Αθήνα, 10°C
Αθήνα
Αραιές νεφώσεις
10°C
11.8° 6.4°
2 BF
74%
Θεσσαλονίκη
Αυξημένες νεφώσεις
8°C
9.0° 5.7°
0 BF
86%
Πάτρα
Αυξημένες νεφώσεις
13°C
13.2° 9.0°
4 BF
64%
Ιωάννινα
Αυξημένες νεφώσεις
7°C
6.9° 6.9°
0 BF
100%
Αλεξανδρούπολη
Ελαφρές νεφώσεις
7°C
6.9° 6.9°
0 BF
81%
Βέροια
Αυξημένες νεφώσεις
8°C
8.2° 6.0°
1 BF
80%
Κοζάνη
Αυξημένες νεφώσεις
4°C
4.5° 4.4°
1 BF
87%
Αγρίνιο
Αυξημένες νεφώσεις
10°C
10.2° 10.2°
2 BF
83%
Ηράκλειο
Ελαφρές νεφώσεις
10°C
11.1° 9.8°
2 BF
81%
Μυτιλήνη
Αραιές νεφώσεις
7°C
7.3° 7.3°
2 BF
64%
Ερμούπολη
Αραιές νεφώσεις
12°C
12.4° 10.8°
2 BF
62%
Σκόπελος
Αυξημένες νεφώσεις
10°C
9.6° 9.6°
2 BF
61%
Κεφαλονιά
Αυξημένες νεφώσεις
13°C
13.2° 13.2°
4 BF
83%
Λάρισα
Αραιές νεφώσεις
9°C
9.0° 8.5°
0 BF
93%
Λαμία
Αυξημένες νεφώσεις
8°C
8.5° 8.5°
0 BF
89%
Ρόδος
Σποραδικές νεφώσεις
13°C
12.7° 11.8°
1 BF
76%
Χαλκίδα
Αραιές νεφώσεις
7°C
11.5° 6.4°
1 BF
76%
Καβάλα
Αυξημένες νεφώσεις
9°C
9.4° 9.4°
2 BF
74%
Κατερίνη
Αυξημένες νεφώσεις
8°C
8.9° 4.7°
2 BF
99%
Καστοριά
Αυξημένες νεφώσεις
5°C
4.7° 4.7°
1 BF
89%
ΜΕΝΟΥ
Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου, 2024
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Ο Γιώργος Κοινούσης σε πρόσφατη φωτογραφία | φωτ. Facebook/@avalonofthearts

«Ανθρωποι είμαστε»...

Τον είδα πριν από λίγες ημέρες σε κάποιο κανάλι, έναν άνθρωπο ευχάριστο, συμπαθητικό, που δεν δυσκολεύτηκα να καταλάβω ότι ήταν ο Γιώργος Κοινούσης, από τον οποίο είχα πάρει δισέλιδη συνέντευξη («Ελευθεροτυπία», 3 Φεβρουαρίου 1986 – ήγουν πριν από 35 χρόνια). Είχε ήδη εγκαταλείψει τα πάλκο, όπου είχε δοξαστεί ως τραγουδοποιός, ειδικότερα την τελευταία περίοδο της δικτατορίας του 1967, με την οποία, ωστόσο, βεβαίωνε στη συνέντευξη εκείνη, δεν αισθάνθηκε ποτέ άνετα. «Ετυχε να γίνω γνωστός την περίοδο εκείνη. Η δικτατορία δεν μου άρεσε. Είχα κι εγώ τις ίδιες λαχτάρες με τον κόσμο με τον οποίο τραγουδούσα. Οι περισσότεροι φίλοι μου ήταν αντιστασιακοί, με πρώτο τον ηρωικό Μουστακλή που ερχόταν και μ’ έβλεπε».

Μερικοί τίτλοι ένδοξων τραγουδιών: «Ολοι θα ζήσουμε», «Δεν καταλαβαίνω τίποτα», «Τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά», «Ανθρωποι είμαστε», «Ολοι αγαπάμε τη ζωή», «Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι», «Η μάνα μου δεν με ξανακάνει», «Αμερική – Αμερική», «Αφρικα Σάουθ»...

Δεν άντεχε...

Με την πτώση της δικτατορίας τα τραγούδια του Κοινούση, όπως και άλλα, επισκιάστηκαν, κυρίως από τα πολιτικά. «Είναι φυσικό, όπως αργότερα το πολιτικό σκεπάστηκε από το ερωτικό και το ρεμπέτικο», λέει ο ίδιος. Οι θαυμαστές του αραίωσαν. «Ετσι κι αλλιώς δεν μπορούσα να συμμορφωθώ με τους κανόνες της νύχτας. Δεν μπορούσα να κάνω τη δουλειά μου όπως ήξερα».

- Κι εκείνες οι εκδηλώσεις με τους θαυμαστές, που έφταναν μέχρι να σε προσκυνούν και να σου ασπάζονται τα πόδια; (υπάρχει και σε μια από τις φωτογραφίες, στη συνέντευξη του 1986).

«Αυτές οι εκδηλώσεις δεν μου άρεσαν. Με έφερναν σε δύσκολη θέση, ντρεπόμουν... Εχω ζήσει πολλές συγκλονιστικές στιγμές. Η πιο συγκλονιστική ήταν όταν τραγούδησα στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, στους σεισμούς, κι έδωσα κουράγιο σε χιλιάδες. Ομως δεν ένιωσα ποτέ σπουδαίος, γι’ αυτό δεν ένιωσα άσχημα όταν έφυγα από τη δουλειά».

Εμφανιζόταν περιστασιακά σε χοροεσπερίδες και αφιλοκερδώς σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Στην ερώτηση τι μετράει περισσότερο στη ζωή του, «η ανθρωπιά», απαντάει. Τον κέρδισε περισσότερο το κτήμα και το σπίτι του στο Λαγονήσι, (που είχε την πρόνοια ν’ αγοράσει όταν επαγγελματικά ήταν στ’ απάνω του).

Από φτωχοοικογένεια

Η ιστορία του Κοινούση με το τραγούδι αρχίζει από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Παιδί πράμα, έξι χρόνων, έπαιζε από ταβέρνα σε ταβέρνα, με τον τυφλό πατέρα του. «Δούλευε στα καράβια κι έχασε το φως του στα 30 του χρόνια από φλόγα των καζανιών. Εγώ μόλις είχα γεννηθεί. Είχα και μια αδελφή. Δεν είχαμε να ζήσουμε. Ευτυχώς ο πατέρας μου είχε μάθει να παίζει ούτι για το κέφι του. Ετσι άρχισε τις γύρες. Σε λίγο τον συνόδευα κι εγώ».

Αυτά ώς τα δέκα του χρόνια, οπότε ο μικρός Γιώργος έμαθε ακορντεόν και μπορούσε να δουλεύει μόνος του. «Πολλές φορές, για να συμπληρώσω αυτά που χρειαζόμασταν για να ζήσουμε, πουλούσα τσιγάρα, γυάλιζα παπούτσια. Πήγαινα και στο σχολείο και ήμουνα καλός μαθητής... Αυτά όλα με βοήθησαν στη ζωή μου, γιατί τα παιδιά που τα έχουν όλα τούς στοιχίζει αργότερα»...

Σιγά σιγά άρχισε να δουλεύει με κάποια λαϊκά συγκροτήματα, να γνωρίζεται και να εμφανίζεται με γνωστούς τραγουδιστές. «Ημουν τόσο καλός μουσικός ώστε, όταν πήγα φαντάρος, μ’ έφεραν στην Αθήνα, οπότε είχα χρόνο για να παίζω σε δίσκους και να εμφανίζομαι σε κέντρα, όπως η “Τριάνα” του Χειλά, με τον Τσιτσάνη, τη Μοσχολιού και άλλους». Αλλά το μεράκι του ήταν η σύνθεση. «Εγραφα, αλλά φοβόμουνα να τα δείξω, γιατί έμπαινα στα χωράφια των συνθετών, που είχαν μεγάλη δύναμη. Κάποια στιγμή όμως επαναστάτησα. Εγραψα δυο – τρία τραγούδια κι ένα από αυτά, “Πάλι στο σπίτι μου χαράματα” είχε τύχη, το είπε ο Μενιδιάτης. Ενα άλλο, το “Πιάσε το ποτήρι”, το είπε ο Μπιθικώτσης. Οπότε άρχισαν να με προσέχουν. Και τα πράγματα καλυτέρεψαν με το “Ανθρωποι είμαστε”, που τραγούδησε η Δούκισσα. Τότε αποφάσισα να τραγουδήσω ο ίδιος τα δικά μου», με τη γνωστή διαδρομή...

Προς το τέλος της –τότε– συνέντευξης (που δεν είναι δυνατόν να χωρέσει όλη σ’ αυτή τη σελίδα), ο Κοινούσης δήλωσε ότι αρχηγό του είχε τον Χριστό: «Είναι ο πρώτος που μίλησε για ισότητα. Ηταν ο επαναστάτης που πέθανε για τις ιδέες του»...

Στο πλαίσιο

Σαν να μην έφτανε η πανδημία, προέκυψαν και οι καλοκαιρινές πυρκαγιές – να μην απομείνει τίποτε απ’ ό,τι έχει απομείνει. Από κοντά και η κατακαημένη Κύπρος, με τους συφοριασμένους Ιούλιους και τον σουλτάνο να οργιάζει, με την ανοχή των –τάχα– δικών μας εταίρων και «συμμάχων».

Με τους εδώ κι εκεί ακραίους ενάντιους, η Συμφωνία των Πρεσπών παραμένει στα χαρτιά, με την παρούσα κυβέρνηση υποχρεωμένη ωστόσο, να πιει το ποτήριον, καθ’ ότι διεθνής η συμφωνία. Αλλά έλα που προεκλογικά, για ψηφοθηρικούς λόγους, εμφανιζόταν αντίθετη; Οπότε «γειτονική χώρα», για την ώρα – και βλέπουμε...

Ηθελε να παραδοθεί «καθ’ ομολογίαν του» ο καταδικασμένος υπαρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης, σύμφωνα με τη γνωστή δικαστική απόφαση, χρυσαυγίτης, αλλά πρόλαβε η Αστυνομία, εμφανίζοντάς το, μάλιστα, ως μεγάλη επιτυχία. Η Αστυνομία από της οποίας τα χέρια είχε ξεφύγει, όταν δικαζόταν (και, ώς ένα βαθμό, καλώς έπραξε, γιατί ποιος αντέχει της φυλακής τα σίδερα;). Περασμένα μεγαλεία βέβαια, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως ο τόπος έχει απαλλαγεί από «το αυγό του φιδιού».

Δεν μας πέφτει λόγος, αλλά αυτό το μουτρωμένο άγαλμα που στήθηκε για την αγρίως αυτοκινητοσκοτωμένη πριγκίπισσα, και εγκαινιάστηκε από τα παιδιά της, λες και κατασκευάστηκε από τη μητριά τους.

Πάει και η Ραφαέλα Καρά του τραγουδιού, του χορού και του τηλεοπτικού θεάματος, η οποία στη δεκαετία κυρίως του ’70 επιβλήθηκε και αγαπήθηκε από το ευρύτερο ευρωπαϊκό κοινό και υπήρξε πρότυπο.

ΚΑΙ… Πανηγυρίζουν τα πλήθη των οπαδών των ομάδων που συμμετέχουν –και νικούν- στο Πανευρωπαϊκό. Χαρά –για τα υποψήφια θύματα– ο ελλοχεύων κορονοϊός…

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
«Ανθρωποι είμαστε»...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας