• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    2°C 0.6°C / 2.4°C
    2 BF
    85%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    -1°C -3.0°C / 1.3°C
    3 BF
    50%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    4°C 2.6°C / 4.4°C
    4 BF
    50%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    -1°C -1.1°C / -1.1°C
    3 BF
    37%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    -3°C -3.1°C / -3.1°C
    2 BF
    63%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    -2°C -3.0°C / -1.9°C
    0 BF
    52%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    -7°C -6.6°C / -5.5°C
    3 BF
    58%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    0°C 0.2°C / 0.2°C
    2 BF
    64%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    5°C 3.3°C / 5.8°C
    5 BF
    86%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    0°C 0.1°C / 0.1°C
    3 BF
    66%
  • Ερμούπολη
    Αυξημένες νεφώσεις
    5°C 5.1°C / 5.5°C
    6 BF
    54%
  • Σκόπελος
    Ήπιες χιονοπτώσεις
    1°C 1.2°C / 1.2°C
    5 BF
    54%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    5°C 4.8°C / 4.8°C
    3 BF
    64%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    -1°C -1.1°C / -0.5°C
    1 BF
    51%
  • Λαμία
    Αραιές νεφώσεις
    1°C 0.5°C / 0.6°C
    1 BF
    79%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    7°C 6.8°C / 6.8°C
    3 BF
    42%
  • Χαλκίδα
    Ήπιες χιονοπτώσεις
    1°C 0.8°C / 2.1°C
    0 BF
    95%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    0°C -0.1°C / -0.1°C
    2 BF
    54%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    -2°C -2.3°C / -1.1°C
    2 BF
    66%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    -4°C -4.5°C / -4.5°C
    1 BF
    63%

Το “Γλυκό πουλί της νιότης”

«Ο χρόνος είναι το ίδιο αμείλικτος για όλους»

  • A-
  • A+

Η Κατερίνα Μαραγκού έπειτα από δύο χρόνια απουσίας επιστρέφει στο θέατρο Αλμα μ’ έναν αγαπημένο της συγγραφέα: τον Τένεσι Ουίλιαμς.

Mετά τα «Καλοκαίρι και καταχνιά» και «Τριαντάφυλλο στο στήθος» επιλέγει το «Γλυκό πουλί της νιότης» και υποδύεται την Αλεξάντρα ντε Λάγκο έχοντας στο πλευρό της τον Ομηρο Πουλάκη στον ρόλο του Τσανς Γουέιν στην παράσταση που σκηνοθετεί η Αναστασία Ρεβή, καλλιτεχνική διευθύντρια της ομάδας Theatre Lab Company.

Σε μια νοσηρή επαρχιακή πόλη του αμερικάνικου νότου συναντιούνται δυο άνθρωποι κυριευμένοι από φοβίες και εξαρτήσεις.

Εκείνος, ένας φιλόδοξος επαγγελματίας εραστής και εκείνη μια σπουδαία ηθοποιός του Χόλιγουντ στη δύση της λάμψης της.

«Είχα δει δουλειά της Αναστασίας Ρεβή, μου άρεσε πολύ το “Cuba Libre”», λέει η Κατερίνα Μαραγκού:

Της τηλεφώνησα σε άσχετο χρόνο, ενώ σκεφτόμουν με κάποιες επιφυλάξεις ομολογώ την επιστροφή μου στο θέατρο. Εκείνη έφυγε για το Λονδίνο, όπου δουλεύει, αλλά δεν έπαψε να με βομβαρδίζει με ιδέες.

Πέρσι το καλοκαίρι ήρθε ένα πρωινό στη Σύρο για λίγες ώρες, ήπιαμε καφέ και συζητήσαμε. Είδα μια κοπέλα δροσερή, χαρούμενη, με θετική ενέργεια και ιδιαίτερη αύρα. Είχε σκεφτεί, όπως κι εγώ, διάφορα έργα μέχρι που αναφέρθηκε στον Τένεσι Ουίλιαμς. Μου άρεσε η ιδέα να καταπιαστούμε με έργο του, είναι συγγραφέας-βάλσαμο για την ψυχή μου αυτή την περίοδο. Κάποια στιγμή μ’ ένα στόμα είπαμε: το “Γλυκό πουλί της νιότης”.

Μπορεί να φέρει την πίκρα και τη ματαίωση ενός ανθρώπου απελπισμένου ωστόσο στο τέλος υπάρχει αισιοδοξία, ελπίδα ότι τίποτα δεν τελείωσε. Μερικές φορές διστάζω να ξαναπάρω τα πράγματα στα χέρια μου, αλλά η ποιητικότητα του έργου, η παρακίνηση, τα κύματα ευαισθησίας που μου έστελνε η Αναστασία εκμηδένισαν τις ενστάσεις μου.

Και ξεκινήσαμε. Ο Ουίλιαμς έχει γυναικεία ψυχοσύνθεση, ξέρει τις γυναίκες, τις αγαπάει κι αυτό το οφείλει στη σχέση με την αδελφή του. Σ’ όλα τα έργα του ακουμπά τη γνώση και την τρυφερότητά του γι’ αυτές σε ηρωίδες σκοτεινές, αλλά και τόσο οικείες, τόσο αληθινές.

⚫ Ποια είναι η Αλεξάντρα ντε Λάγκο;

Ο ρόλος έχει εξέχουσα θέση στα θεατρικά πορτρέτα. Η Αλεξάντρα ντε Λάγκο είναι μια γυναίκα λουσμένη στο φως με ψυχή μαύρη, κατακερματισμένη στο τέλμα της απόγνωσης. Θέλει να σταματήσει αυτόν τον διαβολεμένο χρόνο να περνά από πάνω της…

Κρύβεται πίσω από μαύρα γυαλιά, όμως βλέπεις το τσαλάκωμα, τη ρωγμή μιας ευαίσθητης γυναίκας. Είναι μια σταρ, που ο χρόνος έχει γράψει πάνω της.

Κι αυτή η διαπίστωση είναι τραυματική, πιστεύω, όχι μόνο για μια σταρ αλλά για οποιαδήποτε γυναίκα. Πάνω στις ρυτίδες μετρά τα χρόνια και πληγώνεται.

Μέσα στην απόγνωση, τη μοναξιά, την εμμονή «δεν αρέσω πια» αποφασίζει ν’ αγοράσει το όνειρο, την ψευδαίσθηση. Καταφεύγει στους νέους επ΄αμοιβή. «Ελα και κάνε με να πιστέψω για μια στιγμή ότι είμαστε ένα νεαρό ζευγάρι, δυο εραστές» λέει στον Τσανς.

Το γεγονός ότι πρόκειται για σταρ σαφώς τονίζει περισσότερο τη διάσταση της αποτυχίας μέσα από τη δουλειά της. Οπως ξέρουμε το σταριλίκι είναι συνδεδεμένο με τη νιότη. Οταν μεγαλώσεις έρχεται η σειρά άλλων, που έχουν φρεσκάδα και μέλλον. Κι όμως για την ντε Λάγκο δεν τελείωσαν όλα.

Οταν της λένε: «Η ταινία σου σκίζει. Το παίξιμό σου είναι βαθύ, ώριμο. Εχεις κάνει τη μεγαλύτερη επιστροφή στην ιστορία του κινηματογράφου», αφυπνίζεται. Εχει πια από κάπου να πιαστεί.

«Είμαι η Αλεξάντρα ντε Λάγκο, όχι μόνο σταρ, αλλά και καλλιτέχνις», λέει στον Τσανς.

⚫ Γιατί η ηλικία αποσταθεροποιεί τόσο πολύ τη γυναίκα; Την οδηγεί σε πλαστικούς χειρουργούς, σε δεκάδες «επανορθώσεις» και σε προϊόντα «αποκατάστασης» μιας πορείας που, εν τέλει, είναι μη αναστρέψιμη;

Είμαι πια σε μια ηλικία που μπορώ να καταλάβω πώς νιώθει μια γυναίκα και ακόμη περισσότερο μια ηθοποιός όταν εξαφανίζεται η κοκεταρία της.

Οταν χάνει τη λάμψη της, όταν πέφτει το στήθος, όταν παχαίνει, όταν η μέση φαρδαίνει, όταν το πρόσωπο αυλακώνεται με ρυτίδες.

Ομολογώ ότι βλέποντας τις δικές μου ρυτίδες, βρέθηκα κάποιες φορές στη θέση να σκεφτώ μήπως να κάνω ένα μπότοξ, μια μικρή βελτίωση βρε αδελφέ.

Ολοι μου λένε: δεν είναι κάτι τρομερό, ένα τσικ εδώ στα μάτια. Και μετά σκέφτομαι μα μπορεί ν’ αλλάξει το βλέμμα του ανθρώπου; Πάντα θα προδίδει το πέρασμα του χρόνου.

Εγώ κουβαλάω το βάρος της ηλικίας στο βλέμμα. Και νομίζω ότι έχω ανάγκη να το βλέπω έτσι όπως είναι. Να θυμάμαι όσα πέρασα.

Τα μάτια αποτυπώνουν την ψυχή, την εμπειρία, το συναίσθημα, το πολύτιμο βίωμα. Πώς να σβήσει κανείς από πάνω τους τις χαρές και τις λύπες, τις ρωγμές της ζωής, όλα εκείνα που συνθέτουν την προσωπικότητά σου;

Αν δεν νιώσεις τον πόνο της ζωής, έλεγε ο Μινωτής, δεν γίνεται να παίξεις «Μάκβεθ» ούτε αρχαία τραγωδία. Πρέπει να κουβαλάς ειδικό ψυχικό βάρος.

Ο χρόνος είναι αμείλικτος αλλά ολοδικός μας. Θυμάμαι στο «Ονορ», που παίξαμε με τον Μηνά Χατζησάββα, μια ατάκα μου προς τη νεαρή ερωμένη του άντρα μου: «Να ξέρεις ότι ο χρόνος μάς περιποιείται όλους»…

Ας ξεκουραζόμαστε όσο μπορούμε. Εγώ ξυπνάω στις 6 το πρωί για να ετοιμάσω το παιδί μου. Αλλά όποτε μπορώ απολαμβάνω τον καθαρό αέρα, την εξοχή, το ωραίο φαγητό. Δεν είναι και λίγο…

⚫ Ποια σταρ θα μπορούσε να φωτογραφίζει η ντε Λάγκο;

Ο συγγραφέας την περιγράφει σαν την Μπέτι Ντέιβις στα νιάτα της -δεν τη μιμούμαι, προς θεού. Προσωπικά, μου άρεσαν σταρ σαν την Ανί Ζιραρντό, την Αννα Μανιάνι, την Ανούκ Εμέ. Τέτοια μεγέθη δεν υπάρχουν στην Ελλάδα.

Είναι αστέρια διεθνούς φήμης, ανήκουν στο παγκόσμιο κινηματογραφικό πάνθεον. Εμείς τέτοια χολιγουντιανή αίγλη δεν διαθέτουμε. Είχαμε εγχώριες σταρ, θα μπορούσα να φανταστώ την Κάτια Δανδουλάκη στον ρόλο. Η ντε Λάγκο μέσα στη μοναξιά και την πεισματική άρνησή της να συμφιλιωθεί με τον χρόνο κάνει πράγματα που θα μπορούσαν να κάνουν πολλές γυναίκες.

Η ανάγκη για επιβεβαίωση, η διεκδίκηση του πόθου, την οδηγεί στη συναλλαγή. Και υπογράφει το τσεκ στον Τσανς. Αλλά ποια ερωτική διάθεση απομένει στη γυναίκα, όταν πρέπει να πληρώσει για να βρεθεί μ’ ένα μικρότερό της, για την ψευδαίσθηση;

⚫ Συντονίζεστε με τον Ομηρο Πουλάκη στον ρόλο του Τσανς;

Οταν πρωτοείδα τον Ομηρο Πουλάκη να κάνει μια οντισιόν για τον ρόλο, να δούμε πώς ταιριάζουν οι φωνές μας, εντυπωσιάστηκα. Διάβαζε το κείμενο σαν να ήταν λιωμένο μέσα του χρόνια. Τον άκουγα και σκεφτόμουν πόσο καλός ηθοποιός είναι, πόσος αυθόρμητο και ευαίσθητο παιδί.

Επειδή όμως πέρσι θα έπαιζε στη «Χίμαιρα» δεν μπορούσε να συμμετέχει. Αποφασίσαμε η Αναστασία κι εγώ να τον περιμένουμε και να ανεβάσουμε το έργο φέτος.

Αρχισε ένα ωραίο ταξίδι και πίστεψέ με όλοι οι νέοι ηθοποιοί που παίζουν είναι ένας κι ένας. Ξέρω πως ακούγονται κλισέ όλα αυτά, αλλά πραγματικά η επιστροφή μου ταυτίζεται με μια ευτυχισμένη στιγμή στο θέατρο.

⚫ Εννέα χρόνια θιασάρχης στο θέατρο Αθηνών και δέκα χρόνια στο θέατρο Αλμα μαζί με τον άντρα σας, τον Βίλλη Ανδρέου.

Ο Βίλλης είναι άνθρωπος βαθύς, ουσιαστικός με ποιότητες σπάνιες. Καθαρός, τρυφερός σε όλους: σε μένα, στο παιδί, στο σκυλί, στους φίλους. Του έχω τεράστια αδυναμία. Μοιραζόμαστε την ευθύνη του θεάτρου, εγώ τα καλλιτεχνικά, εκείνος τα οικονομικά.

Αν κάτι πάει στραβά δεν μου το λέει για να μη με στρεσάρει, αλλά δεν το βλέπω; Ενα σπίτι είμαστε. Προσπαθούμε όσο μπορούμε.

Η μόνη μου αγωνία είναι να ξεχρεώνουμε τους ανθρώπους του χώρου μας. Κάποιες στιγμές νοσταλγώ να παίξω κάπου όπου δεν θα με ακολουθεί η αγωνία της παραγωγής. Θα ήθελα να έπαιζα στο Εθνικό Θέατρο ένα, δυο πράγματα.

Πριν δυο χρόνια ετοιμαζόμουν να προτείνω τη «Φιλουμένα» σε σκηνοθεσία Μαυρίκιου, αλλά μέχρι να το αποφασίσω είχε κλείσει ήδη το έργο με την Ελένη Ράντου. Τέτοια έργα πολυπρόσωπα είναι αδύνατον να ανεβούν στο Αλμα.

Με πονάει το άδηλο μέλλον των παιδιών μας

⚫ Ονειρεύεστε ρόλους, έργα;

Ονειρεύομαι μόνο να είμαι καλά. Θέλω να δω το παιδί μου να μεγαλώνει, να στέκεται στα πόδια του για να είμαι κοντά του. Ομολογώ αν δεν είχα τον Μάριο θα βίωνα τις απογοητεύσεις με ηπιότερο τρόπο.

Τώρα όμως σκέφτομαι το μέλλον του. Οι αγορές, τα φαντς, τα τραστ, οι τράπεζες, όλο αυτό το ξενέρωτο και συγχρόνως ξεζουμιστικό πράγμα είναι ανατριχιαστικό.

Πώς μεγαλώνεις σήμερα παιδιά; Τους διδάσκεις να είναι σκληρά, αμείλικτα για να μπορούν να επιβιώσουν στη ζούγκλα των πόλεων;

Ή τα ανατρέφεις σύμφωνα με τις αρχές σου, αυτές που σου κληροδότησαν οι γονείς σου: να είσαι έντιμος, ειλικρινής, καθαρός, γενναιόδωρος, δίκαιος, μην κυνηγάς το χρήμα, αλλού είναι οι αξίες της ζωής: σ’ ένα ηλιοβασίλεμα, στις ελιές που μαζεύουμε για να κάνουμε το λάδι μας, σ’ αυτό το χώμα όπου φυτρώνει το πεπόνι.

Κι έρχονται οι φίλοι και με επιπλήττουν: «Πολύ ευαίσθητο τον κάνεις τον Μάριο. Θα γίνει ευάλωτος σε μια αμείλικτη, απαιτητική ζωή».

Εγώ όμως δεν ονειρεύομαι τον γιο μου γιαπόπουλο. Από την άλλη πώς θα επιβιώσουν οι ευαίσθητοι, οι τρυφεροί άνθρωποι σε τούτη την εποχή;

⚫ Eχετε αδυναμία στον γιο σας.

Ηρθε αργά στη ζωή μας, ναι, του έχω αδυναμία. Θα ήθελα να τον αποτρέψω να ασχοληθεί με το δικό μου επάγγελμα. Καλυμμένος ψυχολογικά από τους γονείς του, είναι άριστος στα Μαθηματικά, άρα πηγαίνει προς τις θετικές επιστήμες.

Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρη πόσο επαρκές εφόδιο είναι μόνο η οικογένεια. Σκέφτομαι με τα μάτια των παιδιών κι αυτό που βλέπω, το άδηλο μέλλον τους, το σπάσιμο της ελπίδας αυτούς τους τελευταίους μήνες, με πονάει πάρα πολύ.

Τη φράση «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» τη νιώθω σαν σφαίρα στην καρδιά. Καταλαβαίνω τους απογοητευμένους που δεν πήγαν να ψηφίσουν. Μου πέρασε και μένα απ’ το μυαλό, αλλά είπα όχι, δεν θα με βάλουν στη γωνία.

Μακάρι να είναι μόνον αυτά, φοβάμαι όμως ότι έρχονται κι άλλα δυσκολότερα. Ζούμε έναν άγριο οικονομικό πόλεμο, άδικο, άνισο.

Μας σφυροκοπούν και είμαστε άοπλοι. Δεν αντέχω το επιχείρημα «δεν υπάρχει εναλλακτική», με διαλύει το δίλημμα «καταστροφή ή καταστροφή».

Οπως διαμορφώθηκε η κατάσταση με τον ΣΥΡΙΖΑ η ψυχή μου μαύρισε. Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτα; Ηλπιζα σε κάτι καλύτερο, αλλά η πίστη μου μαράθηκε, σκοτώθηκε σχεδόν.

Δεν μπορώ να ζήσω έτσι ως Κατερίνα, ως καλλιτέχνης, ως Ελληνίδα. Είμαι διατεθειμένη για θυσίες, αρκεί να μη μου στερήσουν την ελπίδα και την αξιοπρέπεια, γιατί χωρίς αυτά τι απομένει;

Κάνω υπομονή όπως όλοι, αλλά αυτά που ακούω με καταθλίβουν: φόροι, αυξήσεις σε αγαθά, μειώσεις, ανεργία. Κάθε μέρα που ξημερώνει είναι και χειρότερα.

Κι όταν βλέπω να ξεβράζονται νεκρά βρέφη στα νησιά, παγώνει το αίμα μου.

Σκέψου την απελπισία όλων αυτών που μπαίνουν σε μια βάρκα στο Αιγαίο και ρισκάρουν κατά 50% να πνιγούν. Ας αφήσουν ήσυχο αυτό τον λαό και θα επιστρέψει στην πατρίδα του.

Ας αφήσουν και εμάς ήσυχους. Κάναμε λάθη, αλλά είμαστε καλός λαός. Κάτι προσφέραμε ως πολιτισμός, ως χώρα.

Βοηθήσαμε τους Γερμανούς να ξανασταθούν στα πόδια τους μετά τον πόλεμο. Τους χρωστάμε, εντάξει. Αλλά κι αυτοί κάτι μας χρωστάνε. Χιλιάδες νεκρούς στην Κατοχή, το Δίστομο. Αυτό δεν μετράει καθόλου;

Ιnfo:

Θέατρο Αλμα (Αγ. Κωνσταντίνου και Ακομινάτου 15, τηλ.: 210 5220100). Απόδοση: Μάριος Πλωρίτης. Σκηνοθεσία: Αναστασία Ρεβή.

Σκηνικά-Κοστούμια: Μάιρα Βαζαίου. Σχεδιασμός φωτισμού: Γιάννης Κατσαρής. Ηχητική/Μουσική επιμέλεια: Ζηνοβία Αρβανιτίδη. Τα κοστούμια της Αλεξάντρας ντε Λάγκο σχεδίασε η Λουκία.

Παίζουν: Κατερίνα Μαραγκού, Ομηρος Πουλάκης, Λευτέρης Βασιλάκης, Αργύρης Γκαγκάνης, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Αγγελική Μητροπούλου, Βέφη Ρέδη

 

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΘΕΑΤΡΟ
Τολμηρό παιχνίδι με τον φόβο
Το «Tango Bar» του Περικλή Κοροβέση επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο «Αβατον» σε σκηνοθεσία Σπύρου Μιχαλόπουλου. Ενας ύμνος για τη φιλία, τις σχέσεις, για τα όνειρα που δεν πραγματοποιούνται, για τις...
Τολμηρό παιχνίδι με τον φόβο
ΘΕΑΤΡΟ
Ο Ουγκό και η αποκρουστική εξουσία
Λονδίνο, αρχές του 18ου αιώνα. Μια αυστηρά δομημένη, αριστοκρατική κοινωνία, με απολύτως διακριτά όρια μεταξύ των τάξεων. Ο πλούτος και η υψηλή θέση στην ιεραρχία προκαλούν αλαζονεία. Ο λαός, άνθρωποι...
Ο Ουγκό και η αποκρουστική εξουσία
ΘΕΑΤΡΟ
Φαντασίωση κάποιας «ζωής» σε κάποια «Μόσχα»
Δέκα χρόνια μετά τον «Γλάρο», ο Δημήτρης Ξανθόπουλος ανεβάζει το εμβληματικό έργο του Τσέχοφ, μακριά ωστόσο από την προεπαναστατική Ρωσία, έχοντας τη γνώμη πως όλοι οι τόποι και όλες οι εποχές βρίσκονται σε...
Φαντασίωση κάποιας «ζωής» σε κάποια «Μόσχα»
ΘΕΑΤΡΟ
Ενας αυθεντικός πολίτης παντός καιρού
Μια ογκώδης έκδοση που επιμελήθηκε ο Διονύσης Φωτόπουλος, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό για το αστέρι που έλαμψε στον κινηματογράφο και στο θέατρο και για τη γόνιμη θητεία του στο τιμόνι του Εθνικού Θεάτρου
Ενας αυθεντικός πολίτης παντός καιρού
ΘΕΑΤΡΟ
«Κανένας δεν θα μας σώσει, ευτυχώς...»
Στο θέατρο «Χώρος» σκηνοθετεί το έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό», ίσως το πιο γνωστό έργο του Ιρλανδού δραματουργού, το οποίο έχει δεχτεί πάμπολλες ερμηνείες και συζητήσεις γύρω από την...
«Κανένας δεν θα μας σώσει, ευτυχώς...»
ΘΕΑΤΡΟ
Ραντεβού για μπασκετάκι
Εδώ και τρία χρόνια, σε μια γειτονιά σε μια άκρη του Δήμου της Αθήνας, στην Ελληνορώσων, έξι φίλοι γύρω στα σαράντα μαζεύονται μία φορά τον μήνα για ένα «μπασκετάκι». Το ραντεβού συνήθως πέφτει Σάββατο -εκεί,...
Ραντεβού για μπασκετάκι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας