Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εκλογές μνήμης στη Χώρα των Λωτοφάγων

Παλαιότερα, όταν οι δηλώσεις των πολιτικών μπορούσαν να βρεθούν μόνο στα σκονισμένα αρχεία των εφημερίδων, ήταν κυρίως τα ΜΜΕ που είχαν τον έλεγχο του παρελθόντος και –σύμφωνα με τον Οργουελ– και του μέλλοντος

Εκλογές μνήμης στη Χώρα των Λωτοφάγων

  • A-
  • A+

«Η δική μου άποψη είναι ότι αυτή η κρίση, σε αντίθεση με αυτά που λένε οι οικονομολόγοι, δεν θα κρατήσει χρόνια»- ​Δημήτρης Αβραμόπουλος (Νοέμβριος 2008)

Ενα βιβλίο και ένα ντοκιμαντέρ πρόλαβαν να συνοψίσουν την ιστορία της ελληνικής κρίσης χρέους, λίγα 24ωρα πριν από τις εκλογές

Πολλά γράφτηκαν τις τελευταίες ημέρες στα διεθνή μέσα ενημέρωσης για τη συμπλήρωση 65 χρόνων από τον θάνατο του Τζορτζ Οργουελ και αρκετοί ήταν εκείνοι που θυμήθηκαν τις πιο πολυδιαβασμένες φράσεις του. Για τις ελληνικές εκλογές θα μας αρκούσε το περίφημο απόφθεγμα από το «1984»: «Aυτός που ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον και αυτός που ελέγχει το παρόν ελέγχει το παρελθόν». Κάθε εκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα αποτελεί μια μάχη ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν να κρύψουν το παρελθόν τους και τις πράξεις τους από τους ψηφοφόρους και σε αυτούς που θέλουν να τους το θυμίσουν.

Παλαιότερα, όταν οι δηλώσεις των πολιτικών μπορούσαν να βρεθούν μόνο στα σκονισμένα αρχεία των εφημερίδων, ήταν κυρίως τα ΜΜΕ που είχαν τον έλεγχο του παρελθόντος και –σύμφωνα με τον Οργουελ– και του μέλλοντος. Θεωρητικά το πρόβλημα λύθηκε με την έλευση του ίντερνετ, που έδωσε σε όλους πρόσβαση σε παλαιότερες δηλώσεις και υποσχέσεις πολιτικών. Ισως σε μια δυστοπική κοινωνία του μέλλοντος η δυνατότητα αυτή να χαθεί εάν επεκταθεί το λεγόμενο «δικαίωμα στη λήθη», η δυνατότητα δηλαδή των ανθρώπων (στην περίπτωσή μας των κυρίαρχων τάξεων) να σβήνουν από τις μηχανές αναζήτησης του ίντερνετ κάθε αναφορά στο πρόσωπό τους. Θεωρητικά η πληροφορία θα βρίσκεται ακόμη στα αρχεία κάποιας εφημερίδας ή κάποιου τηλεοπτικού σταθμού, πρακτικά όμως θα είναι τόσο δυσπρόσιτη όσο ήταν και τα σκονισμένα αρχεία των παλαιών εφημερίδων.

Ακόμη και σήμερα, όμως, αποτελεί ψευδαίσθηση να πιστεύει κανείς ότι ο μέσος πολίτης έχει τον χρόνο και την ικανότητα να ανατρέξει σε παλαιότερες δηλώσεις πολιτικών των κυβερνώντων κομμάτων για να σχηματίσει μια πλήρη εικόνα για τα τερατώδη ψέματα και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις τους. Στις φετινές εκλογές, όμως, δύο ομάδες δημοσιογράφων φρόντισαν να μας προσφέρουν τα απόλυτα εγχειρίδια πολιτικής εξαπάτησης.

Η πρώτη προσπάθεια είναι φυσικά το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Agora», του Γ. Αυγερόπουλου, που συμπυκνώνει σε περίπου δύο ώρες την κάθοδο μιας χώρας στην κόλαση της κρίσης χρέους και την προδοσία της από το πολιτικό κατεστημένο. Η πεποίθηση του Βενιζέλου ότι αυτός προσωπικά ανέβηκε τον Γολγοθά της κρίσης αλλά και η έκφραση ειλικρινούς απορίας που σχηματίζεται στο πρόσωπο του Γιάννη Αλαφούζου όταν τoν ρωτούν αν η κρίση έπληξε περισσότερο τους χαμηλοσυνταξιούχους ή τους εφοπλιστές, αρκούν για να συμπυκνώσουν τη στάση των πολιτικών και οικονομικών ελίτ απέναντι στον ελληνικό λαό.

Η δεύτερη προσπάθεια έχει τη μορφή βιβλίου και τιτλοφορείται «Μαζί τα είπανε» (εκδόσεις Λιβάνη). Ο δημοσιογράφος-τυφλοπόντικας των αρχείων Δημήτρης Μαρούλης μαζί με τον Λεωνίδα Σακλαμπάνη και τον Βασίλη Κουφόπουλο παρουσιάζουν την ιστορία της ελληνικής κρίσης χρέους μέσα από τις δηλώσεις των πολιτικών που μας έφεραν ώς εδώ.

Πέρα από τις γνωστές σε όλους φράσεις για τα «λεφτά που υπάρχουν» και τις ιστορικές «κωλοτούμπες» Σαμαρά, που έσκιζε μνημόνια και κατάπινε Ευρωπαίους αξιωματούχους, το βιβλίο περιλαμβάνει τραγελαφικά σχόλια που αποδεικνύουν ότι πέρα από την προδοσία υπάρχει και η ανεπάρκεια των πολιτικών μας αντιπροσώπων. Η πεποίθηση π.χ., του Δημήτρη Αβραμόπουλου ότι οι διεθνείς οικονομολόγοι κάνουν λάθος και η κρίση του 2008 δεν θα είχε διάρκεια αποτελεί μνημείο οικονομικής ανάλυσης μαζί με την εκτίμηση της Ντόρας Μπακογιάννη πως «ούτε ο πιο απαισιόδοξος αναλυτής δεν προβλέπει για εμάς ύφεση».

Σε αρκετές περιπτώσεις οι πολιτικοί συναγωνίζονται τον εαυτό τους σε ψευδείς δηλώσεις και λανθασμένες προβλέψεις. Η βεβαιότητα του Σημίτη ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ «θα είναι μια ταπεινωτική για την Ελλάδα εξέλιξη» μπορεί να συγκριθεί σε μεγαλείο μόνο με τις υποσχέσεις του ιδίου ότι το ευρώ προσφέρει προστασία από «κερδοσκοπικές επιθέσεις», «σταθερότητα», «επενδύσεις», «περισσότερη απασχόληση», «χαμηλότερες τιμές και έλεγχο της ακρίβειας».

Οσο για τη σιγουριά του υπόδικου πλέον Γ. Παπακωνσταντίνου το 2010 ότι «δεν θα χρειαστεί να πάρουμε άλλα μέτρα», έχει εξίσου μεγάλη ιστορική σημασία με την υπόσχεση του ιδίου ότι το ΠΑΣΟΚ θα κρατικοποιούσε τράπεζες όταν θα ερχόταν στην εξουσία.

Η ιστορική μνήμη βέβαια είναι συχνά ένα δίκοπο μαχαίρι. Αν προκύπτει κάτι από τη σύνοψη της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας είναι ότι περνάμε από την εποχή των μεγάλων, ψευδών, υποσχέσεων και της προδοσίας ενός ολόκληρου λαού σε μια περίοδο όπου τα «θα» των πολιτικών μικραίνουν και αποκτούν αστερίσκους. Για κάποιους αυτό λέγεται πραγματισμός και εξυγίανση του (προ)εκλογικού λόγου. Για άλλους, συνιστά το κατώφλι μιας εποχής μειωμένων προσδοκιών.

 

Info:

► Διαβάστε:

«Μαζί τα είπανε» (εκδόσεις Λιβάνη) - Τρεις δημοσιογράφοι ενώνουν τις δυνάμεις και τη μνήμη τους, συλλέγοντας τις πιο εξοργιστικές δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών.

► Δείτε:

«Agora» - Ο Γ. Αυγερόπουλος συμπυκνώνει με οργή και ευαισθησία την ιστορία πέντε χρόνων κρίσης σε δύο ώρες.

INFOWAR
Ο πρωθυπουργός από τη Μαντζουρία
Θα μπορούσαν όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες στο μέγαρο Μαξίμου να εξηγηθούν με κάποια τεχνική πλύσης εγκεφάλου, όπως στο βιβλίο «Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας»; Η απάντηση είναι ναι. Αρκεί να προσδιορίσουμε...
Ο πρωθυπουργός από τη Μαντζουρία
INFOWAR
Από τον Ακάλυπτο στη NASA
Στην Ιστορία, δεκάδες άνθρωποι που εξαπάτησαν τις αρχές και τους δημοσιογράφους προσποιούμενοι ότι είναι κάποιοι άλλοι, απέκτησαν χαρακτηριστικά θρύλου. Γιατί λοιπόν αντιμετωπίζουμε με τόση απαξίωση μια...
Από τον Ακάλυπτο στη NASA
INFOWAR
4η Ιουλίου: ο Τραμπ έκανε τις ΗΠΑ... Ελλάδα
Η παρέλαση αρμάτων μάχης και οι πτήσεις μαχητικών αεροσκαφών που διέταξε ο Τραμπ για τον εορτασμό της εθνικής γιορτής των ΗΠΑ προκάλεσαν οργή στα πιο προοδευτικά στρώματα της χώρας και θυμηδία σε ευρωπαϊκές...
4η Ιουλίου: ο Τραμπ έκανε τις ΗΠΑ... Ελλάδα
INFOWAR
Κάνε μου λιγάκι... mute
Παραδεχτείτε το! Πόσες φορές θα θέλατε να έχετε ένα κουμπί το οποίο να «κλείνει» τη φωνή του ταξιτζή που σας εξηγεί τις θέσεις του για το Μακεδονικό ή να χαμηλώνει τη φωνή του αντιπροέδρου κάποιου κόμματος σε...
Κάνε μου λιγάκι... mute
INFOWAR
Top 10 των «δημοσιογραφικών» θεωριών συνωμοσίας για τη Ρωσία
Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Ματ Ταΐμπι υποστήριξε πρόσφατα ότι η προπαγάνδα των ΜΜΕ περί της υποτιθέμενης παρέμβασης της Μόσχας στην πολιτική ζωή των ΗΠΑ αποτελεί το χαμηλότερο σημείο της αμερικανικής...
Top 10 των «δημοσιογραφικών» θεωριών συνωμοσίας για τη Ρωσία
INFOWAR
Είναι το Brexit το νέο bug της χιλιετίας;
Στη Βρετανία κάποιοι σταμάτησαν να τσακώνονται για τις συνέπειες από την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και γύρισαν την κουβέντα δύο δεκαετίες πίσω, όταν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας προέβλεπαν την έλευση...
Είναι το Brexit το νέο bug της χιλιετίας;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας