Αθήνα, 35°C
Αθήνα
Αίθριος καιρός
35°C
36.3° 33.8°
5 BF
25%
Θεσσαλονίκη
Αίθριος καιρός
36°C
37.8° 33.6°
3 BF
36%
Πάτρα
Αίθριος καιρός
34°C
36.0° 33.8°
1 BF
37%
Ιωάννινα
Ελαφρές νεφώσεις
35°C
34.9° 34.9°
2 BF
34%
Αλεξανδρούπολη
Αίθριος καιρός
36°C
35.9° 35.7°
4 BF
21%
Βέροια
Αίθριος καιρός
36°C
39.0° 36.5°
1 BF
29%
Κοζάνη
Αίθριος καιρός
35°C
35.4° 32.9°
2 BF
14%
Αγρίνιο
Αίθριος καιρός
39°C
38.5° 38.5°
2 BF
14%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
32°C
32.7° 31.6°
4 BF
35%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
32°C
33.5° 31.9°
4 BF
38%
Ερμούπολη
Αίθριος καιρός
30°C
30.4° 29.8°
4 BF
42%
Σκόπελος
Αίθριος καιρός
31°C
31.8° 30.7°
3 BF
66%
Κεφαλονιά
Αίθριος καιρός
32°C
31.9° 31.9°
0 BF
66%
Λάρισα
Αίθριος καιρός
36°C
38.0° 34.5°
3 BF
21%
Λαμία
Αίθριος καιρός
36°C
36.0° 34.5°
3 BF
26%
Ρόδος
Ελαφρές νεφώσεις
30°C
30.8° 29.9°
4 BF
59%
Χαλκίδα
Αίθριος καιρός
35°C
36.0° 34.3°
3 BF
14%
Καβάλα
Αίθριος καιρός
35°C
35.3° 34.9°
4 BF
35%
Κατερίνη
Αίθριος καιρός
32°C
33.7° 32.0°
3 BF
59%
Καστοριά
Αίθριος καιρός
36°C
36.2° 36.2°
2 BF
15%
ΜΕΝΟΥ
Τρίτη, 16 Ιουλίου, 2024
parastasi-eneninta
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
© Domniki Mitropoulou

Ενας δυναμικός 90χρονος πάει κόντρα στο ταμπού των γηρατειών

Μέλος της ομάδας των C for Circus, η Βαλέρια Δημητριάδου παραδίδει με το νέο της θεατρικό ένα εγκώμιο στη ζωή αφηγούμενη τη σχέση μεταξύ ενός ενενηντάχρονου πατέρα και του σαραντάρη γιου του σε μια άγρια πόλη.

Δεν είναι μόνο το ξένο «άλλο» υπό διωγμόν. Ούτε μόνο η διαφορετικότητα. Είναι ακόμη και ό,τι δεν είναι πλέον παραγωγικό, για να μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε έναν καπιταλιστικό κόσμο. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Τα άλλοτε περήφανα γηρατειά που σήμερα, την εποχή της ατομικής ευθύνης, φαντάζουν βάρος. Αυτό φαίνεται να είναι το σχόλιο πίσω από την παράσταση «Ενενήντα», το νέο έργο της Βαλέριας Δημητριάδου, μέλος της ομάδας των C for Circus, βραβευμένης από την Ελληνική Ενωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών.

Με χιούμορ και τρυφερότητα παραδίδει ένα εγκώμιο στη ζωή, αφηγούμενη τη σχέση μεταξύ ενός ενενηντάχρονου πατέρα και του σαραντάρη γιου του σε μια άγρια πόλη, έχοντας αντιστρέψει τους ρόλους και τους κανόνες: με τον ηλικιωμένο να νιώθει σαν μόλις να γεννήθηκε και τον νέο να νιώθει λες και η ζωή του πλησιάζει στο τέλος της. Ποιος είναι ο αδύναμος, τρωτός και ευάλωτος; Μήπως αυτός που αποφασίζει να στείλει τον πατέρα του σε οίκο ευγηρίας;

Με μόνο στήριγμα του γέρου ένα ανάπηρο κορίτσι, με το οποίο συναντιούνται καθημερινά στο πάρκο της πόλης, το έργο επιχειρεί να θέσει κι άλλα ερωτήματα: γιατί ένας ηλικιωμένος άνθρωπος να πρέπει να αποδεχτεί το τέλος; Γιατί να μην μπορεί να βγει έξω, να ερωτευτεί, να κάνει έρωτα; Επειδή όντως δεν μπορεί ή επειδή δεν του το επιτρέπουν όλοι οι άλλοι, εμείς;

Σε μια εποχή εξιδανίκευσης της νεότητας που αντιμετωπίζει τα γηρατειά με ταμπού, η Δημητριάδου μάς παραδίδει την εκδοχή ενός μικρόκοσμου που αντιστέκεται σθεναρά στο δυστοπικό παρόν μας προτάσσοντας την ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη και επιχειρώντας να μας κάνει να δούμε με ειλικρίνεια και αυτοσυναίσθηση τους περιορισμούς που θέτουμε στους ηλικιωμένους.

● Μια νέα γυναίκα ασχολείται με την ηλικιακό ρατσισμό. Τι σας κέντρισε σε αυτό το θέμα;

Αφορμή ήταν η περίοδος της καραντίνας και οι δικοί μου άνθρωποι: ο πεθερός μου Δημήτρης Παπαγιάννης, που υποδύεται και τον βασικό χαρακτήρα, και το γεγονός ότι αντιμετωπίσαμε τους ανθρώπους λόγω ηλικίας ως μια υποδεέστερη κατηγορία («ευπαθείς ομάδες»), σαν να αξίζει η ζωή τους λιγότερο από των υπολοίπων. Σαν να έγινε φανερό πως αυτοί οι άνθρωποι, τους οποίους εμείς δεν θεωρούμε πια παραγωγικούς γιατί δεν προσφέρουν κάτι σε σχέση με την εργασία, τους βλέπουμε σαν βάρος. Ημουν πολύ αντίθετη σε αυτήν την αντιμετώπιση που έχει να κάνει και με την καπιταλιστική οργάνωση επειδή θεωρώ ότι οι άνθρωποι έχουν ίση αξία ανεξαρτήτως ηλικίας -δεν μπορεί η ηλικία να είναι όρος στο ποιος αξίζει να ζει. Στην πραγματικότητα καταπιάστηκα με το θέμα όταν είδα ένα ζευγάρι ηλικιωμένων στη γειτονιά μου που φιλιόταν: η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι σοκαρίστηκα. Μετά επειδή θεωρώ τον εαυτό μου ανοιχτόμυαλο σκέφτηκα «είναι δυνατόν να σε πειράζει;» Θεωρούμε ότι ο έρωτας έχει όριο ηλικίας και ότι όσο μεγαλώνεις πρέπει να εκφράζεσαι και λιγότερο και να είναι αποδεκτή μάξιμουμ η τρυφερότητα και οτιδήποτε πέρα από αυτό μας ταράζει, σε αντίθεση με αυτά που συμβαίνουν φυσιολογικά και βιολογικά σε έναν ανθρώπινο οργανισμό. Σκέφτηκα ότι η κοινωνία έχει στερεότυπα για τη ζωή ενός ηλικιωμένου και το πώς πρέπει να ζει... Αν δούμε έναν ηλικιωμένο σε ένα κλαμπ να χορεύει, θεωρούμε ότι είναι τρελός ή αν μια ηλικιωμένη φορά μίνι θεωρούμε ότι έχει πρόβλημα και ότι και οι δύο δεν έχουν αποδεχτεί το γήρας, ενώ μπορεί απλώς να νιώθουν καλύτερα. Δεν είναι ένας ρατσισμός αυτός; Με ταλανίζει το πώς βάζουμε ταμπέλες στο τι τους επιτρέπεται να κάνουν και τι όχι. Ετσι αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτό. Η ιστορία μου έχει έναν ήρωα 90 χρόνων που πάει κόντρα σε όλα αυτά τα «πρέπει».

● Θα σας απευθύνω ένα από τα ερωτήματα της παράστασης: Πώς θα βλέπαμε τον κόσμο αν ήμασταν ενενήντα χρόνων; Θα αποδεχόμασταν το τέλος που πλησιάζει ή θα θέλαμε να πιούμε τη ζωή μέχρι την τελευταία σταγόνα;

Δεν έχω απάντηση, ό,τι και να πω θα είναι εκ του ασφαλούς επειδή είμαι 35 χρόνων. Σκοπός μας πάντως είναι ένα έργο- εγκώμιο στη ζωή. Μπορεί η γενιά μου να μεταφέρει μια ματαιότητα και ένα βάρος, αλλά έχει σημασία το να δίνουμε στα πράγματα την πραγματική τους αξία κι ας είναι πολύ δύσκολες οι συνθήκες τις οποίες αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Δεν πρέπει να χάνουμε το νόημα της ζωής. Εχουμε μια τάση να είμαστε συχνά αγνώμονες, κλειστοί, σκοτεινοί και καχύποπτοι, να κυριαρχούν τα αρνητικά συναισθήματα παρά τα θετικά, να μην εκτιμούμε την ουσιαστική επικοινωνία με τους άλλους, το κοίταγμα στα μάτια. Το θέμα είναι να ακολουθείς τις δικές σου ανάγκες και επιθυμίες, να μην πηγαίνεις με αυτά που σου επιβάλλονται, αλλά με τα «θέλω» σου. Είμαστε η καταραμένη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της, δεν ξέρουμε τι μας περιμένει, ενηλικιωθήκαμε μετά τη φούσκα του ‘90 και ήρθαμε αντιμέτωποι με την πραγματική ζωή. Αλλά ούτε και οι προηγούμενες γενιές ήξεραν. Εργάστηκαν σκληρά και τώρα δεν ισχύει τίποτα και μπορεί να εργάζονται μέχρι τα 70 και να μην έχουν να ζήσουν. Κάθε γενιά φέρει τη δική της ιστορία και χαίρομαι που συνομιλούμε στο θέατρο με έναν άνθρωπο που έχει 70 χρόνια στο σανίδι ενώ εγώ ούτε δέκα, αλλά καταφέρνουμε να επικοινωνούμε επί ίσοις όροις. Εχουμε ένα κοινό πλαίσιο, ευγένεια και έναν κοινό σκοπό: να είμαστε καλά. Ισως έτσι να μην υπήρχαν τόσα προβλήματα.

● Απουσία κοινωνικής μέριμνας το βάρος που πέφτει στα παιδιά φαντάζει ασήκωτο;

Υπάρχει έντονο το ταξικό κομμάτι ως πλαίσιο: η δυσκολία των ηλικιωμένων να υπάρξουν, το πώς ζούνε αυτοί οι άνθρωποι, αν μπορούν να επιβιώσουν με μια σύνταξη λίγων εκατοντάδων ευρώ. Βλέπω ακόμη και στη γειτονιά μου που δεν είναι στο κέντρο, να έχουν αυξηθεί οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας που ψάχνουν στα σκουπίδια. Το πρόβλημα είναι μπροστά μας και θεωρώ ότι έχει να κάνει με το καπιταλιστικό πρότυπο ζωής. Αυτούς τους ανθρώπους δεν τους θεωρούμε παραγωγικούς και το σύστημα ψάχνει τρόπους να τους μειώσει τη σύνταξη. Κι ακόμα χειρότερα: δεν είναι προτεραιότητα η ζωή τους.

Πληροφορίες: Πειραιώς 260 (Ε), 15-16/6 8 μ.μ., 17-18/6 9 μ.μ. «Ενενήντα».
Κείμενο - σκηνοθεσία: Βαλέρια Δημητριάδου.
Σκηνικά: Τίνα Τζόκα.
Κοστούμια: Δήμος Κλιμενώφ.
Σχεδιασμός φωτισμού: Τάσος Παλαιορούτας.
Κίνηση: Κατερίνα Φωτιάδη.
Mουσική: Βαλέρια Δημητριάδου.
Βοηθός σκηνοθέτριας: Αθηνά Σακαλή.
Σχεδιασμός ήχου: Φοίβος Παπαγιάννης.
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Βαγγέλης Αμπατζής, Αντριάνα Ανδρεόβιτς, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Ελη Δρίβα, Μαρία Κατσανδρή, Μιχάλης Πανάδης, Δημήτρης Παπαγιάννης, Μαριάμ Ρουχάτζε.
Εισιτήρια: aefestival.gr και more.com

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ενας δυναμικός 90χρονος πάει κόντρα στο ταμπού των γηρατειών

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας