Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η μοναδικότητα της Καραΐνδρου

Η Ελένη Καραΐνδρου

Pepi Loulakaki
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η μοναδικότητα της Καραΐνδρου

  • A-
  • A+

Οταν οι δρόμοι της αγάπης οδηγούν στη μουσική

Θα μπορούσε, όπως πολλοί άξιοι συμπατριώτες, να παραμείνει στο εξωτερικό -στη Γαλλία εν προκειμένω, όπου σπούδασε-, να επιχειρήσει και να πετύχει. Η Ελένη Καραΐνδρου, ωστόσο, προτίμησε να παραμείνει και να δημιουργήσει στην Ελλάδα, χωρίς να της λείψει και η αναγνώριση από το εξωτερικό. Με αποτέλεσμα να κατακτήσει επάξια μια μοναδική θέση για γυναίκα, συν Ελληνίδα, εκεί όπου κυριαρχούν άντρες και μάλιστα με ένα απαιτητικό καλλιτεχνικό «προϊόν».

«Αυτό που σίγουρα έχω αναζητήσει στη ζωή μου ήταν η αγάπη, αυτή που μου έλειψε από παιδί, όταν έχασα τη μητέρα μου. Δεν ήταν τυχαίο που αναζήτησα δρόμους για να κερδίσω αυτή την αγάπη κι ένας σημαντικός δρόμος ήταν η μουσική.

Ηθελα να παίζω ωραίο πιάνο και να μ’ αγαπούν αυτοί που με άκουγαν. Αυτό ήταν ένα θαυμάσιο κίνητρο για να αποκτήσω σημαντικές αρετές, πειθαρχία, επιμονή και υπομονή, πολύτιμα όπλα για έναν καλλιτέχνη. Στην εφηβεία μου ήμουν περήφανη κι ευτυχισμένη που ένας συμμαθητής μου στο ωδείο ανέβαινε από τον Πειραιά και στηνόταν κάτω από τα παράθυρα για να μ’ ακούσει να παίζω πιάνο. Ηταν η πρώτη μου μεγάλη αγάπη που είχα καταφέρει να αποκτήσω»…

Στη Γαλλία

Ηταν η ίδια η Καραΐνδρου, την περασμένη εβδομάδα στον «Ιανό», στην παρουσίαση του νέου της έργου Tous les oiaseoux (από τη δισκογραφική εταιρεία ECM), ένα βράδυ με ψιλόβροχο και ψοφόκρυο, που όμως δεν εμπόδισε τους μουσικόφιλους να κατακλύσουν την αίθουσα. Στο πιάνο η συνθέτρια, με λόγο και αποσπάσματα από το νέο έργο της και μαζί η Σαβίνα Γιαννάτου (φωνή) και οι μουσικοί της συνεργάτες Βαγγέλης Χριστόπουλος, Αλέξανδρος Μποτίνης, Ντίνος Χατζηιορδάνου, Σωκράτης Σινόπουλος, για τους οποίους –όπως και για τους απόντες– η συνθέτρια είχε θερμά λόγια.

Με γερές μουσικές σπουδές στην Ελλάδα (Ωδείο Αθηνών), Ιστορία και Αρχαιολογία (Πανεπιστήμιο Αθηνών), ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας στη Γαλλία, υποτροφία για διδακτορική διατριβή. Χρόνια χούντας και η Καραΐνδρου γνωρίζεται εκεί με Μάνο Χατζιδάκι, Νίκο Κούνδουρο, Μαρία Φαραντούρη, Μελίνα, Ντασσέν κ.ά. Επιστρέφοντας συνεργάζεται (επί Χατζιδάκι) με το Τρίτο Πρόγραμμα. Και δοκιμάζεται ως συνθέτρια για κινηματογραφικές ταινίες, με μουσικές και ενίοτε τραγούδια που μένουν, αποσπώντας το Βραβείο Μουσικής στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την ταινία του Χρήστου Χριστοφή «Ρόζα» (1982).

Θα εξαντλούσα το σύνολο της σελίδας αν έβαζα μόνο τους τίτλους των έργων που έχει γράψει έκτοτε για κινηματογράφο, θέατρο, μπαλέτο, τηλεοπτικές σειρές, ραδιοφωνικές εκπομπές, με σημαντικούς καλλιτέχνες δικούς μας και ξένους - με τη φήμη της να εξαπλώνεται και στο εξωτερικό. Αναφερόμενος στις εδώ εμφανίσεις της, να μνημονεύσω τις συναυλίες της σε Ηρώδειο και Επίδαυρο και τις συνεργασίες της με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στο σινεμά και τον Αντώνη Αντύπα (που είναι και σύζυγός της) στο θέατρο.

Διχασμένοι

«Η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεινοπαθεί από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου», είπε ακόμα. «Πόλεμος (τότε γεννήθηκα), Κατοχή, Εμφύλιος, χούντα, εξορίες. Και τώρα κρίση, πάλι πόλεμος, οικονομικός αυτή τη φορά. Και πάντα αυτό που θυμάμαι είναι ο διχασμός - αξεπέραστο πρόβλημα, να κρατάει τους Ελληνες βαθιά διχασμένους. Γι’ αυτό κι εγώ μέσα από τη νέα μου δουλειά προβάλλω και υμνώ τη συμφιλίωση.

»Συμφιλίωση και αγάπη είναι τα μηνύματα που προσφέρουν οι δύο σκηνοθέτες με τους οποίους συνεργάστηκα για τις δυο ταινίες που περιλαμβάνονται στο νέο μου άλμπουμ. O Wajdi Mouawad, μέσα από το μνημειώδες έργο του “Tous des oiseaux”, υψώνει μια κραυγή ενότητας και ειρήνης με φόντο τη σύγκρουση Ισραήλ και Παλαιστίνης. Δυο νέοι που ερωτεύονται αλλά για κακή τους τύχη ανήκουν σε οικογένειες -μια εβραϊκή και μια παλαιστινιακή- που μισιούνται θανάσιμα».

Στο νέο άλμπουμ υπάρχει επίσης η μουσική που έγραψε για την ταινία «Bob, a love story», του Ιρανού σκηνοθέτη και ηθοποιού Payman Maadi. Μια γειτονιά στην Τεχεράνη δοκιμάζεται από τους βομβαρδισμούς του Σαντάμ. Ενα ζευγάρι εκπαιδευτικών και δυο παιδιά -ένα αγόρι κι ένα κορίτσι- καταφεύγουν σ’ ένα υπόγειο. Εκεί ο έφηβος νιώθει το σκίρτημα της αγάπης και στην προσευχή του ζητάει να συνεχίζονται οι βομβαρδισμοί για να βλέπει το κορίτσι…

Το έργο παρουσιάστηκε σε δύο συναυλίες στο παρισινό θέατρο La Colline, παρουσία της Καραΐνδρου: «Ζήσαμε υπέροχες στιγμές». Η παράσταση βρίσκεται σε μεγάλη περιοδεία ανά τον κόσμο. Ας ελπίσουμε ότι θα τη δούμε και στην Ελλάδα.

Στο πλαίσιο

Υπάρχει ελπίς να επαναλειτουργήσουν οι κινηματογράφοι «Αττικόν» και «Απόλλων» που κάηκαν το 2012 και αποτελούν μαύρη πληγή στην ερημωμένη Σταδίου. Οπως διάβασα κι εδώ σ’ εμάς, μέσα στο 2019 θα γίνει πλειστηριασμός και αυτός που θα αποκτήσει το κτίριο είναι υποχρεωμένος, επειδή έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο, να το επαναλειτουργήσει με την ίδια χρήση. Αμποτε.

«Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής σε λίγα χρόνια θα μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα αναπτυξιακό τοπόσημο μεγάλης ακτινοβολίας, που θα είναι κόσμημα για την Αγία Παρασκευή, αλλά και ευρύτερα», πληροφορεί ο τοπικός δήμαρχος Γιάννης Σταθόπουλος. Πρόκειται για την αξιοποίηση του κτήματος (6.700 τ.μ.) και της οικίας (1.600 τ.μ.) του Αλέξανδρου Ιόλα, που απέκτησε (ευτυχώς πριν αλωθεί τελείως) τον περασμένο χρόνο ο δήμος. Ηδη αναρτήθηκε ο διεθνής διαγωνισμός για τη μελέτη αποκατάστασης της οικίας, με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στα μέσα Φεβρουαρίου.

Δέκα χρόνια (18 Ιανουαρίου) από τον θάνατο της τραγουδίστριας Δανάης Στρατηγοπούλου (περισσότερο γνωστής με το μικρό της όνομα), που έφυγε από τη ζωή έγκλειστη σε κάποια αυτοαποκαλούμενη Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων.

Εγκλειστη από αυτούς που μπορεί να είχαν το νομικό, αλλά όχι το ηθικό δικαίωμα να την πάρουν από εκεί και με όποιους επέλεξε η ίδια να ζει, και μάλιστα χωρίς να κάνουν γνωστό πού. Οταν φίλοι της (στους οποίους έκανε ιδιόγραφες εκκλήσεις να την προστατέψουν) ανακάλυψαν πού βρίσκεται, ήταν αργά… Ενα κερί στη μνήμη της.

ΚΑΙ… Οταν το έκαναν αυτοί ήταν για το καλό της πατρίδας. Τώρα που κάποιοι άλλοι μετακινούνται προκειμένου να διευθετηθεί ένας εθνικός βραχνάς - και τι δεν ακούνε…

  

ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Κακούργα κοινωνία!
«Μανούλα θα φύγω, / μην κλάψεις για μένα, / η μοίρα το γράφει μονάχος να ζω. / Το μίσος του κόσμου με δέρνει σκληρά / και φεύγω με πίκρα στα ξένα. / Μ’ αδίκησαν, μάνα, / βαριά με πληγώσαν / και ό,τι αγαπούσα...
Κακούργα κοινωνία!
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Δημήτρης Χορν ήταν αυτός…
Αν ζούσε σήμερα ο Δημήτρης Χορν, θα ήταν 97 ετών. Είναι όμως βέβαιο ότι δεν θα του άρεσε, αν κρίνουμε από την απάντηση που είχε δώσει σε συνέντευξη το 1993 (όταν δηλαδή ήταν 72 ετών): «[Είμαι] ένας ηλικιωμένος...
Δημήτρης Χορν ήταν αυτός…
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Ναζί και ντόπιοι… εθελονταί
Ο Παντελής Βούλγαρης έχει μια καλή σχέση με το κινηματογραφόφιλο κοινό από τότε που ξεπετάχτηκε –και ξεχώρισε– με τις ταινίες μικρού μήκους «Ο κλέφτης» και «Τζίμης ο τίγρης». Κι αυτό γιατί τα έργα του έχουν...
Ναζί και ντόπιοι… εθελονταί
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
«Συνοικία το όνειρο» - η περιπέτεια μιας ταινίας
Πριν από σχεδόν δύο μήνες (6-7 Αυγούστου) έγραφα για την ταινία-σταθμό στον ελληνικό κινηματογράφο «Ο Δράκος» του Νίκου Κούνδουρου (1956). Και ιδού πέντε χρόνια αργότερα (1961, πριν από 55 χρόνια) μια άλλη...
«Συνοικία το όνειρο» - η περιπέτεια μιας ταινίας
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
Ενας «Δράκος» χρειαζόταν…
«Είμαστε στο περιθώριο της ελληνικής παιδείας, κακομαθημένα παλιόπαιδα, φιλάρεσκα, ατάλαντα τις πιο πολλές φορές, θορυβώδη μικρά πιράνχας, που θέλουν να καταβροχθίσουν το βόδι που πήγε μέσα στο ποτάμι». Είναι...
Ενας «Δράκος» χρειαζόταν…
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ
«Μια μικρή βοήθεια…»
«Αόμματος!» φώναζε εκλιπαρώντας τους περαστικούς ο Μίμης Φωτόπουλος στην υπέροχη ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η κάλπικη λίρα». Και πιο… διευκρινιστικά: «Κόσμο ακούω και κόσμο δεν βλέπω». «Δεν έχω τα ματάκια...
«Μια μικρή βοήθεια…»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας