Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τέσσερις φωνές με λέξεις-θραύσματα

Το αυτοβιογραφικό έργο της αντισυμβατικής Αγγλίδας συγγραφέως, που έφυγε από τη ζωή πρόωρα, ανεβαίνει σε έναν καινούργιο θεατρικό χώρο, σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου

Τέσσερις φωνές με λέξεις-θραύσματα

  • A-
  • A+

«Και να θέλω ό,τι θέλεις και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής και να σου μιλάω για ό,τι χειρότερο έχω μέσα μου και να προσπαθώ να σου δίνω ό,τι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο και να σου λέω την αλήθεια, αν και κατά βάθος δεν θέλω, και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απ’ τη ζωή σου»…

Το «Crave» («Δίψα») της αντισυμβατικής Αγγλίδας συγγραφέως Σάρα Κέιν, έργο-ορόσημο στη σύγχρονη παγκόσμια θεατρική δραματουργία, παίζεται ήδη σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου στο Θέατρο ΜΠΙΠ. Τέσσερις, χωρίς ονόματα (A, Β, C, Μ), μιλάνε για τον έρωτα, τη μοναξιά, τις ελπίδες, τις ενοχές, τους πόθους, την εγκατάλειψη, την απόγνωση («μόνο ο έρωτας μπορεί να με σώσει και ο έρωτας με καταστρέφει»).

Τέσσερις φωνές που μιλούν ασταμάτητα με λέξεις-θραύσματα, φράσεις σε αποσύνθεση. Δεν είναι ξεκάθαρο αν μονολογούν και πότε απευθύνονται ο ένας στον άλλον. Αν συναντήθηκαν τυχαία ή έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους. Εάν είναι πράγματι τέσσερις ή ένα μόνο πρόσωπο.

Η Σάρα Κέιν έγραψε το «Crave» έναν χρόνο πριν αυτοκτονήσει τον Φεβρουάριο του 1999, σε ηλικία μόλις 28 χρόνων. Ενα κείμενο που η πρωτότυπη δομή του προετοίμαζε για τη φόρμα του επόμενου και τελευταίου της: Το «4,48 Ψύχωση» ανέβηκε το 2000, έναν χρόνο μετά τον θάνατό της.

To «Crave», με το ακραίο συναισθηματικό περιεχόμενο και την πρωτοποριακή ποιητική φόρμα, δεν έχει σκηνικές οδηγίες. Είναι το έργο που σύστησε στο ελληνικό κοινό με μια ρηξικέλευθη παράσταση ο Λευτέρης Βογιατζής, έργο που η ίδια η Κέιν είχε επιλέξει να δημοσιοποιήσει με το ψευδώνυμο Marie Kelvedon και όχι με το πραγματικό της όνομα.

Οι αφηγήσεις των προσώπων έχουν ως αφετηρία την προσωπική τους αντίληψη για την έννοια της επιθυμίας, που δεν αναζητά κάποιο συμβατικό τόπο δράσης. Αλλωστε τίποτα στο κείμενο δεν θυμίζει την τρέχουσα δραματουργία μέχρι τότε. Δεν είναι τυχαίο που στην «Ψύχωση» η συγγραφέας γράφει: «Εγώ τον εαυτό μου δεν συνάντησα ποτέ, εμένα το πρόσωπό μου είναι κολλημένο στην πίσω όψη του μυαλού μου». Αυτός είναι ο τόπος όπου εκτυλίσσεται το «Crave».

«Το ‘‘Crave’’ είναι έργο μοναδικό» λέει η Μαρία Ξανθοπουλίδου. «Βαθιά ποιητικό, τόσο στην ουσία του όσο και στη μορφή του. Παράλληλα, δεν παύει να είναι ένα θεατρικό κείμενο με πρόσωπα που αλληλεπιδρούν.

Στην παράσταση επιλέξαμε να δούμε στα τέσσερα αυτά πρόσωπα μια οικογένεια. Κατά τη γνώμη μου, οι οικογενειακές σχέσεις καθορίζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό -ίσως και σε απόλυτο- τον τρόπο που καθένας αντιλαμβάνεται την επιθυμία. Η Σάρα Κέιν, ωστόσο, επέλεξε να αφήσει το κείμενό της αυτό -το προτελευταίο έργο της, που είναι απολύτως αυτοβιογραφικό και πιθανότατα εμπνευσμένο από μια ψυχαναλυτική διαδικασία -χωρίς οδηγίες.

Τα πρόσωπα δεν έχουν ονόματα, αλλά σηματοδοτούνται μ’ ένα γράμμα της αλφαβήτου. Επίσης ο σκηνικός χώρος δεν είναι προσδιορισμένος».

Η παράσταση ανεβαίνει σ’ έναν πολύ καινούργιο χώρο, στο Θέατρο ΜΠΙΠ στην οδό Κυκλάδων, δίπλα στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, εκεί όπου ανέβηκε για πρώτη φορά το «Crave» στην Ελλάδα από τον Λευτέρη Βογιατζή. «Δεν είδα την παράστασή του τότε» λέει η σκηνοθέτρια.

Εχω ακούσει γι’ αυτήν και έχω διαβάσει, αλλά δεν την έχω δει. Θα ήθελα να την έχω δει. Ο,τι ερεθίσματα έχεις όταν ετοιμάζεις κάτι, σε επηρεάζουν με κάποιον τρόπο, αλλά η αλήθεια είναι πως το ‘‘Crave’’ είναι ένας πολύ προσωπικός δρόμος. Η συγγραφέας είναι πολύ αγαπητή στους σκηνοθέτες ακριβώς γιατί είναι διαφορετική και αυθεντική. Και το συγκεκριμένο έργο ειδικά το έχει γράψει μ’ έναν τρόπο βασισμένο στη μουσικότητα που προκύπτει από τις φωνές των ηθοποιών. Δεν επιλέγω ακριβώς κάποιο κείμενο. Νιώθω πως τα πράγματα έρχονται έτσι που συναντιέμαι με ένα κείμενο και μια συνθήκη. Σχεδόν τυχαία.

INFO:

Θέατρο ΜΠΙΠ (Αγίου Μελετίου 25 και Κυκλάδων, Κυψέλη, τηλ.: 213 0344074), «Crave» της Σάρα Κέιν. Μετάφραση: K. Αλέξης Αλάτσης. Σκηνοθεσία, σκηνικά, κοστούμια: Μαρία Ξανθοπουλίδου. Κίνηση: Μαριέλα Νέστορα. Μουσική: Λόλεκ. Video και εικαστικά παράστασης: Αλέξανδρος Κακλαμάνος. Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη. Ερμηνεύουν: Μυρτώ Δελημιχάλη, Παναγιώτης Καλαντζής, Ρίτα Λυτού, Γιάννης Παπαδόπουλος. Σάββατο και Κυριακή στις 21.30.

ΘΕΑΤΡΟ
Ημέρες Μακρονήσου επί σκηνής
Το μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη διασκευάζεται πρώτη φορά για το θέατρο από τη Σοφία Αδαμίδου σε σκηνοθεσία της Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη. Ο συγγραφέας αποτυπώνει τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής...
Ημέρες Μακρονήσου επί σκηνής
ΘΕΑΤΡΟ
Να δείξουμε την κυτταρίτιδά μας
Μετά την «Γκόλφω», την «Ερωφίλη», το «Σύσσημον», τον «Ορέστη», βαριετέ και άγρια σάτιρα; «Greek Freak/Fire and Fury!», η παράσταση που παίχτηκε διχάζοντας το κοινό το καλοκαίρι, στο Φεστιβάλ Αθηνών, επιστρέφει...
Να δείξουμε την κυτταρίτιδά μας
ΘΕΑΤΡΟ
Ορίζοντας την αρχιτεκτονική στον Μπέκετ
Μια πρωτότυπη multimedia παράσταση εμπνευσμένη από το πεζογραφικό έργο του Ιρλανδού συγγραφέα παρουσιάζει ο Δημήτρης Κουρτάκης από τις 18 μέχρι τις 20 Ιουλίου στην Πειραιώς 260. Ενας εσωτερικός μονόλογος ως...
Ορίζοντας την αρχιτεκτονική στον Μπέκετ
ΘΕΑΤΡΟ
Πολιτικά παιχνίδια παγιδεύουν το Εθνικό Θέατρο
Ο Στάθης Λιβαθινός έκανε τελικά τη μεγάλη κίνηση, αυτήν που δεν τόλμησε να κάνει ποτέ κανένας άλλος, αυτήν που θα συνδέσει το όνομά του με την ιστορία του Εθνικού Θεάτρου. Κατέβασε την «Ισορροπία του Nash»,...
Πολιτικά παιχνίδια παγιδεύουν το Εθνικό Θέατρο
ΘΕΑΤΡΟ
«Η αδράνεια είναι βαρβαρότητα»
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής τού Kote Marjanishvili Theatre, Λεβάν Τσουλάτζε, συνεργάζεται για δεύτερη συνεχή χρονιά με το θέατρο Ανεσις, μετά το περσινό «Λεωφορείο ο Πόθος», διασκευάζοντας και σκηνοθετώντας το...
«Η αδράνεια είναι βαρβαρότητα»
ΘΕΑΤΡΟ
«Το πάθος του για ζωή τού έκαψε τη ζωή»
Η Ειρήνη Λεβίδη θέλει να μιλήσει για το θέατρο. Ομως αφήνεται να παρασυρθεί στις πιέσεις μας και μιλάει για εκείνον: τον Λευτέρη Βογιατζή. Μια απώλεια που κανείς δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει, πόσο μάλλον...
«Το πάθος του για ζωή τού έκαψε τη ζωή»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας