Αθήνα, 20°C
Αθήνα
Ελαφρές νεφώσεις
20°C
21.3° 19.3°
4 BF
48%
Θεσσαλονίκη
Ελαφρές νεφώσεις
21°C
22.5° 18.7°
1 BF
55%
Πάτρα
Ελαφρές νεφώσεις
23°C
22.7° 19.8°
3 BF
37%
Ιωάννινα
Αυξημένες νεφώσεις
18°C
17.9° 17.9°
1 BF
72%
Αλεξανδρούπολη
Αίθριος καιρός
20°C
19.9° 19.9°
2 BF
60%
Βέροια
Αυξημένες νεφώσεις
21°C
20.9° 19.0°
1 BF
65%
Κοζάνη
Σποραδικές νεφώσεις
16°C
17.3° 16.4°
2 BF
55%
Αγρίνιο
Σποραδικές νεφώσεις
20°C
20.2° 20.2°
2 BF
49%
Ηράκλειο
Ασθενείς βροχοπτώσεις
20°C
22.7° 19.7°
5 BF
73%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
20°C
20.0° 19.6°
4 BF
57%
Ερμούπολη
Ελαφρές νεφώσεις
20°C
20.8° 19.9°
5 BF
56%
Σκόπελος
Ελαφρές νεφώσεις
20°C
19.7° 18.5°
4 BF
56%
Κεφαλονιά
Αραιές νεφώσεις
21°C
20.9° 20.9°
3 BF
40%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
20°C
20.2° 19.9°
0 BF
60%
Λαμία
Ελαφρές νεφώσεις
20°C
21.8° 18.4°
2 BF
55%
Ρόδος
Σποραδικές νεφώσεις
20°C
20.8° 20.4°
2 BF
70%
Χαλκίδα
Ελαφρές νεφώσεις
21°C
21.1° 20.4°
3 BF
36%
Καβάλα
Αίθριος καιρός
21°C
21.0° 20.3°
0 BF
41%
Κατερίνη
Αυξημένες νεφώσεις
20°C
21.7° 19.7°
2 BF
69%
Καστοριά
Αυξημένες νεφώσεις
15°C
14.7° 14.7°
1 BF
76%
ΜΕΝΟΥ
Δευτέρα, 27 Μαΐου, 2024
parastasi-o asximos
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
«Ο άσχημος» Νέο Θέατρο Βασιλάκου
«Ο άσχημος» - Θέατρο Νέου Βασιλάκου

Ενας κόσμος που ανεβαίνει κατάφωτος και γεμάτος εξωστρέφεια

Η ουσία είναι πως έχουμε ακόμη μία φορά από τον Γιώργο Κουτλή ένα δραστικό θέατρο στη σκηνή μας, κι αυτό δεν είναι βέβαια ασυνάρτητο με τις δυνατότητες που αποκαλύπτουν οι ηθοποιοί της διανομής του.

Ερχεται και ξανάρχεται στη σκηνή μας ο Γερμανός συγγραφέας Μάριους φον Μάγενμπουργκ και το πλέον γνωστό έργο του «Ο άσχημος». Είναι προφανές πως το θέατρό μας έχει βρει στον στενό συνεργάτη του Τόμας Οστερμάγερ και δραματουργό της Σαουμπίνε έναν τακτικό συνομιλητή. Κι είναι επίσης γεγονός ότι στον Μάγενμπουργκ οι Ελληνες σκηνοθέτες και σκηνοθέτριες ανακάλυψαν, εκτός από μια σειρά κρίσιμων θεμάτων για τους μεταμοντέρνους καιρούς μας, και μια ενδιαφέρουσα σκηνική γλώσσα θεάτρου γεμάτη νεύρο, σκοτεινό εξπρεσιονιστικό χιούμορ, καρτουνίστικο κυνισμό και επιτηδευμένη ειρωνεία.

Διόλου τυχαία λοιπόν μετά την πρόσφατη επιτυχία του στο «Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι», ο Γιώργος Κουτλής επανέρχεται κι αυτός στον κόσμο του ίδιου συγγραφέα για να γνωρίσει και πάλι με αυτόν μια νέα επιτυχία. Το εντυπωσιακό είναι πως ανάμεσα στη μία και την επόμενη προσέγγιση η διαφορά είναι αισθητή. Εκεί που ο «Σκύλος» απέδιδε μια σκοτεινή παραλογή γεμάτη με την απειλή του απροσδιόριστου, στον «Ασχημο» έχουμε έναν κόσμο που ανεβαίνει κατάφωτος και γεμάτος εξωστρέφεια. Αυτή τη φορά στη βάση της πρότασης του σκηνοθέτη βρίσκονται η σάτιρα και το μπουρλέσκ και είναι φανερό πως στην οπτική του έχει υπεισέλθει μπόλικος Γκόγκολ από τους παλαιότερους «Παίκτες» του. Βλέπουμε και πάλι τη φόρμα του κονστρουκτιβισμού να επιδρά στην ερμηνεία, τη ρυθμολογία και την εικονοποιία του.

Κι αληθινά, αν το δει κάποιος με το βλέμμα του Κουτλή, υπάρχει μπόλικη γκογκολική αλλοφροσύνη στον «Ασχημο». Ο Λέτε, ένας καθόλα τακτοποιημένος μηχανικός αλλά και καλός σύζυγος, μαθαίνει κάποια στιγμή πως είναι τρομερά… άσχημος! Πώς είναι δυνατόν να μην το έχει καταλάβει τόσο καιρό; Προφανώς γιατί όλοι γύρω του, ακόμα και η γυναίκα του δεν θεώρησαν σκόπιμο να τον… ενημερώσουν επ’ αυτού. Τώρα όμως που το μαθαίνει έχει τις πρώτες -επαγγελματικές κατ’ αρχάς- συνέπειες της «ιδιαιτερότητάς του». Τρέχει λοιπόν σε έναν πλαστικό χειρουργό, ο οποίος θα αναλάβει να σουλουπώσει αυτή τη σχεδόν αριστουργηματική ασχήμια του. Η επιτυχία μάλιστα θα είναι τόσο μεγάλη ώστε να φτάσουμε απότομα στην άλλη πλευρά. Ο «νέος» Λέτε (εννοείται πως ο θεατής δεν αντιλαμβάνεται καμιά αλλαγή στην εμφάνισή του) θα είναι πια τόσο όμορφος που σύντομα θα αντιληφθεί τις συνέπειες της αναμορφωμένης όψης του, στην αρχή βέβαια -όπως και να το κάνουμε- αρκετά θετικές, μα στην πορεία ολοένα και πιο προβληματικές.

Το πλέον σημαντικό είναι πως η λατρεία των άλλων για το πανέμορφο νέο πρόσωπο του Λέτε θα του στερήσει κάποια στιγμή την ιδιαιτερότητα και μοναδικότητά του. Θα δει πρώτα το πρόσωπό του να πολλαπλασιάζεται στα πολλά αντίγραφα των θαυμαστών του, που επιλέγουν να κάνουν κι αυτοί την ίδια πλαστική επέμβαση. Και θα νιώσει μετά το Εγώ του να χάνεται στα αντίγραφα των προσωπείων. Αυτή η διάλυση θα συνεχιστεί, ώσπου ο Λέτε να αναληφθεί στο τέλος μπροστά μας σαν μάρτυρας της κατανόησης του Εγώ, της ρίζας που αφορά όχι το «σχήμα» αλλά το περιεχόμενο της προσωπικότητάς μας. Στο τέλος ο Κουτλής επιδεικνύει τη σκηνοθετική μαεστρία του, κάνοντας τη μια σκηνή της παράστασης να ενώνεται στην επόμενη και φτάνοντας σε μια μονοκονδυλιά, σε ένα τρενάκι του τρόμου που επιταχύνει μέχρι να «εκτοξεύσει» τον ήρωά του σε έναν ανελκυστήρα γεμάτο με καθρέφτες, στα πολλαπλά είδωλα της μιας χαμένης ατομικότητάς του.

Υπάρχουν πολλές αναφορές στην πρόταση του «Ασχημου»: Υπάρχουν, ας πούμε, στο περιθώριο φανερές αναφορές στον Κάφκα (ειδικά αυτό το ξαφνικό ρήγμα της πραγματικότητας), στον Ιονέσκο (στην εξάπλωση της «ρινοκερίτιδας») και βέβαια, όπως είπαμε, στον ίδιο τον Γκόγκολ (στον σατιρικό του οίστρο). Μα δεν έχουν αυτά τόση σημασία όταν μιλάμε για το τελικό αποτέλεσμα. Γιατί όλα οδηγούν σε μια ευφρόσυνη παράσταση, με πολύ και πικρό χιούμορ και ένα μελαγχολικό ξέσπασμα στο τέλος της. Κι αυτό αποφεύγοντας τον ελαφρύ διδακτισμό που διαπερνά το έργο, την κάποια αφέλεια μα και βιασύνη στις διαπιστώσεις του.

Η ουσία είναι πως με τον «Ασχημο» έχουμε ακόμη μία φορά από τον Κουτλή ένα δραστικό θέατρο στη σκηνή μας. Κι αυτό δεν είναι βέβαια ασυνάρτητο με τις δυνατότητες που αποκαλύπτουν οι ηθοποιοί της διανομής του. Στο κέντρο βρίσκεται ασφαλώς ο Ορφέας Αυγουστίδης ως Λέτε, ερχόμενος και αυτός από την πρόσφατη επιτυχία του στον Τούρινγκ και αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά τη δεξιότητά του στη σωματική κωμωδία. Είναι γεγονός ότι ο ηθοποιός διαθέτει την πολύτιμη ποιότητα της «ευμορφίας» - και εννοώ με αυτό πως μπορεί να διαπλάθει τη μορφή του στο σχήμα που επιβάλλει η εκάστοτε δραματουργική συνθήκη. Διαθέτει ταυτόχρονα την ακριβοθώρητη ποιότητα να περνάει αυτή η «ευμορφία» του «κάτω, στο κοινό». Στην παράσταση που παρακολούθησα, ένα κοινό πολύβουο, ζωηρό και διαθέσιμο χειροκρότησε θερμά στο τέλος τον πρωταγωνιστή με την αίσθηση πως μπροστά του είχε όχι μόνο έναν καλό ηθοποιό αλλά κάποιον «δικό του άνθρωπο».

Ανάμεσα στα άλλα ο Μάγενμπουργκ έχει προσφέρει έργα διακριτά και ως προς τη δραματουργική τόλμη τους. Ενα από τα στοιχεία της τόλμης αυτής εντοπίζεται στην πύκνωση της διανομής τους. Με λίγα μόνο πρόσωπα κατορθώνει να αφηγείται μια μακριά και περίπλοκη ιστορία. Στον «Ασχημο», λόγου χάρη, τοποθετεί γύρω από τον Λέτε ευάριθμα πρόσωπα (έναν βοηθό στο εργαστήριο, τον διευθυντή του, τη γυναίκα του Λέτε, μια ηλικιωμένη, έκφυλη εκατομμυριούχο και τον γιο της που θα θελήσουν να εκμεταλλευτούν τον όμορφο Λέτε). Μα αυτά τα πρόσωπα δεν αντιστοιχούν σε ίσους ρόλους, καθώς κάθε ηθοποιός καλείται να ερμηνεύσει στη διάρκεια της παράστασης περισσότερους από έναν ρόλους και μάλιστα όχι πάντα τους ίδιους (αυτό επιτυγχάνεται με τη βοήθεια βέβαια των κοστουμιών και με τις περούκες της Ιωάννας Τσάμη). Ο Σέφλερ του Γιάννη Κλίνη, η Φάνι της Μαίρης Μηνά και ο Κάρλμαν του Ηλία Μουλά (όλοι τους έξοχοι) γίνονται σταθμοί της συνολικής πανδαισίας που ρέει ασταμάτητα στην παράσταση του «Βασιλάκου» από το έναν ρόλο στον επόμενο. Το ζητούμενο είναι να στηθεί και πάλι το παιχνίδι της μεταμόρφωσης και της αποστασιοποίησης, σε ένα θέατρο που φανερώνει τον μηχανισμό του και χαίρεται με αυτόν. Πολύτιμοι συνεργάτες, η Χαρά Κότσαλη στην κίνηση και ο Γιάννης Αγγελόπουλος στη σύνθεση του μουσικού σύμπαντος. Το σκηνικό του Κωνσταντίνου Σκουρλέτη κατορθώνει να είναι μαζί εξωστρεφές και εσωστρεφές, χώρος τού έξω και του μέσα εαυτού.

Κατάμεστο το «Βασιλάκου» με τον «Ασχημο». Και το θέατρο και πάλι στα καλύτερά του.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ενας κόσμος που ανεβαίνει κατάφωτος και γεμάτος εξωστρέφεια

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας