• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 26.2°C / 29.7°C
    2 BF
    42%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 23.3°C / 24.6°C
    2 BF
    70%
  • Πάτρα
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 23.0°C / 27.6°C
    3 BF
    49%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.9°C / 25.9°C
    2 BF
    47%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 23.5°C / 24.9°C
    2 BF
    47%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    25°C 25.0°C / 25.0°C
    2 BF
    95%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    21°C 21.4°C / 21.4°C
    1 BF
    60%
  • Αγρίνιο
    Σποραδικές νεφώσεις
    27°C 27.4°C / 27.4°C
    2 BF
    51%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 20.4°C / 24.7°C
    2 BF
    69%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 22.9°C / 28.9°C
    1 BF
    28%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.4°C / 26.8°C
    2 BF
    50%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 24.6°C / 26.7°C
    1 BF
    44%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    22°C 21.9°C / 21.9°C
    0 BF
    94%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 22.9°C / 22.9°C
    3 BF
    68%
  • Λαμία
    Σποραδικές νεφώσεις
    28°C 24.5°C / 27.8°C
    2 BF
    50%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 23.2°C / 23.8°C
    4 BF
    69%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    29°C 24.9°C / 30.0°C
    3 BF
    29%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 22.3°C / 22.3°C
    2 BF
    56%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    24°C 23.7°C / 23.7°C
    2 BF
    90%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    23°C 22.9°C / 22.9°C
    2 BF
    62%

«Είμαι υπέρμαχος της τεχνολογίας αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων»

  • A-
  • A+

Η τριλογία «Ορέστεια» του Αισχύλου παρουσιάζεται την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά.

Μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών, ανάμεσά τους οι Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Νίκος Κουρής, Στεφανία Γουλιώτη, Νίκος Ψαρράς, Αλκηστις Πουλοπούλου, αφηγούνται τον κύκλο αίματος του οίκου των Ατρειδών, της οικογένειας που έμελλε να δρομολογήσει τις εξελίξεις ώστε η ανθρώπινη κοινωνία να περάσει από το χάος στον νόμο, τους θεσμούς, τη δικαιοσύνη.

Το σκηνικό, τα κοστούμια, η μουσική, τα τραγούδια τοποθετούν την παράσταση στο 1940.

Στην ορχήστρα βρίσκονται στοιχεία κάποιου εσωτερικού χώρου.

Σαν η ανασκαφή να έχει ανασύρει τα υπολείμματα ελληνικού σπιτιού μιας συγκεκριμένης εποχής.

Και ο μύθος αρχίζει να ξετυλίγεται.

«Μ’ έναν τρόπο στην τραγωδία έχουν δοκιμαστεί πολλές προσεγγίσεις με πρόθεση τη μεταγραφή βαθιά μέσα στο κείμενο» λέει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ο οποίος ερμηνεύει τον Ορέστη.

«Κοστούμια σύγχρονα, άχρονα, χιτώνες, χορός πολυμελής και μονομελής κ. ά. Στην παράστασή μας υπάρχει σκέψη, δομή, εξήγηση για κάθε τι. Το στοίχημα ήταν σημαντικές στιγμές όπως η υποδοχή του Αγαμέμνονα ή η σκηνή της αναγνώρισης να έρθουν στη σκηνή με μια καινούργια ματιά. Κάθε έργο της τριλογίας συνδέεται με το άλλο, ενώ συγχρόνως διατηρεί μια αυτονομία. Σαν να κυλάει ο χρόνος ανάμεσά τους. Τα τρία έργα παρουσιάζονται συνήθως μόνα τους -εκτός από τις «Ευμενίδες» -έχοντας διαφορετική στόχευση, αξία. Πιστεύω ότι η δίκη στις «Ευμενίδες» -το δυσκολότερο έργο στο αρχαίο δράμα- παρουσιάζεται για πρώτη φορά τόσο καθαρά. Υπάρχει κανονική δομή δικαστηρίου με τους διαδίκους εκατέρωθεν, με σώμα ενόρκων που έρχεται από την πόλη. Η απόφαση αλλάζει τα πάντα. Οι άνθρωποι φεύγουν από την επίβλεψη, την προσταγή των θεών, οργανώνουν τη ζωή τους, θεσμοθετούν την κοινωνία με κώδικες και νόμους».

⚫  Ο Ορέστης με γυαλιά oράσεως και μάλιστα πολλών βαθμών...

Ο ήρωας κινείται βάσει επιταγών που έχουν θέσει άλλοι, ο Απόλλων, η Ηλέκτρα που πιέζει για τον φόνο. Το ενδιαφέρον είναι ότι, ενώ θέλει να εκδικηθεί, δεν παρουσιάζεται ως ο σκληρός τιμωρός που πράττει χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες. Οπως συμβαίνει σε όλες τις τραγωδίες, έχουμε κι εδώ μια ιστορία ενηλικίωσης με αφετηρία την έλλειψη, την αδυναμία, το τραύμα του Ορέστη. Μ’ αυτό ως δεδομένο ψάξαμε πολύ πώς θα κινηθούμε σκηνικά έχοντας υπόψη ότι αναφερόμαστε στον 20ό αιώνα. Κάποια στιγμή στην πρόβα φόρεσα γυαλιά. Βρήκαμε κάτι, προχώρησα την ιδέα. Τα γυαλιά φτιάχτηκαν με φακούς 12 βαθμών υπερμετρωπίας, που όμως για να λειτουργήσουν σ’ έναν άνθρωπο με κανονική όραση πρέπει να τοποθετηθούν από μέσα φακοί μυωπίας.

⚫   Ο Ορέστης ως ενεργούμενο δεν «βλέπει» καθαρά, δεν έχει επίγνωση των πράξεών του;

Δεν πρόκειται για αναπηρία που προσιδιάζει στην καρικατούρα. Το πρόβλημα όρασης σχολιάζει την εσωτερική αδυναμία. Καθρεφτίζει το πώς ο ήρωας δυσκολεύεται να εκτελέσει αυτό για το οποίο είναι προγραμμένος. Καθώς τα γυαλιά εστιάζουν σ’ ένα συγκεκριμένο οπτικό, πεδίο στερείται περιφερειακής όρασης, αναγκάζεται να στρέφει όλο το σώμα με τεταμένη την προσοχή προς το σημείο που κάτι συμβαίνει. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο επάνω του που να εκφράζει αδυναμία. Ο Ορέστης ενώ ξεκινάει μαλακά, ευάλωτος, ενεργούμενο, περνώντας στις «Ευμενίδες» μέσα από την τρέλα των «Χοηφόρων» καταλήγει στην ενηλικίωση. Στο τέλος αθωώνεται, ανδρώνεται και αναλαμβάνει την εξουσία της πόλης, γίνεται ό,τι και ο πατέρας του.

⚫  Αλλά και η σκηνή της αναγνώρισης των δύο αδελφών είναι ξεχωριστή.

Η Στεφανία φέρει τον δυναμισμό της ηρωίδας θα έλεγε κανείς, και η Ηλέκτρα της Στεφανίας... Η Ηλέκτρα κατευθύνει τον Ορέστη, τον ενθαρρύνει να βυθίσει το μαχαίρι στο στήθος της μητέρας τους, όμως δεν σκοτώνει, είναι απλά ο ηθικός αυτουργός. Είναι τρομερό που μετά τον φόνο εκείνη εξαφανίζεται, στις Ευμενίδες δεν υπάρχει. Η στιγμή της αναγνώρισης είναι για μένα υπέροχα συγκινητική. Ακούγεται ένα ελληνικό βαλς. Ο Ορέστης «λέγοντας» με παντομίμα τα λόγια του τραγουδιού συνδέει το άκουσμα με τις μνήμες που μοιράστηκαν, μνήμες δικής τους προσωπικής εμπειρίας απ’ όταν ήταν παιδιά. Και τότε αυτοί οι δυο κλειστοί άνθρωποι, που είναι ανίκανοι να εξωτερικεύσουν τα αισθήματά τους, αναγνωρίζονται και χορεύουν το βαλς. Οταν το πρωτοδοκιμάσαμε στην πρόβα δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου, το ίδιο και η Στεφανία.

⚫  Εξοικειωμένος με την Επίδαυρο;

Είμαι ορθολογιστής αλλά πρέπει να πω ότι η Επίδαυρος δημιουργεί μια συνθήκη μοναδική για καλλιτέχνες και θεατές. Είναι ένας από τους ελάχιστους χώρους στον κόσμο που δεν αποτελεί απλά μνημείο, χρησιμοποιείται όπως και τότε που κατασκευάστηκε. Το θέατρο απαιτεί γνώση, συγκεκριμένους χειρισμούς, εργαλεία από τον σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς. Βλέπω παραστάσεις από οχτώ χρονώ με τους γονείς μου. Μου σηκωνόταν η τρίχα στην εικόνα των ηθοποιών εκεί κοντά στο λυκόφως, όταν έφταναν ως πομπή στην ορχήστρα. Σαν τους αθλητές πριν αρχίσει ένας αγώνας υψηλού κινδύνου. Από μαθητής στην Σχολή του Εθνικού δεν έχασα καμία παράσταση. Με γοητεύει όλη η ιεροτελεστία της Επιδαύρου: η εβδομάδα των προβών, το μπάνιο τη συγκεκριμένη ώρα, ο Λεωνίδας, τα συγκεκριμένα πρόσωπα, η μελαγχολία της Κυριακής όταν ξεστήνουμε. Και άσχετα με το αποτέλεσμα, όλο αυτό που συμβαίνει εκεί έχει πολύ μεγάλη σημασία για εμάς και για το κοινό.

⚫  Ποια στιγμή καταλαβαίνετε αν άρεσε η παράσταση;

Υπάρχουν δύο σήματα, αν και αντιφατικά μεταξύ τους. Πώς υποδέχεται το κοινό την παράσταση. Είναι ωραίο να σε χειροκροτούν τόσο δυνατά τόσοι πολλοί. Η επιταγή είναι εξαργυρώσιμη άμεσα, εκείνη την ώρα. Ακριβώς επειδή οι θεατές νιώθουν ότι μετέχουν σε κάτι πολύ σημαντικό, αν δεν τους αρέσει θέλουν να διαμαρτυρηθούν. Το άλλο σήμα το παίρνεις στον Λεωνίδα. Από το βλέμμα, την κίνηση, τα λόγια, τη σιωπή. Ετσι κι αλλιώς όλο αυτό έχει ενδιαφέρον, εγώ τουλάχιστον το διασκεδάζω.

⚫  Κρατάτε συναισθηματική απόσταση;

Ζούμε σε εποχή όπου υποτίθεται πρέπει να φέρεσαι πολιτισμένα, ανεκτικά στη διαφωνία. Μια παράσταση φτιάχνουμε, δεν πεθαίνει κάποιος στο χειρουργικό τραπέζι, δεν αποφασίζουμε όπως οι βουλευτές για τη ζωή των ανθρώπων... Κάποτε είμαστε τυχεροί αγγίζοντας κάπου βαθιά ή προχωρώντας συλλογικά τη γλώσσα της τέχνης μας. Οταν έκανα τον «Αμλετ» με τον Κακογιάννη είχα δουλέψει πάρα πολύ, είχα διαβάσει όλη την αγγλική βιβλιογραφία για το κείμενο. Στην πρεμιέρα, ενώ είχα βρει ένα δρόμο όπου ανέπνεα, αισθάνθηκα μεγάλη δυσφορία. Στο «Να ζεις ή να μη ζεις» έβλεπα στην πρώτη σειρά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τη σύζυγο του τότε πρωθυπουργού. Μπήκα στο καμαρίνι ενώ έτρεχε η παράσταση και με χαστούκισα για να συνέλθω. Ενας συνάδελφος μου είπε: «Είχες επενδύσει πολλά». Είχε δίκιο. Εβαλα κόπο, όσο ταλέντο, όποια γνώση, ευφυΐα είχα.

⚫  Κάθε φορά επενδύετε πολλά;

Δεν είναι περίεργο που οι καλλιτέχνες παθαίνουμε μια τρέλα μ’ αυτό που κάνουμε. Επενδύουμε πράγματα που δεν θα πάρουμε πίσω ποτέ, όσο κι αν πετύχει η παράσταση. Μόνο έτσι αξίζει. Φτιάχνουμε ένα σύμπαν και το υπερασπιζόμαστε τυφλά. Μας αρέσει να μπαίνουμε σε ιστορίες, να κάνουμε ότι τις πιστεύουμε. Ελα όμως που το ίδιο συμβαίνει και με τους θεατές. Το κοινό στην Επίδαυρο επενδύει στη θεραπευτική μαγεία του χώρου, στις υποσχέσεις μιας παράστασης. Εχει ταξιδέψει, έχει ξοδέψει χρήματα και είναι σαν να έχει υπογράψει με τον καθένα από εμάς ένα συμβόλαιο. Οτι θα του δώσουμε μια άλλη πραγματικότητα, πιστευτή. Και όταν δεν το εισπράττουν, θυμώνουν.

⚫  Μερικές φορές το δείχνουν και απρεπώς.

Διαφωνώ με τα γιουχαΐσματα, με το δικαίωμα στο κράξιμο. Είναι τόσο εύκολο... Σκέψου την επιθετική επιθυμία να επιβάλεις την άποψή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου τα μυαλά βρίσκονται στα κάγκελα από όλες τις πλευρές. Εχω ερωτηματικά για τον τρόπο χρήσης αυτών των μέσων, ειδικά στους νέους, ωστόσο δεν τα ενοχοποιώ, δεν πιστεύω ότι μας αποξενώνουν. Είμαι υπέρμαχος της τεχνολογίας και συγχρόνως έχω υπέροχες ζωντανές σχέσεις. Είμαι φύσει αισιόδοξος, αγαπώ το προχώρημα της ζωής ακόμα κι αν χρειαστούν ένα βήμα μπρος και δύο πίσω.

⚫  Αισιοδοξείτε και για την πολιτική κατάσταση;

Μεγάλωσα σε ένα μεσοαστικό σπίτι κεντροαριστερής αντίληψης. Ο πατέρας μου από οικογένεια βενιζελικών χάρηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ μέχρι που σιχάθηκε. Η μητέρα μου με πήγαινε παιδάκι στα φεστιβάλ του «Ρήγα Φεραίου». Σήμερα μπλέξαμε πολύ τις έννοιες, ζούμε σε μια τρομερή σύγχυση. Δεν καταλαβαίνουμε τι είναι προοδευτικό, τι συμφέρει τον κόσμο. Η μεγαλύτερη ζημιά έγινε στον ψυχισμό των ανθρώπων. Προδόθηκαν οι ευγενέστερες προσδοκίες κάποιων για το συγκεκριμένο κόμμα εξουσίας. Αυτών που εννοεί ο Σαββόπουλος: «Είδα τη Σούλα και τον Δεσποτίδη, μαζί τους ήμουνα στην άλλη Αριστερά»...

 Info:

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. «Ορέστεια» του Αισχύλου. Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης.

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς. Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη. Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη.

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος. Κίνηση: Σταυρούλα Σιάμου. Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος.

Παίζουν: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Νίκος Κουρής, Στεφανία Γουλιώτη, Νίκος Ψαρράς, Αλκηστις Πουλοπούλου, Δημήτρης Παπανικολάου, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Σύρμω Κεκέ, Χριστίνα Μαξούρη, Πολύδωρος Βογιατζής. 8, 9 Ιουλίου.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΘΕΑΤΡΟ
Σχεδιάζουν, οργανώνονται και ελπίζουν
Με την πίστη ότι θα βρεθεί τρόπος αναδιαμόρφωσης λόγω της πανδημίας η καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου παρουσίασε σε live streaming το φετινό πρόγραμμα.
Σχεδιάζουν, οργανώνονται και ελπίζουν
ΘΕΑΤΡΟ
Σαν μαθητής στην Επίδαυρο
Μια ελληνορωσική συμπαραγωγή προκαλεί το ενδιαφέρον. Το ιστορικό Θέατρο Βαχτάνγκοφ της Μόσχας συνεργάζεται για πρώτη φορά με το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζοντας την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο την...
Σαν μαθητής στην Επίδαυρο
ΘΕΑΤΡΟ
Η καλύτερη παράσταση ήταν του κοινού
«Τι καλά που ήρθατε... Το θέατρο ζει!» μονολογούσε ο Γιάννης Κακλέας ανεβαίνοντας τα σκαλιά ψηλά στο ηλεκτρολογείο, δύο λεπτά πριν οι «Αχαρνής» του ξεχυθούν στην ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου. Και είχε δίκιο....
Η καλύτερη παράσταση ήταν του κοινού
ΘΕΑΤΡΟ
Ο Φέρτης συναντά την Πασπαλά
Το βουκολικό ειδύλλιο «Δάφνις και Χλόη» του Λέσβιου συγγραφέα Λόγγου, παρουσιάζεται στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπογδάνου με πρωταγωνιστές τους Γιάννη Φέρτη και Ελλη Πασπαλά.
Ο Φέρτης συναντά την Πασπαλά
ΘΕΑΤΡΟ
«Είμαστε αλλοτριωμένοι, επιρρεπείς στη διαφθορά»
Ο Σέρβος σκηνοθέτης, Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, διασκευάζει και σκηνοθετεί στην Επίδαυρο, μεταφέροντας στις μέρες μας τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, μια παγκόσμια κωμωδία όπως τη χαρακτηρίζει, συμπαραγωγή του Εθνικού...
«Είμαστε αλλοτριωμένοι, επιρρεπείς στη διαφθορά»
ΘΕΑΤΡΟ
«Ο Αριστοφάνης δεν έχει ανάγκη από γραβάτες»
Ο Κώστας Τσιάνος επιστρέφει ύστερα από 14 χρόνια στην Επίδαυρο, την Παρασκευή και το Σάββατο, σκηνοθετώντας την πρώτη παράσταση του καλοκαιριού στο αρχαίο θέατρο, τους «Αχαρνής» του Αριστοφάνη, με πρωταγωνιστή...
«Ο Αριστοφάνης δεν έχει ανάγκη από γραβάτες»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας