Αθήνα, 27°C
Αθήνα
Αίθριος καιρός
27°C
28.2° 23.1°
2 BF
36%
Θεσσαλονίκη
Αίθριος καιρός
26°C
26.6° 21.8°
1 BF
64%
Πάτρα
Αίθριος καιρός
27°C
27.7° 25.5°
3 BF
46%
Ιωάννινα
Αίθριος καιρός
18°C
17.9° 17.9°
1 BF
88%
Αλεξανδρούπολη
Αίθριος καιρός
21°C
20.7° 20.7°
3 BF
63%
Βέροια
Αίθριος καιρός
24°C
25.0° 22.1°
1 BF
61%
Κοζάνη
Αίθριος καιρός
21°C
21.4° 20.6°
2 BF
46%
Αγρίνιο
Αίθριος καιρός
25°C
24.9° 24.9°
2 BF
43%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
27°C
26.8° 26.1°
5 BF
54%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
24°C
24.4° 21.2°
3 BF
52%
Ερμούπολη
Αίθριος καιρός
26°C
26.4° 23.8°
6 BF
44%
Σκόπελος
Αίθριος καιρός
25°C
25.1° 25.1°
3 BF
73%
Κεφαλονιά
Αίθριος καιρός
28°C
28.1° 28.1°
2 BF
29%
Λάρισα
Αίθριος καιρός
21°C
22.9° 20.9°
0 BF
64%
Λαμία
Αίθριος καιρός
27°C
26.7° 20.5°
1 BF
52%
Ρόδος
Αίθριος καιρός
24°C
24.3° 23.8°
1 BF
70%
Χαλκίδα
Αίθριος καιρός
24°C
28.0° 23.3°
0 BF
43%
Καβάλα
Αίθριος καιρός
23°C
22.9° 22.9°
2 BF
56%
Κατερίνη
Αίθριος καιρός
23°C
25.0° 23.1°
1 BF
85%
Καστοριά
Αίθριος καιρός
19°C
19.1° 19.1°
2 BF
60%
ΜΕΝΟΥ
Πέμπτη, 20 Ιουνίου, 2024
parastasi c for circus
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Με πρώτη ύλη «το σουρεαλιστικό τσίρκο που βιώνουμε!»

Οπως αναγνωρίζει όλη η ομάδα που παρουσιάζει μέχρι την Κυριακή αυτό το απολαυστικό και σκεπτόμενο σύγχρονο πολιτικό βαριετέ στο θέατρο «Τζένη Καρέζη», «το “μαζί” είναι ηχηρή πολιτική πράξη».

Είναι πολλοί, ζωή να ’χουν. Γιατί ταλέντο έχουν. Και όρεξη. Ακόμα! Δεκαέξι χρόνια μετά! Είναι δυνατόν; Η θεατρική ομάδα C for Circus είναι ίσως η μακροβιότερη ομάδα που υπάρχει στο ελληνικό θέατρο. Δημιουργήθηκαν από ανάγκη. Ανάγκη να υπάρξουν ελεύθεροι, στο ελεύθερο θέατρο, να μπορούν να ανεβάζουν δικά τους έργα, να επιλέγουν απρόσκοπτα σύμφωνα με το δικό τους θεατρικό κριτήριο. Αγαπήθηκαν από το κοινό, ακολούθησαν φυσικά και ξεχωριστές πορείες, αλλά πάντα είναι και στο «μαζί».

Το 2013 ανέβασαν την παράσταση «Κάτι διαφορετικό». Τώρα, 10 χρόνια μετά, είδαμε το «Κάτι διαφορετικό ΙΙ» με τους Παναγιώτη Γαβρέλα (παίζει και σκηνοθετεί), Βαλέρια Δημητριάδου, Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη, Ειρήνη Μακρή, Νικόλα Παπαδομιχελάκη, Παύλο Παυλίδη, Σπύρο Χατζηαγγελάκη. Το κείμενο το έγραψε η ομάδα μαζί με την Αρτεμη Γρύμπλα. Πρόκειται για ένα αυτοσχέδιο σχεδόν, σύγχρονο πολιτικό βαριετέ, το οποίο δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, δίχως να κάνει θόρυβο. Οπως ακριβώς συμβαίνει και με το γέλιο των θεατών. Ρωτήσαμε και μας απάντησε όποιος ήθελε, ό,τι ήθελε...

● Ξεκινάτε μ’ έναν χορό σπερματοζωαρίων και τελικά αυτό που κατορθώνει να γίνει ανθρωπάκι είναι φαινομενικά το πιο νωθρό και βαριεστημένο, αλλά και το πιο πονηρό. Ο,τι δηλαδή συμβαίνει συνήθως και στη ζωή και στην πολιτική με όσους «τα καταφέρνουν». Εχετε την ίδια αίσθηση; Πώς αντιμάχεται κάποιος αυτή την αλήθεια;

Παναγιώτης Γαβρέλας: Η σκηνή με τα σπερματοζωάρια όπως και όλες οι σκηνές στην παράσταση προέκυψαν από αυτοσχεδιασμούς. Η επιλογή να γονιμοποιηθεί το ακίνητο σπερματοζωάριο ήταν ενστικτώδης. Ωστόσο πράγματι υπάρχει η συμβολική σύνδεση σε σχέση με το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας μας. Δεν θα πρωτοτυπήσω λέγοντας ότι έχουμε αφήσει πλέον πίσω μας τον καπιταλισμό και είμαστε σε ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Είμαστε ενήμεροι για μια θεωρητική δυνατότητα που έχουμε να εξελιχθούμε και να ανταμειφθούμε ανάλογα με τις δυνατότητές μας, αλλά στην πράξη προκύπτει ότι όποιος έχει χρήματα και γνωριμίες μπορεί να πετύχει τους στόχους του πολύ πιο γρήγορα. Γι’ αυτό ακριβώς όλη η γενιά μας έχει φύγει στο εξωτερικό: για να μπορέσει να ζήσει σε πιο αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής. Σε κράτη που μπορεί να έχουν περισσότερη αξιοκρατία. Με ρωτάς αν έχουμε την ίδια αίσθηση – γίνεται αλλιώς; Ζούμε σε μια χώρα που ο πρώην υπουργός Εργασίας δεν έχει εργαστεί ποτέ του! Λέμε στην παράσταση ότι έχουμε φτιάξει ένα σουρεαλιστικό τσίρκο, αλλά δυστυχώς αυτό ακριβώς βιώνουμε. Οσο για το πώς το αντιμάχεσαι... δεν νομίζω ότι έχουμε και πολλές δυνατότητες εφόσον όλη η κοινωνία είναι έτσι στημένη, μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Προσωπικά προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ, να παίξω με τους κανόνες αυτού του συστήματος όσο αντέχω, και να ελπίζω. Γεγονός που βέβαια κάνει τη συνολική διαδικασία αρκετά ψυχοφθόρα και κουραστική.

Πόσο δικό σας είναι αυτό το έργο;

Ειρήνη Μακρή: Το έργο αυτό είναι 100% δικό μας. Και όταν λέμε ότι είναι 100% δικό μας, φυσικά συμπεριλαμβάνουμε όλους τους συντελεστές. Με προεξάρχουσα την Αρτεμη Γρύμπλα, που επιμελήθηκε τη δραματουργία, όλοι και όλες όσοι συνεργαστήκαμε για να δημιουργήσουμε το «Κάτι διαφορετικό ΙΙ». Είναι ένα έργο μη έργο, ένα reunion, συνονθύλευμα όλων αυτών που είμαστε και εκφράζουμε. Ξεκίνησε από τον καθένα και την καθεμία, φέρνοντας πολύ προσωπικούς προβληματισμούς και φόβους ως υλικό, με εντελώς προσωπικό χιούμορ, και μετουσιώθηκε από όλους μαζί πάνω στη σκηνή, γλεντώντας ουσιαστικά ό,τι μας τρομάζει.

● Πόσο δύσκολο είναι να κρατηθεί μια ομάδα μαζί, ειδικά στο θέατρο, ειδικά σήμερα, ειδικά στην Ελλάδα;

Νικόλας Παπαδομιχελάκης: Εμαθα το θέατρο μέσα από ομάδες, από τη θεατρική του σχολείου, μετά σε φοιτητικές ομάδες, ερασιτεχνικές και επαγγελματικές, όλα τα σχήματα έχουν αφήσει ισχυρό αποτύπωμα μέσα μου. Μπήκα στην ομάδα C for Circus καταρχάς επειδή γίναμε φίλοι και με δέχτηκαν, αλλά κι επειδή τους θαύμαζα από την πολύ αρχή τους· μια παρέα παιδιών που αγαπάνε το θέατρο, έχουν χιούμορ, παίζουν μουσική, φτιάχνουν τα πάντα χειροποίητα, δίχως να πουλάνε μούρη και δήθεν υψηλή τέχνη. Και δεν έχουν αφεντικό, αφού όταν έδιωξαν τον παλιό τους σκηνοθέτη λόγω κακοποιητικών συμπεριφορών, υπήρχε μια προσπάθεια για ομοφωνία σε κάθε ζήτημα που προέκυπτε.

Αυτή είναι η πρώτη δυσκολία στο να κρατηθεί μια ομάδα μαζί: το να ακούει ο ένας τον άλλον, ειδικά σε μια σχεδόν δεκαμελή ομάδα. Η άλλη δυσκολία είναι η οικονομική. Στα πρώτα χρόνια λέγαμε «ας φτιάξουμε μια παράσταση», καλύπτοντας εμείς τα έξοδα. Τώρα είμαστε κοντά σαράντα χρόνων, κουρασμένοι, με πάγια έξοδα. Ολοι βάζουμε τον βιοπορισμό ως προτεραιότητα, και είναι δεδομένο ότι από τις ομάδες δύσκολα βιοπορίζεσαι. Γιατί, βλέπεις, στην Ελλάδα η δουλειά μιας ομάδας, στα μάτια του κοινού τουλάχιστον, θεωρείται «εναλλακτική σκηνή», σαν να εμπεριέχει κάποιον ερασιτεχνισμό.

Γι’ αυτό είναι δύσκολο να εμπιστευτεί κάποιος παραγωγός ένα μεγάλο θέατρο σε μια ομάδα, καθώς οι «καλές παραστάσεις» συνδέονται ακόμα με την υπογραφή σκηνοθετών και πρωταγωνιστών. Ομως αυτή η νόρμα και αυτές οι δυσκολίες είναι που καθιστούν την ύπαρξη μιας θεατρικής ομάδας ενδιαφέρουσα πρόκληση. Και το «μαζί» που εμπεριέχεται στην ομάδα είναι ηχηρή πολιτική πράξη. Γι’ αυτό γεννήθηκαν πολλές ομάδες μέσα στην κρίση, που συνεχίζουν μέχρι σήμερα σπουδαίο έργο, όπως οι: Πατάρι Project, ομάδα Κοπέρνικος, Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων, 4frontal, ομάδα Ντουθ, και βέβαια δεν ξεχνάω το θεατρικό αποτύπωμα ομάδων όπως οι Blitz και οι Grasshopper.

● Στηλιτεύετε την πολιτική ορθότητα αλλά και κάθε πτυχή της κοινωνικοπολιτικής ζωής. Πού βρήκατε την τόλμη; Και μάλιστα σε ένα θέατρο απέναντι από τη Βουλή, όπου κατοικοεδρεύουν οι «νόμιμοι ιδιοκτήτες» της χώρας;

Παύλος Παυλίδης: Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη τόλμη, ούτε ιδιαίτερη σκέψη. Μιλάμε για όσα αντιμετωπίζει η γενιά μας στην Ελλάδα σήμερα. Αν δεν μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτά, δεν ξέρω τι θ’ άξιζε να πούμε. Η Τέχνη δεν γίνεται και δεν πρέπει να είναι ένα αισθητικό κατασκεύασμα ανεξάρτητο από τη ζωή. Πάντοτε οφείλει να αναφέρεται με κάποιον τρόπο σε αυτήν. Η παράσταση είναι πέρα για πέρα πολιτική, αποδομεί με τον τρόπο της ό,τι κυριαρχεί στις ζωές μας και αναφέρει όσα λέμε ούτως ή άλλως μεταξύ μας, απορώντας με όσα συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας: είτε αφορά το ναυάγιο στην Πύλο είτε την απόλυτη φτωχοποίηση είτε εσωτερικά, συντεχνιακά αστειάκια. Ολα με την ίδια βαρύτητα, δηλαδή χωρίς βαρύτητα.

● Να ρωτήσω: τελικά η γυναικοκτονία αιτιολογείται με βάση την ανθρώπινη φυσιολογία; (Το αναφέρουν στην παράσταση.)

Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη: Σίγουρα αυτός ο ισχυρισμός αιτιολογείται με βάση την ανθρώπινη βλακεία. Την ξεδιαντροπιά και την απροθυμία/ανικανότητα να δει κάποιος –πέρα από το προνόμιο του άνδρα– να ζει σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο.

Info: Τετ., Κυρ. στις 20.00. Πέμπ., Σάββ. στις 20.00. Στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» (Ακαδημίας 3, τηλ. 210-3636144). Προπώληση: more.com. Εως 2/6. Μπορείτε να ακούσετε το σχετικό podcast με ηχητικά της παράστασης στο podcast «Επί του περιθωρίου: Σου έχει τύχει; Μας απαντά ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης» (www.efsyn.gr/podcast/434058_soy-ehei-tyhei-mas-apanta-o-spyros-hatziaggelakis).

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Με πρώτη ύλη «το σουρεαλιστικό τσίρκο που βιώνουμε!»

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας