπα
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
«Οι εκ των έσω βολές πλήττουν το κύρος της Δικαιοσύνης»
H πρώην πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Μαργαρίτα Στενιώτη μιλάει στην «Εφ.Συν.» για τις παρεμβάσεις που θα αποτρέψουν την αναπαραγωγή φαινομένων Novartis στο μέλλον και για τα θεσμικά «φάρμακα»...
«Οι εκ των έσω βολές πλήττουν το κύρος της Δικαιοσύνης»
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Κολαστήριο το Γηροκομείο Αθηνών!
Σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες διαβίωσης ηλικιωμένων στο Γηροκομείο Αθηνών προκαλούν πέντε ξεχωριστές καταγγελίες που περιγράφουν στην «Εφ.Συν.» επαναλαμβανόμενα περιστατικά παραμέλησης ηλικιωμένων στο...
Κολαστήριο το Γηροκομείο Αθηνών!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται στα δικαστήρια»
Ο Ακρίτας Καϊδατζής μιλά στην «Εφ.Συν.» για το πέρασμα από την πανεπιστημιακή ενασχόληση στην κυβερνητική εμπειρία και δίνει ουσιαστικές απαντήσεις για το κράτος, την εξουσία και τον χειρισμό τους....
«Η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται στα δικαστήρια»
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Η δικογραφία για τον Α. Λοβέρδο... παράπεσε
Φαίνεται ότι οι δύο δικογραφίες για την υπόθεση του σκανδάλου Novartis που έφτασαν σχεδόν ταυτόχρονα στη Βουλή... μπέρδεψαν τα περισσότερα ΜΜΕ, με αποτέλεσμα να προλάβουν να δουν μόνο τη δικογραφία που...
Η δικογραφία για τον Α. Λοβέρδο... παράπεσε
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Τώρα ο Τέμερ θεωρεί «πραξικόπημα» την καθαίρεση της Ντίλμα Ρούσεφ
Πολιτική θύελλα έχουν προκαλέσει στη Βραζιλία οι δηλώσεις του Μισέλ Τέμερ, ότι η καθαίρεση της προκατόχου του Ντίλμα Ρούσεφ με την κατηγορία της διαφθοράς -πρωτεργάτης της οποίας ήταν ο ίδιο- ήταν...
Τώρα ο Τέμερ θεωρεί «πραξικόπημα» την καθαίρεση της Ντίλμα Ρούσεφ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας