Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Με το μπουζούκι του Λάκη Καρνέζη

O Λάκης Καρνέζης

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Με το μπουζούκι του Λάκη Καρνέζη

  • A-
  • A+
Το… αριστερό χέρι στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη

Ο Λάκης Καρνέζης ανήκει στους μεγάλους επιφανείς - αφανείς του ελληνικού τραγουδιού. Το μπουζούκι του χρωματίζει χιλιάδες τραγούδια και μουσικές, που ο ίδιος δεν σκέφτηκε ποτέ να καταμετρήσει. Εκατοντάδες συναυλίες εδώ και στο εξωτερικό, χιλιάδες νύχτες σε μαγαζιά -με τους επιφανέστερους καλλιτέχνες- άπειρες συμμετοχές σε δίσκους. Υπήρξε μαζί με τον Κώστα Παπαδόπουλο το ανεπανάληπτο δίδυμο των μπουζουξήδων του «Ζορμπά» του Μίκη Θεοδωράκη, που έκανε το ελληνικό μπουζούκι διάσημο ανά τον κόσμο.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει πει πως αν Παπαδόπουλος και Καρνέζης γεννιόντουσαν σε μια μεγάλη χώρα θα ήταν διάσημοι σολίστ παγκοσμίως, ενώ ο Σταύρος Ξαρχάκος τους έχει χαρακτηρίσει αρχάγγελους της μουσικής.

Αυτά περίπου έγραφα, μαζί με μικρή συνέντευξη, για τον Λάκη Καρνέζη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» στις 18 Μαΐου 1986 (πριν από 33 χρόνια δηλαδή) και εκτιμώ ότι θα ήταν παράλειψη μετά τον Πέτρο Πανδή, για τον οποίο έγραψα την περασμένη εβδομάδα, να μην αναφερθώ και στον Καρνέζη, καθώς επιπλέον ήταν στη μουσική παρέα που συνόδεψε το 1981 τον Μίκη Θεοδωράκη στην Αβάνα. Για τον πρόσθετο λόγο ότι στη μικρή σύναξη που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο βράδυ των συναυλιών από τον Φιντέλ Κάστρο, έπαιξε τη μουσική του Ζορμπά που ζήτησε ο Κουβανός ηγέτης.

Αυτοφυής

Ο Λάκης Καρνέζης είναι το πρότυπο του αυτοφυούς μουσικού, έγραφα στο κομμάτι του 1986, αρκετά στοιχεία από το οποίο θα πάρω και για το παρόν κείμενο. Παθιασμένος παιδιόθεν με το μπουζούκι, ξεκίνησε αρχικά με κιθάρα, χωρίς, καθώς ήταν από φτωχική οικογένεια, να γνωρίζει νότες. Η έκπληξη για όσους έχουν συνεργαστεί μαζί του είναι η ευχέρεια με την οποία αρπάζει ακουστικά τους ήχους και τους βγάζει στη συνέχεια από το μπουζούκι του.

Το ιδεώδες βέβαια είναι όταν ζευγαρώνει μουσικά με τον Κώστα Παπαδόπουλο (ο οποίος είναι και θεωρητικά καταρτισμένος), οπότε παρουσιάζουν την εντυπωσιακή εικόνα να κάθονται δίπλα δίπλα χωρίς να συγκρούονται τα χέρια των μπουζουκιών –πράγμα που εξηγείται από το γεγονός ότι ο Καρνέζης είναι αριστερόχειρας.

Οι ανάγκες της φτωχής του οικογένειας υποχρέωσαν τον Λάκη Καρνέζη ν’ αφήσει το δημοτικό σχολείο στην έκτη τάξη και ν’ αρχίσει να δουλεύει ως μικρός κουρείου στη γειτονιά του στην Κοκκινιά. «Ηταν το κουρείο του Θόδωρου Αλεξιάδη, στην Πέτρου Ράλλη, όπου δούλεψα τρία χρόνια. Ο κυριότερος όμως λόγος που πήγα εκεί ήταν ότι ο κυρ Θόδωρος είχε μια κιθάρα και όταν δεν είχαμε δουλειά, μου έδειχνε να παίζω».

Οταν έμαθε, έπαιζε με ακροατές τους πελάτες του κουρείου. Πολλές φορές ήταν οι ίδιοι που το ζητούσαν: «Ρίξε, ρε μικρέ, καμιά πενιά…» Σε λίγο καιρό ανακάλυψε έναν γείτονά του με μπουζούκι κι άρχισε να το μαθαίνει. Κι όταν μάζεψε κάποια χρήματα αγόρασε την κιθάρα του κυρ Θόδωρου. Τότε ήταν που γνώρισε έναν καροτσέρη με μπουζούκι, ο οποίος είχε κάνει κι ένα μικρό συγκρότημα και τις Κυριακές έπαιζε σε μια ταβέρνα. Από κοντά και ο μικρός Λάκης, που πλέον είχε μάθει το μπουζούκι…

Με τον Μίκη

Ακολούθησαν οι εμφανίσεις του και σε άλλες ταβέρνες, σε μία από τις οποίες έπαιζε και ο Κώστας Παπαδόπουλος, που ήταν γείτονας και φίλος του και είχε το ίδιο πάθος με το μπουζούκι, «κι αρχίσαμε να γινόμαστε γνωστοί». Και κάποτε κάποιος φώναξε τον Κώστα να παίξει με τον Καζαντζίδη. Την ίδια εποχή ο Λάκης έπαιζε με την Καίτη Γκρέυ –και δεν ήταν ούτε 20 χρονών. Η καλή αρχή είχε γίνει. Δούλεψε σε διάφορα μαγαζιά (σε μερικά και με τον Κώστα Παπαδόπουλο), με τους σημαντικότερους τραγουδιστές,

Στη συνέχεια πήγε φαντάρος και καθώς συνεργαζόταν με την «Κολούμπια», γνωρίστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον μεγάλο σταθμό της καριέρας του, με τον οποίο δεν σταμάτησε να συνεργάζεται, με εξαίρεση τα χρόνια της δικτατορίας, καθώς ο Λάκης έμεινε στην Ελλάδα. Με τον Μίκη ταξίδεψαν πολύ και στο εξωτερικό μετά τη δικτατορία.

Το 1981 τον προσκάλεσαν να παίξει στο Εθνικό Θέατρο του Μπέργκεν της Νορβηγίας σε μια παράσταση βασισμένη σε τραγούδια του Θεοδωράκη. Πήγε για έξι μήνες και καθώς του άρεσε και είχε ζήτηση, ξέμεινε, παντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο, μια Νορβηγή και έρχεται πλέον στην Ελλάδα μόνο ως επισκέπτης…

*

στο πλαίσιο...

♦ Πώς να χαρείς -στον βαθμό που δύνασαι… γενικώς- διακοπές με τόσες φωτιές. Και όχι μόνο στα ημέτερα εδάφη, αλλά και στα ξένα, και ειδικότερα στον Αμαζόνιο, τον αποκαλούμενο πνεύμονα της Γης. Με τους αρμόδιους να αρκούνται σε δηλώσεις και τους κερδοσκόπους στα πάνω τους.

♦ Σε ωραία ατμόσφαιρα ωστόσο η ορκωμοσία των νέων δημοτικών αρχόντων –ειδικότερα του δημάρχου Αθηναίων, συνοδευόμενου από το πολυμελές σόι (νυν και μελλοντικούς άρχοντες), ιερωμένους, ανθρώπους των ΜΜΕ (δεδομένου ότι ένα μέλος κατέχει δεσπόζουσα θέση σε συγγενικό κανάλι) και ένθερμους οπαδούς. Από εικόνα πάμε καλά.

♦ Ως διάλειμμα, στη νέα πολυδιαφημισμένη και εγκωμιασμένη ταινία του Ταραντίνο του οποίου τυγχάνω θαυμαστής. Αψογα στημένη, αλλά με το ερώτημα τελικά τι είναι: κωμωδία, όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος, σάτιρα ή κάτι άλλο που μου διέφυγε; Πολύ περισσότερο όταν είδα αρκετούς θεατές να ξεκαρδίζονται και άλλοι να παραμένουν σιωπηλοί.

♦ «Να μια ωραία εικόνα για τη στήλη σου» είπε η φίλη μου Εφη: «Ημουν με μια μικρή παρέα, όπου ήταν κι ένα κοριτσάκι που έπαιζε μοναχό του. Και ξαφνικά άρχισε να τραγουδάει, συνεχίζοντας ανέμελο το παιχνίδι του, χωρίς να νοιάζεται για τους άλλους… Μα ήταν τόσο γλυκό...»

♦ ΚΑΙ… Μια ένσταση από κυρία, αναγνώστρια, η οποία με ρωτάει αν είμαι άθεος και άθρησκος. Της επανέλαβα την ίδια απάντηση που έδωσα σε παρεμφερή ερώτηση στα χρόνια της «Ελευθεροτυπίας»: «Αρκεί να σας πω ότι είμαι εγγόνι παπά, μένω στην Αγία Παρασκευή, και για να πάω στη δουλειά μου παίρνω το μετρό Αγιος Αντώνιος - Αγιος Δημήτριος και κατεβαίνω στον Αγιο Ιωάννη».

 

ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Χαιρετισμός στον Πέτρο Πανδή
Τον άκουσα να τραγουδάει για πρώτη φορά, εκεί στα ξένα, στα χρόνια της δικτατορίας. Ηταν τότε που ο Μίκης Θεοδωράκης βγήκε από την Ελλάδα (καθώς η χούντα εκτίμησε ότι έξω θα ήταν λιγότερο επικίνδυνος) και είχε...
Χαιρετισμός στον Πέτρο Πανδή
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Κάποιες άλλες απαγορεύσεις
Είναι πασίγνωστο ότι ο πιο απαγορευμένος συνθέτης (αλλά και διωκόμενος ως δρων αγωνιστής) στη διάρκεια της δικτατορίας, αλλά και πριν, επί κραταιάς Δεξιάς, ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης. Τα τραγούδια του ωστόσο...
Κάποιες άλλες απαγορεύσεις
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Στον καιρό της «Ρωμιοσύνης» και του «Μαουτχάουζεν»
«Δεν έγραψα τα τραγούδια μου για έναν μόνο τραγουδιστή» έχει πει σε συνέντευξή του ο Μίκης Θεοδωράκης. Καλοδεχούμενα συνεπώς τα 4 CD που μοιράζει η «Εφημερίδα των Συντακτών» στους αναγνώστες της, με τις...
Στον καιρό της «Ρωμιοσύνης» και του «Μαουτχάουζεν»
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
«Συνάντηση» Λεοντή - Νεγρεπόντη
Στην εξορία ο Νεγρεπόντης δεν έμεινε ανενεργός –εξακολουθούσε να γράφει. Κι εκεί, το 1968, προέκυψε το ποιητικό του έργο «Φυλάττειν Θερμοπύλας», το οποίο τρία χρόνια αργότερα, το 1971, κυκλοφόρησε με εξώφυλλο...
«Συνάντηση» Λεοντή - Νεγρεπόντη
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Ισως φταίνε τα φεγγάρια…
Για τις 18 Σεπτεμβρίου (χτες) είχε αναγγελθεί προ πολλού η συναυλία στο Ηρώδειο, η αφιερωμένη στα 50 χρόνια της μουσικής προσφοράς του Νότη Μαυρουδή, η οποία τελικά, λόγω της προεκλογικής δίνης, ακυρώθηκε.
Ισως φταίνε τα φεγγάρια…
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
«Θέλω να είμαι χρήσιμος»
Δεν ήταν σταρ της τηλεόρασης ή του σινεμά, αοιδός σε ξενυχτάδικο· δεν είχε κάνει ούτε καν μια διαφήμιση στην τηλεόραση, να γίνει γνωστός. Ηταν ο Θόδωρος Αντωνίου, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους...
«Θέλω να είμαι χρήσιμος»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας